آیه ۱۹ زخرف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 19 سوره زخرف

2016-10-20T15:40:05Z

تغییرمسیر به آیه 19 سوره زخرف

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-15T08:04:49Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: /* متن آیه */

2013-04-15T10:52:09Z

‏متن آیه

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۴

2012-12-03T06:24:24Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِینَ هُمْ عِبَادُ ال...' ایجاد کرد

2012-10-27T16:25:41Z

صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِینَ هُمْ عِبَادُ ال...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=== متن آیه ===

{{قرآن در قاب|وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِینَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَیُسْأَلُونَ |سوره=43|آیه=19}}

=== ترجمه ===

و فرشتگان را که بندگان خدایند زن پنداشتند آیا به هنگام خلقتشان، آنجاحاضر بوده اند ? زودا که این شهادتشان را می نویسند و از آنها بازخواست می شود

=== شأن نزول ===

قتاده گوید: عده اى از منافقین گفتند، خداوند با جن [[ازدواج]] نمود و از آن‌ها [[فرشتگان]] بوجود آمدند سپس درباره خیالات باطل آن‌ها این آیه نازل گردید.<ref> تفسیر ابن المنذر از عامه.</ref>

محمد بن العباس بعد از سه واسطه از عمرو بن شمر و او از [[امام صادق]]‌ صلی الله علیه و آله درباره شأن و نزول این آیه چنین نقل نماید که فرمود: [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله روزى دستور داد که ابوبکر بن ابى قحافه و عمر بن الخطاب و على بن ابى‌طالب به طرف جایگاه اصحاب کهف و رقیم بگذرند و هر یک به نوبه [[وضو]] سازند و دو رکعت [[نماز]] گذارند و سپس اصحاب کهف را ندا کرده و صدا بزنند در صورتى که هر یک از آنان پاسخى از اصحاب کهف شنیده باشند.

به [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بازگویند نخست ابوبکر به این کار مبادرت جست و پس از [[وضو]] ساختن و گذاردن دو رکعت نماز اصحاب کهف را ندا کرد. پاسخى نشنید سپس عمر به آن کار مبادرت جست و مانند ابوبکر پس از وضو ساختن و گذاردن دو رکعت نماز اصحاب کهف را ندا کرد، او نیز پاسخى نشنید و بعد على به آن کار مبادرت جست و پس از وضو ساختن و گذاردن دو رکعت نماز اصحاب کهف را ندا کرد.

اصحاب کهف با ذکر سه بار لبیک گفتن به نداى على بن ابى‌طالب علیه‌السلام پاسخ گفتند: سپس على باز ندا کرد و از اصحاب کهف خواست که بگویند چرا بنداهاى اول و دوم پاسخى نگفتند. آنان در جواب گفتند: ما وظیفه داریم که به نداى [[پیامبران]] یا اوصیاء آنان پاسخ دهیم و به نداى دیگران نباید پاسخى بگوئیم سپس به سوى پیامبر بازگشتند و جریان وقایع خویش را براى رسول خدا شرح دادند. پیامبر پس از استماع وقایع مزبور صفحه سرخ رنگى به آنان داد و فرمود: آنچه که دیده اید و شنیده اید به عنوان شهادت با خط خود در این صفحه بنویسید سپس این قسمت از آیه «سَتُکتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ یسْئَلُونَ» در این باره نازل گردید.<ref> البرهان فی تفسیر القرآن از خاصه.</ref>

باید دانست که پذیرفتن چنین شأن و نزولى درباره این آیه شریفه از چند جهت محل تأمّل است نخست این که درباره ذکر این شأن و نزول صاحب تفسیر برهان منفرد است و دیگران از قدماء مفسرین امامیه این شأن و نزول را درباره این آیه ذکر نکرده اند. مخصوصاً شیخ بزرگوار نیز در تفسیر تبیان متذکر نشده است، ثانیاً موضوع و سیاق آیه درباره مشرکین قریش است که [[فرشتگان]] را دختران خدا مى پنداشتند و خداوند در این آیه چنین فرماید که آیا آنان در روز خلقت فرشتگان حاضر و شاهد بوده اند تا تشخیص دختر بودن فرشتگان را بدهند؟ و سپس در آیه فرماید چنین شهادتى از ناحیه مشرکین درباره فرشتگان نوشته شده و در روز قیامت هم از آن‌ها سؤال خواهد شد و مورد مؤاخذه و مجازات قرار خواهند گرفت.

بنابراین نشاید که چنین موضوع و سیاقى را که درباره مشرکین است عنوان شأن و نزول براى ابوبکر و عمر و على قرار داد، ثالثاً [[اصحاب کهف]] طبق نوشته تواریخ از شاهزادگان و بزرگ زادگان رومى بوده اند که در عهد سلطنت دسیث امپراطور روم (ایتالیاى فعلى) ملقب به دقیوس یا دقیانوس می‌زیسته اند و متدین به دین مسیح بوده اند و کیش خود را از سلطان وقت که بت‌پرست بوده، پنهان می‌کردند تا این که آئین و دین آنان بر سلطان مکشوف می‌گردد و اینان از ترس کشته شدن به یکى از غار کوه‌هاى اطراف دیار خویش مخفى می‌گردند و در تواریخ اسلامى هم ضبط نگردیده که [[پیامبر اسلام]] در زمان خویش ابوبکر و عمر و على را بدان صوب گسیل بدارد تا چنین وقایعى بر او آشکار شود و این آیه بدان مناسبت نازل بگردد.

روى این اصول پذیرفتن چنین شأن و نزولى و صحت روایت آن بدون اشکال نخواهد بود با حفظ این که مقام و مرتبه على بن ابى‌طالب از لحاظ فضل و دانش و اولویت در نزد عامه و خاصه مشخص و معلوم بوده و نیز امامت و ولایت او در نزد ما خاصه آشکار و مبین است.

==پانویس ==
<references />
===

=== منابع ===

* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.

* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 696

=== پیوندها ===

*[[سوره زخرف ]]

*[[سوره زخرف /متن و ترجمه سوره]]

[[رده:آیات سوره زخرف ]]

[[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۵:۴۰
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آیه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 19 سوره زخرف]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ».\|سوره=43\|آیه=19}}
−
−	~~==ترجمه==~~
−
−	و [[فرشتگان]] را که بندگان خدایند، زن پنداشتند. آیا به هنگام خلقتشان، آنجا حاضر بوده اند؟ زودا که این شهادتشان را می نویسند و از آنها بازخواست می شود.
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~قتاده گوید: عده اى از منافقین گفتند، خداوند با جن [[ازدواج]] نمود و از آن‌ها~~ [[~~فرشتگان]] بوجود آمدند سپس درباره خیالات باطل آن‌ها این~~ آیه ~~نازل گردید.<ref> تفسیر ابن المنذر از عامه.</ref>~~
−
−	محمد بن العباس بعد از سه واسطه از عمرو بن شمر و او از [[امام صادق]]‌ صلی الله علیه و آله درباره شأن و نزول این آیه چنین نقل نماید که فرمود: [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله روزى دستور داد که ابوبکر بن ابى قحافه و عمر بن الخطاب و على بن ابى‌طالب به طرف جایگاه اصحاب کهف و رقیم بگذرند و هر یک به نوبه [[وضو]] سازند و دو رکعت [[نماز]] گذارند و سپس اصحاب کهف را ندا کرده و صدا بزنند در صورتى که هر یک از آنان پاسخى از اصحاب کهف شنیده باشند.
−
−	به [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بازگویند نخست ابوبکر به این کار مبادرت جست و پس از [[وضو]] ساختن و گذاردن دو رکعت نماز اصحاب کهف را ندا کرد. پاسخى نشنید سپس عمر به آن کار مبادرت جست و مانند ابوبکر پس از وضو ساختن و گذاردن دو رکعت نماز اصحاب کهف را ندا کرد، او نیز پاسخى نشنید و بعد على به آن کار مبادرت جست و پس از وضو ساختن و گذاردن دو رکعت نماز اصحاب کهف را ندا کرد.
−
−	اصحاب کهف با ذکر سه بار لبیک گفتن به نداى على بن ابى‌طالب علیه‌السلام پاسخ گفتند: سپس على باز ندا کرد و از اصحاب کهف خواست که بگویند چرا بنداهاى اول و دوم پاسخى نگفتند. آنان در جواب گفتند: ما وظیفه داریم که به نداى [[پیامبران]] یا اوصیاء آنان پاسخ دهیم و به نداى دیگران نباید پاسخى بگوئیم سپس به سوى پیامبر بازگشتند و جریان وقایع خویش را براى رسول خدا شرح دادند. پیامبر پس از استماع وقایع مزبور صفحه سرخ رنگى به آنان داد و فرمود: آنچه که دیده اید و شنیده اید به عنوان شهادت با خط خود در این صفحه بنویسید سپس این قسمت از آیه «سَتُکتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ یسْئَلُونَ» در این باره نازل گردید.<ref> البرهان فی تفسیر القرآن از خاصه.</ref>
−
−	باید دانست که پذیرفتن چنین شأن و نزولى درباره این آیه شریفه از چند جهت محل تأمّل است نخست این که درباره ذکر این شأن و نزول صاحب تفسیر برهان منفرد است و دیگران از قدماء مفسرین امامیه این شأن و نزول را درباره این آیه ذکر نکرده اند. مخصوصاً شیخ بزرگوار نیز در تفسیر تبیان متذکر نشده است، ثانیاً موضوع و سیاق آیه درباره مشرکین قریش است که [[فرشتگان]] را دختران خدا مى پنداشتند و خداوند در این آیه چنین فرماید که آیا آنان در روز خلقت فرشتگان حاضر و شاهد بوده اند تا تشخیص دختر بودن فرشتگان را بدهند؟ و سپس در آیه فرماید چنین شهادتى از ناحیه مشرکین درباره فرشتگان نوشته شده و در روز قیامت هم از آن‌ها سؤال خواهد شد و مورد مؤاخذه و مجازات قرار خواهند گرفت.
−
−	بنابراین نشاید که چنین موضوع و سیاقى را که درباره مشرکین است عنوان شأن و نزول براى ابوبکر و عمر و على قرار داد، ثالثاً [[اصحاب کهف]] طبق نوشته تواریخ از شاهزادگان و بزرگ زادگان رومى بوده اند که در عهد سلطنت دسیث امپراطور روم (ایتالیاى فعلى) ملقب به دقیوس یا دقیانوس می‌زیسته اند و متدین به دین مسیح بوده اند و کیش خود را از سلطان وقت که بت‌پرست بوده، پنهان می‌کردند تا این که آئین و دین آنان بر سلطان مکشوف می‌گردد و اینان از ترس کشته شدن به یکى از غار کوه‌هاى اطراف دیار خویش مخفى می‌گردند و در تواریخ اسلامى هم ضبط نگردیده که [[پیامبر اسلام]] در زمان خویش ابوبکر و عمر و على را بدان صوب گسیل بدارد تا چنین وقایعى بر او آشکار شود و این آیه بدان مناسبت نازل بگردد.
−
−	روى این اصول پذیرفتن چنین شأن و نزولى و صحت روایت آن بدون اشکال نخواهد بود با حفظ این که مقام و مرتبه على بن ابى‌طالب از لحاظ فضل و دانش و اولویت در نزد عامه و خاصه مشخص و معلوم بوده و نیز امامت و ولایت او در نزد ما خاصه آشکار و مبین است.
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−	* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 696.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره زخرف]]
−	* [[سوره زخرف/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره زخرف]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 * [[سوره زخرف]]
 * [[سوره زخرف/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره زخرف]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|«وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِینَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَیُسْأَلُونَ».|سوره=43|آیه=19}}
+{{قرآن در قاب|«وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ».|سوره=43|آیه=19}}
 ==ترجمه==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-=== متن آیه ===
+==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِینَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَیُسْأَلُونَ |سوره=43|آیه=19}}
+{{قرآن در قاب|«وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِینَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَیُسْأَلُونَ».|سوره=43|آیه=19}}
-=== ترجمه ===
+==ترجمه==
-و فرشتگان را که بندگان خدایند زن پنداشتند آیا به هنگام خلقتشان، آنجاحاضر بوده اند ? زودا که این شهادتشان را می نویسند و از آنها بازخواست می شود
+و [[فرشتگان]] را که بندگان خدایند، زن پنداشتند. آیا به هنگام خلقتشان، آنجا حاضر بوده اند؟ زودا که این شهادتشان را می نویسند و از آنها بازخواست می شود.
-=== شأن نزول ===
+==نزول==
 قتاده گوید: عده اى از منافقین گفتند، خداوند با جن [[ازدواج]] نمود و از آن‌ها [[فرشتگان]] بوجود آمدند سپس درباره خیالات باطل آن‌ها این آیه نازل گردید.<ref> تفسیر ابن المنذر از عامه.</ref>
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 روى این اصول پذیرفتن چنین شأن و نزولى و صحت روایت آن بدون اشکال نخواهد بود با حفظ این که مقام و مرتبه على بن ابى‌طالب از لحاظ فضل و دانش و اولویت در نزد عامه و خاصه مشخص و معلوم بوده و نیز امامت و ولایت او در نزد ما خاصه آشکار و مبین است.
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 * قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
-* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 696
+==پیوندها==
 * [[سوره زخرف]]
-=== پیوندها ===
+* [[سوره زخرف/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]