آیه 10 سوره رعد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-03-13T08:24:22Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T10:34:59Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T04:23:45Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: Quran صفحهٔ آیه 10 سوره الرعد را به آیه 10 سوره رعد منتقل کرد

2018-05-03T06:53:51Z

Quran صفحهٔ آیه 10 سوره الرعد را به آیه 10 سوره رعد منتقل کرد

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهِ وَم...» ایجاد کرد

2016-04-27T10:12:17Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهِ وَم...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَسَارِبٌ بِالنَّهَارِ|سوره=13|آیه =10}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 10
|شماره بعدی = 11
|شماره قبلی = 9
|سوره= الرعد
|شماره سوره= 13
|جزء= 13
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
در پیشگاه علم ازلی آن کس از شما که سخن به سرّ گوید یا آشکار و آن که در ظلمت شب پنهان است یا در روشنی روز به کار و فعالیت مشغول است، همه یکسانند (و خدا بر همه آگاه است).
|-|
انصاریان=
[برای او] یکسان است که کسی از شما گفتارش را پنهان کند یا آشکار سازد، و کسی مخفیانه در دل شب حرکت نماید یا در روز راه بپیماید.
|-|
فولادوند=
[براى او] يكسان است: كسى از شما سخن [خود] را نهان كند و كسى كه آن را فاش گرداند، و كسى كه خويشتن را به شب پنهان دارد و در روز، آشكارا حركت كند.
|-|
آیتی=
براى او يكسان است از شما هر كه سخن به راز گويد يا به آشكارا. و آنكه در پرده شب پنهان مى‌شود و آنكه در روز به آشكارا مى‌رود.
|-|
مکارم شیرازی=
برای او یکسان است کسانی از شما که پنهانی سخن بگویند، یا آن را آشکار سازند؛ و کسانی که شبانگاه مخفیانه حرکت می‌کنند، یا در روشنایی روز.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|It is the same [to Him] whether any of you speaks secretly, or does so loudly, or whether he lurks in the night, or is open to view in daytime.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Alike (to Him) among you is he who conceals (his) words and he who speaks them openly, and he who hides himself by night and (who) goes forth by day.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Alike of you is he who hideth the saying and he who noiseth it abroad, he who lurketh in the night and he who goeth freely in the daytime.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|It is the same (to Him) whether any of you conceal his speech or declare it openly; whether he lie hid by night or walk forth freely by day.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«سَوَآءٌ»: یکسان و برابر است. مصدر و به معنی (مُسْتَوی) است و خبر مقدّم (مَنْ) می‌باشد. «أَسَرَّ»: پنهان کرد. آهسته گفت. «جَهَرَ بِهِ»: آشکارش کرد. آن را بلند گفت. «مُسْتَخْفٍ»: بسیار خویشتن را پنهان کننده. «سَارِبٌ»: رونده. در اینجا مراد کسی است که خود را ظاهر می‌سازد و به دنبال کار خویش روان می‌گردد.
==نزول==

'''شأن نزول آیات 8 تا 11:'''

ابن عباس گوید: این آیات درباره دو مرد بنام اربد بن قیس و عامر بن طفیل نازل گردید و همچنین آیه 12 «هُوَ الَّذِی یرِیکمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً» تا آخر آن و نیز آیه 13 را (که بعد خواهد آمد) نیز به این آیات در این شأن و نزول مى افزایند.<ref> طبرانى و دیگران از علماء عامه.</ref>

و نیز گویند آیات 10 و 11 درباره دو مرد فوق‌الذکر نازل گردیده بدین تفصیل، این دو مرد نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمدند و سؤالاتى از پیامبر نمودند ولى مقصود بدى داشتند و با طرح این سؤال مکر و حیله اى از ناحیه آنان در بین بوده است که بالاخره خداوند نتیجه مکر و حیله آن‌ها را به خودشان بازگردانید.

عامر نزد پیامبر آمد و گفت: یا محمد اگر من مسلمان بشوم با من چکار خواهى کرد و چه مزیتى بر سایر مسلمین خواهم داشت، پیامبر فرمود: آنچه که سایر مسلمانان بدان مکلف خواهند بود تو نیز مانند آن‌ها مکلف به تکلیف قرار خواهى گرفت.

عامر گفت: می‌خواهم که در ازاى مسلمان شدن مرا پس از خودت خلیفه و وصى خود گردانى. [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله فرمود: این کار در دست من نیست بلکه به فرمان خداى من است. سپس گفت: بعد از مسلمان شدن به من چه خواهى داد؟ پیامبر فرمود: به تو لشکرى می‌دهم که با آن با دشمنان [[اسلام]] به جنگ پردازى. در جواب گفت: این سمت را که خودم هم دارم پس چه لزومى دارد که مسلمان شوم و البته مقصود عامر این بود که با رسول خدا صلی الله علیه و آله سرگرم صحبت باشد و به اربد دستور داده بود که در حین صحبت او با پیامبر از پشت سر رسول خدا صلی الله علیه و آله را مورد حمله قرار دهد.

در همین وقت بود که به اربد اشاره نمود، اربد خواست که از پشت شمشیر بکشد ولى آنچه سعى کرد که شمشیر را از غلاف بیرون آورد نتوانست و شمشیر او در غلاف در جاى خود ماند در این میان پیامبر متوجه شد و خود را کنار کشید و گفت: خدایا اینان که با من به مکر و حیله برخاسته اند، تو خود کارشان را بساز.

در این بین صاعقه اى بر سر اربد آمد و او را بسوخت، عامر که این منظره وحشتناک را دید، فرار کرد و در حین فرار فریاد می‌زد و مى گفت: یا محمد از خداى خود خواستى و او را به کیفر عمل رسانیدى و از بین بردى ولى بدان من با سواران زیاد و جوانان جنگجوى خودم به سراغ تو خواهم آمد.

پیامبر در جواب فرمود: خداوند تو را از این عمل باز خواهد داشت، چندى بعد عامر به مرض طاعون مبتلا گردید و از بین رفت.<ref> تفسیر کشف الاسرار.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ «10»

(براى او) يكسان است كه از شما كسى سخن را سرّى گويد و كسى‌كه آن را آشكارا گويد وكسى كه خود را به شب مخفى كند و كسى‌كه در روز آشكارا حركت كند.

===نکته ها===

اين آيه كه ظاهراً توضيح و تكميل آيه سابق است، يكى از آيات بسيارى است كه در رابطه با علم خداوند، به اعمال كوچك و بزرگ و ظاهر و پنهان و حتّى افكار و نيّات انسان‌ها، درقرآن مجيد آمده است و اگر انسان‌ها به چنين علمى از طرف پروردگار ايمان داشته باشند، مى‌تواند بهترين عامل حيا و تقوا و بزرگ‌ترين وسيله تربيت آنها باشد. زيرا سبب تشويق نيكوكاران و تهديد بد كاران مى‌گردد. جالب آنكه خداوند در اين آيه، علم خود را به حرف‌هاى سرّى و كارهاى مخفى و شبانه، قبل از كلام‌هاى علنى و كارهاى آشكار روزانه ذكر كرده است.

«1». تفسيربرهان.

جلد 4 - صفحه 324

«سارِبٌ» از «سرب» در اصل به معناى آب جارى است، ولى به كسى‌كه در روز به سراغ كارى مى‌رود نيز گفته مى‌شود.

===پیام ها===

1- علم خداوند نسبت به همه چيز يكسان است. (نه مثل علم و آگاهى ما كه نسبت به بعضى چيزها بيشتر و نسبت به بعض ديگر كمتر و يا در حد هيچ است.) سَواءٌ مِنْكُمْ‌ ...
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ «10»

بعد از بيان اينكه ذات احديت عالم است به جميع احوال انسان در تمام مراتب، و محيط است به عالم غيب و شهود، سپس بيان فرمايد كه حق سبحانه علم دارد به آنچه بجا آورند و آنچه واگذارند از افعال و اقوال پنهانى و آشكار:

سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ‌: مساوى است از شما در محضر علم الهى هر كسى كه پنهان نمايد گفتار را در نفس خود. وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ‌: و هر كه آشكارا كند به گفتار براى غير خود. وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ‌: و آنكه او پوشيده و مخفى باشد به سبب تاريكى شب. وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ: و آنكه پيدا و آشكار شود به روز يا آنكه به شب بيرون آيد و به روز در جائى پوشيده شود. ابن عباس گويد: معنى آيه آنكه من دانا هستم به آنكس كه در تاريكى شب به شك و تهمتى رود، و به روز نمايد كه من از آن تهمت برى باشم. حاصل آيه حق تعالى فرمايد نهان و آشكارا و آنكه در تاريكى شب يا روشنائى روز باشد، در علم ازلى من مساوى است بدون هيچ تفاوتى.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى‌ وَ ما تَغِيضُ الْأَرْحامُ وَ ما تَزْدادُ وَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ «8» عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ «9» سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ «10» لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ «11»

ترجمه‌

خدا ميداند آنچه را بارور ميشود هر زنى و آنچه را كم ميكند رحمها و آنچه را زياد مينمايد و هر چيزى نزد او داراى اندازه‌اى است‌

داناى نهان و آشكار است بزرگ بلند مرتبه است‌

يكسان است از شما كسيكه پنهان نمايد گفتار را و كسيكه آشكار كند و كسيكه مخفى شود در شب و كسيكه آشكار شود در روز

مر او را است تعقيب كنندگانى از پيش روى او و از پشت سرش كه حفظ ميكنند او را بامر خدا همانا خدا تغيير نميدهد آنچه را در قومى است تا وقتى كه تغيير دهند آنچه را در نفسهاى آنها است و چون خواهد خدا برساند بقومى بدى را پس نيست برگرداندنى مر آنرا و نباشد از براى آنها غير از خدا هيچ اختيار دارى.

تفسير

خداوند ميداند آنچه در ارحام امّهات است از ذكور و اناث و تمام و

جلد 3 صفحه 192

ناقص و حسن و قبيح و سعيد و شقى و ساير صفات و احوال آنها را و آنكه چند روز رحمها كم ميكنند از ميزان متعارف حمل كه نه ماه است در نگهدارى طفل و زودتر فارغ ميشوند و چند روز زياد ميكنند و ديرتر فارغ ميشوند چنانچه در كافى و عيّاشى ره از صادقين عليهما السلام نقل نموده بعلاوه آنكه موجب زيادى آنستكه زن در مدّت حمل خون مى‌بيند هر چند روز كه خون ديده بر نه ماه افزوده ميشود و اين مخصوص بحمل نيست هر چيزى از خوشى و ناخوشى و عزّت و ذلّت و فقر و ثروت و غيرها در علم خدا مقدّر است و ميزان معيّنى دارد كه كم و زياد نميشود مگر خودش بخواهد كه كم و زياد كند ميداند آنچه را كه حس خلق ادراك نميكند و نهان از انظار است و آنچه را ادراك ميكند و مشهود است و بزرگ است كه هر بزرگى كوچك است در برابر بزرگى او و مقهور است در جنب قدرت و عزّت و عظمت او بلكه نابود است در برابر بود او و بلندى و برترى و بالاترى دارد بذات خويش بر ماسواى خود فرق ندارد در علم او آنكه از افراد شما كسى پنهان كند گفتار خود را در باطنش و كسى آشكار كند سخن را براى ديگرى هر دو را كاملا ميداند و مى‌شناسد و نيز فرق ندارد براى او كسيكه از شما در شب تار بكنجى مخفى شود و كسيكه در روز روشن در ميان مردم راه برود هر دو را مى‌بيند و مى‌يابد بنحو اتمّ و اكمل از انحاء ديدن و يافتن قمّى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه يعنى سرّ و علانيه نزد او يكسان است و از براى خدا يا از براى آنكس كه مخفى يا آشكار شده ملائكه‌اى است كه از پى يكديگر در اطراف او گردش ميكنند براى حفظ او از خطرات وارده بر او از جلو رو و عقب سر دائره وار كه شامل يمين و يسار هم هست اگر چه صريحا ذكر نشده بنابراين مراد از من بين يديه و من خلفه جوانب اربعه است و حفظ آن ملائكه او را بامر خدا است و براى آنستكه خدا اين مأموريت را بآنها داده در مناقب و قمّى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه يحفظونه من امر اللّه يعنى بامر خدا حفظ ميكنند او را از آنكه در چاه بيفتد يا ديوار بر سرش خراب شود يا آفت ديگرى باو برسد تا وقتى كه مقدّر الهى وارد گردد و پيش آيد كه او را تسليم آن كنند و آنها چهار ملكند دو ملك در روز و دو ملك در شب كه حفظ و تعقيب ميكنند او را و قريب باين معنى را عيّاشى از امام صادق عليه السّلام و در مجمع از امير المؤمنين عليه السّلام نقل نموده بعلاوه آنكه خدا تغيير نميدهد

جلد 3 صفحه 193

نعمت و عافيت قومى را تا وقتى كه تغيير دهند ايشان احوال جميله خودشان را باعمال قبيحه ولى عدد ملائكه در روايت علوى تعيين نشده و عيّاشى از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه خداوند حكم فرموده بحكم حتم كه انعام نكند بر بنده خود نعمتى را پس بگيرد آنرا از او پيش از آنكه آن بنده معصيتى نمايد كه مستوجب شود بسبب آن معصيت كه گرفته شود آن نعمت از او و اين است مراد از قول خداوند انّ اللّه لا يغيّر ما بقوم حتى يغيّر و اما بأنفسهم و در معانى از امام سجّاد عليه السّلام نقل نموده كه گناهانى كه موجب تغيير نعمت ميشوند جور بر مردم و ترك عادت خير و كار خوب و كفران نعمت و ترك شكر است و آنكه پس از اين بيان اين آيه را تلاوت فرمود و معلوم است كه وقتى خدا بخواهد براى كسانى بدى را خواه سلب نعمت باشد خواه عذاب خواه بليّات ديگر دفع و رفع و منعى براى آن متصوّر نيست كه كسى جز خدا اختيار آنها را در دست بگيرد و نگذارد بر آنها آسيبى برسد يا اعانت و دستگيرى از آنها كند مگر آنكه توبه و انابه كنند و دست توسل بدامن اولياء خدا بزنند و خدا خودش بآبروى ايشان از تقصير آنها بگذرد و نعمت و عافيت را بر آنها مستدام فرمايد ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
سَواءٌ مِنكُم‌ مَن‌ أَسَرَّ القَول‌َ وَ مَن‌ جَهَرَ بِه‌ِ وَ مَن‌ هُوَ مُستَخف‌ٍ بِاللَّيل‌ِ وَ سارِب‌ٌ بِالنَّهارِ «10»

و مساوي‌ ‌است‌ و تفاوتي‌ نميكند ‌در‌ علم‌ الهي‌ ‌از‌ افعال‌ ‌شما‌ بندگان‌ كسي‌ ‌که‌ ‌در‌ سرّ و پنهاني‌ قولي‌ بگويد ‌ يا ‌ ‌در‌ ظاهر و علني‌ بآن‌ اظهار كند و كسي‌ ‌که‌ ‌او‌ طلب‌ خفاء كند بشب‌ و كسي‌ ‌که‌ ‌در‌ روز ظاهر و آشكار سير ‌در‌ مقاصد ‌خود‌ كند.

سَواءٌ مِنكُم‌ مَن‌ أَسَرَّ القَول‌َ وَ مَن‌ جَهَرَ بِه‌ِ شبانه‌ مخفيانه‌ يك‌ تصميماتي‌ بگيرند ‌ يا ‌ روز آشكارا علنا اظهار كنند ‌در‌ علم‌ الهي‌ ‌که‌ عالم‌ ‌بما‌ ‌في‌ الضمير ‌است‌ و ‌لا‌ يخفي‌ ‌عليه‌ خافية ‌في‌ السماء و الارض‌ تفاوتي‌ ندارد.

وَ مَن‌ هُوَ مُستَخف‌ٍ بِاللَّيل‌ِ شب‌ طلب‌ خفاء كند ‌که‌ ‌بر‌ ديگران‌ پنهان‌ ‌باشد‌ ‌ يا ‌ ‌در‌ ضمير ‌خود‌ تصميمي‌ بگيرد ‌ يا ‌ ‌با‌ ‌هم‌ مسلكهاي‌ ‌خود‌ وَ سارِب‌ٌ بِالنَّهارِ ‌در‌ روز ‌در‌ بازار علنا اظهار كند.

تنبيه‌‌-‌ ‌اينکه‌ مقدار زياد ‌که‌ ‌در‌ قرآن‌ مجيد ‌در‌ بسياري‌ ‌از‌ آيات‌ خداوند تذكر ميدهد ‌که‌ علم‌ الهي‌ أَحاطَ بِكُل‌ِّ شَي‌ءٍ عِلماً چيزي‌ ‌بر‌ ‌او‌ مخفي‌ نيست‌ عالم‌ بغيب‌ ‌است‌ ‌براي‌ اينست‌ ‌که‌ تمام‌ فرق‌ باطله‌ ‌حتي‌ حكماء و متكلمين‌ ‌از‌ قبل‌ ‌از‌ اسلام‌ و ‌بعد‌ ‌از‌ اسلام‌ درباره‌ علم‌ الهي‌ اختلافات‌ زيادي‌ دارند ‌حتي‌ گفتند بيست‌ و پنج‌ قول‌ ‌در‌ علم‌ الهي‌ گفتند و سبزواري‌ ‌هم‌ ‌در‌ منظومه‌ اشاره‌ دارد ‌که‌ ميگويد:

جلد 11 - صفحه 314

(و ‌قيل‌ ‌لا‌ علم‌ ‌له‌ بذاته‌ || و ‌قيل‌ ‌لا‌ يعلم‌ معلولاته‌)

‌الي‌ آخر ابياته‌ ‌براي‌ اينست‌ ‌که‌ علم‌ ‌را‌ زائد ‌بر‌ ذات‌ ميدانند و صفت‌ زائده‌ ميگويند و عارض‌ ‌بر‌ ذات‌ ‌ يا ‌ مسئله‌ علت‌ و معلول‌ ‌که‌ علت‌ علم‌ بمعلول‌ ندارد ‌ يا ‌ مزخرفات‌ ديگر لكن‌ ‌بعد‌ ‌از‌ آنكه‌ ثابت‌ شد ‌که‌ ذات‌ اقدس‌ حق‌ صرف‌ الوجود و محض‌ الوجود و بحث‌ الوجود ‌غير‌ متناهي‌ عدّة و شدّة و مدة البته‌ بوحدته‌ جميع‌ مراتب‌ وجود ‌را‌ دارا ‌است‌ و علم‌ و قدرت‌ و حيات‌ و عظمت‌ و كبريايي‌ و ساير صفات‌ ذاتيه‌ ‌از‌ مراتب‌ وجود ‌است‌ و همين‌ نحو ‌که‌ ذات‌ ‌غير‌ متناهي‌ ‌است‌ ‌اينکه‌ مراتب‌ ‌هم‌ ‌غير‌ متناهيست‌ محدود نيست‌ علم‌، قدرت‌، حيات‌ و ‌غير‌ اينها و تعبير بكل‌ شيئي‌ ‌ يا ‌ ‌بما‌ ‌في‌ الضمير و نحوها ‌از‌ ضيق‌ عبارت‌ ‌است‌ و اللّه‌ العالم‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 10)- و برای تکمیل این بحث و تأکید بر علم بی‌پایان او اضافه می‌کند:

«برای او (خداوند) یکسان است کسانی از شما که پنهانی سخن بگویند، و یا آن را آشکار سازند» او همه را می‌داند و می‌شنود (سَواءٌ مِنْکُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ).

«و (نیز برای او تفاوت نمی‌کند) کسانی که مخفیانه در دل شب و در میان پرده‌های ظلمت گام برمی‌دارند و آنها که آشکارا در روز روشن به دنبال کار خویش می‌روند» (وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّیْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=13 |آیه=10}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=13 |آیه=10}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=13 |آیه=10}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=13 |آیه=10}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=13 |آیه=10}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=13 |آیه=10}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=13 |آیه=10}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=13 |آیه=10}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=13 |آیه=10}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره الرعد]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 اسر: سر: نهان. «السر: الذى يكتم» اسرار: نهان كردن‏ . أَسَرَّ الْقَوْلَ :‏ سخن را پنهان كرد ، به پنهانى سخن گفت.
 مستخف: استخفاء: طلب پنهان كرد «مستخف»: پنهان كننده ، يعنى كسى كه مى‏خواهد خودش را مخفى كند .
 سارب: سرب (بر وزن شرف): رفتن در سراشيبى و نيز محل سراشيب . سارب: راه رونده.
 «السارب: الذاهب فى طريقه» ؛ گويى يك نوع آسانى و راحت رفتن در آن ملحوظ است
 كه در سرازيرى رفتن آسانى هست. .<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-اسر: سر: نهان. «السر: الذى يكتم» اسرار: نهان كردن‏ . أَسَرَّ الْقَوْلَ :‏ سخن را پنهان كرد ، به پنهانى سخن گفت.
+اسر: سر: نهان. «السر: الذى يكتم». اسرار: نهان كردن . أَسَرَّ الْقَوْلَ:‏ سخن را پنهان كرد ، به پنهانى سخن گفت.
-مستخف: استخفاء: طلب پنهان كرد «مستخف»: پنهان كننده ، يعنى كسى كه مى‏خواهد خودش را مخفى كند .
+مستخف: استخفاء: طلب پنهان كردن. «مستخف»: پنهان كننده ، يعنى كسى كه مى‏ خواهد خودش را مخفى كند .
-سارب: سرب (بر وزن شرف): رفتن در سراشيبى و نيز محل سراشيب . سارب: راه رونده.
+سارب: سرب (بر وزن شرف): رفتن در سراشيبى و نيز محل سراشيب . سارب: راه رونده. «السارب: الذاهب فى طريقه»؛ گويى يك نوع آسانى و راحت رفتن در آن ملحوظ است
 كه در سرازيرى رفتن آسانى هست.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 ==نزول==
@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۲: @@
 '''شأن نزول آیات 8 تا 11:'''
-ابن عباس گوید: این آیات درباره دو مرد بنام اربد بن قیس و عامر بن طفیل نازل گردید و همچنین آیه 12 «هُوَ الَّذِی یرِیکمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً» تا آخر آن و نیز آیه 13 را (که بعد خواهد آمد) نیز به این آیات در این شأن و نزول مى افزایند.<ref> طبرانى و دیگران از علماء عامه.</ref>
+[[ابن عباس]] گوید: این آیات درباره دو مرد بنام اربد بن قیس و عامر بن طفیل نازل گردید و همچنین آیه 12 «هُوَ الَّذِی یرِیکمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً» تا آخر آن و نیز آیه 13 را (که بعد خواهد آمد) نیز به این آیات در این شأن و نزول مى افزایند.<ref>طبرانى و دیگران از علماء عامه.</ref>
 و نیز گویند آیات 10 و 11 درباره دو مرد فوق‌الذکر نازل گردیده بدین تفصیل، این دو مرد نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمدند و سؤالاتى از پیامبر نمودند ولى مقصود بدى داشتند و با طرح این سؤال مکر و حیله اى از ناحیه آنان در بین بوده است که بالاخره خداوند نتیجه مکر و حیله آن‌ها را به خودشان بازگردانید.
@@ سطر ۶۰: / سطر ۵۸: @@
 عامر نزد پیامبر آمد و گفت: یا محمد اگر من مسلمان بشوم با من چکار خواهى کرد و چه مزیتى بر سایر مسلمین خواهم داشت، پیامبر فرمود: آنچه که سایر مسلمانان بدان مکلف خواهند بود تو نیز مانند آن‌ها مکلف به تکلیف قرار خواهى گرفت.
-عامر گفت: می‌خواهم که در ازاى مسلمان شدن مرا پس از خودت خلیفه و وصى خود گردانى. [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله فرمود: این کار در دست من نیست بلکه به فرمان خداى من است. سپس گفت: بعد از مسلمان شدن به من چه خواهى داد؟ پیامبر فرمود: به تو لشکرى می‌دهم که با آن با دشمنان [[اسلام]] به جنگ پردازى. در جواب گفت: این سمت را که خودم هم دارم پس چه لزومى دارد که مسلمان شوم و البته مقصود عامر این بود که با رسول خدا صلی الله علیه و آله سرگرم صحبت باشد و به اربد دستور داده بود که در حین صحبت او با پیامبر از پشت سر رسول خدا صلی الله علیه و آله را مورد حمله قرار دهد.
+عامر گفت: می‌خواهم که در ازاى مسلمان شدن مرا پس از خودت [[خليفه|خلیفه]] و وصى خود گردانى. [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله فرمود: این کار در دست من نیست بلکه به فرمان خداى من است. سپس گفت: بعد از مسلمان شدن به من چه خواهى داد؟ پیامبر فرمود: به تو لشکرى می‌دهم که با آن با دشمنان [[اسلام]] به جنگ پردازى. در جواب گفت: این سمت را که خودم هم دارم پس چه لزومى دارد که مسلمان شوم و البته مقصود عامر این بود که با رسول خدا صلی الله علیه و آله سرگرم صحبت باشد و به اربد دستور داده بود که در حین صحبت او با پیامبر از پشت سر رسول خدا صلی الله علیه و آله را مورد حمله قرار دهد.
 در همین وقت بود که به اربد اشاره نمود، اربد خواست که از پشت شمشیر بکشد ولى آنچه سعى کرد که شمشیر را از غلاف بیرون آورد نتوانست و شمشیر او در غلاف در جاى خود ماند در این میان پیامبر متوجه شد و خود را کنار کشید و گفت: خدایا اینان که با من به مکر و حیله برخاسته اند، تو خود کارشان را بساز.
@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۴: @@
 در این بین صاعقه اى بر سر اربد آمد و او را بسوخت، عامر که این منظره وحشتناک را دید، فرار کرد و در حین فرار فریاد می‌زد و مى گفت: یا محمد از خداى خود خواستى و او را به کیفر عمل رسانیدى و از بین بردى ولى بدان من با سواران زیاد و جوانان جنگجوى خودم به سراغ تو خواهم آمد.
-پیامبر در جواب فرمود: خداوند تو را از این عمل باز خواهد داشت، چندى بعد عامر به مرض طاعون مبتلا گردید و از بین رفت.<ref> تفسیر کشف الاسرار.</ref>
+پیامبر در جواب فرمود: خداوند تو را از این عمل باز خواهد داشت، چندى بعد عامر به مرض طاعون مبتلا گردید و از بین رفت<ref>تفسیر کشف الاسرار.</ref>.<ref>محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص462.</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۸۱: / سطر ۷۹: @@
 اين آيه كه ظاهراً توضيح و تكميل آيه سابق است، يكى از آيات بسيارى است كه در رابطه با علم خداوند، به اعمال كوچك و بزرگ و ظاهر و پنهان و حتّى افكار و نيّات انسان‌ها، درقرآن مجيد آمده است و اگر انسان‌ها به چنين علمى از طرف پروردگار ايمان داشته باشند، مى‌تواند بهترين عامل حيا و تقوا و بزرگ‌ترين وسيله تربيت آنها باشد. زيرا سبب تشويق نيكوكاران و تهديد بد كاران مى‌گردد. جالب آنكه خداوند در اين آيه، علم خود را به حرف‌هاى سرّى و كارهاى مخفى و شبانه، قبل از كلام‌هاى علنى و كارهاى آشكار روزانه ذكر كرده است.
 جلد 4 - صفحه 324
@@ سطر ۱۹۰: / سطر ۱۸۶: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 [[رده:آیات سوره الرعد]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۵۳
(بدون تفاوت)