آیه عزت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه عزت را به آیه عزت منتقل کرد

2024-09-14T11:09:29Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه عزت را به آیه عزت منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹

2024-09-14T11:09:12Z

مهدی موسوی در ‏۲۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵

2024-08-26T10:25:09Z

Zamani: Zamani صفحهٔ آيه عرش را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به آيه عزت منتقل کرد

2019-02-05T06:19:27Z

Zamani صفحهٔ آيه عرش را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به آيه عزت منتقل کرد

سید مهدی خدایی در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۱۰

2018-07-21T08:10:40Z

سید مهدی خدایی در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۰۹

2018-07-21T08:09:25Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۱۲

2014-02-16T09:12:48Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۱۵

2012-09-04T06:15:53Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T07:02:01Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

صفحهٔ تازه

===آیه عرش===

بنا به نقلى، پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: علیكم بآیة العِزّ == بر شما باد به (تأمّل یا كثرت قرائت) آیه عز. پرسیدند: ما آیة العزّ؟ فرمود: «و‌قُلِ الحَمدُلِلّهِ الّذِى لَم یَتّخِذ وَلدًا ولَم یَكُن لَه شَریكٌ فِى‌المُلكِ ولَم یَكُن لَه وَلىٌّ مِن الذُّلِّ و كَبّرهُ تَكبِیرًا».<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 5‌، ص‌ 352.</ref> ([[سوره اسراء]]/17،111)

این آیه به نفى اعتقاد انحرافى مسیحیان و یهودیان ناظر است كه معتقد بودند: خدا فرزند دارد و مشركان عرب كه براى او شریك مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس كه براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ روض‌الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302.</ref>

همان گونه كه گفته شد، این آیه به وسیله شخص رسول صلى الله علیه و آله نام‌گذارى شده است. بنا به نقلى، هنگامى كه كودكان و فرزندان بنى ‌عبدالمطلب زبان به سخن مى‌گشودند، [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله این آیه را به آنان مى‌آموخت و نیز در خبر است كه اگر بنده بگوید: اللّه‌اكبر، ثواب آن بیشتر است از دنیا و آنچه در آن است.<ref> روض الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302؛ مجمع البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ الكشّاف، ج‌ 2، ص‌ 70.</ref>

==پانویس ==
<references />
==منابع==

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد 1، ص 394
[[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-بنا به نقلى، [[پیامبر]] صلى الله علیه وآله فرمود: «علیکم بآیة العِزّ»؛ بر شما باد به (تأمّل یا کثرت قرائت) آیة العِزّ. پرسیدند: آیة العزّ چیست؟ فرمود:
+بنا به روایتی، [[پیامبر]] صلى الله علیه وآله به [[صحابه|اصحاب]] خود فرمود: «علیکم بآیة العِزّ؛ بر شما باد به (تأمّل یا کثرت قرائت) آیة العِزّ». پرسیدند: آیة العزّ چیست؟ پیامبر این [[آیه]] را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمود:
 {{قرآن در قاب|«وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ ۖ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ ۵‌، ص‌ ۳۵۲.</ref> |سوره=17|آیه= 111|ترجمه=و بگو: همه ستایش ها ویژه خداست که نه فرزندی گرفته و نه در فرمانروایی شریکی دارد و نه او را به سبب ناتوانی و ذلت یار و یاوری است. و او را بسیار بزرگ شمار.}}
-این [[آیه]] به نفى اعتقاد انحرافى [[مسیحیت|مسیحیان]] و [[یهود|یهودیان]] ناظر است که معتقد بودند: [[خدا]] فرزند دارد و مشرکان عرب که براى او شریک مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس که براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۶‌، ص‌ ۶۸۹‌؛ روض‌الجنان، ج‌ ۱۲، ص‌ ۳۰۲.</ref>
+آیه فوق به نفى اعتقاد انحرافى [[مسیحیت|مسیحیان]] و [[یهود|یهودیان]] ناظر است که معتقد بودند: [[خدا]] فرزند دارد و مشرکان عرب که براى او شریک مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس که براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۶‌، ص‌ ۶۸۹‌؛ روض‌الجنان، ج‌ ۱۲، ص‌ ۳۰۲.</ref>
-[[شیخ طوسى]] از قول محمد بن کعب القرظى می گوید: [[یهود]] و [[مسیحیت|نصارى]] مى گفتند، خداوند از براى خویش فرزند انتخاب کرده است و مشرکین عرب مى گفتند: «لبّیک اللّهمّ لبّیک، لبّیک لاشریک لک الّا شریک هو لک»، و صابئین و مجوس مى گفتند: اگر اولیاء و دوستان خدا نبودند هر آینه خداوند به خوارى مى افتاد؛ سپس براى رد عقاید آنان این آیه نازل گردید.
+[[شیخ طوسى]] از قول محمد بن کعب القرظى می گوید: [[یهود]] و [[مسیحیت|نصارى]] مى گفتند، خداوند از براى خویش فرزند انتخاب کرده است و مشرکین عرب مى گفتند: «لبّیک اللّهمّ لبّیک، لبّیک لاشریک لک الّا شریک هو لک»، و صابئین و مجوس مى گفتند: اگر اولیاء و دوستان خدا نبودند هر آینه خداوند به خوارى مى افتاد؛ سپس براى رد عقاید آنان این آیه نازل گردید.<ref> طبرى در جامع البیان نیز این روایت را از محمد بن کعب القرظى روایت نموده است.</ref>
 همان گونه که گفته شد، این آیه به وسیله شخص [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه وآله نام‌گذارى شده است. بنا به نقلى، هنگامى که کودکان و فرزندان بنى ‌[[عبدالمطلب]] زبان به سخن مى‌گشودند، پیامبر صلى الله علیه وآله این آیه را به آنان مى‌آموخت. و نیز در خبر است که اگر بنده بگوید: اللّه‌ اکبر، [[ثواب]] آن بیشتر است از دنیا و آنچه در آن است.<ref> روض الجنان، ج‌ ۱۲، ص‌ ۳۰۲؛ مجمع البیان، ج‌ ۶‌، ص‌ ۶۸۹‌؛ تفسیر الکشّاف، ج‌۲، ص‌۷۰.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-بنا به نقلى، پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: علیكم بآیة العِزّ بر شما باد به (تأمّل یا كثرت قرائت) آیه عز. پرسیدند: ما آیة العزّ؟ فرمود:
+بنا به نقلى، [[پیامبر]] صلى الله علیه وآله فرمود: «علیکم بآیة العِزّ»؛ بر شما باد به (تأمّل یا کثرت قرائت) آیة العِزّ. پرسیدند: آیة العزّ چیست؟ فرمود:
-{{قرآن در قاب|«وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 5‌، ص‌ 352.</ref> |سوره=17|آیه= 111|ترجمه=بگو: سپاس خدایی را که فرزندی ندارد و او را شریکی در ملک نیست و به مذلت نیفتد که به یاری محتاج شود پس او را تکبیر گوی ، تکبیری شایسته}}
+{{قرآن در قاب|«وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ ۖ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ ۵‌، ص‌ ۳۵۲.</ref> |سوره=17|آیه= 111|ترجمه=و بگو: همه ستایش ها ویژه خداست که نه فرزندی گرفته و نه در فرمانروایی شریکی دارد و نه او را به سبب ناتوانی و ذلت یار و یاوری است. و او را بسیار بزرگ شمار.}}
-این آیه به نفى اعتقاد انحرافى مسیحیان و یهودیان ناظر است كه معتقد بودند: خدا فرزند دارد و مشركان عرب كه براى او شریك مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس كه براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ روض‌الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302.</ref>
+این [[آیه]] به نفى اعتقاد انحرافى [[مسیحیت|مسیحیان]] و [[یهود|یهودیان]] ناظر است که معتقد بودند: [[خدا]] فرزند دارد و مشرکان عرب که براى او شریک مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس که براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۶‌، ص‌ ۶۸۹‌؛ روض‌الجنان، ج‌ ۱۲، ص‌ ۳۰۲.</ref>
-همان گونه كه گفته شد، این آیه به وسیله شخص رسول صلى الله علیه و آله نام‌گذارى شده است. بنا به نقلى، هنگامى كه كودكان و فرزندان بنى ‌عبدالمطلب زبان به سخن مى‌گشودند، [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله این آیه را به آنان مى‌آموخت و نیز در خبر است كه اگر بنده بگوید: اللّه‌اكبر، ثواب آن بیشتر است از دنیا و آنچه در آن است.<ref> روض الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302؛ مجمع البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ الكشّاف، ج‌2، ص‌70.</ref>
+[[شیخ طوسى]] از قول محمد بن کعب القرظى می گوید: [[یهود]] و [[مسیحیت|نصارى]] مى گفتند، خداوند از براى خویش فرزند انتخاب کرده است و مشرکین عرب مى گفتند: «لبّیک اللّهمّ لبّیک، لبّیک لاشریک لک الّا شریک هو لک»، و صابئین و مجوس مى گفتند: اگر اولیاء و دوستان خدا نبودند هر آینه خداوند به خوارى مى افتاد؛ سپس براى رد عقاید آنان این آیه نازل گردید.
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۳: @@
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص394.
+*[[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج۱، ص۳۹۴.
+*[[نمونه بینات در شأن نزول آیات]]، محمدباقر محقق،‌ ص ۵۱۵.
 {{قرآن}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره اسراء]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۱۰
سطر ۱:		سطر ۱:
−	بنا به نقلى، پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: علیكم بآیة العِزّ == بر شما باد به (تأمّل یا كثرت قرائت) آیه عز. پرسیدند: ما آیة العزّ؟ فرمود: {{قرآن در قاب\|«وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 5‌، ص‌ 352.</ref> \|سوره=17\|آیه= 111\|ترجمه=بگو: سپاس خدایی را که فرزندی ندارد و او را شریکی در ملک نیست و به مذلت نیفتد که به یاری محتاج شود پس او را تکبیر گوی ، تکبیری شایسته}}	+	بنا به نقلى، پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: علیكم بآیة العِزّ بر شما باد به (تأمّل یا كثرت قرائت) آیه عز. پرسیدند: ما آیة العزّ؟ فرمود:
		+	{{قرآن در قاب\|«وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 5‌، ص‌ 352.</ref> \|سوره=17\|آیه= 111\|ترجمه=بگو: سپاس خدایی را که فرزندی ندارد و او را شریکی در ملک نیست و به مذلت نیفتد که به یاری محتاج شود پس او را تکبیر گوی ، تکبیری شایسته}}

	این آیه به نفى اعتقاد انحرافى مسیحیان و یهودیان ناظر است كه معتقد بودند: خدا فرزند دارد و مشركان عرب كه براى او شریك مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس كه براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ روض‌الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302.</ref>		این آیه به نفى اعتقاد انحرافى مسیحیان و یهودیان ناظر است كه معتقد بودند: خدا فرزند دارد و مشركان عرب كه براى او شریك مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس كه براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ روض‌الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۰۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	بنا به نقلى، پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: علیكم بآیة العِزّ == بر شما باد به (تأمّل یا كثرت قرائت) آیه عز. پرسیدند: ما آیة العزّ؟ فرمود: {{قرآن در قاب\|«وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 5‌، ص‌ 352.</ref> \|سوره=17\|آیه= 111}}	+	بنا به نقلى، پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: علیكم بآیة العِزّ == بر شما باد به (تأمّل یا كثرت قرائت) آیه عز. پرسیدند: ما آیة العزّ؟ فرمود: {{قرآن در قاب\|«وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 5‌، ص‌ 352.</ref> \|سوره=17\|آیه= 111\|ترجمه=بگو: سپاس خدایی را که فرزندی ندارد و او را شریکی در ملک نیست و به مذلت نیفتد که به یاری محتاج شود پس او را تکبیر گوی ، تکبیری شایسته}}

	این آیه به نفى اعتقاد انحرافى مسیحیان و یهودیان ناظر است كه معتقد بودند: خدا فرزند دارد و مشركان عرب كه براى او شریك مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس كه براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ روض‌الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302.</ref>		این آیه به نفى اعتقاد انحرافى مسیحیان و یهودیان ناظر است كه معتقد بودند: خدا فرزند دارد و مشركان عرب كه براى او شریك مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس كه براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ روض‌الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-بنا به نقلى، پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: علیكم بآیة العِزّ == بر شما باد به (تأمّل یا كثرت قرائت) آیه عز. پرسیدند: ما آیة العزّ؟ فرمود: {{قرآن در قاب|  وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 5‌، ص‌ 352.</ref> |سوره=17|آیه= 111}}
+بنا به نقلى، پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: علیكم بآیة العِزّ == بر شما باد به (تأمّل یا كثرت قرائت) آیه عز. پرسیدند: ما آیة العزّ؟ فرمود: {{قرآن در قاب|«وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا»<ref> الدرّالمنثور، ج‌ 5‌، ص‌ 352.</ref> |سوره=17|آیه= 111}}
 این آیه به نفى اعتقاد انحرافى مسیحیان و یهودیان ناظر است كه معتقد بودند: خدا فرزند دارد و مشركان عرب كه براى او شریك مى‌پنداشتند و ستاره‌پرستان و مجوس كه براى او ولى و حامى قائل بودند و مى‌گفتند: اگر اولیاى خدا نبودند، خدا ذلیل و ناتوان بود.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ روض‌الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302.</ref>
-همان گونه كه گفته شد، این آیه به وسیله شخص رسول صلى الله علیه و آله نام‌گذارى شده است. بنا به نقلى، هنگامى كه كودكان و فرزندان بنى ‌عبدالمطلب زبان به سخن مى‌گشودند، [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله این آیه را به آنان مى‌آموخت و نیز در خبر است كه اگر بنده بگوید: اللّه‌اكبر، ثواب آن بیشتر است از دنیا و آنچه در آن است.<ref> روض الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302؛ مجمع البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ الكشّاف، ج‌ 2، ص‌ 70.</ref>
+همان گونه كه گفته شد، این آیه به وسیله شخص رسول صلى الله علیه و آله نام‌گذارى شده است. بنا به نقلى، هنگامى كه كودكان و فرزندان بنى ‌عبدالمطلب زبان به سخن مى‌گشودند، [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله این آیه را به آنان مى‌آموخت و نیز در خبر است كه اگر بنده بگوید: اللّه‌اكبر، ثواب آن بیشتر است از دنیا و آنچه در آن است.<ref> روض الجنان، ج‌ 12، ص‌ 302؛ مجمع البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 689‌؛ الكشّاف، ج‌2، ص‌70.</ref>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره اسراء]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۱۹
(بدون تفاوت)