آیه مشیت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۰

2024-09-25T04:30:39Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه مشيت را به آیه مشیت منتقل کرد

2024-09-14T12:41:53Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه مشيت را به آیه مشیت منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۷

2024-08-29T07:37:53Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۱۰

2018-07-18T06:10:56Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۲۴

2014-02-17T06:24:47Z

بهرامی در ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۵۹

2012-09-05T07:59:31Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۵۷

2012-09-04T08:57:50Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T06:43:53Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۶

2012-07-22T08:36:11Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 23 و 24 سوره كهف/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكيد كرده است، «آيه ‌مشيت»...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:51:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 23 و 24 سوره كهف/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكيد كرده است، «آيه ‌مشيت»<ref>...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

آيه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكيد كرده است، «آيه ‌مشيت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> يا «آيه استثنا»<ref> الروض ‌الانف، ج‌ 3، ص‌ 171.</ref> گفته‌اند:

'''''«و‌لاَ‌تَقولَنّ لِشاىء إِنِّى فاعِلٌ ذلِكَ غَدًا × إِلاّ أَن يَشاءَ اللّهُ واذكُر رَبَّكَ إِذا نَسيتَ و قُل عَسى أَن يَهديَنِ رَبِّى لاَِقربَ مِن هذَا رَشَدًا».'''''

بنا به نقلى در شأن نزول اين آيه، هنگامى كه قريش نزد [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله آمدند و از داستان [[اصحاب كهف]] و [[ذوالقرنين]] جويا شدند، پيامبر بدون گفتن انشاءالله فرمود: فردا بياييد تا پاسخ شما را بگويم و فرداى آن روز تا مدتى جبرئيل نيامد و پس از گذشت مدتى، آيه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 نازل شد.<ref> نورالثقلين، ج 3، ص 254؛ الدرّالمنثور، ج 5، ص‌ 376 و 377.</ref>

[[شيخ طوسى]] پس از نقل اين شأن نزول، آن را نادرست مى‌داند.<ref> التبيان، ج‌ 7، ص‌ 30.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 401

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 23 و 24 [[سوره كهف]] را كه بر گفتن «إن شاءاللّه» تأكید كرده است، «آیه ‌مشیّت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> یا «آیه استثناء»<ref>الروض ‌الانف، ج‌3، ص‌171.</ref> نامیده‌اند:
+آیه 23 [[سوره كهف]] به همراه آیه 24 آن را كه بر گفتن «إن شاءاللّه» تأكید كرده است، «آیه ‌مشیّت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> یا «آیه استثناء»<ref>الروض ‌الانف، ج‌3، ص‌171.</ref> نامیده‌اند:
-{{قرآن در قاب|«وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا * إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا»|سوره=18|آیه=23|ترجمه=و هرگز درباره چیزی مگو که من فردا آن را انجام می دهم،
+{{قرآن در قاب|«وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا * إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا»|سوره=18|آیه=23 و 24|ترجمه=و هرگز درباره چیزی مگو که من فردا آن را انجام می دهم، * مگر اینکه [بگویی: اگر] خدا بخواهد. و هرگاه [گفتن ان شاءالله را] از یاد بردی، پروردگات را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به چیزی که از این به صواب و مصلحت نزدیک تر باشد، راهنمایی کند.
 }}
-البتّه مراد از گفتن‌ «إِنْ شاءَ اللَّهُ» در این [[آیه]]، لقلقه‌ى زبان نيست، بلكه داشتن چنين بينشى در تمام ابعاد زندگى و در باور و دل انسان منظور است.
+بنا به نقلى در [[شأن نزول]] این [[آیه]]، هنگامى كه [[قریش]] نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه وآله آمدند و از داستان [[اصحاب كهف]] و [[ذو القرنین]] جویا شدند، پیامبر بدون گفتن ان شاءالله فرمود: فردا بیایید تا پاسخ شما را بگویم و فرداى آن روز تا مدتى [[جبرئیل]] نیامد و پس از گذشت مدتى، آیه 23 و 24 [[سوره كهف]] نازل شد.<ref>نورالثقلین، ج3، ص254؛ الدرّالمنثور، ج5، ص‌376-377.</ref> هرچند [[شیخ طوسى]] پس از نقل این شأن نزول، آن را نادرست مى‌داند.<ref>التبیان، ج‌7، ص‌30.</ref>
 [[انسان]] در عين حال كه [[اراده]] دارد و آزاد است، ولى به طور مستقل نيست و همه‌ى كارها به او سپرده نشده كه بدون خواست [[خدا]] هم بتواند كارى انجام دهد. يعنى انسان نه در [[جبر]] است و نه [[اختیار]] تمام امور به او داده شده است، بلكه آزادى انسان در سايه‌ى [[مشیت الهی]] است.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 *[[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص401.
 *[[تفسیر نور]]، محسن قرائتی، ج5، ص159.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكید كرده است، «آیه ‌مشیت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> یا «آیه استثنا»<ref>الروض ‌الانف، ج‌3، ص‌171.</ref> گفته‌اند:
+آیه 23 و 24 [[سوره كهف]] را كه بر گفتن «إن شاءاللّه» تأكید كرده است، «آیه ‌مشیّت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> یا «آیه استثناء»<ref>الروض ‌الانف، ج‌3، ص‌171.</ref> نامیده‌اند:
-{{قرآن در قاب|«وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا.إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدً»|سوره=18|آیه=23|ترجمه=هرگز مگوی : فردا چنین می کنم،مگر خداوند بخواهد و چون فراموش کنی ، پروردگارت را به یادآور و بگو:، شاید پروردگار من مرا از نزدیک ترین راه هدایت کند}}
+{{قرآن در قاب|«وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا * إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا»|سوره=18|آیه=23|ترجمه=و هرگز درباره چیزی مگو که من فردا آن را انجام می دهم،
-بنا به نقلى در شأن نزول این آیه، هنگامى كه قریش نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمدند و از داستان [[اصحاب كهف]] و [[ذو القرنین]] جویا شدند، پیامبر بدون گفتن انشاءالله فرمود: فردا بیایید تا پاسخ شما را بگویم و فرداى آن روز تا مدتى جبرئیل نیامد و پس از گذشت مدتى، آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 نازل شد.<ref>نورالثقلین، ج3، ص254؛ الدرّالمنثور، ج5، ص‌376 و 377.</ref>
+}}
-[[شیخ طوسى]] پس از نقل این شأن نزول، آن را نادرست مى‌داند.<ref>التبیان، ج‌7، ص‌30.</ref>
+[[انسان]] در عين حال كه [[اراده]] دارد و آزاد است، ولى به طور مستقل نيست و همه‌ى كارها به او سپرده نشده كه بدون خواست [[خدا]] هم بتواند كارى انجام دهد. يعنى انسان نه در [[جبر]] است و نه [[اختیار]] تمام امور به او داده شده است، بلكه آزادى انسان در سايه‌ى [[مشیت الهی]] است.
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۴: @@
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص401.
+*[[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص401.
+*[[تفسیر نور]]، محسن قرائتی، ج5، ص159.
 {{قرآن}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره کهف]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكید كرده است، «آیه ‌مشیت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> یا «آیه استثنا»<ref>الروض ‌الانف، ج‌3، ص‌171.</ref> گفته‌اند:
-{{قرآن در قاب|«وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا»|سوره=18|آیه=23}}
+{{قرآن در قاب|«وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا.إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدً»|سوره=18|آیه=23|ترجمه=هرگز مگوی : فردا چنین می کنم،مگر خداوند بخواهد و چون فراموش کنی ، پروردگارت را به یادآور و بگو:، شاید پروردگار من مرا از نزدیک ترین راه هدایت کند}}
 بنا به نقلى در شأن نزول این آیه، هنگامى كه قریش نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمدند و از داستان [[اصحاب كهف]] و [[ذو القرنین]] جویا شدند، پیامبر بدون گفتن انشاءالله فرمود: فردا بیایید تا پاسخ شما را بگویم و فرداى آن روز تا مدتى جبرئیل نیامد و پس از گذشت مدتى، آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 نازل شد.<ref>نورالثقلین، ج3، ص254؛ الدرّالمنثور، ج5، ص‌376 و 377.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكید كرده است، «آیه ‌مشیت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> یا «آیه استثنا»<ref> الروض ‌الانف، ج‌ 3، ص‌ 171.</ref> گفته‌اند:
+آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكید كرده است، «آیه ‌مشیت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> یا «آیه استثنا»<ref>الروض ‌الانف، ج‌3، ص‌171.</ref> گفته‌اند:
-{{قرآن در قاب| وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا|سوره=18|آیه=23}}
+{{قرآن در قاب|«وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا»|سوره=18|آیه=23}}
-[[شیخ طوسى]] پس از نقل این شأن نزول، آن را نادرست مى‌داند.<ref> التبیان، ج‌ 7، ص‌ 30.</ref>
+{{قرآن در قاب|«إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا»|سوره=18|آیه=24}}
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره کهف]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{قرآن در قاب| وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا|سوره=18|آیه=23}}
-{{قرآن در قاب|  إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدً|سوره=18|آیه=24}}
+{{قرآن در قاب|  إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا|سوره=18|آیه=24}}
 بنا به نقلى در شأن نزول این آیه، هنگامى كه قریش نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمدند و از داستان [[اصحاب كهف]] و [[ذو القرنین]] جویا شدند، پیامبر بدون گفتن انشاءالله فرمود: فردا بیایید تا پاسخ شما را بگویم و فرداى آن روز تا مدتى جبرئیل نیامد و پس از گذشت مدتى، آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 نازل شد.<ref> نورالثقلین، ج 3، ص 254؛ الدرّالمنثور، ج 5، ص‌ 376 و 377.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==پانویس ==
 <references />
-===منابع===
+==منابع==
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 401

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه مشیت===
-آيه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكيد كرده است، «آيه ‌مشيت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> يا «آيه استثنا»<ref> الروض ‌الانف، ج‌ 3، ص‌ 171.</ref> گفته‌اند:
+آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 را كه بر گفتن انشاءاللّه تأكید كرده است، «آیه ‌مشیت»<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 329.</ref> یا «آیه استثنا»<ref> الروض ‌الانف، ج‌ 3، ص‌ 171.</ref> گفته‌اند:
-'''''«و‌لاَ‌تَقولَنّ لِشاىء إِنِّى فاعِلٌ ذلِكَ غَدًا × إِلاّ أَن يَشاءَ اللّهُ واذكُر رَبَّكَ إِذا نَسيتَ و قُل عَسى أَن يَهديَنِ رَبِّى لاَِقربَ مِن هذَا رَشَدًا».'''''
+'''''«و‌لاَ‌تَقولَنّ لِشاىء إِنِّى فاعِلٌ ذلِكَ غَدًا × إِلاّ أَن یَشاءَ اللّهُ واذكُر رَبَّكَ إِذا نَسیتَ و قُل عَسى أَن یَهدیَنِ رَبِّى لاَِقربَ مِن هذَا رَشَدًا».'''''
-بنا به نقلى در شأن نزول اين آيه، هنگامى كه قريش نزد [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله آمدند و از داستان [[اصحاب كهف]] و [[ذوالقرنين]] جويا شدند، پيامبر بدون گفتن انشاءالله فرمود: فردا بياييد تا پاسخ شما را بگويم و فرداى آن روز تا مدتى جبرئيل نيامد و پس از گذشت مدتى، آيه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 نازل شد.<ref> نورالثقلين، ج 3، ص 254؛ الدرّالمنثور، ج 5، ص‌ 376 و 377.</ref>
+بنا به نقلى در شأن نزول این آیه، هنگامى كه قریش نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمدند و از داستان [[اصحاب كهف]] و [[ذوالقرنین]] جویا شدند، پیامبر بدون گفتن انشاءالله فرمود: فردا بیایید تا پاسخ شما را بگویم و فرداى آن روز تا مدتى جبرئیل نیامد و پس از گذشت مدتى، آیه 23 و 24 [[سوره كهف]]/ 18 نازل شد.<ref> نورالثقلین، ج 3، ص 254؛ الدرّالمنثور، ج 5، ص‌ 376 و 377.</ref>
-[[شيخ طوسى]] پس از نقل اين شأن نزول، آن را نادرست مى‌داند.<ref> التبيان، ج‌ 7، ص‌ 30.</ref>
+[[شیخ طوسى]] پس از نقل این شأن نزول، آن را نادرست مى‌داند.<ref> التبیان، ج‌ 7، ص‌ 30.</ref>
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 401
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 401