آیه مُحادّه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه مُحادّه را به آیه مُحادّه منتقل کرد

2024-09-14T12:58:04Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه مُحادّه را به آیه مُحادّه منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۳

2024-08-29T12:53:24Z

سید مهدی خدایی در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۲۵

2018-07-21T07:25:05Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۲۹

2014-02-17T06:29:59Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۴

2012-09-04T10:14:08Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T06:46:07Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۶

2012-07-22T08:36:02Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 22 سوره مجادله/ 58 را «آيه محاده» ناميده‌اند. جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.<...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:51:32Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 22 سوره مجادله/ 58 را «آيه محاده» ناميده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.<...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

آيه 22 [[سوره مجادله]]/ 58 را «آيه محاده» ناميده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.</ref> در اين آيه تأكيد شده كه [[ايمان]] به خدا و [[آخرت]] با محبت و دوستى دشمنان خدا و پيامبر جمع نمى‌شود؛ هر چند آن دشمنان؛ پدران، پسران، برادران يا عشيره آنان باشند:

'''''«لاَتَجِدُ قَومًا يُؤمِنونَ بِاللّهِ واليَومِ الأَخِر يُوادّونَ مَن حادَّ اللّهَ و رَسولَهُ ولَو كانُوا ءَابَاءَهُم أَو أَبناءَهُم أَو إِخونَهُم أَو عَشيرَتَهُم».'''''

گفته‌اند: اين آيه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زيرا هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم گرفت مكه را فتح كند، در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصميم پيامبر آگاه كرد. وقتى به دليل اين خيانت عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در [[مكه]] بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنيت و صيانت قرار داده باشم.<ref> التبيان، ج 9، ص 556‌؛ مجمع‌البيان، ج‌ 9، ص‌ 383.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 400

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 22 [[سوره مجادله]]/ 58 را «آیه محاده» نامیده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.</ref> در این آیه تأكید شده كه [[ایمان]] به خدا و [[آخرت]] با محبت و دوستى دشمنان خدا و پیامبر جمع نمى‌شود؛ هر چند آن دشمنان؛ پدران، پسران، برادران یا عشیره آنان باشند:
+برخی آیه 22 [[سوره مجادله]] را «آیه مُحادّه» نامیده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.</ref> در این [[آیه]] تأكید شده كه [[ایمان]] به [[خدا]] و [[آخرت]] با محبت و دوستى دشمنان خدا و [[پیامبر]] صلى الله علیه وآله جمع نمى‌شود؛ هرچند آن دشمنان، پدران، پسران، برادران یا عشیره آنان باشند:
-{{قرآن در قاب|«لَاتَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ...»|سوره=58|آیه=22|ترجمه=نمی یابی مردمی را که به خدا و روز قیامت ایمان آورده باشند، ولی با، کسانی که با خدا و پیامبرش مخالفت می ورزند دوستی کنند، هر چند آن مخالفان ، پدران یا فرزندان یا برادران و یا قبیله آنها باشند}}
+{{قرآن در قاب|«لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ ۚ أُولَٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ ۖ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ أُولَٰئِكَ حِزْبُ اللَّهِ ۚ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»|سوره=58|آیه=22|ترجمه=گروهی را که به خدا و روز قیامت ایمان دارند، نمی یابی که با کسانی که با خدا و پیامبرش دشمنی و مخالفت دارند، دوستی برقرار کنند، گرچه پدرانشان یا فرزاندانشان یا برادرانشان یا خویشانشان باشند. اینانند که خدا ایمان را در دل هایشان ثابت و پایدار کرده، و به روحی از جانب خود نیرومندشان ساخته، و آنان را به بهشت هایی که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است درمی آورد، در آنجا جاودانه اند، خدا از آنان خشنود است و آنان هم از خدا خشنودند. اینان حزب خدا هستند، آگاه باش که بی تردید حزب خدا همان رستگارانند.}}
-گفته‌اند: این آیه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زیرا هنگامى كه پیامبر صلى الله علیه و آله تصمیم گرفت مكه را فتح كند، در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصمیم پیامبر آگاه كرد. وقتى به دلیل این خیانت عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در [[مكه]] بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنیت و صیانت قرار داده باشم.<ref>التبیان، ج9، ص556‌؛ مجمع‌البیان، ج‌9، ص‌383.</ref>
+[[شیخ طوسى]] گوید: این آیه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زیرا هنگامى كه [[پیامبر]] صلى الله علیه وآله تصمیم گرفت [[مكه]] را [[فتح مكه|فتح]] كند، حاطب در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصمیم پیامبر آگاه كرد، در صورتى که پیامبر این موضوع را مخفى کرده بود. وقتى او به دلیل این [[خیانت]] عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در مكه بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنیت و صیانت قرار داده باشم.<ref>التبیان، ج9، ص556‌؛ مجمع‌البیان، ج‌9، ص‌383.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص400.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص400.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 22 [[سوره مجادله]]/ 58 را «آیه محاده» نامیده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.</ref> در این آیه تأكید شده كه [[ایمان]] به خدا و [[آخرت]] با محبت و دوستى دشمنان خدا و پیامبر جمع نمى‌شود؛ هر چند آن دشمنان؛ پدران، پسران، برادران یا عشیره آنان باشند:
-{{متن قرآن|«لَاتَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ...»}}
+{{قرآن در قاب|«لَاتَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ...»|سوره=58|آیه=22|ترجمه=نمی یابی مردمی را که به خدا و روز قیامت ایمان آورده باشند، ولی با، کسانی که با خدا و پیامبرش مخالفت می ورزند دوستی کنند، هر چند آن مخالفان ، پدران یا فرزندان یا برادران و یا قبیله آنها باشند}}
 گفته‌اند: این آیه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زیرا هنگامى كه پیامبر صلى الله علیه و آله تصمیم گرفت مكه را فتح كند، در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصمیم پیامبر آگاه كرد. وقتى به دلیل این خیانت عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در [[مكه]] بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنیت و صیانت قرار داده باشم.<ref>التبیان، ج9، ص556‌؛ مجمع‌البیان، ج‌9، ص‌383.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 22 [[سوره مجادله]]/ 58 را «آیه محاده» نامیده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.</ref> در این آیه تأكید شده كه [[ایمان]] به خدا و [[آخرت]] با محبت و دوستى دشمنان خدا و پیامبر جمع نمى‌شود؛ هر چند آن دشمنان؛ پدران، پسران، برادران یا عشیره آنان باشند:
-«{{متن قرآن|  لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ...}}».
+{{متن قرآن|«لَاتَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ...»}}
-گفته‌اند: این آیه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زیرا هنگامى كه پیامبر صلى الله علیه و آله تصمیم گرفت مكه را فتح كند، در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصمیم پیامبر آگاه كرد. وقتى به دلیل این خیانت عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در [[مكه]] بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنیت و صیانت قرار داده باشم.<ref> التبیان، ج 9، ص 556‌؛ مجمع‌البیان، ج‌ 9، ص‌ 383.</ref>
+گفته‌اند: این آیه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زیرا هنگامى كه پیامبر صلى الله علیه و آله تصمیم گرفت مكه را فتح كند، در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصمیم پیامبر آگاه كرد. وقتى به دلیل این خیانت عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در [[مكه]] بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنیت و صیانت قرار داده باشم.<ref>التبیان، ج9، ص556‌؛ مجمع‌البیان، ج‌9، ص‌383.</ref>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره مجادله]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 22 [[سوره مجادله]]/ 58 را «آیه محاده» نامیده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.</ref> در این آیه تأكید شده كه [[ایمان]] به خدا و [[آخرت]] با محبت و دوستى دشمنان خدا و پیامبر جمع نمى‌شود؛ هر چند آن دشمنان؛ پدران، پسران، برادران یا عشیره آنان باشند:
-'''''«لاَتَجِدُ قَومًا یُؤمِنونَ بِاللّهِ والیَومِ الأَخِر یُوادّونَ مَن حادَّ اللّهَ و رَسولَهُ ولَو كانُوا ءَابَاءَهُم أَو أَبناءَهُم أَو إِخونَهُم أَو عَشیرَتَهُم».'''''
+«{{متن قرآن|  لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ...}}».
 گفته‌اند: این آیه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زیرا هنگامى كه پیامبر صلى الله علیه و آله تصمیم گرفت مكه را فتح كند، در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصمیم پیامبر آگاه كرد. وقتى به دلیل این خیانت عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در [[مكه]] بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنیت و صیانت قرار داده باشم.<ref> التبیان، ج 9، ص 556‌؛ مجمع‌البیان، ج‌ 9، ص‌ 383.</ref>
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۱: @@
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 400
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه مُحادّه===
-آيه 22 [[سوره مجادله]]/ 58 را «آيه محاده» ناميده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.</ref> در اين آيه تأكيد شده كه [[ايمان]] به خدا و [[آخرت]] با محبت و دوستى دشمنان خدا و پيامبر جمع نمى‌شود؛ هر چند آن دشمنان؛ پدران، پسران، برادران يا عشيره آنان باشند:
+آیه 22 [[سوره مجادله]]/ 58 را «آیه محاده» نامیده‌اند.<ref> جواهرالكلام، ج‌ 30، ص‌ 41.</ref> در این آیه تأكید شده كه [[ایمان]] به خدا و [[آخرت]] با محبت و دوستى دشمنان خدا و پیامبر جمع نمى‌شود؛ هر چند آن دشمنان؛ پدران، پسران، برادران یا عشیره آنان باشند:
-'''''«لاَتَجِدُ قَومًا يُؤمِنونَ بِاللّهِ واليَومِ الأَخِر يُوادّونَ مَن حادَّ اللّهَ و رَسولَهُ ولَو كانُوا ءَابَاءَهُم أَو أَبناءَهُم أَو إِخونَهُم أَو عَشيرَتَهُم».'''''
+'''''«لاَتَجِدُ قَومًا یُؤمِنونَ بِاللّهِ والیَومِ الأَخِر یُوادّونَ مَن حادَّ اللّهَ و رَسولَهُ ولَو كانُوا ءَابَاءَهُم أَو أَبناءَهُم أَو إِخونَهُم أَو عَشیرَتَهُم».'''''
-گفته‌اند: اين آيه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زيرا هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم گرفت مكه را فتح كند، در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصميم پيامبر آگاه كرد. وقتى به دليل اين خيانت عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در [[مكه]] بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنيت و صيانت قرار داده باشم.<ref> التبيان، ج 9، ص 556‌؛ مجمع‌البيان، ج‌ 9، ص‌ 383.</ref>
+گفته‌اند: این آیه، در شأن حاطب بن ابى بلتعه نازل شده است؛ زیرا هنگامى كه پیامبر صلى الله علیه و آله تصمیم گرفت مكه را فتح كند، در نامه‌اى به اهل مكه آنان را از تصمیم پیامبر آگاه كرد. وقتى به دلیل این خیانت عتاب شد، پاسخ داد: خانواده من در [[مكه]] بودند و مى‌خواستم آن‌ها را براى حق و منتى كه بر اهل مكه دارم، در امنیت و صیانت قرار داده باشم.<ref> التبیان، ج 9، ص 556‌؛ مجمع‌البیان، ج‌ 9، ص‌ 383.</ref>
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 400
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 400

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۸
(بدون تفاوت)