آیه 109 کهف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 109 سوره کهف

2016-07-28T02:38:21Z

تغییرمسیر به آیه 109 سوره کهف

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۱۰۹ کهف را به آیه 109 کهف که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-06T07:05:14Z

History of islam صفحهٔ آیه ۱۰۹ کهف را به آیه 109 کهف که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-15T06:01:18Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: /* متن آیه */

2013-04-13T11:17:12Z

‏متن آیه

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۴۰

2012-12-01T06:40:40Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِ...' ایجاد کرد

2012-10-27T16:08:40Z

صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=== متن آیه ===

{{قرآن در قاب|قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّی وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا |سوره=18|آیه=109}}

=== ترجمه ===

بگو: اگر دریا برای نوشتن کلمات پروردگار من مرکب شود، دریا به پایان می رسد و کلمات پروردگار من به پایان نمی رسد، هر چند دریای دیگری به مدد آن بیاوریم

=== شأن نزول ===

«[[شیخ طوسى]]» ابن جریج گوید: حى بن اخطب گفت: محمد خیال می‌کند به ما علم و دانش داده نشده است و اگر هم داده شده، بسیار کم است و در عین حال مى گوید: «وَ مَنْ یؤْتَ الْحِکمَةَ فَقَدْ أُوتِی خَیراً کثِیراً».<ref> آیه 269 [[سوره بقره]]، (ترجمه) «و هر که را (خداوند) به دانش و [[حکمت]] رساند، درباره او لطف و مرحمت بسیار فرموده».</ref>

چگونه باید بین این دو موضوع را جمع کرد سپس این آیه و آیه 27 [[سوره لقمان]] «وَلَوْ أَنَّ ما فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ»<ref> شأن نزول و ترجمه این آیه در [[سوره لقمان]] گفته شده است.</ref> نازل گردید.<ref> حاکم و دیگران از علماء عامه از ابن عباس نقل نمایند که قریش به یهودیان گفته بودند، چیزى به ما بگوئید که از محمد سؤال کنیمُ یهودیان گفتند: از محمد از روح سؤال کنید. قریش از پیامبر پرسیدند و آیه «وَ ما أُوتِیتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِیلًا» نازل شد. یهودیان گفتند: به ما علم زیاد داده شده زیرا به ما [[تورات]] عطا شده است سپس گفتند و من اوتى التورة فقد اوتى خیرا کثیرا و بعد این آیه نازل شد.</ref>

==پانویس ==
<references />
===

=== منابع ===

* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.

* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 521

=== پیوندها ===

*[[سوره کهف ]]

*[[سوره کهف /متن و ترجمه سوره]]

[[رده:آیات سوره کهف ]]

[[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۲:۳۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آیه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 109 سوره کهف]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا».\|سوره=18\|آیه=109}}
−
−	~~==ترجمه==~~
−
−	بگو: اگر دریا برای نوشتن کلمات پروردگار من مرکب شود، دریا به پایان می رسد و کلمات پروردگار من به پایان نمی رسد، هر چند دریای دیگری به مدد آن بیاوریم.
−
−	~~==نزول==~~
−
−	«[[شیخ طوسى]]» گوید: ابن جریج گوید: حى بن اخطب گفت: محمد خیال می‌کند به ما علم و دانش داده نشده است و اگر هم داده شده، بسیار کم است و در عین حال مى گوید: «وَ مَنْ یؤْتَ الْحِکمَةَ فَقَدْ أُوتِی خَیراً کثِیراً».<ref> آیه ~~269 [[سوره بقره]]، (ترجمه) «و هر که را (خداوند) به دانش و [[حکمت]] رساند، درباره او لطف و مرحمت بسیار فرموده».</ref>~~
−
−	چگونه باید بین این دو موضوع را جمع کرد سپس این آیه و آیه 27 [[سوره لقمان]] «وَلَوْ أَنَّ ما فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ»<ref> شأن نزول و ترجمه این آیه در [[سوره لقمان]] گفته شده است.</ref> نازل گردید.<ref> حاکم و دیگران از علماء عامه از ابن عباس نقل نمایند که قریش به یهودیان گفته بودند، چیزى به ما بگوئید که از محمد سؤال کنیمُ یهودیان گفتند: از محمد از روح سؤال کنید. قریش از پیامبر پرسیدند و آیه «وَ ما أُوتِیتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِیلًا» نازل شد. یهودیان گفتند: به ما علم زیاد داده شده زیرا به ما [[تورات]] عطا شده است سپس گفتند و من اوتى التورة فقد اوتى خیرا کثیرا و بعد این آیه نازل شد.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−	* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 521.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره کهف]]
−	* [[سوره کهف/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات~~ سوره کهف]]
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 * [[سوره کهف]]
 * [[سوره کهف/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره کهف]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|«قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّی وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا».|سوره=18|آیه=109}}
+{{قرآن در قاب|«قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا».|سوره=18|آیه=109}}
 ==ترجمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۷:۰۵
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-=== متن آیه ===
+==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّی وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا |سوره=18|آیه=109}}
+{{قرآن در قاب|«قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّی وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا».|سوره=18|آیه=109}}
-=== ترجمه ===
+==ترجمه==
-بگو: اگر دریا برای نوشتن کلمات پروردگار من مرکب شود، دریا به پایان می رسد و کلمات پروردگار من به پایان نمی رسد، هر چند دریای دیگری به مدد آن بیاوریم
+بگو: اگر دریا برای نوشتن کلمات پروردگار من مرکب شود، دریا به پایان می رسد و کلمات پروردگار من به پایان نمی رسد، هر چند دریای دیگری به مدد آن بیاوریم.
-=== شأن نزول ===
+==نزول==
-«[[شیخ طوسى]]» ابن جریج گوید: حى بن اخطب گفت: محمد خیال می‌کند به ما علم و دانش داده نشده است و اگر هم داده شده، بسیار کم است و در عین حال مى گوید: «وَ مَنْ یؤْتَ الْحِکمَةَ فَقَدْ أُوتِی خَیراً کثِیراً».<ref> آیه 269 [[سوره بقره]]، (ترجمه) «و هر که را (خداوند) به دانش و [[حکمت]] رساند، درباره او لطف و مرحمت بسیار فرموده».</ref>
+«[[شیخ طوسى]]» گوید: ابن جریج گوید: حى بن اخطب گفت: محمد خیال می‌کند به ما علم و دانش داده نشده است و اگر هم داده شده، بسیار کم است و در عین حال مى گوید: «وَ مَنْ یؤْتَ الْحِکمَةَ فَقَدْ أُوتِی خَیراً کثِیراً».<ref> آیه 269 [[سوره بقره]]، (ترجمه) «و هر که را (خداوند) به دانش و [[حکمت]] رساند، درباره او لطف و مرحمت بسیار فرموده».</ref>
 چگونه باید بین این دو موضوع را جمع کرد سپس این آیه و آیه 27 [[سوره لقمان]] «وَلَوْ أَنَّ ما فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ»<ref> شأن نزول و ترجمه این آیه در [[سوره لقمان]] گفته شده است.</ref> نازل گردید.<ref> حاکم و دیگران از علماء عامه از ابن عباس نقل نمایند که قریش به یهودیان گفته بودند، چیزى به ما بگوئید که از محمد سؤال کنیمُ یهودیان گفتند: از محمد از روح سؤال کنید. قریش از پیامبر پرسیدند و آیه «وَ ما أُوتِیتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِیلًا» نازل شد. یهودیان گفتند: به ما علم زیاد داده شده زیرا به ما [[تورات]] عطا شده است سپس گفتند و من اوتى التورة فقد اوتى خیرا کثیرا و بعد این آیه نازل شد.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 * قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
-* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 521
+==پیوندها==
 * [[سوره کهف]]
-=== پیوندها ===
+* [[سوره کهف/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]