آیه 119 سوره بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* نزول */

2019-01-15T07:34:42Z

‏نزول

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-01-06T10:55:34Z

‏معانی کلمات آیه

Zamani: اصلاح اشتباه در روان جاوید

2018-08-04T11:40:46Z

اصلاح اشتباه در روان جاوید

Quran در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۴۶

2016-02-19T05:46:57Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۖ وَلَا ت...» ایجاد کرد

2016-02-10T00:42:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۖ وَلَا ت...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۖ وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ|سوره=2|آیه =119}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 119
|شماره بعدی = 120
|شماره قبلی = 118
|سوره= بقره
|شماره سوره= 2
|جزء= 1
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
(ای پیغمبر) ما تو را به حق فرستادیم که مردم را (به نعمت بهشت) مژده دهی و (از عذاب جهنم) بترسانی، و تو مسئول کافران که به راه جهنم رفتند نیستی.
|-|
انصاریان=
قطعاً ما تو را به درستی و راستی، بشارت دهنده وبیم رسان فرستادیم، و تو [بعد از ابلاغ پیام حق] مسؤولِ [ایمان نیاوردن و وضع و حال] دوزخیان نیستی.
|-|
فولادوند=
ما تو را بحق فرستاديم، تا بشارتگر و بيم‌دهنده باشى، و [لى‌] درباره دوزخيان، از تو پرسشى نخواهد شد.
|-|
آیتی=
ما تو را كه سزاوار هستى، به رسالت فرستاديم، تا مژده دهى و بيم دهى. تو مسئول دوزخيان نيستى.
|-|
مکارم شیرازی=
ما تو را به حق، برای بشارت و بیم دادن (مردم جهان) فرستادیم؛ و تو مسئول (گمراهی) دوزخیان (پس از ابلاغ رسالت) نیستی!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Indeed We have sent you with the truth, as a bearer of good news and as a warner, and you will not be questioned concerning the inmates of hell.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Surely We have sent you with the truth as a bearer of good news and as a warner, and you shall not be called upon to answer for the companions of the flaming fire.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Lo! We have sent thee (O Muhammad) with the truth, a bringer of glad tidings and a warner. And thou wilt not be asked about the owners of hell-fire.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Verily We have sent thee in truth as a bearer of glad tidings and a warner: But of thee no question shall be asked of the Companions of the Blazing Fire.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«بِالْحَقِّ»: همراه با حق. مؤیّد با حق. مراد از (حق) قرآن یا اسلام است (نگا: نساء / بقره / . «بَشِیراً»: مژده‌رسان. «نَذِیراً»: ترساننده. بیم‌دهنده. «الْجَحیمِ»: آتش برافروخته و فروزان. اسمی از اسماء دوزخ است.
==نزول==

'''محل نزول:'''

این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>

'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 34.</ref>

[[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله فرمود: اگر خداوند عذاب خود را بر يهوديان مي‌فرستاد هر آينه [[ایمان]] مى آوردند و اين آيه در قبال گفتار پيامبر نازل گرديد و به او فرمود كه تو درباره اصحاب جحيم (اهل جهنم) مسئول نيستى و يا از تو درباره آنان سؤالى نخواهد شد.<ref> تفسير كشف الاسرار.</ref>

از محمد بن كعب القرظى<ref> تفسير عبدالرزاق.</ref> و نيز از طريق ابن جريج<ref> تفسير جامع البيان.</ref> از داود بن ابى‌عاصم نقل نمايند كه وى چنين روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: كجايند پدر و مادرم؟ سپس در قبال گفتار پيامبر اين آيه نازل گرديد.<ref> بايد دانست كه پدر و مادر و بلكه آباء و اجداد رسول خدا صلى الله عليه و آله بر دين حق زمان خود بوده و از عقايد شرك و پليدى آن مبرا و دور بوده اند و آنان يا بر دين مسيح بودند و يا بر سنت ابراهيم خليل كه خود [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله قبل از بعثت به آن اعتقاد داشته، معتقد بودند. بنابراين اخبار وارده در تفسير عبدالرزاق و تفسير طبرى چندان داراى پايه و اساس درستى نيست و پدر و مادر رسول خدا صلى الله عليه و آله از اصحاب جحيم و [[دوزخ]] نبوده اند تا پيامبر گرامى ما درباره آن‌ها در تشويش خاطر بسر برد تا چه رسد به آن كه خداوند بفرمايد كه از تو درباره آن‌ها سؤالى نخواهد شد و يا تو مسئول اعمال آن‌ها كه اصحاب جهنم اند نمى باشى و نيز از مفسرين باارزشى چون طبرى و عبدالرزاق هم بعيد است كه بدون اظهارنظر چنين اخبارى را ذكر نمايند. اگر چه اخبار مزبور را مرسل گفته اند.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
«119» إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ‌

(اى رسول!) ما ترا به حقّ فرستاديم تا بشارتگر و بيم‌دهنده باشى و تو مسئول (گمراه شدن) دوزخيان (و جهنّم رفتن آنان) نيستى.

===نکته ها===

اى رسول گرامى! به توقّعات نابجاى كفّار توجّه نكن. آنان هركدام توقّع دارند اوراق متعدّدى از آيات برايشان نازل شود؛ «بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتى‌ صُحُفاً مُنَشَّرَةً» «1» در حالى كه ما تو را همراه منطق حقّ براى مردم فرستاده‌ايم تا از طريق بشارت وانذار، آنان را نسبت به سعادت خودشان آشنا كنى. اگر گروهى بهانه جويى كرده و از پذيرش حقّ سرباز زدند و توقّع داشتند كه بر آنان وحى نازل شود، تو مسئول دوزخِ آنان نيستى، تو فقط عهده‌دار بشارت و انذارى، و مسئول نتيجه و قبول يا ردّ مردم نيستى.

بشارت و انذار، نشانه‌ى اختيار انسان است.

در قرآن مكرر اين معنا آمده است كه آنچه بر خداوند است، فرستادن پيامبرى معصوم با منطق حقّ همراه با بشارت و انذار است. حال مردم خودشان هستند كه آزادانه يا راه حقّ را مى‌پذيرند و يا سرسختانه لجاجت مى‌كنند.

«1». مدّثر، 52.

جلد 1 - صفحه 192

===پیام ها===

1- در برابر هر تضعيف روحيّه‌اى از طرف دشمن، نياز به تقويت و تسليت و تسكين روحى از طرف خدا است. «أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ» (در آيه قبل بهانه‌هاى كفّار نقل شد، در اين آيه پيامبر صلى الله عليه و آله با كلمه «بالحقّ» تأييد وتقويت مى‌شود.)

2- بشارت وتهديد، همچون دو كفّه ترازو بايد در حال تعادل باشد، وگرنه موجب غرور يا يأس مى‌شود. «بَشِيراً وَ نَذِيراً»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ (119)

بعد از آن حقيقت و صدقيت نبوت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلم را بيان مى‌فرمايد:

إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِ‌: بدرستى كه ما فرستاديم تو را اى پيغمبر در حالتى كه به حق و از جانب حق مبعوث شدى براستى و درستى، بَشِيراً وَ نَذِيراً:

در حالتى كه مژده دهنده مؤمنان را به ثواب عظيم و ترساننده كافران و مخالفان را از عذاب جحيم، پس بر تو بأسى نيست اگر اهل عناد و كفر اصرار نمايند در كفر يا مكابره كنند در قبول حق. وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ‌: و مسئول نخواهى شد روز قيامت از آنها كه اهل جهنمند، يعنى از تو سؤال و مؤاخذه نكنند كه چرا ايشان ايمان نياوردند بعد از آنكه تبليغ رسالت كردى و بر وفق آيات باهره و معجزات ظاهره به ايشان نمودى.

تنبيه: در آيه شريفه اشاراتى است:

1- اخبار به حقانيت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلم و اطلاع عموم به آنكه ما تو را مبعوث ساختيم و از جانب ما رسول فرمان ما مى‌باشى.

2- شأن مقام رسالت كه بشارت مؤمنان و مطيعان باشد به بهشت و

تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 243

ثواب، به سبب حسن اختيار ايمان و طاعت و عبادت؛ و ترسانيدن كافران و معاندان و عاصيان به جهنم و عقاب، به سوء اختيار كفر و مخالفت و عصيان.

3- رفع مسؤليت از آن حضرت نسبت به كافران و مخالفان كه طغيان و سركشى نمودند، لا جرم مستوجب عذاب شدند، زيرا اتمام حجت به آيات بينات بر آنها شد و با وجود بر اين كافر گرديدند.

4- آيه شريفه عام است نسبت به تمام مردم تا انقراض عالم كه حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلم از جانب پروردگار مبشر است مؤمنان را، و منذر است مخالفان را.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ (119)

ترجمه‌

و گفتند آنانكه نميدانند چرا سخن نميگويد با ما خدايا نميآيد ما را نشانه چنين گفتند آنانكه بودند پيش از ايشان مانند گفتار آنها شباهت دارد بيكديگر دلهاشان بتحقيق بيان نموديم آيات را براى قوميكه يقين ميدارند.

تفسير

آنانكه نميدانند اهل شرك نادان و اهل كتابى هستند كه بعلم خود عمل نميكنند و خواهشهاى آنها مانند بنى اسرائيل است كه ميخواستند خدا را آشكار به بينند و مائده از آسمان بر آنها نازل شود دلهاى اينها شبيه بدلهاى آنها است در كورى و عناد والا دلى كه خالى باشد از امراض و بديده بصيرت از روى انصاف نظر نمايد در صفحه كائنات در هر موجودى بقدرى آثار صنع الهى را مشاهده خواهد نمود

جلد 1 صفحه 166

كه از حد وصف خارج است بلكه حق معرفت آنستكه غير خداوند را بحق بشناسند و حق را بخودى خود هر كس آن لياقت و تمكن را ندارد كه كلام الهى را بشنود پيغمبر اكرم (ص) با آن مقام و عظمت روحى در موقع نزول وحى حالش ديگرگون ميشد وردا بر سر مبارك ميكشيد و چهره مقدسش برافروخته ميگرديد مانند كسى كه تب شديد عارضش شده باشد و بعد از تماميت وحى تا مدتى آثار خستگى در وجود مباركش ظاهر بود و در دنيا صلاح نيست حقائق بكلى مكشوف شود بايد مزيتى در انكشاف براى آخرت باقى بماند و در عين تماميت حجت بايد پرده هم در كار باشد تا جبر نشود و اختيار ثابت گردد و اختبار بعمل آيد و سعيد و شقى ممتاز شوند و محلى از براى نفوذ شياطين باقى بماند و هر كس باستحقاق بنهايت اصليه خود برسد و شايد اشاره باين امور باشد كه اخيرا فرموده است آيات را براى اهل يقين بيان فرموديم چون ادراك اين حقائق و اسرار براى عامه ممكن نيست اگرچه ظاهرا مراد همان وضوح ادله توحيد يا نبوت خاصه است كه بيان گرديده است.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
إِنّا أَرسَلناك‌َ بِالحَق‌ِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لا تُسئَل‌ُ عَن‌ أَصحاب‌ِ الجَحِيم‌ِ (119)

(همانا ‌ما ترا ‌بر‌ حق‌ فرستاديم‌ ‌در‌ حالي‌ ‌که‌ مژده‌ دهنده‌ و ترساننده‌اي‌، و ‌از‌ ياران‌ دوزخ‌ ‌از‌ تو بازخواست‌ نميشود) إِنّا أَرسَلناك‌َ بِالحَق‌ِّ قيد بالحق‌ ‌براي‌ اشعار بحقانيت‌ و درستي‌ رسالت‌ پيغمبر اسلام‌ و مطابق‌ ‌با‌ واقع‌ و موافق‌ ‌با‌ حكمت‌ بودن‌ آنست‌ ‌يعني‌ پيغمبري‌ تو ثابت‌ و محقق‌ ‌است‌ و هيچ‌ بطلاني‌ ‌در‌ ‌آن‌ راه‌ ندارد و عقائد و اخلاقات‌ و احكامت‌ همه‌ حق‌ و صدق‌ و راست‌ و درست‌ و مشتمل‌ ‌بر‌ صلاح‌ جامعه‌ و سعادت‌ دنيا و آخرت‌ بشر ‌است‌.

بَشِيراً وَ نَذِيراً نصب‌ ‌اينکه‌ دو كلمه‌ ‌بر‌ حال‌ ‌است‌ و بشير بمعني‌ بشارت‌ دهنده‌ بشارت‌ مژده‌ و اخبار باموريست‌ ‌که‌ موجب‌ سرور و شادماني‌ شود و نذير بمعني‌ منذر ‌است‌ و انذار بمعني‌ ترسانيدن‌ ‌از‌ عواقب‌ اعمال‌ سوء و عذاب‌ الهي‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌براي‌ مجرمين‌ آماده‌ نموده‌ ‌است‌ و گاهي‌ بشارت‌ ‌در‌ آيات‌ ‌در‌ اخبار بشر و عذاب‌ ‌هم‌ استعمال‌ ميشود مانند فَبَشِّرهُم‌ بِعَذاب‌ٍ أَلِيم‌ٍ«2» و بشارت‌ و انذار بزرگترين‌ عمل‌ انبياء الهي‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌از‌ طرفي‌ اهل‌ ايمان‌ و طاعت‌ و عبادت‌ ‌را‌ بمثوبات‌ و نتايج‌ دنيوي‌ و اخروي‌ ‌که‌ ‌بر‌ اعمال‌ آنان‌ مترتب‌ ‌است‌ آگاه‌ سازند و اهل‌ كفر و معصيت‌ ‌را‌ ‌بر‌ عواقب‌ شوم‌ و نتايج‌ سويي‌ ‌که‌ لازمه‌

1‌-‌ مجلد اول‌ صفحه‌ 137

2‌-‌ سوره‌ توبه‌ ‌آيه‌ 35

جلد 2 - صفحه 171

افعال‌ آنهاست‌ مطلع‌ نمايند ‌تا‌ ‌هر‌ ‌که‌ نجات‌ يابد و ‌ يا ‌ هلاك‌ شود ‌خود‌ راه‌ نجات‌ و ‌ يا ‌ هلاكت‌ ‌را‌ انتخاب‌ كرده‌ ‌باشد‌ لِيَهلِك‌َ مَن‌ هَلَك‌َ عَن‌ بَيِّنَةٍ وَ يَحيي‌ مَن‌ حَي‌َّ عَن‌ بَيِّنَةٍ«1».

وَ لا تُسئَل‌ُ عَن‌ أَصحاب‌ِ الجَحِيم‌ِ ‌يعني‌ وظيفه‌ تو تبليغ‌ و تبشير و انذار ‌است‌ و ‌بعد‌ ‌از‌ ‌آن‌ مسئوليتي‌ ‌براي‌ تو ‌در‌ قبال‌ كساني‌ ‌که‌ راه‌ دوزخ‌ ‌را‌ مي‌پيمايند، نيست‌، و ‌اينکه‌ جمله‌ ‌در‌ مقام‌ تسليت‌ پيغمبر ‌است‌ ‌که‌ ‌از‌ مخالفت‌ كفار و معاندين‌ اندوهگين‌ نگردد و ‌هم‌ چنان‌ ‌که‌ شأن‌ ‌خدا‌، ارسال‌ رسل‌ و انزال‌ كتب‌ و جعل‌ احكام‌ و بطور كلي‌ هدايت‌ انام‌ ‌است‌ و ‌بعد‌ ‌از‌ ‌آن‌ ‌هر‌ ‌که‌ مهتدي‌ و مؤمن‌ شود نتيجه‌اش‌ عايد خودش‌ ميگردد و ‌هر‌ ‌که‌ كافر و گمراه‌ گردد وزر و وبالش‌ دامنگير خودش‌ ميشود و بخدا نفع‌ و ضرري‌ نميرساند چنانچه‌ ميفرمايد:

إِنّا هَدَيناه‌ُ السَّبِيل‌َ إِمّا شاكِراً وَ إِمّا كَفُوراً«2» وَ أَمّا ثَمُودُ فَهَدَيناهُم‌ فَاستَحَبُّوا العَمي‌ عَلَي‌ الهُدي‌«3» شأن‌ و وظيفه‌ تو نيز تبليغ‌ و انذار و تبشير ‌است‌ و ‌بعد‌ ‌از‌ ‌آن‌ ‌هر‌ كس‌ بهر طرفي‌ برود ‌خود‌ مسئول‌ آنست‌، چنانچه‌ وظيفه‌ علماء و دانشمندان‌، امر بمعروف‌ و نهي‌ ‌از‌ منكر و بيان‌ احكام‌ و تبليغ‌ و ارشاد و موعظه‌ و نصيحت‌ ‌است‌ و پذيرفتن‌ و نپذيرفتن‌ ‌آن‌ ‌در‌ اختيار مردم‌ ‌است‌ ‌اگر‌ قبول‌ كنند بسعادت‌ ‌خود‌ نائل‌ ‌شده‌ و ‌اگر‌ قبول‌ نكنند ‌خود‌ مسئول‌ و گرفتار عمل‌ خويشند.

1‌-‌ سوره‌ انفال‌ ‌آيه‌ 44

2‌-‌ سوره‌ الانسان‌ ‌آيه‌ 2

[.....]

3‌-‌ سوره‌ فصلت‌ ‌آيه‌ 16

172
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
(آیه 119)- در این آیه روی سخن را به پیامبر کرده و وظیفه او را در برابر درخواست معجزات اقتراحی و بهانه جوییهای دیگر مشخص می‌کند می‌گوید:

«ما تو را به حق برای بشارت و انذار (مردم جهان) فرستادیم» (إِنَّا أَرْسَلْناکَ بِالْحَقِّ بَشِیراً وَ نَذِیراً).

تو وظیفه داری دستورات ما را برای همه مردم بیان کنی، معجزات را به آنها نشان دهی و حقایق را با منطق تبیین نمایی، و این دعوت باید توأم با تشویق

ج1، ص116

نیکوکاران، و بیم دادن بدکاران، باشد این وظیفه تو است.

«اما اگر گروهی از آنها بعد از انجام این رسالت ایمان نیاوردند تو مسؤول گمراهی دوزخیان نیستی» (وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِیمِ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=2 |آیه=119}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=2 |آیه=119}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=2 |آیه=119}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=2 |آیه=119}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=2 |آیه=119}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=2 |آیه=119}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=2 |آیه=119}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=2 |آیه=119}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=119}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره بقره]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۹: @@
 این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 34.</ref>
+'''شأن نزول:'''
 [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله فرمود: اگر خداوند عذاب خود را بر يهوديان مي‌فرستاد هر آينه [[ایمان]] مى آوردند و اين آيه در قبال گفتار پيامبر نازل گرديد و به او فرمود كه تو درباره اصحاب جحيم (اهل جهنم) مسئول نيستى و يا از تو درباره آنان سؤالى نخواهد شد.<ref> تفسير كشف الاسرار.</ref>
-از محمد بن كعب القرظى<ref> تفسير عبدالرزاق.</ref> و نيز از طريق ابن جريج<ref> تفسير جامع البيان.</ref> از داود بن ابى‌عاصم نقل نمايند كه وى چنين روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: كجايند پدر و مادرم؟ سپس در قبال گفتار پيامبر اين آيه نازل گرديد.<ref> بايد دانست كه پدر و مادر و بلكه آباء و اجداد رسول خدا صلى الله عليه و آله بر دين حق زمان خود بوده و از عقايد شرك و پليدى آن مبرا و دور بوده اند و آنان يا بر دين مسيح بودند و يا بر سنت ابراهيم خليل كه خود [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله قبل از بعثت به آن اعتقاد داشته، معتقد بودند. بنابراين اخبار وارده در تفسير عبدالرزاق و تفسير طبرى چندان داراى پايه و اساس درستى نيست و پدر و مادر رسول خدا صلى الله عليه و آله از اصحاب جحيم و [[دوزخ]] نبوده اند تا پيامبر گرامى ما درباره آن‌ها در تشويش خاطر بسر برد تا چه رسد به آن كه خداوند بفرمايد كه از تو درباره آن‌ها سؤالى نخواهد شد و يا تو مسئول اعمال آن‌ها كه اصحاب جهنم اند نمى باشى و نيز از مفسرين باارزشى چون طبرى و عبدالرزاق هم بعيد است كه بدون اظهارنظر چنين اخبارى را ذكر نمايند. اگر چه اخبار مزبور را مرسل گفته اند.</ref>
+از محمد بن كعب القرظى<ref> تفسير عبدالرزاق.</ref> و نيز از طريق ابن جريج<ref> تفسير جامع البيان.</ref> از داود بن ابى‌عاصم نقل نمايند كه وى چنين روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: كجايند پدر و مادرم؟ سپس در قبال گفتار پيامبر اين آيه نازل گرديد<ref> بايد دانست كه پدر و مادر و بلكه آباء و اجداد رسول خدا صلى الله عليه و آله بر دين حق زمان خود بوده و از عقايد شرك و پليدى آن مبرا و دور بوده اند و آنان يا بر دين مسيح بودند و يا بر سنت ابراهيم خليل كه خود [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله قبل از بعثت به آن اعتقاد داشته، معتقد بودند. بنابراين اخبار وارده در تفسير عبدالرزاق و تفسير طبرى چندان داراى پايه و اساس درستى نيست و پدر و مادر رسول خدا صلى الله عليه و آله از اصحاب جحيم و [[دوزخ]] نبوده اند تا پيامبر گرامى ما درباره آن‌ها در تشويش خاطر بسر برد تا چه رسد به آن كه خداوند بفرمايد كه از تو درباره آن‌ها سؤالى نخواهد شد و يا تو مسئول اعمال آن‌ها كه اصحاب جهنم اند نمى باشى و نيز از مفسرين باارزشى چون طبرى و عبدالرزاق هم بعيد است كه بدون اظهارنظر چنين اخبارى را ذكر نمايند. اگر چه اخبار مزبور را مرسل گفته اند.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 34.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«بِالْحَقِّ»: همراه با حق. مؤیّد با حق. مراد از (حق) قرآن یا اسلام است (نگا: نساء /  بقره / . «بَشِیراً»: مژده‌رسان. «نَذِیراً»: ترساننده. بیم‌دهنده. «الْجَحیمِ»: آتش برافروخته و فروزان. اسمی از اسماء دوزخ است.
+جحيم: آتش بزرگ، آتش بزرگى كه در گودال بزرگى است (صحاح- قاموس).<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 ==نزول==

@@ سطر ۱۲۳: / سطر ۱۲۳: @@
 ترجمه‌
-و گفتند آنانكه نميدانند چرا سخن نميگويد با ما خدايا نميآيد ما را نشانه چنين گفتند آنانكه بودند پيش از ايشان مانند گفتار آنها شباهت دارد بيكديگر دلهاشان بتحقيق بيان نموديم آيات را براى قوميكه يقين ميدارند.
+بدرستى كه ما فرستاديم ترا براستى مژده دهنده و بيم دهنده و پرسيده نميشوى از اهل دوزخ.
 تفسير
-آنانكه نميدانند اهل شرك نادان و اهل كتابى هستند كه بعلم خود عمل نميكنند و خواهشهاى آنها مانند بنى اسرائيل است كه ميخواستند خدا را آشكار به بينند و مائده از آسمان بر آنها نازل شود دلهاى اينها شبيه بدلهاى آنها است در كورى و عناد والا دلى كه خالى باشد از امراض و بديده بصيرت از روى انصاف نظر نمايد در صفحه كائنات در هر موجودى بقدرى آثار صنع الهى را مشاهده خواهد نمود
+چون تو بشير و نذيرى باكى نيست بر تو اگر كفار اصرار و ابرام نمايند در كفر و مستحق جهنم شوند چون تو بوظيفه خود عمل نمودى و مسئوليت قبول آنها بعهده تو نيست و از حضرت باقر (ع) در مجمع نقل نموده كه لا تسئل بصيغه نهى است چنانچه نافع قرائت نموده است يعنى سؤال منما از اهل دوزخ كه آنها كيانند شايد مصلحت در تعيين اشخاص نباشد.
 }}
 |-|

@@ سطر ۲۰۰: / سطر ۲۰۰: @@
 ==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=119}}===
 </tabber>
 ==پانویس==