آیه 10 سوره حجر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-04-09T07:53:46Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T13:01:55Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T10:57:06Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T04:45:27Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۳۳

2018-05-13T09:33:38Z

مهدی موسوی: ویرایش مهدی موسوی (بحث) به آخرین تغییری که Quran انجام داده بود واگردانده شد

2018-05-13T09:33:02Z

ویرایش مهدی موسوی (بحث) به آخرین تغییری که Quran انجام داده بود واگردانده شد

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-12T05:40:41Z

‏تفسیر آیه

نمایش تغییرات

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ|س...» ایجاد کرد

2016-04-27T10:38:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ|س...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ|سوره=15|آیه =10}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 10
|شماره بعدی = 11
|شماره قبلی = 9
|سوره= حجر
|شماره سوره= 15
|جزء= 14
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و ما پیش از تو هم رسولانی بر امم سالفه فرستادیم.
|-|
انصاریان=
و بی تردید ما پیش از تو هم پیامبرانی را در امت های پیشین فرستادیم.
|-|
فولادوند=
و به يقين، پيش از تو [نيز] در گروههاى پيشينيان [پيامبرانى‌] فرستاديم.
|-|
آیتی=
و ما رسولان خود را پيش از تو به ميان اقوام پيشين فرستاده‌ايم.
|-|
مکارم شیرازی=
ما پیش از تو (نیز) پیامبرانی در میان امّتهای نخستین فرستادیم.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Certainly We sent [apostles] before you to former communities,}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And certainly We sent (apostles) before you among the nations of yore.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|We verily sent (messengers) before thee among the factions of the men of old.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|We did send messengers before thee amongst the religious sects of old:}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«شِیَعِ»: جمع شیعه، گروهها و دسته‌های پیرو یک راه و رسم (نگا: أنعام / ). «شِیَعِ الأوَّلِینَ»: اضافه موصوف به صفت است.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ «10»

و همانا ما پيش از تو، در ميان اقوام و گروه‌هاى پيشين (نيز پيامبرانى) فرستاديم.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ «10»

بعد براى تسليه خاطر مبارك پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمايد:

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ‌: و هرآينه بتحقيق فرستاديم پيغمبران را پيش از تو براى رسالت. فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ‌: در گروه پيشينيان از امم سابقه.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ قالُوا يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ «6» لَوْ ما تَأْتِينا بِالْمَلائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ «7» ما نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ ما كانُوا إِذاً مُنْظَرِينَ «8» إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ «9» وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ «10»

وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «11» كَذلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ «12» لا يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ قَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ «13» وَ لَوْ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ باباً مِنَ السَّماءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ «14» لَقالُوا إِنَّما سُكِّرَتْ أَبْصارُنا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ «15»

ترجمه‌

و گفتند اى كسيكه فرستاده شد بر او قرآن همانا تو هر آينه ديوانه‌ئى‌

چرا نمى‌آورى نزد ما فرشتگان را اگر باشى از راستگويان‌

فرو نميفرستيم فرشتگان را مگر بحقّ و نباشند آنگاه مهلت داده شدگان‌

بدرستيكه ما فرو فرستاديم قرآن را و همانا ما مر آنرا هر آينه نگاه دارندگانيم‌

و بتحقيق فرستاديم پيش از تو در فرقه‌هاى پيشينيان‌

و نيامد ايشانرا هيچ پيغمبرى مگر كه بودند بآن استهزاء مينمودند

جلد 3 صفحه 245

اين چنين در ميآوريم آنرا در دلهاى گناهكاران‌

ايمان نمى‌آورند بآن و بتحقيق گذشت طريقه پيشينيان‌

و اگر بگشائيم بر آنها درى از آسمان پس تمام روز در آن بالا روند

هر آينه گويند جز اين نيست كه بسته شده چشمهاى ما بلكه مائيم گروهى سحر كرده شدگان.

تفسير

كفّار از روى تكبر و استهزاء خطاب مينمودند به پيغمبر اكرم و مى‌گفتند اى كسيكه بگمان خود كتابيكه موجب تذكّر است بر او نازل شده براستى و درستى تو ديوانه ميباشى كه چنين ادّعائى مينمائى و انتظار دارى كه ما از تو قبول نمائيم اگر راست ميگوئى چرا ملائكه حامل وحى يا غير آنها را نزد ما نمى‌آورى كه تصديق كنند قول تو را و موجب اطمينان ما شود بصدق دعوت تو لذا خداوند بآنها جواب فرموده كه نزول ملائكه بايد از روى حكمت و مصلحت باشد از قبيل آوردن وحى بر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا آوردن عذاب بر قوميكه مستحقّ باشند و صلاح در مهلت دادن بآنها نباشد يا قبض روح كسيكه اجلش رسيده باشد و امثال اينها نه فقط براى اطمينان خاطر كسانيكه نظر در ادلّه معارف دينى ننمايند يا از باب عناد و لجاج منكر شوند و مصلحت در مهلت دادن بآنها باشد تا بتدريج مؤمن و منقاد شوند يا اولاد صلحائى از آنها بعمل آيد يا استحقاقشان كامل گردد براى عذاب در هر حال بعد از نزول ملائكه مهلتى نيست و فعلا صلاح در مهلت دادن بآنها است چنانچه قمّى ره نقل نموده كه فرمود اگر نازل نمائيم ملائكه را مهلت داده نشوند و هلاك شوند و بعضى ما تنزل الملائكه بضم تا و رفع ملائكه قرائت نموده‌اند و بايد خاطر پيغمبر اكرم و اهل ايمان مطمئن باشد كه خداوند قرآنيرا كه كفّار مورد استهزاء قرار دادند تا روز قيامت حفظ خواهد فرمود از تغيير و تبديل و زياده و نقصان و كيد اهل شرك و ابطال و اندراس و هر آفت و خللى تا معجزه باقيه و حجّت بالغه الهيّه باشد بر خلق و كسى نتواند دستبردى در احكام آن بنمايد بهيچ وجه از وجوه و باين جهت كلام بوجوه متعدده مؤكّد شده است و شيع جمع شيعه بمعناى تابع است و بر فرقه اطلاق ميشود چون هر فرقه‌اى تابع پيغمبر يا امامى ميباشند خداوند براى تسليت خاطر پيغمبر خود فرموده بتحقيق فرستاديم پيغمبرانى در فرقه‌هاى پيشينيان و كفّار ايشانرا استهزاء نمودند و اين عمل ناشايسته از آنها اختصاص بآن زمان‌

جلد 3 صفحه 246

نداشت بلكه در اين زمان هم ما وارد ميكنيم و القاء مينمائيم اين عمل را بقلب آنها تا استحقاقشان براى عقوبت كامل گردد چنانچه بعضى گفته‌اند و بنظر حقير صحيح نيست چون خداوند كسى را وادار بكفر و معصيت نميفرمايد بلكه مراد آنستكه چنانچه در امم سابقه ذكر الهى در دلهاى كفّار جاى گير نميشد و فقط موجب اتمام حجّت بر آنها بود در اين زمان هم ما ذكر را وارد مينمائيم در دلهاى آنها فقط براى اتمام حجّت ولى ايمان نمى‌آورند بآن چنانچه طريقه پيشينيانشان بود و معذب خواهند شد چنانچه آنها معذب شدند و بنابراين ضمير در نسلكه راجع است بذكر كه قرآن است و بنابر معناى اوّل راجع است باستهزاء كه عمل ناشايسته كفّار بوده و اگر خداوند درى از آسمان بر وى كفّار بگشايد كه تمام روز را از آن در بآسمان بالا روند و عجائب صنع الهى را مشاهده نمايند خواهند گفت جز اين نيست كه بسته شده است چشمهاى ما يعنى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از ما چشم بندى نموده و ما گروهى هستيم جادو كرده شدگان بدست او لذا اظهار معجزه براى آنها ثمرى ندارد چنانچه ساير معجزات را مشاهده نمودند و از اين قبيل ياوه سرائى‌ها كردند و ايمان نياوردند و تقاضاى معجزه ديگرى نمودند ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَد أَرسَلنا مِن‌ قَبلِك‌َ فِي‌ شِيَع‌ِ الأَوَّلِين‌َ «10»

و ‌هر‌ آينه‌ بتحقيق‌ فرستاديم‌ ‌از‌ پيش‌ ارسال‌ تو ‌ يا ‌ ‌رسول‌ اللّه‌ ‌در‌ اقوام‌ و امتهاي‌ اولين‌ (مسئله‌) خداوند تبارك‌ و ‌تعالي‌ حكمت‌

جلد 12 - صفحه 12

خلقت‌ بشر ‌را‌ بنص‌ّ ‌آيه‌ شريفه‌ ‌که‌ ميفرمايد: وَ ما خَلَقت‌ُ الجِن‌َّ وَ الإِنس‌َ إِلّا لِيَعبُدُون‌ِ ذاريات‌ ‌آيه‌ 56.

عبادت‌ فرموده‌ و عبادت‌ ‌هم‌ فرع‌ معرفت‌ ‌است‌ و البته‌ معرفت‌ و عبادت‌ توقف‌ ‌بر‌ ارسال‌ رسل‌ دارد ‌که‌ بنده‌گان‌ ‌را‌ طريق‌ معرفت‌ و عبادت‌ ‌را‌ بآنها ابلاغ‌ كنند زيرا مجرد عقل‌ كافي‌ نيست‌، چنانچه‌ بعضي‌ حكماء قديم‌ قائل‌ شدند، اما (اولا) عقول‌ بشر متفاوت‌ ‌است‌ تفاوت‌ فاحش‌ (و ثانيا) درجه‌ اعلاي‌ عقل‌ درك‌ تمام‌ محسنات‌ و مقبّحات‌ و مصالح‌ و مفاسد ‌را‌ بالاخص‌ّ ‌در‌ باب‌ معرفت‌ الهي‌ و صفات‌ ربوبي‌ و افعال‌ خداوندي‌ نميكنند و شاهد ‌بر‌ ‌اينکه‌ آنكه‌ ميان‌ حكماء بزرگ‌ ‌در‌ ‌هر‌ بابي‌ چه‌ اندازه‌ اختلاف‌ ‌است‌ مثل‌ افلاطون‌ و ارسطو و ‌غير‌ ‌آنها‌ ‌که‌ ‌خدا‌ ‌را‌ علت‌ تامّه‌ دانسته‌ و انفكاك‌ معلول‌ ‌از‌ علت‌ ‌را‌ محال‌ دانسته‌ و ‌او‌ ‌را‌ فاعل‌ بالاختيار ‌که‌ معناي‌ قدرت‌ ‌است‌ ندانسته‌ و عالم‌ ‌را‌ قديم‌ دانسته‌ و يك‌ فعل‌ بيشتر ‌در‌ حق‌ ‌او‌ قائل‌ نشده‌ بقاعده‌ الواحد ‌لا‌ يصدر ‌منه‌ الّا الواحد و قاعده‌ ‌لا‌ يصدر الواحد الّا ‌عن‌ الواحد و عقول‌ عشره‌ طوليه‌، ‌ يا ‌ عقول‌ عرضيّه‌ ‌اينکه‌ دو بزرگ‌ حكيم‌ مختلف‌ شدند.

و ‌در‌ علم‌ باري‌ بيست‌ پنج‌ قول‌ گفتند ‌که‌ ‌در‌ منظومه‌ ميگويد (و ‌قيل‌ ‌لا‌ علم‌ ‌له‌ بذاته‌ و ‌قيل‌ ‌لا‌ يعلم‌ معلوماته‌) ‌تا‌ آخر اقوال‌ چه‌ رسد ‌در‌ باقي‌ اصول‌ دين‌ و ‌اينکه‌ همه‌ مسالك‌ باطله‌ جبريّه‌ تفويضيّه‌ ‌در‌ وجود ملائكه‌ و كرات‌ علويّه‌ و وجود جن‌ّ و ‌غير‌ اينها چه‌ رسد بحكم‌ و مصالح‌ و كيفيت‌ عبادات‌ و مضار معاصي‌ و هكذا، لذا لازم‌ ‌است‌ ارسال‌ رسل‌ و ‌از‌ بدو خلقت‌ بايد ‌رسول‌ ‌باشد‌ ‌تا‌ انتهاء ‌از‌ ‌اينکه‌ جهت‌ ميفرمايد وَ لَقَد أَرسَلنا مِن‌ قَبلِك‌َ ‌از‌ آدم‌ ‌تا‌ عيسي‌ صد و بيست‌ و چهار هزار ‌رسول‌ فِي‌ شِيَع‌ِ الأَوَّلِين‌َ جيلا ‌بعد‌ جيل‌ ‌هر‌ قومي‌ و قبيله‌اي‌ و امتي‌ و طائفه‌اي‌ و ‌اينکه‌ ‌آيه‌ ‌براي‌ تسليت‌ حضرت‌ رسالتست‌ ‌که‌ ميفرمايد:

13
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 10)- لجاجت و انکار محسوسات: در اینجا به عنوان دلداری پیامبر

ج2، ص525

و مؤمنان در برابر مشکلاتی که در دعوت خود با آن مواجه بودند اشاره به زندگی انبیای پیشین و گرفتاریهای آنها در مقابل اقوام گمراه و متعصب می‌کند.

نخست می‌گوید: «ما پیش از تو در میان امتهای نخستین نیز پیامبرانی فرستادیم» (وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ فِی شِیَعِ الْأَوَّلِینَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=15 |آیه=10}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=15 |آیه=10}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=15 |آیه=10}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=15 |آیه=10}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=15 |آیه=10}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=15 |آیه=10}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=15 |آیه=10}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=15 |آیه=10}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=15 |آیه=10}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره حجر]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-شيع: شيع (به فتح- ش): آشكار شدن.
+شيع: شيع (به فتح- ش): آشكار شدن. شياع: پيروى كردن. شيعه: پيروان و ياران، «شيعة الرجل: اتباعه و انصاره». شيع (بر وزن عنب): جمع شيعه، به معنى گروه‏ها و فرقه‏ ها است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
-شياع: پيروى كردن. شيعه: پيروان و ياران «شيعة الرجل: اتباعه و انصاره»
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۶۵: / سطر ۶۱: @@
 «شِيَعِ» به معناى امّت و گروهى است كه داراى نوعى پيوند و همبستگى مى‌باشند؛ خواه پيوند در خط حقّ باشد، نظير آيه‌ «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ» «1» و خواه در خط انحراف.
 «فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً» «2»
@@ سطر ۷۴: / سطر ۶۹: @@
 ===پیام ها===
-- در برابر سيل استهزا، بايد افراد را تقويت كرد. «لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ» 2- توجّه به تاريخ ومشكلات ديگران، تحمّل مشكلات را بر انسان آسان مى‌كند. «أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ»
+- در برابر سيل استهزا، بايد افراد را تقويت كرد. «لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ»
 «1». صافات، 83.
@@ سطر ۱۹۶: / سطر ۱۹۳: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره حجر]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 شيع: شيع (به فتح- ش): آشكار شدن.
 شياع: پيروى كردن. شيعه: پيروان و ياران «شيعة الرجل: اتباعه و انصاره»
-شيع (بر وزن عنب) :جمع شيعه ، به معنى گروه‏ها و فرقه‏ها است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 شيع: شيع (به فتح- ش): آشكار شدن.
 شياع: پيروى كردن. شيعه: پيروان و ياران «شيعة الرجل: اتباعه و انصاره»
-شيع (بر وزن عنب) :جمع شيعه ، به معنى گروه‏ها و فرقه‏ها است..<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+شيع (بر وزن عنب) :جمع شيعه ، به معنى گروه‏ها و فرقه‏ها است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۳۳
سطر ۵۳:		سطر ۵۳:

	و همانا ما پيش از تو، در ميان اقوام و گروه‌هاى پيشين (نيز پيامبرانى) فرستاديم.		و همانا ما پيش از تو، در ميان اقوام و گروه‌هاى پيشين (نيز پيامبرانى) فرستاديم.
		+
		+	وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «11»
		+
		+	وهيچ پيامبرى برايشان نمى‌آمد، مگر آنكه به استهزاى او مى‌پرداختند.
		+
		+	===نکته ها===
		+
		+	«شِيَعِ» به معناى امّت و گروهى است كه داراى نوعى پيوند و همبستگى مى‌باشند؛ خواه پيوند در خط حقّ باشد، نظير آيه‌ «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ» «1» و خواه در خط انحراف.
		+
		+	«فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً» «2»
		+
		+	هدف از استهزا؛ يا شكستن ابهّت انبيا بود تا مردمِ حقّ‌جو گرد آنان جمع نشوند يا براى جبران ضعف و ناتوانى خودشان در برابر منطق انبيا بود.
		+
		+	و آنچه دستاويز مسخره قرار مى‌گرفت؛ يا زندگى ساده انبيا يا پيروان محروم آنان ويا شكستن سنّت‌هاى خرافه‌اى بود.
		+
		+	===پیام ها===
		+
		+	1- در برابر سيل استهزا، بايد افراد را تقويت كرد. «لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ» 2- توجّه به تاريخ ومشكلات ديگران، تحمّل مشكلات را بر انسان آسان مى‌كند. «أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ»
		+
		+	«1». صافات، 83.
		+
		+	«2». انعام، 159.
		+
		+	جلد 4 - صفحه 446
		+
		+	3- هيچ يك از انبيا، از مسخره شدن به دست كفّار، مصون نبوده‌اند. «ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ» (مبلّغ نبايد با تمسخر مردم، دل سرد شود)
		+
		+	4- استهزا، سيره و روش هميشگى كفّار، در برابر انبيا بوده است. «كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ» (حربه‌ى كسى‌كه منطق ندارد، استهزا مى‌باشد)
	}}		}}