آیه ۱۲ مدثر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 12 سوره مدثر

2016-10-20T18:09:07Z

تغییرمسیر به آیه 12 سوره مدثر

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-15T06:21:54Z

‏پیوندها

بهرامی: درست کردن 1 لینک

2013-03-05T12:05:56Z

درست کردن 1 لینک

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۵ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۷

2012-12-05T05:37:10Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا |سوره=74|آیه=12}} === ت...' ایجاد کرد

2012-10-27T16:38:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا |سوره=74|آیه=12}} === ت...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=== متن آیه ===

{{قرآن در قاب|وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا |سوره=74|آیه=12}}

=== ترجمه ===

او را مالی بسیار دادم

=== شأن نزول آیات 12 تا 17 ===

این آیات با آیه 11 درباره ولید بن مغیرة که پیرمردى مجرب و از زیرکان عرب بود، نازل شده است و کسى بود که پیامبر را مسخره می‌کرد. روزى [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله در حجره خویش مشغول خواندن [[قرآن]] بود، قریش که آن آیات را مى شنیدند. نزد ولید رفتند و گفتند: اى ابو عبد شمس این کلماتى که محمد می‌خواند، چیست؟ آیا شعر است که می‌خواند و یا کهانت است که مى گوید و یا خطبه است که به زبان می‌راند؟

ولید گفت: بگذارید تا خودم گوش فرادارم و بشنوم سپس نزدیک [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله آمد و گفت: یا محمد از اشعار خود براى من بخوان. پیامبر فرمود: آنچه من تلاوت کرده و می‌خوانم، شعر نیست بلکه کلام پروردگار است که به توسط [[فرشتگان]] براى انبیاء و رسل خویش مى فرستد.

ولید گفت: همان را براى من اندکى بخوان، [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله [[سوره حم]] سجده را قرائت کرد تا به این آیه رسید. «فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُکمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ».<ref> آیه 13 (ترجمه)، «و اگر از آیات خدا دورى کردند؛ بگو شما را به صاعقه اى که عاد و ثمود را هلاک نمود، مى ترسانم».</ref>

ولید وقتى این آیات را شنید به خود لرزید و موى سر و ریش او بر بدنش راست شد از آنجا یکسر به خانه خویش رفت و از آن پس از خانه بیرون نیامد. قریش هر قدر به انتظار وى ماندند، او را ندیدند تا این که نزد ابوجهل رفتند و گفتند: اى ابوالحکم ولید به سوى دین محمد رفته و چند روزى است که از خانه بیرون نمى آید.

ابوجهل نزد ولید رفت و گفت: اى عم، تو آبروى ما را برده اى و ما را در میان قریش رسوا نموده اى و دشمن از هر طرف ما را شماتت و سرزنش می‌نمایند. آیا واقعا به دین محمد گرویده اى؟ ولید گفت: اى ابوالحکم من به دین محمد نگرویده ام ولى کلامى از او شنیدم که بدن من لرزید.

ابوجهل گفت: آیا براى تو خطبه خواند؟ گفت: نه، خطبه یک سلسله کلام متصل به یکدیگر است ولى کلام او پراکنده بود و هیچکدام با دیگرى شباهتى نداشت، ابوجهل گفت: آیا شعر بود که براى تو خواند؟ گفت: شعر هم نبود زیرا من انواع و اقسام اشعار عرب را به جهات مختلف شنیده ام. کلام او به شعر هم شباهتى نداشت، ابوجهل گفت: پس چه بود؟ ولید گفت: واگذار مرا تا درباره آن بیندیشم تا براى گفتار او نامى بگذارم. فرداى آن روز دوباره ابوجهل با عده اى از قریش نزد او آمدند، گفتند: بالاخره کلام محمد را چه نامیده اى؟ گفت: کلام او سحرى است که بسیار جذب قلوب مردم می‌کند سپس این آیات نازل گردید.<ref> تفسیر على بن ابراهیم.</ref>

چنان که ابن عباس<ref> حاکم صاحب المستدرک.</ref> و دیگران از مفسرین با اندک تفاوت نیز آن را نقل و روایت نموده اند<ref> تفاسیر طبرى و ابن ابى حاتم.</ref> و نیز گویند: این شأن و نزول درباره ولید بن مغیرة در طى آیات 19 تا 25 این سوره با اندک تفاوتى نازل گردیده است.<ref> کشف الاسرار.</ref>

==پانویس ==
<references />
===

=== منابع ===

* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.

* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 842

=== پیوندها ===

*[[سوره مدثر ]]

*[[سوره مدثر /متن و ترجمه سوره]]

[[رده:آیات سوره مدثر ]]

[[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۸:۰۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آیه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 12 سوره مدثر]]
−
−	~~{{قرآن در قاب\|«وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا».\|سوره=74\|آیه=12}}~~
−
−	~~==ترجمه==~~
−
−	~~او را مالی بسیار دادم.~~
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''شأن نزول آیات 12 تا 17:'''~~
−
−	این آیات با آیه 11 درباره ولید بن مغیرة که پیرمردى مجرب و از زیرکان عرب بود، نازل شده است و کسى بود که پیامبر را مسخره می‌کرد. روزى [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله در حجره خویش مشغول خواندن [[قرآن]] بود، قریش که آن آیات را مى شنیدند. نزد ولید رفتند و گفتند: اى ابو عبد شمس این کلماتى که محمد می‌خواند، چیست؟ آیا شعر است که می‌خواند و یا کهانت است که مى گوید و یا خطبه است که به زبان می‌راند؟
−
−	ولید گفت: بگذارید تا خودم گوش فرادارم و بشنوم سپس نزدیک [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله آمد و گفت: یا محمد از اشعار خود براى من بخوان. پیامبر فرمود: آنچه من تلاوت کرده و می‌خوانم، شعر نیست بلکه کلام پروردگار است که به توسط [[فرشتگان]] براى انبیاء و رسل خویش مى فرستد.
−
−	~~ولید گفت: همان را براى من اندکى بخوان، [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله [[سوره حم سجده]] را قرائت کرد تا به این~~ آیه رسید. «فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُکمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ».<ref> آیه 13 (ترجمه)، «و اگر از آیات خدا دورى کردند؛ بگو شما را به صاعقه اى که عاد و ثمود را هلاک نمود، مى ترسانم».</ref>
−
−	ولید وقتى این آیات را شنید به خود لرزید و موى سر و ریش او بر بدنش راست شد از آنجا یکسر به خانه خویش رفت و از آن پس از خانه بیرون نیامد. قریش هر قدر به انتظار وى ماندند، او را ندیدند تا این که نزد ابوجهل رفتند و گفتند: اى ابوالحکم ولید به سوى دین محمد رفته و چند روزى است که از خانه بیرون نمى آید.
−
−	ابوجهل نزد ولید رفت و گفت: اى عم، تو آبروى ما را برده اى و ما را در میان قریش رسوا نموده اى و دشمن از هر طرف ما را شماتت و سرزنش می‌نمایند. آیا واقعا به دین محمد گرویده اى؟ ولید گفت: اى ابوالحکم من به دین محمد نگرویده ام ولى کلامى از او شنیدم که بدن من لرزید.
−
−	ابوجهل گفت: آیا براى تو خطبه خواند؟ گفت: نه، خطبه یک سلسله کلام متصل به یکدیگر است ولى کلام او پراکنده بود و هیچکدام با دیگرى شباهتى نداشت، ابوجهل گفت: آیا شعر بود که براى تو خواند؟ گفت: شعر هم نبود زیرا من انواع و اقسام اشعار عرب را به جهات مختلف شنیده ام. کلام او به شعر هم شباهتى نداشت، ابوجهل گفت: پس چه بود؟ ولید گفت: واگذار مرا تا درباره آن بیندیشم تا براى گفتار او نامى بگذارم. فرداى آن روز دوباره ابوجهل با عده اى از قریش نزد او آمدند، گفتند: بالاخره کلام محمد را چه نامیده اى؟ گفت: کلام او سحرى است که بسیار جذب قلوب مردم می‌کند سپس این آیات نازل گردید.<ref> تفسیر على بن ابراهیم.</ref>
−
−	چنان که ابن عباس<ref> حاکم صاحب المستدرک.</ref> و دیگران از مفسرین با اندک تفاوت نیز آن را نقل و روایت نموده اند<ref> تفاسیر طبرى و ابن ابى حاتم.</ref> و نیز گویند: این شأن و نزول درباره ولید بن مغیرة در طى آیات 19 تا 25 این سوره با اندک تفاوتى نازل گردیده است.<ref> کشف الاسرار.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−	* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 842.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره مدثر]]
−	* [[سوره مدثر~~/متن و ترجمه سوره]]~~
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره مدثر]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 * [[سوره مدثر]]
 * [[سوره مدثر/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره مدثر]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 ولید گفت: بگذارید تا خودم گوش فرادارم و بشنوم سپس نزدیک [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله آمد و گفت: یا محمد از اشعار خود براى من بخوان. پیامبر فرمود: آنچه من تلاوت کرده و می‌خوانم، شعر نیست بلکه کلام پروردگار است که به توسط [[فرشتگان]] براى انبیاء و رسل خویش مى فرستد.
-ولید گفت: همان را براى من اندکى بخوان، [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله [[سوره حم]] سجده را قرائت کرد تا به این آیه رسید. «فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُکمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ».<ref> آیه 13 (ترجمه)، «و اگر از آیات خدا دورى کردند؛ بگو شما را به صاعقه اى که عاد و ثمود را هلاک نمود، مى ترسانم».</ref>
+ولید گفت: همان را براى من اندکى بخوان، [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله [[سوره حم سجده]] را قرائت کرد تا به این آیه رسید. «فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُکمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ».<ref> آیه 13 (ترجمه)، «و اگر از آیات خدا دورى کردند؛ بگو شما را به صاعقه اى که عاد و ثمود را هلاک نمود، مى ترسانم».</ref>
 ولید وقتى این آیات را شنید به خود لرزید و موى سر و ریش او بر بدنش راست شد از آنجا یکسر به خانه خویش رفت و از آن پس از خانه بیرون نیامد. قریش هر قدر به انتظار وى ماندند، او را ندیدند تا این که نزد ابوجهل رفتند و گفتند: اى ابوالحکم ولید به سوى دین محمد رفته و چند روزى است که از خانه بیرون نمى آید.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-=== متن آیه ===
+==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا |سوره=74|آیه=12}}
+{{قرآن در قاب|«وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا».|سوره=74|آیه=12}}
-=== ترجمه ===
+==ترجمه==
-او را مالی بسیار دادم
+او را مالی بسیار دادم.
-=== شأن نزول آیات 12 تا 17 ===
+==نزول==
 این آیات با آیه 11 درباره ولید بن مغیرة که پیرمردى مجرب و از زیرکان عرب بود، نازل شده است و کسى بود که پیامبر را مسخره می‌کرد. روزى [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله در حجره خویش مشغول خواندن [[قرآن]] بود، قریش که آن آیات را مى شنیدند. نزد ولید رفتند و گفتند: اى ابو عبد شمس این کلماتى که محمد می‌خواند، چیست؟ آیا شعر است که می‌خواند و یا کهانت است که مى گوید و یا خطبه است که به زبان می‌راند؟
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۵: @@
 چنان که ابن عباس<ref> حاکم صاحب المستدرک.</ref> و دیگران از مفسرین با اندک تفاوت نیز آن را نقل و روایت نموده اند<ref> تفاسیر طبرى و ابن ابى حاتم.</ref> و نیز گویند: این شأن و نزول درباره ولید بن مغیرة در طى آیات 19 تا 25 این سوره با اندک تفاوتى نازل گردیده است.<ref> کشف الاسرار.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 * قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
-* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 842
+==پیوندها==
 * [[سوره مدثر]]
-=== پیوندها ===
+* [[سوره مدثر/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]