آیه عذاب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه عذاب را به آیه عذاب منتقل کرد

2024-09-14T10:57:40Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه عذاب را به آیه عذاب منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۵

2024-08-26T07:25:23Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۱۲

2014-02-16T09:12:10Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۰۴

2012-09-04T06:04:32Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T07:05:26Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۵

2012-07-22T08:35:32Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- نخستين آيه سوره معارج /70 را كه بر اساس آن، شخصى تقاضاى عذاب كرد و آن عذاب واق...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:51:11Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- نخستين آيه سوره معارج /70 را كه بر اساس آن، شخصى تقاضاى عذاب كرد و آن عذاب واق...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

نخستين آيه [[سوره معارج]] /70 را كه بر اساس آن، شخصى تقاضاى عذاب كرد و آن عذاب واقع شد، «آيه عذاب»<ref> تتمة المراجعات، ص‌ 55‌.</ref> گفته‌اند: «سَألَ سائِلٌ بِعذاب واقِع».

در شأن نزول اين آيه آمده است كه تقاضاكننده، نعمان بن حرث يا نضر بن حارث بود كه پس از منصوب شدن [[امام على]] عليه‌السلام به مقام ولايت و جانشينى پيامبر در روز غدير و پخش شدن اين خبر در شهرها بسيار خشمگين شد و خدمت پيامبر آمد و گفت: آيا اين سخن (انتصاب) از ناحيه تو است يا از ناحيه خدا؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: سوگند به خدايى كه معبودى جز او نيست، اين از ناحيه خدا است.

نعمان روى برگرداند؛ در حالى كه مى‌گفت: خداوندا! اگر اين سخن حق است و از ناحيه تو است، سنگى از آسمان بر ما بباران كه در اين هنگام، سنگى بر سر او فرود آمد و او را كشت.<ref> مجمع البيان، ج‌ 10، ص‌ 530‌؛ روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 402.</ref> همين شأن نزول را بسيارى از اهل سنت نيز گفته‌اند.<ref> الغدير، ج‌ 1، ص‌ 239 و 240.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 393

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-نخستین آیه [[سوره معارج]] /70 را كه بر اساس آن، شخصى تقاضاى عذاب كرد و آن عذاب واقع شد، «آیه عذاب»<ref> تتمة المراجعات، ص‌ 55‌.</ref> گفته‌اند:
+نخستین آیه [[سوره معارج]] را که بر اساس آن، شخصى تقاضاى [[عذاب]] الهی کرد و آن عذاب واقع شد، «آیه عذاب» گفته‌اند:<ref> تتمة المراجعات، ص‌ ۵۵‌.</ref>
-{{قرآن در قاب|«سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ»|سوره=70|آیه= 1}}
+{{قرآن در قاب|«سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ»|سوره=70|آیه= 1|ترجمه=درخواست کننده ای عذابی را که واقع شدنی است درخواست کرد.}}
-در شأن نزول این آیه آمده است كه تقاضاكننده، نعمان بن حرث یا نضر بن حارث بود كه پس از منصوب شدن [[امام على]] علیه‌السلام به مقام ولایت و جانشینى پیامبر در روز غدیر و پخش شدن این خبر در شهرها بسیار خشمگین شد و خدمت پیامبر آمد و گفت: آیا این سخن (انتصاب) از ناحیه تو است یا از ناحیه خدا؟ پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: سوگند به خدایى كه معبودى جز او نیست، این از ناحیه خدا است.
+در [[شأن نزول]] این [[آیه]] آمده است که تقاضاکننده، نعمان بن حرث (حارث) یا نضر بن حارث بود که پس از منصوب شدن [[امام على]] علیه‌السلام به مقام [[ولایت]] و جانشینى [[پیامبر]] صلی الله علیه وآله در روز [[غدیر]] و پخش شدن این خبر در شهرها بسیار خشمگین شد و خدمت پیامبر آمد و گفت: آیا این سخن (انتصاب) از ناحیه تو است یا از ناحیه خدا؟ پیامبر صلى الله علیه وآله فرمود: سوگند به خدایى که معبودى جز او نیست، این از ناحیه خدا است. نعمان روى برگرداند در حالى که مى‌گفت: خداوندا! اگر این سخن حق است و از ناحیه تو است، سنگى از آسمان بر ما بباران؛ که در این هنگام، سنگى بر سر او فرود آمد و او را کشت.<ref> مجمع البیان، ج‌ ۱۰، ص‌ ۵۳۰‌؛ روض الجنان، ج‌ ۹، ص‌ ۴۰۲.</ref>
-نعمان روى برگرداند؛ در حالى كه مى‌گفت: خداوندا! اگر این سخن حق است و از ناحیه تو است، سنگى از آسمان بر ما بباران كه در این هنگام، سنگى بر سر او فرود آمد و او را كشت.<ref> مجمع البیان، ج‌ 10، ص‌ 530‌؛ روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 402.</ref> همین شأن نزول را بسیارى از اهل سنت نیز گفته‌اند.<ref> الغدیر، ج‌ 1، ص‌ 239 و 240.</ref>
+همچنین محمد بن العباس با چهار واسطه از حسین بن محمد نقل کند که گفت: از سفیان بن عیینة درباره این آیه سؤال کردم که از براى چه کسى نازل شده است؟ در جواب گفت: از موضوعى از من سؤال کردى که پیش از تو کسى از من سؤال نکرده بود؛ عین همین سؤال را که از من کردى من از [[امام صادق]] علیه‌السلام سؤال کردم. در جواب فرمود: پدرم از جدم و او از پدرش و ایشان از [[ابن عباس]] روایت کرده اند که وقتى که در روز [[غدیر خم]] پیامبر در ضمن خواندن خطبه خود، على علیه‌السلام را با دست بلند کرد فرمود: اى گروه مردم «من کنت مولاه فهذا علىّ مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه». این موضوع بین مردم افشاء گردید تا به گوش حارث بن نعمان الفهرى رسید. حارث به محض شنیدن این موضوع سوار ناقه خویش شد و نزد رسول خدا صلی الله علیه وآله آمد و گفت: اى بنده خدا ما را به یکتائى پروردگار خودت دعوت کردى، پذیرفتیم سپس به نبوت خود دعوت نمودى آن را نیز پذیرفتیم و بعد به ما گفتى نماز بخوانیم و روزه بگیریم آن را هم انجام دادیم و بعد به ما گفتى به حج بپردازیم، آن را نیز انجام دادیم؛ الآن به ما مى گوئى که علی بن ابى‌طالب را بر خود ولى قرار بدهیم. آیا این گفتار از جانب خودت است یا خداى تو؟ پیامبر فرمود: مقام [[ولایت]] على از جانب پروردگار است. پیامبر این جواب را سه بار تکرار فرمود: در اینجا حارث بن نعمان الفهرى به خشم و غضب افتاد و گفت: خدایا اگر این گفتار محمد راست باشد، از آسمان بر سر ما سنگى بباران و عذاب خود را به ما برسان و اگر دروغ باشد، عذاب خود را بر او نازل گردان و بعد سوار ناقه خود شد و به راه افتاد، سپس سنگى بر سر او فرو افتاد و در دم جان سپرد و این آیه با آیات ۲ و ۳ نازل گردید.<ref>البرهان فی تفسیر القرآن.</ref>
 ==پانویس==
 <references/>
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص393.
+* دائرة المعارف قرآن کریم، علی خراسانی، ج۱، ص۳۹۳.
+*[[نمونه بینات در شأن نزول آیات]]، محمدباقر محقق.
 {{قرآن}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره معارج]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نخستین آیه [[سوره معارج]] /70 را كه بر اساس آن، شخصى تقاضاى عذاب كرد و آن عذاب واقع شد، «آیه عذاب»<ref> تتمة المراجعات، ص‌ 55‌.</ref> گفته‌اند:
-{{قرآن در قاب|  سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ|سوره=70|آیه= 1}}
 در شأن نزول این آیه آمده است كه تقاضاكننده، نعمان بن حرث یا نضر بن حارث بود كه پس از منصوب شدن [[امام على]] علیه‌السلام به مقام ولایت و جانشینى پیامبر در روز غدیر و پخش شدن این خبر در شهرها بسیار خشمگین شد و خدمت پیامبر آمد و گفت: آیا این سخن (انتصاب) از ناحیه تو است یا از ناحیه خدا؟ پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: سوگند به خدایى كه معبودى جز او نیست، این از ناحیه خدا است.
@@ سطر ۶: / سطر ۷: @@
 نعمان روى برگرداند؛ در حالى كه مى‌گفت: خداوندا! اگر این سخن حق است و از ناحیه تو است، سنگى از آسمان بر ما بباران كه در این هنگام، سنگى بر سر او فرود آمد و او را كشت.<ref> مجمع البیان، ج‌ 10، ص‌ 530‌؛ روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 402.</ref> همین شأن نزول را بسیارى از اهل سنت نیز گفته‌اند.<ref> الغدیر، ج‌ 1، ص‌ 239 و 240.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره معارج]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-===آیه عذاب===
+نخستین آیه [[سوره معارج]] /70 را كه بر اساس آن، شخصى تقاضاى عذاب كرد و آن عذاب واقع شد، «آیه عذاب»<ref> تتمة المراجعات، ص‌ 55‌.</ref> گفته‌اند:
+{{قرآن در قاب|  سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ|سوره=70|آیه= 1}}
 در شأن نزول این آیه آمده است كه تقاضاكننده، نعمان بن حرث یا نضر بن حارث بود كه پس از منصوب شدن [[امام على]] علیه‌السلام به مقام ولایت و جانشینى پیامبر در روز غدیر و پخش شدن این خبر در شهرها بسیار خشمگین شد و خدمت پیامبر آمد و گفت: آیا این سخن (انتصاب) از ناحیه تو است یا از ناحیه خدا؟ پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: سوگند به خدایى كه معبودى جز او نیست، این از ناحیه خدا است.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۲: @@
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 393
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه عذاب===
-نخستين آيه [[سوره معارج]] /70 را كه بر اساس آن، شخصى تقاضاى عذاب كرد و آن عذاب واقع شد، «آيه عذاب»<ref> تتمة المراجعات، ص‌ 55‌.</ref> گفته‌اند: «سَألَ سائِلٌ بِعذاب واقِع».
+نخستین آیه [[سوره معارج]] /70 را كه بر اساس آن، شخصى تقاضاى عذاب كرد و آن عذاب واقع شد، «آیه عذاب»<ref> تتمة المراجعات، ص‌ 55‌.</ref> گفته‌اند: «سَألَ سائِلٌ بِعذاب واقِع».
-در شأن نزول اين آيه آمده است كه تقاضاكننده، نعمان بن حرث يا نضر بن حارث بود كه پس از منصوب شدن [[امام على]] عليه‌السلام به مقام ولايت و جانشينى پيامبر در روز غدير و پخش شدن اين خبر در شهرها بسيار خشمگين شد و خدمت پيامبر آمد و گفت: آيا اين سخن (انتصاب) از ناحيه تو است يا از ناحيه خدا؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: سوگند به خدايى كه معبودى جز او نيست، اين از ناحيه خدا است.
+در شأن نزول این آیه آمده است كه تقاضاكننده، نعمان بن حرث یا نضر بن حارث بود كه پس از منصوب شدن [[امام على]] علیه‌السلام به مقام ولایت و جانشینى پیامبر در روز غدیر و پخش شدن این خبر در شهرها بسیار خشمگین شد و خدمت پیامبر آمد و گفت: آیا این سخن (انتصاب) از ناحیه تو است یا از ناحیه خدا؟ پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: سوگند به خدایى كه معبودى جز او نیست، این از ناحیه خدا است.
-نعمان روى برگرداند؛ در حالى كه مى‌گفت: خداوندا! اگر اين سخن حق است و از ناحيه تو است، سنگى از آسمان بر ما بباران كه در اين هنگام، سنگى بر سر او فرود آمد و او را كشت.<ref> مجمع البيان، ج‌ 10، ص‌ 530‌؛ روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 402.</ref> همين شأن نزول را بسيارى از اهل سنت نيز گفته‌اند.<ref> الغدير، ج‌ 1، ص‌ 239 و 240.</ref>
+نعمان روى برگرداند؛ در حالى كه مى‌گفت: خداوندا! اگر این سخن حق است و از ناحیه تو است، سنگى از آسمان بر ما بباران كه در این هنگام، سنگى بر سر او فرود آمد و او را كشت.<ref> مجمع البیان، ج‌ 10، ص‌ 530‌؛ روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 402.</ref> همین شأن نزول را بسیارى از اهل سنت نیز گفته‌اند.<ref> الغدیر، ج‌ 1، ص‌ 239 و 240.</ref>
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 393
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 393

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۷
(بدون تفاوت)