آیه ۱ احزاب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 1 سوره احزاب

2016-10-20T14:00:08Z

تغییرمسیر به آیه 1 سوره احزاب

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-13T08:09:16Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: /* متن آیه */

2013-04-15T07:32:31Z

‏متن آیه

بهرامی: ایجاد 1 لینک

2013-02-23T06:43:43Z

ایجاد 1 لینک

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۱۵

2012-12-02T07:15:18Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ ...' ایجاد کرد

2012-10-27T16:19:20Z

صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=== متن آیه ===

{{قرآن در قاب|یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِیمًا حَكِیمًا |سوره=33|آیه=1}}

=== ترجمه ===

ای پیامبر، از خدا بترس و از کافران و، منافقان اطاعت مکن زیرا خداداناو حکیم است

=== شأن نزول ===

«[[شیخ طوسى]]» سبب نزول آیه چنین بوده که ابوسفیان با جماعتى از کفار به [[مدینه]] آمده بر [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله وارد شدند و چند چیز از وى خواسته بودند و مسلمین قصد کرده بودند که آن‌ها را به قتل برسانند سپس این آیه نازل گردید.<ref> صاحب مجمع البیان گوید: این آیه درباره ابوسفیان بن حرب و عکرمة ابن ابی جهل و ابوالاعور السلمى نازل شده است بدین توضیح که اینان بعد از [[جنگ احد]] به [[مدینه]] آمده و به عبدالله بن ابى وارد گردیدند و قبلاً هم امان خواسته بودند و می‌خواستند با [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله سخن بگویند. لذا با همراهى عبدالله بن ابى و عبدالله بن ابى سرح و طعمة بن ابیرق نزد پیامبر آمده و گفتند: یا محمد از ذکر نام خدایان ما یعنى لات و عزّى و منوة صرفنظر کن و بگو که آن‌ها شفاعت کننده هستند. از براى کسى که آن‌ها را بپرستند ما نیز تو را وامى گذاریم و با خداى تو کارى نخواهیم داشت، این موضوع بر پیامبر گران آمد. عمر بن الخطاب گفت: یا رسول اللّه اجازه بده آن‌ها را به قتل برسانم. پیامبر فرمود: من به آن‌ها امان داده ام سپس دستور فرمود: از مدینه خارج گردند و این آیه نازل گردید، و نیز گویند: درباره طائفه اى از ثقیف نازل شده که یک چنین موضوعاتى را از پیامبر خواسته بودند.</ref><ref> جویبر از ضحاک او از ابن عباس نقل نماید که اهل مکه مانند ولید بن مغیرة و شیبة بن ربیعة از پیامبر خواسته بودند که از قول و گفتار خود برگردد و مقدارى از اموال آن‌ها را پس بدهد و منافقین و یهودیان نیز پیامبر را ترسانیده بودند که اگر از گفتار خود برنگردد او را به قتل رسانند سپس این آیه نازل شد.</ref>

==پانویس ==
<references />
===

=== منابع ===

* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.

* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 619

=== پیوندها ===

*[[سوره احزاب ]]

*[[سوره احزاب /متن و ترجمه سوره]]

[[رده:آیات سوره احزاب ]]

[[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۴:۰۰
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آیه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 1 سوره احزاب]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا».\|سوره=33\|آیه=1}}
−
−	~~==ترجمه==~~
−
−	~~ای پیامبر، از خدا بترس و از کافران و منافقان اطاعت مکن زیرا خدا دانا و حکیم است.~~
−
−	~~==نزول==~~
−
−	«[[~~شیخ طوسى]]» گویند: سبب نزول~~ آیه چنین بوده که ابوسفیان با جماعتى از کفار به [[مدینه]] آمده بر [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله وارد شدند و چند چیز از وى خواسته بودند و مسلمین قصد کرده بودند که آن‌ها را به قتل برسانند سپس این آیه نازل گردید.<ref> صاحب مجمع البیان گوید: این آیه درباره ابوسفیان بن حرب و [[عکرمة بن ابی جهل]] و ابوالاعور السلمى نازل شده است بدین توضیح که اینان بعد از [[جنگ احد]] به [[مدینه]] آمده و به عبدالله بن ابى وارد گردیدند و قبلاً هم امان خواسته بودند و می‌خواستند با [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله سخن بگویند. لذا با همراهى عبدالله بن ابى و عبدالله بن ابى سرح و طعمة بن ابیرق نزد پیامبر آمده و گفتند: یا محمد از ذکر نام خدایان ما یعنى لات و عزّى و منوة صرفنظر کن و بگو که آن‌ها شفاعت کننده هستند. از براى کسى که آن‌ها را بپرستند ما نیز تو را وامى گذاریم و با خداى تو کارى نخواهیم داشت، این موضوع بر پیامبر گران آمد. عمر بن الخطاب گفت: یا رسول اللّه اجازه بده آن‌ها را به قتل برسانم. پیامبر فرمود: من به آن‌ها امان داده ام سپس دستور فرمود: از مدینه خارج گردند و این آیه نازل گردید، و نیز گویند: درباره طائفه اى از ثقیف نازل شده که یک چنین موضوعاتى را از پیامبر خواسته بودند.</ref><ref> جویبر از ضحاک او از ابن عباس نقل نماید که اهل مکه مانند ولید بن مغیرة و شیبة بن ربیعة از پیامبر خواسته بودند که از قول و گفتار خود برگردد و مقدارى از اموال آن‌ها را پس بدهد و منافقین و یهودیان نیز پیامبر را ترسانیده بودند که اگر از گفتار خود برنگردد او را به قتل رسانند سپس این آیه نازل شد.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−	* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 619.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره احزاب]]
−	* [[سوره احزاب/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره احزاب]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 * [[سوره احزاب]]
 * [[سوره احزاب/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره احزاب]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِیمًا حَكِیمًا».|سوره=33|آیه=1}}
+{{قرآن در قاب|«يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا».|سوره=33|آیه=1}}
 ==ترجمه==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==نزول==
-«[[شیخ طوسى]]» گویند: سبب نزول آیه چنین بوده که ابوسفیان با جماعتى از کفار به [[مدینه]] آمده بر [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله وارد شدند و چند چیز از وى خواسته بودند و مسلمین قصد کرده بودند که آن‌ها را به قتل برسانند سپس این آیه نازل گردید.<ref> صاحب مجمع البیان گوید: این آیه درباره ابوسفیان بن حرب و عکرمة ابن ابی جهل و ابوالاعور السلمى نازل شده است بدین توضیح که اینان بعد از [[جنگ احد]] به [[مدینه]] آمده و به عبدالله بن ابى وارد گردیدند و قبلاً هم امان خواسته بودند و می‌خواستند با [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله سخن بگویند. لذا با همراهى عبدالله بن ابى و عبدالله بن ابى سرح و طعمة بن ابیرق نزد پیامبر آمده و گفتند: یا محمد از ذکر نام خدایان ما یعنى لات و عزّى و منوة صرفنظر کن و بگو که آن‌ها شفاعت کننده هستند. از براى کسى که آن‌ها را بپرستند ما نیز تو را وامى گذاریم و با خداى تو کارى نخواهیم داشت، این موضوع بر پیامبر گران آمد. عمر بن الخطاب گفت: یا رسول اللّه اجازه بده آن‌ها را به قتل برسانم. پیامبر فرمود: من به آن‌ها امان داده ام سپس دستور فرمود: از مدینه خارج گردند و این آیه نازل گردید، و نیز گویند: درباره طائفه اى از ثقیف نازل شده که یک چنین موضوعاتى را از پیامبر خواسته بودند.</ref><ref> جویبر از ضحاک او از ابن عباس نقل نماید که اهل مکه مانند ولید بن مغیرة و شیبة بن ربیعة از پیامبر خواسته بودند که از قول و گفتار خود برگردد و مقدارى از اموال آن‌ها را پس بدهد و منافقین و یهودیان نیز پیامبر را ترسانیده بودند که اگر از گفتار خود برنگردد او را به قتل رسانند سپس این آیه نازل شد.</ref>
+«[[شیخ طوسى]]» گویند: سبب نزول آیه چنین بوده که ابوسفیان با جماعتى از کفار به [[مدینه]] آمده بر [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله وارد شدند و چند چیز از وى خواسته بودند و مسلمین قصد کرده بودند که آن‌ها را به قتل برسانند سپس این آیه نازل گردید.<ref> صاحب مجمع البیان گوید: این آیه درباره ابوسفیان بن حرب و [[عکرمة بن ابی جهل]] و ابوالاعور السلمى نازل شده است بدین توضیح که اینان بعد از [[جنگ احد]] به [[مدینه]] آمده و به عبدالله بن ابى وارد گردیدند و قبلاً هم امان خواسته بودند و می‌خواستند با [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله سخن بگویند. لذا با همراهى عبدالله بن ابى و عبدالله بن ابى سرح و طعمة بن ابیرق نزد پیامبر آمده و گفتند: یا محمد از ذکر نام خدایان ما یعنى لات و عزّى و منوة صرفنظر کن و بگو که آن‌ها شفاعت کننده هستند. از براى کسى که آن‌ها را بپرستند ما نیز تو را وامى گذاریم و با خداى تو کارى نخواهیم داشت، این موضوع بر پیامبر گران آمد. عمر بن الخطاب گفت: یا رسول اللّه اجازه بده آن‌ها را به قتل برسانم. پیامبر فرمود: من به آن‌ها امان داده ام سپس دستور فرمود: از مدینه خارج گردند و این آیه نازل گردید، و نیز گویند: درباره طائفه اى از ثقیف نازل شده که یک چنین موضوعاتى را از پیامبر خواسته بودند.</ref><ref> جویبر از ضحاک او از ابن عباس نقل نماید که اهل مکه مانند ولید بن مغیرة و شیبة بن ربیعة از پیامبر خواسته بودند که از قول و گفتار خود برگردد و مقدارى از اموال آن‌ها را پس بدهد و منافقین و یهودیان نیز پیامبر را ترسانیده بودند که اگر از گفتار خود برنگردد او را به قتل رسانند سپس این آیه نازل شد.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-=== متن آیه ===
+==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِیمًا حَكِیمًا |سوره=33|آیه=1}}
+{{قرآن در قاب|«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِیمًا حَكِیمًا».|سوره=33|آیه=1}}
-=== ترجمه ===
+==ترجمه==
-ای پیامبر، از خدا بترس و از کافران و، منافقان اطاعت مکن زیرا خداداناو حکیم است
+ای پیامبر، از خدا بترس و از کافران و منافقان اطاعت مکن زیرا خدا دانا و حکیم است.
-=== شأن نزول ===
+==نزول==
-«[[شیخ طوسى]]» سبب نزول آیه چنین بوده که ابوسفیان با جماعتى از کفار به [[مدینه]] آمده بر [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله وارد شدند و چند چیز از وى خواسته بودند و مسلمین قصد کرده بودند که آن‌ها را به قتل برسانند سپس این آیه نازل گردید.<ref> صاحب مجمع البیان گوید: این آیه درباره ابوسفیان بن حرب و عکرمة ابن ابی جهل و ابوالاعور السلمى نازل شده است بدین توضیح که اینان بعد از [[جنگ احد]] به [[مدینه]] آمده و به عبدالله بن ابى وارد گردیدند و قبلاً هم امان خواسته بودند و می‌خواستند با [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله سخن بگویند. لذا با همراهى عبدالله بن ابى و عبدالله بن ابى سرح و طعمة بن ابیرق نزد پیامبر آمده و گفتند: یا محمد از ذکر نام خدایان ما یعنى لات و عزّى و منوة صرفنظر کن و بگو که آن‌ها شفاعت کننده هستند. از براى کسى که آن‌ها را بپرستند ما نیز تو را وامى گذاریم و با خداى تو کارى نخواهیم داشت، این موضوع بر پیامبر گران آمد. عمر بن الخطاب گفت: یا رسول اللّه اجازه بده آن‌ها را به قتل برسانم. پیامبر فرمود: من به آن‌ها امان داده ام سپس دستور فرمود: از مدینه خارج گردند و این آیه نازل گردید، و نیز گویند: درباره طائفه اى از ثقیف نازل شده که یک چنین موضوعاتى را از پیامبر خواسته بودند.</ref><ref> جویبر از ضحاک او از ابن عباس نقل نماید که اهل مکه مانند ولید بن مغیرة و شیبة بن ربیعة از پیامبر خواسته بودند که از قول و گفتار خود برگردد و مقدارى از اموال آن‌ها را پس بدهد و منافقین و یهودیان نیز پیامبر را ترسانیده بودند که اگر از گفتار خود برنگردد او را به قتل رسانند سپس این آیه نازل شد.</ref>
+«[[شیخ طوسى]]» گویند: سبب نزول آیه چنین بوده که ابوسفیان با جماعتى از کفار به [[مدینه]] آمده بر [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله وارد شدند و چند چیز از وى خواسته بودند و مسلمین قصد کرده بودند که آن‌ها را به قتل برسانند سپس این آیه نازل گردید.<ref> صاحب مجمع البیان گوید: این آیه درباره ابوسفیان بن حرب و عکرمة ابن ابی جهل و ابوالاعور السلمى نازل شده است بدین توضیح که اینان بعد از [[جنگ احد]] به [[مدینه]] آمده و به عبدالله بن ابى وارد گردیدند و قبلاً هم امان خواسته بودند و می‌خواستند با [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله سخن بگویند. لذا با همراهى عبدالله بن ابى و عبدالله بن ابى سرح و طعمة بن ابیرق نزد پیامبر آمده و گفتند: یا محمد از ذکر نام خدایان ما یعنى لات و عزّى و منوة صرفنظر کن و بگو که آن‌ها شفاعت کننده هستند. از براى کسى که آن‌ها را بپرستند ما نیز تو را وامى گذاریم و با خداى تو کارى نخواهیم داشت، این موضوع بر پیامبر گران آمد. عمر بن الخطاب گفت: یا رسول اللّه اجازه بده آن‌ها را به قتل برسانم. پیامبر فرمود: من به آن‌ها امان داده ام سپس دستور فرمود: از مدینه خارج گردند و این آیه نازل گردید، و نیز گویند: درباره طائفه اى از ثقیف نازل شده که یک چنین موضوعاتى را از پیامبر خواسته بودند.</ref><ref> جویبر از ضحاک او از ابن عباس نقل نماید که اهل مکه مانند ولید بن مغیرة و شیبة بن ربیعة از پیامبر خواسته بودند که از قول و گفتار خود برگردد و مقدارى از اموال آن‌ها را پس بدهد و منافقین و یهودیان نیز پیامبر را ترسانیده بودند که اگر از گفتار خود برنگردد او را به قتل رسانند سپس این آیه نازل شد.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 * قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
-* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 619
+==پیوندها==
 * [[سوره احزاب]]
-=== پیوندها ===
+* [[سوره احزاب/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]