Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T10:28:30Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-12T14:35:58Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ|سوره=12|آ...» ایجاد کرد

2016-04-27T10:07:25Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ|سوره=12|آ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ|سوره=12|آیه =103}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 103
|شماره بعدی = 104
|شماره قبلی = 102
|سوره= یوسف
|شماره سوره= 12
|جزء= 13
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و تو هر چند جهد و ترغیب در ایمان مردم کنی باز اکثر آنان ایمان نخواهند آورد (دل پاکت را زیاد رنجه مدار).
|-|
انصاریان=
بیشتر مردم هر چند رغبت شدید [به ایمان آوردنشان] داشته باشی، ایمان نمی آورند.
|-|
فولادوند=
و بيشتر مردم -هر چند آرزومند باشى- ايمان‌آورنده نيستند.
|-|
آیتی=
هر چند تو به ايمانشان حريص باشى، بيشتر مردم ايمان نمى‌آورند.
|-|
مکارم شیرازی=
و بیشتر مردم، هر چند اصرار داشته باشی، ایمان نمی‌آورند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Yet most people will not have faith, however eager you should be.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And most men will not believe though you desire it eagerly.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And though thou try much, most men will not believe.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Yet no faith will the greater part of mankind have, however ardently thou dost desire it.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«وَ لَوْ حَرَصْتَ»: هرچند که بر آن شوق و علاقه و تلاش و کوشش داشته باشی (نگا: نساء / . «وَ مَآ أَکْثَرُ النَّاسِ ... بِمُؤْمِنِینَ»: (نگا: قصص / ، سبأ / ).

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ «103»

(اى پيامبر!) بيشتر مردم ايمان بياور نيستند، هر چند (سخت بكوشى و) حرص و آرزو داشته باشى.

===نکته ها===

«حرص» به معناى علاقه شديد به چيزى وتلاش براى دستيابى به آن است.

===پیام ها===

1- بارها اكثريّت مردم از نظر اعتقادات دينى، مورد انتقاد قرآن قرار گرفته‌اند.

وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ‌ ... بِمُؤْمِنِينَ‌

2- پيامبران نسبت به هدايت ديگران، سوز و درد و اشتياق دارند. «حَرَصْتَ»

3- هر حرصى مذموم نيست. (پيامبر براى ايمان آوردن مردم، حرص مى‌ورزيد) «حَرَصْتَ»*

4- كج فهمى و ايمان نياوردن اكثريّت مردم نبايد مانع تبليغ دين و بيان حقيقت گردد. ما أَكْثَرُ النَّاسِ‌ ... بِمُؤْمِنِينَ*

5- ايمان نياوردن اكثريّت مردم، به خاطر كوتاهى پيامبران نيست، بلكه نتيجه‌ى اختيار وآزادى خود انسان‌ها است كه نخواسته‌اند ايمان بياورند. «ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌4، ص: 296
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ (103)

جلد 6 - صفحه 305

وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ‌: و نيستند بيشتر مردمان ايمان آورنده و تصديق كننده، و اگرچه حريص باشى تو بر ايمان و تصديق ايشان و كوشش كنى در دعوت و تبليغ و ارشاد آنان، زيرا حرص داعى فايده ندهد و بى‌نياز نكند. حاصل آنكه اى پيغمبر محترم اين جديت در دعوت و جهد در تبليغ و اظهار معجزات را براى آن مى‌كنى تا مردم ايمان آرند، از شدت حرص بر ايمان ايشان، و لكن احوال ايشان و آنچه نهانى و درونه دلهاى ايشان و عاقبت كار آنان است من تو را خبر دهم تا خاطر شريف تو در بند نباشد و قلبت آزرده نگردد؛ بدان كه بيشترشان ايمان نيارند اگرچه تو حريصى بر ايمان ايشان.

وجه تنظيم: چون حق تعالى مقدم داشت آيات بينات و معجزات قاهرات را كه اگر تفكر كنند در آن هر آينه حق را شناسند و طريق آن را دريابند و از مهالك دنيوى و اخروى رهائى جويند، در اين آيه شريفه بيان فرمايد كه بيشتر ايمان نياورند لكن نه به سبب قصور الطاف ما در ارشاد و هدايت و نه به جهت تقصير تو در تبليغ و دعوت، بلكه به علت ازدياد آنها در جهالت و اصرار در مخالفت و تأمل ننمودن در دلائل حقانيت و مقصور كردن فكر خود را در ماديت و صرف نظر از مقام روحانيت و ترقيات انسانيت، لا جرم عاقبت كار آنها كفر و ضلالت حاصل آمد، پس مقصر و مؤاخذ خودشان هستند كه به سوء اختيار ايمان را ترك كردند.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ (103) وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ (104) وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ (105) وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ (106) أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ (107)

ترجمه‌

و نباشند بيشتر مردم اگر چه زياد شايق و ساعى باشى گروندگان‌

و نميخواهى از ايشان بر آن هيچ مزدى نيست آن مگر پندى از براى جهانيان‌

و بسا از نشانه قدرت در آسمانها و زمين كه ميگذرند بر آنها و ايشان از آنهايند روى گردانندگان‌

و نميگروند بيشترشان بخدا مگر آنكه آنانند شرك آورندگان‌

آيا پس ايمن شدند از آنكه بيايد آنها را فرو گيرنده‌اى از عذاب خدا يا بيايد آنها را قيامت ناگهان و آنها ندانند..

تفسير

خداوند براى تسليت خاطر حبيب خود از عدم تأثير دعوت در قلوب قاسيه معاندان و منافقان و بيخردان ميفرمايد كه بيشتر مردم هر قدر سعى و كوشش نمائى و مبالغه در بيان آيات و ارائه معجزات براى آنها كنى ايمان نميآورند چون اسير شهوت و غرق در درياى جهالت و غفلت و لجاجتند تو از آنها بر تبليغ رسالت و بيان احكام و مصالح آنها مزد كه نميخواهى مزد تو با خدا است خواهد داد و نيست‌

جلد 3 صفحه 181

آنچه تو تبليغ مينمائى كه قرآن است مگر موعظه و نصيحت و پند براى اهل عالم خواه بپرهيزند خواه نپرهيزند تو وظيفه خود را انجام دادى چه بسيار از آيات و دلائل واضحات بر يگانگى خدا و علم و قدرت و حكمت او در آسمانها و زمين است كه شبانه روز از نظر آنها ميگذرد و ايشان مشاهده مينمايند آنها را و تفكّر و تدبّر نميكنند در آنها و روى ميگردانند از آنها و اين دليل است بر آنكه قصور و تقصير از طرف تو نيست از خودشان است لذا اگر ايمان هم بياورند بخدا بيشترشان شريك قرار ميدهند با خدا شيطان را در اطاعت اگر بگويد عبادت كنيد بتها را و بخوانيدشان خدا تا بوسيله آنها تقرّب بخدا پيدا كنيد سجده ميكنند در مقابل بت با آنكه ميدانند و ميگويند خدا خالق و رازق ما است و اگر بگويد عزير يا مسيح پسر خدا است و محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پيغمبر خدا نيست يا على بن أبي طالب و يازده فرزندش اولياء خدا و اوصياء پيغمبر نيستند مى‌پذيرند و قائل بخلافت و امامت ابو بكر و عمر و عثمان و معاويه و يزيد پليد ميشوند و يا اسماء الهى را كه مخصوص بذات احديّت است بغير خدا اطلاق مينمايند يا در عبادت ريا ميكنند و غير خدا را با او در نيّت شريك ميسازند يا فقط براى رضاى خلق و خود نمائى بجا مى‌آورند يا ميگويند اگر فلانى نبود من ميمردم يا چنين و چنان ميشدم و سبب ظاهرى را علّت حقيقى مى‌پندارند و براى خدا در قدرت و سلطنت شريك قرار ميدهند خوبست بگويند اگر خدا نميخواست من بدست فلانى نجات نمى‌يافتم و ميمردم و امثال اينها كه همه اطاعت و عبادت شيطان و شرك بخدا است نهايت آنكه بعضى جلى و بعضى خفى و بعضى اخفى است و با ايمان بخدا هم منافات ندارد چون در عين حال قائلند بآنكه خداوند حى قادر توانائى وجود دارد ولى شيطان نميگذارد بلوازم علمشان عمل نمايند و سخن بگويند و اين معنى وجه جمع بين روايات و اقوال در مراد از شرك در اين آيه است اگر چه از بعضى اخبار ظاهر ميشود كه مخصوص بشرك در طاعت است و شامل شرك در عبادت نميشود و بالغ بحدّ كفر نيست و در آيه اخيره ملامت فرموده اهل شرك و عصيان را بر ايمنى آنها از عذاب محيطى كه بپوشاند و فراگيرد آنها را يا آنكه ناگهان قيامت كبرى كه روز محشر است قيام نمايد يا قيامت صغرى كه روز مرگ است برسد و آنها متوجّه نباشند تا براى بيچارگى خودشان‌

جلد 3 صفحه 182

چاره‌اى نمايند ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما أَكثَرُ النّاس‌ِ وَ لَو حَرَصت‌َ بِمُؤمِنِين‌َ (103)

و نيستند اكثر مردمان‌ و ‌لو‌ اينكه‌ ‌هر‌ چه‌ تو اصرار و ابلاغ‌ كني‌ بايمان‌ آورندگان‌ ‌از‌ صدر اول‌ دنيا ‌الي‌ زماننا بلكه‌ ‌تا‌ زمان‌ ظهور حضرت‌ بقية اللّه‌ عجل‌ اللّه‌ ‌تعالي‌ فرجه‌ اكثريت‌ ‌با‌ اهل‌ باطل‌ بوده‌ و هست‌ ‌در‌ قرآن‌ مجيد موارد زياد دارد أَكثَرُهُم‌ لا يَعقِلُون‌َ أَكثَرَهُم‌ لا يَشكُرُون‌َ أَكثَرَهُم‌ لا يَعلَمُون‌َ أَكثَرُهُم‌

جلد 11 - صفحه 285

لا يُؤمِنُون‌َ ‌در‌ باب‌ توحيد اكثريت‌ ‌با‌ مشركين‌ ‌است‌. ‌در‌ باب‌ نبوت‌ اكثريت‌ ‌با‌ كفار ‌است‌، ‌در‌ باب‌ امامت‌ اكثريت‌ ‌با‌ مخالفين‌ ‌است‌ ‌در‌ باب‌ عدالت‌ اكثريت‌ ‌با‌ فسّاق‌ ‌است‌ ‌در‌ باب‌ اطاعت‌ اكثريت‌ ‌با‌ عصات‌ ‌است‌ لذا ميفرمايد وَ ما أَكثَرُ النّاس‌ِ ماء نافيه‌ ‌است‌ بطور كلي‌ نفي‌ ميفرمايد وَ لَو حَرَصت‌َ حرص‌ اصرار ‌بر‌ امري‌ ‌است‌ مثلا بسياري‌ حرص‌ ‌براي‌ جمع‌ مال‌ و جاه‌ و تحصيل‌ زخارف‌ دنيوي‌ ميزنند و مراد ‌در‌ اينجا حرص‌ ‌بر‌ دعوت‌ و تبليغ‌ و مواعظ و نصايح‌ و ارشاد و هدايت‌ ‌است‌ و ‌آيه‌ دلالت‌ ندارد ‌بر‌ اينكه‌ پيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ حريص‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ امور بوده‌ زيرا بكلمه‌ ‌لو‌ ‌که‌ امتناعيه‌ ‌است‌ بيان‌ فرموده‌ ‌که‌ ‌بر‌ فرض‌ محال‌ ‌اگر‌ ‌شما‌ حريص‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ امر باشي‌ ‌مع‌ ‌ذلک‌ اكثر ‌اينکه‌ كفار و مشركين‌ ‌ما يكونوا بِمُؤمِنِين‌َ نظير ‌آيه‌ شريفه‌ ‌در‌ خطاب‌ بحضرت‌ نوح‌ ‌که‌ فرمود أَنَّه‌ُ لَن‌ يُؤمِن‌َ مِن‌ قَومِك‌َ إِلّا مَن‌ قَد آمَن‌َ فَلا تَبتَئِس‌ بِما كانُوا يَفعَلُون‌َ هود ‌آيه‌ 38.

زيرا ‌در‌ ايمان‌ دو چيز شرط ‌است‌ يكي‌ دعوت‌ و ارشاد و هدايت‌ و اقامه‌ معجزه‌ و تبليغ‌ و موعظه‌ و نصيحت‌ و بشارت‌ و انذار و نحو اينها ‌از‌ ‌اينکه‌ جهت‌ تام‌ و تمام‌ ‌است‌ و چيزي‌ فرو گذار نشده‌.

ديگر قابليت‌ محل‌ ‌که‌ قلب‌ آمادگي‌ داشته‌ ‌باشد‌ ‌براي‌ قبول‌ و اما قلوبي‌ ‌که‌ كالحجارة ‌است‌ ‌او‌ اشد قسوه‌ و سياه‌ ‌شده‌ و غرق‌ هوي‌ و هوس‌ و عناد و عصيبت‌ ‌باشد‌ مثل‌ نمرود، شدّاد، فرعون‌، هامان‌، قارون‌ و ملياردها امثال‌ ‌آنها‌ ابدا تأثيري‌ ندارد نگاه‌ كنيد مثل‌ أبا بكر و عمر و ياران‌ ‌آنها‌ چه‌ اندازه‌ ‌از‌ پيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ سفارش‌ اهل‌ بيت‌ ‌عليهم‌ السّلام‌ بالاخص‌ حضرت‌ صديقه‌ طاهره‌ سلام‌ اللّه‌ عليها ‌را‌ شنيدند و ‌پس‌ ‌از‌ وفاتش‌ چه‌ كردند حضرت‌ ابي‌ ‌عبد‌ اللّه‌ ‌عليه‌ السّلام‌ چه‌ اندازه‌ ‌با‌ لشكر كربلا خودش‌ و اصحابش‌ موعظه‌ و نصيحت‌ كردند چه‌ تأثيري‌ بخشيد وَ لا يَزِيدُ الظّالِمِين‌َ إِلّا خَساراً اسري‌ ‌آيه‌ 84 وَ لا يَزِيدُ الكافِرِين‌َ كُفرُهُم‌ عِندَ رَبِّهِم‌ إِلّا مَقتاً

جلد 11 - صفحه 286

وَ لا يَزِيدُ الكافِرِين‌َ كُفرُهُم‌ إِلّا خَساراً فاطر ‌آيه‌ 37.

و ‌ما ‌در‌ ابناء نوع‌ امروزه‌ بعين‌ مشاهده‌ ميكنيم‌ ‌که‌ چه‌ اندازه‌ علماء اعلام‌ و وعاظ ذوي‌ العزّ و الاحترام‌ بالاي‌ منبرها ‌در‌ مساجد و مجالس‌ سوگواري‌ راجع‌ بحجاب‌ و ساز و آواز و موسيقي‌ و ساير وظائف‌ ديني‌ صحبت‌ ميكنند ‌که‌ ميتوان‌ ‌گفت‌ كمتر منبري‌ ‌است‌ ‌که‌ اشاره‌ باين‌ امور نداشته‌ ‌باشد‌ و ‌مع‌ ‌ذلک‌ خردلي‌ ‌در‌ قلوب‌ سياه‌ ‌آنها‌ تأثير نميكند بلكه‌ كلماتي‌ ‌در‌ مقابل‌ ‌آنها‌ ميگويند ‌که‌ موجب‌ كفر و نجاست‌ ميشود (اعاذنا اللّه‌ ‌من‌ شرور آخر الزمان‌).
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 103)- با این حال مردم با دیدن این همه نشانه‌های وحی و شنیدن این اندرزهای الهی می‌بایست ایمان بیاورند و از راه خطا بازگردند، ولی ای پیامبر «هر چند تو اصرار داشته باشی (بر این که آنها ایمان بیاورند) اکثرشان ایمان نمی‌آورند»! (وَ ما أَکْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِینَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=12 |آیه=103}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=12 |آیه=103}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=12 |آیه=103}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=12 |آیه=103}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=12 |آیه=103}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=12 |آیه=103}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=12 |آیه=103}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=12 |آیه=103}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=12 |آیه=103}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره یوسف]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-حرصت: حرص: علاقه شديد. «حرصت» :علاقه‏مند شدى.
+حرصت: حرص: علاقه شديد. «حرصت» :علاقه ‏مند شدى.
 .<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>

آیه 103 سوره یوسف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: /* معانی کلمات آیه */

Quran: /* معانی کلمات آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ|سوره=12|آ...» ایجاد کرد