آیه 107 مائده - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 107 سوره مائده

2016-06-15T10:06:04Z

تغییرمسیر به آیه 107 سوره مائده

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۱۰۷ مائده را به آیه 107 مائده که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-05T12:14:11Z

History of islam صفحهٔ آیه ۱۰۷ مائده را به آیه 107 مائده که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-15T06:04:39Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: آیه 107 مائده را به آیه ۱۰۷ مائده منتقل کرد

2012-10-29T09:16:17Z

آیه 107 مائده را به آیه ۱۰۷ مائده منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۲

2012-09-06T11:12:41Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:32:11Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه ، ص 323

'''نویسنده:''' محمدباقر محقق

==شأن نزول آيه 107 سوره مائده==

'''<I>«فَإِنْ عُثِرَ عَلى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْماً».</I>'''<ref> بقيه آيه، «فَآخَرانِ يَقُومانِ مَقامَهُما مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيانِ فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ لَشَهادَتُنا أَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما وَ مَا اعْتَدَيْنا إِنَّا إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ؛ اگر بر چگونگى آن دو گواه آگاهى بدست آمد كه گناهى نموده اند، دو گواه ديگر كه سزاوارتر (به ارث يا گواهى) باشند. به جاى آن‌ها بپاى دارند به خدا سوگند ياد كنند كه گواهى آن‌ها (راست تر) سزاوارتر از دو گواه پيشين است و بگويند كه ما از راستى برنگشته ايم تا ستمكار گرديم».</ref>

«[[شیخ طوسی]]» كسانى كه روايت قبل را درباره شأن و نزول ذكر نمودند، چنين گويند: كه اين آيه درباره [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله و سلم نازل شد. موقعى كه آن دو نفر را سوگند داد و آن‌ها سوگند ياد كردند كه چيزى از اموال او را برنداشتند پس از اين سوگند ظرف نقره اى را كه منقوش و مذهب بود نزد آن دو نفر يافتند.

وراث از آنها پرسيدند كه آيا اين ظرف جزء متاع بوده يا نه؟ گفتند: بلى جزء متاع بوده ولى ما از او خريدارى كرده بوديم لذا براى رفع دعوى نزد پيامبر آمدند و اين آيه نازل گرديد و بعد [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله دستور فرمود كه دو نفر از وراث سوگند ياد كنند كه اين دو نفر مسيحى خيانت ورزيده اند. دو نفر از وراث سوگند ياد كردند و مستحق ظرف نقره اى شدند و تميم مسيحى بعد از آن كه مسلمان گرديد، مى گفت: خدا و رسول او راست مى گفتند، ظرف نقره اى را من برداشته بودم.<ref> صاحب مجمع البيان گويد: دو نفر اولياء ميت و وراث آن عمرو بن العاص و مطلب بن ابى وداعة سهمى بوده اند.</ref>

==پانویس ==
<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۰۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آيه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 107 سوره مائده]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«فَإِنْ عُثِرَ عَلَى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يِقُومَانُ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَ مَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ».\|سوره=5\|آیه=107}}
−
−	~~==ترجمه آیه==~~
−
−	و اگر معلوم شد كه آن دو دستخوش گناه شده‌اند دو تن ديگر از كسانى كه بر آنان ستم رفته است و هر دو به ميت نزديكترند به جاى آن دو شاهد قبلى قيام كنند پس به خدا سوگند ياد مى‌كنند كه گواهى ما قطعاُ از گواهى آن دو درست‌تر است و از حق تجاوز نكرده‌ايم چرا كه اگر چنين كنيم از ستمكاران خواهيم بود.
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''محل نزول:'''~~
−
−	این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌3، ص 231.</ref>
−
−	'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 323.</ref>
−
−	«[[شیخ طوسی]]» گوید: كسانى كه روايت قبل را درباره شأن و نزول ذكر نمودند، چنين گويند: كه اين آيه درباره [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله و سلم نازل شد. موقعى كه آن دو نفر را سوگند داد و آن‌ها سوگند ياد كردند كه چيزى از اموال او را برنداشتند پس از اين سوگند ظرف نقره اى را كه منقوش و مذهب بود نزد آن دو نفر يافتند.
−
−	وراث از آنها پرسيدند كه آيا اين ظرف جزء متاع بوده يا نه؟ گفتند: بلى جزء متاع بوده ولى ما از او خريدارى كرده بوديم لذا براى رفع دعوى نزد پيامبر آمدند و اين آيه نازل گرديد و بعد [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله دستور فرمود كه دو نفر از وراث سوگند ياد كنند كه اين دو نفر مسيحى خيانت ورزيده اند. دو نفر از وراث سوگند ياد كردند و مستحق ظرف نقره اى شدند و تميم مسيحى بعد از آن كه مسلمان گرديد، مى گفت: خدا و رسول او راست مى گفتند، ظرف نقره اى را من برداشته بودم.<ref> صاحب مجمع البيان گويد: دو نفر اولياء ميت و وراث آن عمرو بن العاص و مطلب بن ابى وداعة سهمى بوده اند.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−
−	* قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، انتشارات اسلامی، تهران، 1361 ش.
−	* فضل بن حسن طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 1372 ش.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره مائده]]
−	* [[سوره مائده~~/متن و ترجمه سوره]]~~
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره مائده]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 ==پیوندها==
 * [[سوره مائده]]
 * [[سوره مائده/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره مائده]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۱۴
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۱۶
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+==متن آيه==
-'''نویسنده:''' محمدباقر محقق
+{{قرآن در قاب|«فَإِنْ عُثِرَ عَلَى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يِقُومَانُ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَ مَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ».|سوره=5|آیه=107}}
-==شأن نزول آيه 107 سوره مائده==
+==ترجمه آیه==
-'''<I>«فَإِنْ عُثِرَ عَلى  أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْماً».</I>'''<ref> بقيه آيه، «فَآخَرانِ يَقُومانِ مَقامَهُما مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيانِ فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ لَشَهادَتُنا أَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما وَ مَا اعْتَدَيْنا إِنَّا إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ؛ اگر بر چگونگى آن دو گواه آگاهى بدست آمد كه گناهى نموده اند، دو گواه ديگر كه سزاوارتر (به ارث يا گواهى) باشند. به جاى آن‌ها بپاى دارند به خدا سوگند ياد كنند كه گواهى آن‌ها (راست تر) سزاوارتر از دو گواه پيشين است و بگويند كه ما از راستى برنگشته ايم تا ستمكار گرديم».</ref>
+و اگر معلوم شد كه آن دو دستخوش گناه شده‌اند دو تن ديگر از كسانى كه بر آنان ستم رفته است و هر دو به ميت نزديكترند به جاى آن دو شاهد قبلى قيام كنند پس به خدا سوگند ياد مى‌كنند كه گواهى ما قطعاُ از گواهى آن دو درست‌تر است و از حق تجاوز نكرده‌ايم چرا كه اگر چنين كنيم از ستمكاران خواهيم بود.
-«[[شیخ طوسی]]» كسانى كه روايت قبل را درباره شأن و نزول ذكر نمودند، چنين گويند: كه اين آيه درباره [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله و سلم نازل شد. موقعى كه آن دو نفر را سوگند داد و آن‌ها سوگند ياد كردند كه چيزى از اموال او را برنداشتند پس از اين سوگند ظرف نقره اى را كه منقوش و مذهب بود نزد آن دو نفر يافتند.
+==نزول==
 وراث از آنها پرسيدند كه آيا اين ظرف جزء متاع بوده يا نه؟ گفتند: بلى جزء متاع بوده ولى ما از او خريدارى كرده بوديم لذا براى رفع دعوى نزد پيامبر آمدند و اين آيه نازل گرديد و بعد [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله دستور فرمود كه دو نفر از وراث سوگند ياد كنند كه اين دو نفر مسيحى خيانت ورزيده اند. دو نفر از وراث سوگند ياد كردند و مستحق ظرف نقره اى شدند و تميم مسيحى بعد از آن كه مسلمان گرديد، مى گفت: خدا و رسول او راست مى گفتند، ظرف نقره اى را من برداشته بودم.<ref> صاحب مجمع البيان گويد: دو نفر اولياء ميت و وراث آن عمرو بن العاص و مطلب بن ابى وداعة سهمى بوده اند.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>