آیه 117 توبه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 117 سوره توبه

2016-07-02T06:46:49Z

تغییرمسیر به آیه 117 سوره توبه

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۱۱۷ توبه را به آیه 117 توبه که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-06T03:50:15Z

History of islam صفحهٔ آیه ۱۱۷ توبه را به آیه 117 توبه که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-15T05:49:46Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: /* متن آیه */

2013-04-13T08:08:57Z

‏متن آیه

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۵۳

2012-11-27T09:53:06Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِین...' ایجاد کرد

2012-10-27T16:01:59Z

صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِین...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=== متن آیه ===

{{قرآن در قاب|لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ |سوره=9|آیه=117}}

=== ترجمه ===

خدا، توبه پیامبر و مهاجرین و انصار را که در آن ساعت عسرت همراه اوبودند، از آن پس که نزدیک بود که گروهی را دل از جنگ بگردد، پذیرفت توبه شان بپذیرفت ، زیرا به ایشان رئوف و مهربان است

=== شأن نزول ===

این آیه درباره جنگ تبوک در شأن مهاجر و انصار نازل گردید که پیروى از [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را در ساعات دشوارى و سخت از دست ندادند. مخصوصاً در موقعى که طعام و آب و سوارى نایاب شده بود و آنان تشنه و گرسنه و پیاده مانده بودند به قسمى که در جنگ مزبور هر ده نفر یک شتر را به نوبه سوار می‌شدند و نیز یک خرما را ده نفر به دهن می‌زده و به دیگرى می‌دادند تا به نفر دهم می‌رسید، هسته اى از خرما بیش نمى ماند سپس روى آن آبى مى آشامیدند.

عبدالله بن عباس گوید: سختى راه و نبودن غذا و آب و سوارى به جائى رسید که روزى در منزلى فرود آمدیم در حالتى که گرماى شدید و تشنگى زیاد بر ما مستولى گشته بود و نزدیک بود قالب تهى کرده و جان بدهیم تا آنجا که مجبور شدیم شترى را بکشیم بلکه از آب بدن و خون آن حیوان بخوریم در چنین هنگامى نزد [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله آمدیم و گفتیم: یا رسول الله نزدیک است هلاک شویم و از طرفى می‌دانیم اگر [[دعا]] کنى، خداوند مستجاب می‌نماید پس چرا از براى ما دعا نمى کنى تا خداوند فرجى بدهد.

در این هنگام پیامبر دست به دعا برداشت از اثر دعاى پیامبر باران به شدت باریدن گرفت و سیلابى پدید آمد و ما آب‌هاى آن را برگرفتیم و عجیب این بود که باران مزبور فقط در حوالى که ما بودیم باریدن گرفته بود.<ref> تفاسیر مجمع البیان و کشف الاسرار و روض الجنان.</ref>

بنا به روایات منقول از على ابراهیم چنین آمده که این آیه درباره [[ابوذر]] و ابوخثیمه و عمیرة بن وهب نازل شده که از دستور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله در جنگ تبوک تخلف ورزیده و سپس به او ملحق گردیده بودند.<ref> البرهان فی تفسیرالقرآن.</ref>

==پانویس ==
<references />
===

=== منابع ===

* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.

* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 446

-

=== پیوندها ===

*[[سوره توبه ]]

*[[سوره توبه /متن و ترجمه سوره]]

[[رده:آیات سوره توبه ]]

[[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۴۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آیه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 117 سوره توبه]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ».\|سوره=9\|آیه=117}}
−
−	~~==ترجمه==~~
−
−	خدا، توبه پیامبر و مهاجرین و انصار را که در آن ساعت عسرت همراه او بودند، از آن پس که نزدیک بود که گروهی را دل از جنگ بگردد، پذیرفت. توبه شان بپذیرفت زیرا به ایشان رئوف و مهربان است.
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~این آیه درباره جنگ تبوک در شأن مهاجر و انصار نازل گردید که پیروى از [~~[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را در ساعات دشوارى و سخت از دست ندادند. مخصوصاً در موقعى که طعام و آب و سوارى نایاب شده بود و آنان تشنه و گرسنه و پیاده مانده بودند به قسمى که در جنگ مزبور هر ده نفر یک شتر را به نوبه سوار می‌شدند و نیز یک خرما را ده نفر به دهن می‌زده و به دیگرى می‌دادند تا به نفر دهم می‌رسید، هسته اى از خرما بیش نمى ماند سپس روى آن آبى مى آشامیدند.
−
−	عبدالله بن عباس گوید: سختى راه و نبودن غذا و آب و سوارى به جائى رسید که روزى در منزلى فرود آمدیم در حالتى که گرماى شدید و تشنگى زیاد بر ما مستولى گشته بود و نزدیک بود قالب تهى کرده و جان بدهیم تا آنجا که مجبور شدیم شترى را بکشیم بلکه از آب بدن و خون آن حیوان بخوریم در چنین هنگامى نزد [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله آمدیم و گفتیم: یا رسول الله نزدیک است هلاک شویم و از طرفى می‌دانیم اگر [[دعا]] کنى، خداوند مستجاب می‌نماید پس چرا از براى ما دعا نمى کنى تا خداوند فرجى بدهد.
−
−	در این هنگام پیامبر دست به دعا برداشت از اثر دعاى پیامبر باران به شدت باریدن گرفت و سیلابى پدید آمد و ما آب‌هاى آن را برگرفتیم و عجیب این بود که باران مزبور فقط در حوالى که ما بودیم باریدن گرفته بود.<ref> تفاسیر مجمع البیان و کشف الاسرار و روض الجنان.</ref>
−
−	~~بنا به روایات منقول از على ابراهیم چنین آمده که این~~ آیه درباره [[ابوذر]] و ابوخثیمه و عمیرة بن وهب نازل شده که از دستور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله در جنگ تبوک تخلف ورزیده و سپس به او ملحق گردیده بودند.<ref> البرهان فی تفسیرالقرآن.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−	* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 446.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره توبه]]
−	* [[سوره توبه/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات~~ سوره توبه]]
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 * [[سوره توبه]]
 * [[سوره توبه/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره توبه]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|«لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ».|سوره=9|آیه=117}}
+{{قرآن در قاب|«لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ».|سوره=9|آیه=117}}
 ==ترجمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۳:۵۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-=== متن آیه ===
+==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ |سوره=9|آیه=117}}
+{{قرآن در قاب|«لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ».|سوره=9|آیه=117}}
-=== ترجمه ===
+==ترجمه==
-خدا، توبه پیامبر و مهاجرین و انصار را که در آن ساعت عسرت همراه اوبودند، از آن پس که نزدیک بود که گروهی را دل از جنگ بگردد، پذیرفت توبه شان بپذیرفت ، زیرا به ایشان رئوف و مهربان است
+خدا، توبه پیامبر و مهاجرین و انصار را که در آن ساعت عسرت همراه او بودند، از آن پس که نزدیک بود که گروهی را دل از جنگ بگردد، پذیرفت. توبه شان بپذیرفت زیرا به ایشان رئوف و مهربان است.
-=== شأن نزول ===
+==نزول==
 این آیه درباره جنگ تبوک در شأن مهاجر و انصار نازل گردید که پیروى از [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را در ساعات دشوارى و سخت از دست ندادند. مخصوصاً در موقعى که طعام و آب و سوارى نایاب شده بود و آنان تشنه و گرسنه و پیاده مانده بودند به قسمى که در جنگ مزبور هر ده نفر یک شتر را به نوبه سوار می‌شدند و نیز یک خرما را ده نفر به دهن می‌زده و به دیگرى می‌دادند تا به نفر دهم می‌رسید، هسته اى از خرما بیش نمى ماند سپس روى آن آبى مى آشامیدند.
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 بنا به روایات منقول از على ابراهیم چنین آمده که این آیه درباره [[ابوذر]] و ابوخثیمه و عمیرة بن وهب نازل شده که از دستور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله در جنگ تبوک تخلف ورزیده و سپس به او ملحق گردیده بودند.<ref> البرهان فی تفسیرالقرآن.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 * قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
-* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 446
+==پیوندها==
 * [[سوره توبه]]
 * [[سوره توبه/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]