Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

2020-05-13T06:41:30Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-20T04:53:41Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ|سوره=37|آیه =114}} {{مش...» ایجاد کرد

2016-04-27T21:38:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ|سوره=37|آیه =114}} {{مش...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ|سوره=37|آیه =114}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 114
|شماره بعدی = 115
|شماره قبلی = 113
|سوره= صافات
|شماره سوره= 37
|جزء= 23
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و همانا ما بر موسی و هارون منّت گذاردیم.
|-|
انصاریان=
و به راستی ما به موسی و هارون نعمت دادیم،
|-|
فولادوند=
و در حقيقت، بر موسى و هارون منت نهاديم.
|-|
آیتی=
ما به موسى و هارون نعمت داديم.
|-|
مکارم شیرازی=
ما به موسی و هارون نعمت بخشیدیم!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Certainly We favoured Moses and Aaron,}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And certainly We conferred a favor on Musa and Haroun.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And We verily gave grace unto Moses and Aaron,}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Again (of old) We bestowed Our favour on Moses and Aaron,}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«لَقَدْ مَنَنَّا ...»: واقعاً نعمتهای گرانبها و ارزشمندی دادیم، منّت، اگر جنبه عملی داشته باشد، زیبا و پسندیده است و مراد نعمتهای بزرگ و سنگین است. و اگر با لفظ و سخن باشد، زشت و بدنما است.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ «114» وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ «115» وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ «116»

و به راستى ما بر موسى و هارون منّت نهاديم. و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات داديم. و آنان را يارى كرديم، پس غالب آمدند (و پيروز شدند).
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ (114)

بعد از آن ذكر انعام بر حضرت موسى و هارون عليهما السلام را فرمايد:

وَ لَقَدْ مَنَنَّا: و هر آينه منت گذارديم، يعنى انعام فرموديم، عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ‌: به موسى بن عمران و برادر او هارون، نعمت رسالت و نبوت را، يا بر نعم دينى و دنيوى.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ (114) وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ (115) وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ (116) وَ آتَيْناهُمَا الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ (117) وَ هَدَيْناهُمَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ (118)

وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ (119) سَلامٌ عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ (120) إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (121) إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ (122)

ترجمه‌

و بتحقيق منّت نهاديم بر موسى و هارون‌

و نجات داديم آن دو و قومشانرا از اندوه بزرگ‌

و يارى كرديم آنانرا پس بودند ايشان غلبه‌كنندگان‌

و داديم بآن دو كتاب واضحى را

و هدايت نموديم آن دو را براه راست‌

و باقى گذارديم براى آندو در آيندگان‌

ذكر خير سلام بر موسى و هارون را

همانا ما اينچنين پاداش ميدهيم نيكوكارانرا

همانا آن دواند از بندگان ما كه گروندگانند.

تفسير

خداوند منّان منّت نهاد بر حضرت موسى و هارون از پيغمبران بنى اسرائيل بنبوّت و رسالت و معجزات بسيار و منافع دينى و دنيوى بيشمار و نجات داد آن دو و تمام آنطائفه را كه دوازده قبيله بودند معروف بأسباط از دوازده پسر حضرت يعقوب ارهمّ و غم و اندوه بزرگى كه داشتند از تسلّط قبطيان و فوعون و فرعونيان بر آنها كه بر صغير و كبيرشان رحم نمى‌نمودند و شرح حالشان مكرّر ذكر شده كه بچه اعمال شاقه‌اى وادارشان ميكردند و خداوند ببركت آن دو وجود محترم نصرت داد ايشان را بر دشمنانشان و بر آنها غلبه نمودند بطوريكه نا انقراض عالم ذكر آن در السنه و افواه باقى است و بالاتر از همه آنكه خداوند كتاب تورية را كه مشتمل بر احكام بليغه و نصائح و مواعظ شافيه وافيه كافيه براى اداره امور دنيوى و اخروى آنها در آن عصر تا زمان حضرت عيسى عليه السّلام بود بآن دو عنايت فرمود و بشارت داد در آن معجزه پيغمبر آخر الزّمان از نسل حضرت اسمعيل كه عموى آنها بود و اولاد او را برادران خودشان ميخواندند و آنكه دين او كامل كننده تمام اديان و تا روز قيامت باقى است و هدايت نمود آن دو را براه راست بهشت و ولايت امير المؤمنين و ائمه طاهرين عليهم السلام و بقيّه آيات در قصّه نوح عليه السّلام بيان شد.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَد مَنَنّا عَلي‌ مُوسي‌ وَ هارُون‌َ (114)

و ‌هر‌ آينه‌ بتحقيق‌ منت‌ گذارديم‌ ‌ما ‌بر‌ موسي‌ و هارون‌.

اما منتهاي‌ ‌بر‌ موسي‌ بسيار ‌است‌ نطفه ‌او‌ زير تخت‌ فرعون‌ منعقد شد حمل‌ مادرش‌ ‌تا‌ حين‌ ولادت‌ مخفي‌ ‌بود‌ ‌در‌ ميان‌ تنور آتش‌ مصون‌ و محفوظ ‌بود‌ ‌در‌ رود نيل‌ انداخته‌ شد و بدست‌ فرعون‌ آمد و ‌در‌ دامن‌ ‌او‌ نشست‌ و محبت‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌در‌ قلب‌ فرعون‌ انداخت‌ و ‌پس‌ ‌از‌ قتل‌ قبطي‌ فرار بطرف‌ مدين‌ رفت‌ و نزد شعيب‌ چندين‌ سال‌ ماند و ‌پس‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ مبعوث‌ برسالت‌ و اولو العزمي‌ شد و هارون‌ ‌هم‌ مقام‌ نبوت‌ و ‌هم‌ مقام‌ رسالت‌ و ‌هم‌ مقام‌ وصايت‌ ‌را‌ دارا شد.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 114)- مواهب الهی بر موسی و هارون: در اینجا به گوشه‌ای از الطاف الهی نسبت به «موسی» و برادرش «هارون» اشاره شده، نخست می‌گوید: «ما به موسی و هارون منت بخشیدیم» و آنها را مرهون نعمتهای خود ساختیم (وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلی مُوسی وَ هارُونَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=37 |آیه=114}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=37 |آیه=114}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=37 |آیه=114}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=37 |آیه=114}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=37 |آیه=114}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=37 |آیه=114}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=37 |آیه=114}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=37 |آیه=114}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=37 |آیه=114}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره صافات]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۵۳
سطر ۵۳:		سطر ۵۳:

	و به راستى ما بر موسى و هارون منّت نهاديم. و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات داديم. و آنان را يارى كرديم، پس غالب آمدند (و پيروز شدند).		و به راستى ما بر موسى و هارون منّت نهاديم. و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات داديم. و آنان را يارى كرديم، پس غالب آمدند (و پيروز شدند).
		+
		+	وَ آتَيْناهُمَا الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ «117» وَ هَدَيْناهُمَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ «118» وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ «119»
		+
		+	و به آن دو كتاب روشنگر داديم. و آن دو را به راه راست هدايت كرديم.
		+
		+	و براى آن دو در ميان آيندگان (نام نيك) باقى گذاشتيم.
		+
		+	===پیام ها===
		+
		+	1- ياد الطاف الهى به پيامبران پيشين، سبب آرامش و دلگرمى و دلدارى پيامبر اسلام و مسلمانان در شرايط سخت مكّه است. «وَ لَقَدْ مَنَنَّا»
		+
		+	2- برطرف شدن فشارهاى روحى از بزرگ‌ترين نعمت‌هاى الهى است. مَنَنَّا ...
		+	نَجَّيْناهُما ... مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ‌
		+
		+	3- مردان خدا زمانى از نگرانى راحت مى‌شوند كه قومشان نيز راحت باشند. «وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ»
		+
		+	4- كسى كه مورد لطف و نصرت خداوند قرار گيرد، قطعاً پيروز خواهد شد.
		+	«نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ»
		+
		+	جلد 8 - صفحه 55
		+
		+	5- اول نجات از طاغوت، سپس دعوت به كتاب و راه خدا. نَجَّيْناهُما ... آتَيْناهُمَا الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ وَ هَدَيْناهُمَا
		+
		+	6- پيام‌ها و مضامين تورات و ديگر كتب آسمانى، بسيار روشن و قابل فهم همگان است. «الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ»
		+
		+	7- سخنان و نوشته‌هاى مربوط به تبليغ دين، بايد روشن و روشنگر باشد.
		+	«الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ»
		+
		+	8- حتّى انبيا به راهنمايى خداوند نيازمندند. «هَدَيْناهُمَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ»
		+
		+	9- نام نيك، يكى از پاداش‌هاى الهى در دنياست. «تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ» در اين سوره از حضرت نوح در آيه 78 و از ابراهيم عليه السلام در آيه 107 و از موسى و هارون عليهما السلام در آيه 119 با بقاى نام نيك، تجليل شده است.
	}}		}}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«لَقَدْ مَنَنَّا ...»: واقعاً نعمتهای گرانبها و ارزشمندی دادیم، منّت، اگر جنبه عملی داشته باشد، زیبا و پسندیده است و مراد نعمتهای بزرگ و سنگین است. و اگر با لفظ و سخن باشد، زشت و بدنما است.
+*'''مننا''': منّ: در اصل بمعنى قطع است، أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ‏ يعنى پاداش غير مقطوع و نيز به معنى نعمت دادن و عطيّه است، گويند «منّ عليه منّا: أنعم عليه» آن در آيه به معنى نعمت دادن است.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص171</ref>
 == تفسیر آیه ==

آیه 114 سوره صافات - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ|سوره=37|آیه =114}} {{مش...» ایجاد کرد