آیه لعان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه لعان را به آیه لعان منتقل کرد

2024-09-14T11:24:05Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه لعان را به آیه لعان منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۸

2024-08-28T08:38:41Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۴۶

2018-07-19T06:46:17Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۱۸

2014-02-16T09:18:05Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۰۴

2013-02-16T05:04:59Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۳۵

2012-09-04T07:35:20Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۳۱

2012-09-04T07:31:25Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۳۱

2012-09-04T07:31:01Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T06:51:33Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۵

2012-07-22T08:35:55Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد: {{قرآن در قاب|«وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ»|سوره=24|آیه=6|ترجمه=و کسانی که زنان خود را به زنا متهم می کنند و شاهدی جز خود ندارند،، شهادت هر یک از آنها را چهار بار شهادت است به نام خدا که از راستگویان است}}
+آیه 6 [[سوره نور]] كه به موضوع «[[لعان]]» پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> بحارالانوار، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> یا «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند: {{قرآن در قاب|«وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ»|سوره=24|آیه=6|ترجمه=و کسانی که همسران خود را متهم به زنا می کنند و بر آنان شاهدانی جز خودشان نباشد، پس هر کدام از آن شوهران [برای اثبات اتهامش] باید چهار بار شهادت دهد که سوگند به خدا، او [درباره همسرش] در این زمینه قطعاً راست می گوید.}}
-آیات نخستین این سوره، به حكم حدّ زنا و حد قذف و آیات 6 تا 9 به موضوع لعان پرداخته است. در شأن نزول این آیه آمده است كه سعد بن عباده (بزرگ انصار) به پیامبر عرض كرد: اى پیامبر خدا! حال كه نسبت دادن عمل منافى عفت به كسى داراى این مجازات است كه اگر آن را اثبات نكند، باید هشتاد تازیانه بخورد اگر من وارد خانه خود شدم و دیدم مرد فاسقى با همسرم در حال عمل حرامى است، چه كنم؟ اگر به دنبال چهار شاهد بروم، او كار خود را كرده و رفته است و اگر او را به قتل رسانم، كسى از من بدون شاهد نمى‌پذیرد و در جایگاه قاتل قصاص مى‌شوم و اگر بیایم و شكایت كنم، هشتاد تازیانه بر من زده مى‌شود.
+[[قرآن|قرآن کریم]] "لعان" را برای افرادی مطرح کرده که در صورت نسبت دادن "زنا" و بارداری نامشروع از ناحیه‌ی مردان به همسرانشان، بتوانند با این شیوه ادعای خود را اثبات کرده و حد قذف<ref>قذف نسبت دادن عمل زنا یا لواط به کسی را گویند. خوئی، مبانی تکملة المنهاج، ج1، ص252.</ref> را از خود بردارند.<ref>محقق حلی، المختصرالنافع، ص211؛ الروضة البهیة، ج6، ص181؛ مجمع البحرین، ج4، ص125.</ref>
-پیامبر صلى الله علیه و آله خطاب به انصار فرمود: نمى‌شنوید بزرگتان چه مى‌گوید؟ انصار گفتند: اى رسول خدا! او را ملامت مكن كه او مردى غیور است. سعد بن عباده گفت: تن و جان من فداى تو باد اى رسول خدا! من مى‌دانم كه این حكم، حق و از طرف خدا است؛ اما از آن درشگفتم.
+آیات نخستین این [[سوره]]، به حكم حدّ زنا و حد قذف و آیات 6 تا 9 آن به موضوع لعان پرداخته است. در [[شأن نزول]] این آیات آمده است كه [[سعد بن عباده]] (بزرگ [[انصار]]) به [[پیامبر]] صلى الله علیه وآله عرض كرد: اى پیامبر خدا! حال كه نسبت دادن عمل منافى [[عفت]] به كسى داراى این مجازات است كه اگر آن را اثبات نكند، باید هشتاد تازیانه بخورد، اگر من وارد خانه خود شدم و دیدم مرد فاسقى با همسرم در حال عمل حرامى است، چه كنم؟ اگر به دنبال چهار شاهد بروم، او كار خود را كرده و رفته است و اگر او را به قتل رسانم، كسى از من بدون شاهد نمى‌پذیرد و در جایگاه قاتل [[قصاص]] مى‌شوم و اگر بیایم و شكایت كنم، هشتاد تازیانه بر من زده مى‌شود. پیامبر صلى الله علیه وآله خطاب به انصار فرمود: نمى‌شنوید بزرگتان چه مى‌گوید؟ انصار گفتند: اى رسول خدا! او را ملامت مكن كه او مردى غیور است. سعد بن عباده گفت: تن و جان من فداى تو باد اى رسول خدا! من مى‌دانم كه این حكم، حق و از طرف خدا است؛ اما از آن در شگفتم. پیامبر فرمود: حكم خدا همین است. او نیز عرضه داشت: صدق اللّه و رسولُه. چیزى نگذشت كه پسرعموى سعد به نام هلال ابن امیه نزد پیامبر آمد و عرضه داشت: من وارد خانه شدم و با چشم خود دیدم كه مردى با همسرم زنا مى‌كرد و سخنان آنان را با گوش خود شنیدم. با شنیدن این سخن، آثار ناراحتى شدیدى در چهره پیغمبر صلى الله علیه وآله پدیدار شد. هلال عرض كرد: به خدا سوگند! راست مى‌گویم و امیدوارم خداوند مرا از این مشكل برهاند. پیامبر تصمیم گرفت حد قذف را بر هلال جارى سازد. در این هنگام، آیات فوق بر پیامبر فرو فرستاده شد و راه حلّى را بدین شكل به مسلمانان عرضه كرد.<ref> روض الجنان، ج 14، ص 91-92.</ref>
-پیامبر فرمود: حكم خدا همین است. او نیز عرضه داشت: صدق اللّه و رسولُه. چیزى نگذشت كه پسرعموى سعد به نام هلال ابن امیه نزد پیامبر آمد و عرضه داشت: من وارد خانه شدم و با چشم خود دیدم كه مردى با همسرم زنا مى‌كرد و سخنان آنان را با گوش خود شنیدم.
+كسانى كه همسران خود را متهم مى‌كنند و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یك از آن‌ها باید چهار مرتبه به خدا سوگند یاد كند كه او به طور قطع از راست‌گویان است و در پنجمین بار بگوید: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گویان باشد. و‌ زن اگر سخنان مرد را تصدیق كرد، حدّ زنا بر او زده ‌مى‌شود و او نیز براى رفع مجازات زنا از خود مى‌تواند چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه شوهرش از دروغ‌گویان است و در مرتبه پنجم بگوید: غضب خدا بر او باد اگر شوهرش از راستگویان باشد.
 ==پانویس==
 <references/>
 ==منابع==
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص 397-398.
+*[[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص397-398.
+*[http://www.pajoohe.ir  "لعان"، دانشنامه پژوهه]، ابراهیم صالحی حاجی‌آبادی.
 {{قرآن}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات الاحکام]]
 [[رده:آیات سوره نور]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد: {{قرآن در قاب|«وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ»|سوره=24|آیه=6}}
+آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد: {{قرآن در قاب|«وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ»|سوره=24|آیه=6|ترجمه=و کسانی که زنان خود را به زنا متهم می کنند و شاهدی جز خود ندارند،، شهادت هر یک از آنها را چهار بار شهادت است به نام خدا که از راستگویان است}}
 آیات نخستین این سوره، به حكم حدّ زنا و حد قذف و آیات 6 تا 9 به موضوع لعان پرداخته است. در شأن نزول این آیه آمده است كه سعد بن عباده (بزرگ انصار) به پیامبر عرض كرد: اى پیامبر خدا! حال كه نسبت دادن عمل منافى عفت به كسى داراى این مجازات است كه اگر آن را اثبات نكند، باید هشتاد تازیانه بخورد اگر من وارد خانه خود شدم و دیدم مرد فاسقى با همسرم در حال عمل حرامى است، چه كنم؟ اگر به دنبال چهار شاهد بروم، او كار خود را كرده و رفته است و اگر او را به قتل رسانم، كسى از من بدون شاهد نمى‌پذیرد و در جایگاه قاتل قصاص مى‌شوم و اگر بیایم و شكایت كنم، هشتاد تازیانه بر من زده مى‌شود.
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 با شنیدن این سخن، آثار ناراحتى شدیدى در چهره پیغمبر صلى الله علیه و آله پدیدار شد. هلال عرض كرد: به خدا سوگند! راست مى‌گویم و امیدوارم خداوند مرا از این مشكل برهاند. پیامبر تصمیم گرفت حد قذف را بر هلال جارى سازد. در این هنگام، وحى بر پیامبر صلى الله علیه و آله نازل و این آیات فرو فرستاده شد و راه حلّى را بدین شكل به مسلمانان عرضه كرد.<ref> روض الجنان، ج 14، ص 91 و 92.</ref>
-كسانى كه همسران خود را متهم مى‌كنند و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یك از آن‌ها باید چهار مرتبه به خدا سوگند یاد كند كه او به طور قطع از راست‌گویان است و در پنجمین بار بگوید: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گویان باشد، و‌زن اگر سخنان مرد را تصدیق كرد، حدّ زنا بر او زده ‌مى‌شود و او نیز براى رفع مجازات زنا از خود مى‌تواند چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه شوهرش از دروغ‌گویان است و در مرتبه پنجم بگوید: غضب خدا بر او باد اگر شوهرش از راستگویان باشد:
+كسانى كه همسران خود را متهم مى‌كنند و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یك از آن‌ها باید چهار مرتبه به خدا سوگند یاد كند كه او به طور قطع از راست‌گویان است و در پنجمین بار بگوید: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گویان باشد، و‌زن اگر سخنان مرد را تصدیق كرد، حدّ زنا بر او زده ‌مى‌شود و او نیز براى رفع مجازات زنا از خود مى‌تواند چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه شوهرش از دروغ‌گویان است و در مرتبه پنجم بگوید: غضب خدا بر او باد اگر شوهرش از راستگویان باشد.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد: {{قرآن در قاب| وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ|سوره=24|آیه=6}}
+آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد: {{قرآن در قاب|«وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ»|سوره=24|آیه=6}}
 آیات نخستین این سوره، به حكم حدّ زنا و حد قذف و آیات 6 تا 9 به موضوع لعان پرداخته است. در شأن نزول این آیه آمده است كه سعد بن عباده (بزرگ انصار) به پیامبر عرض كرد: اى پیامبر خدا! حال كه نسبت دادن عمل منافى عفت به كسى داراى این مجازات است كه اگر آن را اثبات نكند، باید هشتاد تازیانه بخورد اگر من وارد خانه خود شدم و دیدم مرد فاسقى با همسرم در حال عمل حرامى است، چه كنم؟ اگر به دنبال چهار شاهد بروم، او كار خود را كرده و رفته است و اگر او را به قتل رسانم، كسى از من بدون شاهد نمى‌پذیرد و در جایگاه قاتل قصاص مى‌شوم و اگر بیایم و شكایت كنم، هشتاد تازیانه بر من زده مى‌شود.
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 كسانى كه همسران خود را متهم مى‌كنند و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یك از آن‌ها باید چهار مرتبه به خدا سوگند یاد كند كه او به طور قطع از راست‌گویان است و در پنجمین بار بگوید: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گویان باشد، و‌زن اگر سخنان مرد را تصدیق كرد، حدّ زنا بر او زده ‌مى‌شود و او نیز براى رفع مجازات زنا از خود مى‌تواند چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه شوهرش از دروغ‌گویان است و در مرتبه پنجم بگوید: غضب خدا بر او باد اگر شوهرش از راستگویان باشد:
-{{متن قرآن|«وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ × وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ وَ يَدْرَأُ × عَنْهَا الْعَذَابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ × وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِن كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ»}}.
+{{متن قرآن|«وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ × وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ وَ يَدْرَأُ × عَنْهَا الْعَذَابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ × وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِن كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ»}}
 ==پانویس==
 <references/>
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۸: @@
 ==منابع==
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص 397-398.
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات الاحکام]]
 [[رده:آیات سوره نور]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد:
+آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد: {{قرآن در قاب| وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ|سوره=24|آیه=6}}
 آیات نخستین این سوره، به حكم حدّ زنا و حد قذف و آیات 6 تا 9 به موضوع لعان پرداخته است. در شأن نزول این آیه آمده است كه سعد بن عباده (بزرگ انصار) به پیامبر عرض كرد: اى پیامبر خدا! حال كه نسبت دادن عمل منافى عفت به كسى داراى این مجازات است كه اگر آن را اثبات نكند، باید هشتاد تازیانه بخورد اگر من وارد خانه خود شدم و دیدم مرد فاسقى با همسرم در حال عمل حرامى است، چه كنم؟ اگر به دنبال چهار شاهد بروم، او كار خود را كرده و رفته است و اگر او را به قتل رسانم، كسى از من بدون شاهد نمى‌پذیرد و در جایگاه قاتل قصاص مى‌شوم و اگر بیایم و شكایت كنم، هشتاد تازیانه بر من زده مى‌شود.
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۱: @@
 كسانى كه همسران خود را متهم مى‌كنند و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یك از آن‌ها باید چهار مرتبه به خدا سوگند یاد كند كه او به طور قطع از راست‌گویان است و در پنجمین بار بگوید: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گویان باشد، و‌زن اگر سخنان مرد را تصدیق كرد، حدّ زنا بر او زده ‌مى‌شود و او نیز براى رفع مجازات زنا از خود مى‌تواند چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه شوهرش از دروغ‌گویان است و در مرتبه پنجم بگوید: غضب خدا بر او باد اگر شوهرش از راستگویان باشد:
-«{{متن قرآن| وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَ لَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادقین(6) وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ وَ يَدْرَأُ(7) عَنْهَا الْعَذَابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ(8) وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِن كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ (9)...}}».
+{{متن قرآن|«وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ × وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ وَ يَدْرَأُ × عَنْهَا الْعَذَابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ × وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِن كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ»}}.
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات الاحکام]]
 [[رده:آیات سوره نور]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد.
+آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد:
 آیات نخستین این سوره، به حكم حدّ زنا و حد قذف و آیات 6 تا 9 به موضوع لعان پرداخته است. در شأن نزول این آیه آمده است كه سعد بن عباده (بزرگ انصار) به پیامبر عرض كرد: اى پیامبر خدا! حال كه نسبت دادن عمل منافى عفت به كسى داراى این مجازات است كه اگر آن را اثبات نكند، باید هشتاد تازیانه بخورد اگر من وارد خانه خود شدم و دیدم مرد فاسقى با همسرم در حال عمل حرامى است، چه كنم؟ اگر به دنبال چهار شاهد بروم، او كار خود را كرده و رفته است و اگر او را به قتل رسانم، كسى از من بدون شاهد نمى‌پذیرد و در جایگاه قاتل قصاص مى‌شوم و اگر بیایم و شكایت كنم، هشتاد تازیانه بر من زده مى‌شود.
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۲: @@
 كسانى كه همسران خود را متهم مى‌كنند و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یك از آن‌ها باید چهار مرتبه به خدا سوگند یاد كند كه او به طور قطع از راست‌گویان است و در پنجمین بار بگوید: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گویان باشد، و‌زن اگر سخنان مرد را تصدیق كرد، حدّ زنا بر او زده ‌مى‌شود و او نیز براى رفع مجازات زنا از خود مى‌تواند چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه شوهرش از دروغ‌گویان است و در مرتبه پنجم بگوید: غضب خدا بر او باد اگر شوهرش از راستگویان باشد:
-{{قرآن در قاب| وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ*|سوره=24|آیه=6}}
+«{{متن قرآن| وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَ لَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادقین(6) وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ وَ يَدْرَأُ(7) عَنْهَا الْعَذَابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ(8) وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِن كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ (9)...}}».
 ==پانویس ==
 <references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۴
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه لعان===
-آيه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آيه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نيز آن را «آيه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى ديگر «آيه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آيه 9 همين سوره ادامه دارد.
+آیه 6 [[سوره نور]]/24 كه به موضوع لعان پرداخته، «آیه لعان» نام گرفته است.<ref> [[بحارالانوار]]، ج‌ 22، ص‌ 45.</ref> برخى نیز آن را «آیه ملاعنه»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 6‌، ص‌ 140.</ref> و برخى دیگر «آیه تلاعن»<ref> همان، ص‌ 139.</ref> گفته‌اند؛ البته موضوع لعان تا آیه 9 همین سوره ادامه دارد.
-آيات نخستين اين سوره، به حكم حدّ زنا و حد قذف و آيات 6 تا 9 به موضوع لعان پرداخته است. در شأن نزول اين آيه آمده است كه سعد بن عباده (بزرگ انصار) به پيامبر عرض كرد: اى پيامبر خدا! حال كه نسبت دادن عمل منافى عفت به كسى داراى اين مجازات است كه اگر آن را اثبات نكند، بايد هشتاد تازيانه بخورد اگر من وارد خانه خود شدم و ديدم مرد فاسقى با همسرم در حال عمل حرامى است، چه كنم؟ اگر به دنبال چهار شاهد بروم، او كار خود را كرده و رفته است و اگر او را به قتل رسانم، كسى از من بدون شاهد نمى‌پذيرد و در جایگاه قاتل قصاص مى‌شوم و اگر بيايم و شكايت كنم، هشتاد تازيانه بر من زده مى‌شود.
+آیات نخستین این سوره، به حكم حدّ زنا و حد قذف و آیات 6 تا 9 به موضوع لعان پرداخته است. در شأن نزول این آیه آمده است كه سعد بن عباده (بزرگ انصار) به پیامبر عرض كرد: اى پیامبر خدا! حال كه نسبت دادن عمل منافى عفت به كسى داراى این مجازات است كه اگر آن را اثبات نكند، باید هشتاد تازیانه بخورد اگر من وارد خانه خود شدم و دیدم مرد فاسقى با همسرم در حال عمل حرامى است، چه كنم؟ اگر به دنبال چهار شاهد بروم، او كار خود را كرده و رفته است و اگر او را به قتل رسانم، كسى از من بدون شاهد نمى‌پذیرد و در جایگاه قاتل قصاص مى‌شوم و اگر بیایم و شكایت كنم، هشتاد تازیانه بر من زده مى‌شود.
-پيامبر صلى الله عليه و آله خطاب به انصار فرمود: نمى‌شنويد بزرگتان چه مى‌گويد؟ انصار گفتند: اى رسول خدا! او را ملامت مكن كه او مردى غيور است. سعد بن عباده گفت: تن و جان من فداى تو باد اى رسول خدا! من مى‌دانم كه اين حكم، حق و از طرف خدا است؛ اما از آن درشگفتم.
+پیامبر صلى الله علیه و آله خطاب به انصار فرمود: نمى‌شنوید بزرگتان چه مى‌گوید؟ انصار گفتند: اى رسول خدا! او را ملامت مكن كه او مردى غیور است. سعد بن عباده گفت: تن و جان من فداى تو باد اى رسول خدا! من مى‌دانم كه این حكم، حق و از طرف خدا است؛ اما از آن درشگفتم.
-پيامبر فرمود: حكم خدا همين است. او نيز عرضه داشت: صدق اللّه و رسولُه. چيزى نگذشت كه پسرعموى سعد به نام هلال ابن اميه نزد پيامبر آمد و عرضه داشت: من وارد خانه شدم و با چشم خود ديدم كه مردى با همسرم زنا مى‌كرد و سخنان آنان را با گوش خود شنيدم.
+پیامبر فرمود: حكم خدا همین است. او نیز عرضه داشت: صدق اللّه و رسولُه. چیزى نگذشت كه پسرعموى سعد به نام هلال ابن امیه نزد پیامبر آمد و عرضه داشت: من وارد خانه شدم و با چشم خود دیدم كه مردى با همسرم زنا مى‌كرد و سخنان آنان را با گوش خود شنیدم.
-با شنيدن اين سخن، آثار ناراحتى شديدى در چهره پيغمبر صلى الله عليه و آله پديدار شد. هلال عرض كرد: به خدا سوگند! راست مى‌گويم و اميدوارم خداوند مرا از اين مشكل برهاند. پيامبر تصميم گرفت حد قذف را بر هلال جارى سازد. در اين هنگام، وحى بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل و اين آيات فرو فرستاده شد و راه حلّى را بدين شكل به مسلمانان عرضه كرد.<ref> روض الجنان، ج 14، ص 91 و 92.</ref>
+با شنیدن این سخن، آثار ناراحتى شدیدى در چهره پیغمبر صلى الله علیه و آله پدیدار شد. هلال عرض كرد: به خدا سوگند! راست مى‌گویم و امیدوارم خداوند مرا از این مشكل برهاند. پیامبر تصمیم گرفت حد قذف را بر هلال جارى سازد. در این هنگام، وحى بر پیامبر صلى الله علیه و آله نازل و این آیات فرو فرستاده شد و راه حلّى را بدین شكل به مسلمانان عرضه كرد.<ref> روض الجنان، ج 14، ص 91 و 92.</ref>
-كسانى كه همسران خود را متهم مى‌كنند و گواهانى جز خودشان ندارند، هر يك از آن‌ها بايد چهار مرتبه به خدا سوگند ياد كند كه او به طور قطع از راست‌گويان است و در پنجمين بار بگويد: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گويان باشد، و‌زن اگر سخنان مرد را تصديق كرد، حدّ زنا بر او زده ‌مى‌شود و او نيز براى رفع مجازات زنا از خود مى‌تواند چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه شوهرش از دروغ‌گويان است و در مرتبه پنجم بگويد: غضب خدا بر او باد اگر شوهرش از راستگويان باشد:
+كسانى كه همسران خود را متهم مى‌كنند و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یك از آن‌ها باید چهار مرتبه به خدا سوگند یاد كند كه او به طور قطع از راست‌گویان است و در پنجمین بار بگوید: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گویان باشد، و‌زن اگر سخنان مرد را تصدیق كرد، حدّ زنا بر او زده ‌مى‌شود و او نیز براى رفع مجازات زنا از خود مى‌تواند چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه شوهرش از دروغ‌گویان است و در مرتبه پنجم بگوید: غضب خدا بر او باد اگر شوهرش از راستگویان باشد:
-'''''«والّذينَ يَرمُونَ أَزوجَهم ولَم يَكن لَهُم شُهداء إِلاّ أنفُسُهُم فَشهدَةُ أَحدِهِم أَربَعُ شَهدة بِاللّهِ إِنّهُ لَمِنَ الصَدِقِينَ × والخمِسةُ أَنّ لَعنتَ اللّهِ عَليهِ إِن كانَ مِن الكذِبينَ × و يَدرَؤُا عَنها العَذابَ أَن تَشهدَ أَربَع شَهدت بِاللّهِ إِنّهُ لَمِنَ الكذِبينَ × والخمِسةَ أَنّ غَضَبَ اللّهِ عَليهَا إِن كانَ مِن الصَدِقِين».'''''
+'''''«والّذینَ یَرمُونَ أَزوجَهم ولَم یَكن لَهُم شُهداء إِلاّ أنفُسُهُم فَشهدَةُ أَحدِهِم أَربَعُ شَهدة بِاللّهِ إِنّهُ لَمِنَ الصَدِقِینَ × والخمِسةُ أَنّ لَعنتَ اللّهِ عَلیهِ إِن كانَ مِن الكذِبینَ × و یَدرَؤُا عَنها العَذابَ أَن تَشهدَ أَربَع شَهدت بِاللّهِ إِنّهُ لَمِنَ الكذِبینَ × والخمِسةَ أَنّ غَضَبَ اللّهِ عَلیهَا إِن كانَ مِن الصَدِقِین».'''''
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 397-398
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 397-398