آیه ظهار - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه ظهار را به آیه ظهار منتقل کرد

2024-09-14T10:51:39Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه ظهار را به آیه ظهار منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹

2024-08-22T13:59:40Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۴۴

2018-07-18T04:44:40Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۰۹

2014-02-16T09:09:19Z

بهرامی در ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۵۲

2012-09-05T07:52:25Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۴۶

2012-09-04T05:46:46Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T07:15:00Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۵

2012-07-22T08:35:20Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- برخى آيه 2 سوره مجادله/58 را «آيه ظهار» گفته‌اند. الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ اح...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:51:08Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- برخى آيه 2 سوره مجادله/58 را «آيه ظهار» گفته‌اند.<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ اح...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

برخى آيه 2 [[سوره مجادله]]/58 را «آيه ظهار» گفته‌اند.<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البيان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref> در شأن نزول اين آيه آمده است كه «ظهار» يكى از انواع طلاق در جاهليت بود و اگر كسى به همسرش مى‌گفت: أنت عَلَىّ كَظَهْرِ أُمّى == پشت تو چون پشت مادر من است، اين جمله به منزله طلاق بود و زن براى هميشه بر مرد حرام مى‌شد.

روزى يكى از مسلمانان به نام «اوس بن صامت» اين جمله را در حال عصبانيت به همسرش گفت؛ سپس پشيمان شد. زن نزد [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله آمد و از اين حكم پرسيد و آيه نازل شد كه همسران ظهاركنندگان، مادران آن‌ها نيستند. مادران آن‌ها كسانى هستند كه آنان را زاييده‌اند؛ پس سخن آنان، سخنى زشت و باطل است:<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البيان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref>

'''''«الَّذينَ يُظهِرونَ مِنكُم مِن نِسائِهِم مَا هُنّ أُمَّهتهِم إِن أُمَّهتُهُم إِلاّ الّى وَلدنَهُم و إِنَّهُم لَيقولونَ مُنكَرًا مِن القَولِ و زُورًا و إِنّ اللّهَ لَعفوٌّ غَفورٌ».'''''

==پانویس ==
<references />
(2). قمى، ج‌ 2، ص‌ 365؛ جامع البيان، مج‌ 14، ج‌ 28، ص‌ 5‌.

===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 392

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-برخى آیه 2 [[سوره مجادله]]/58 را «آیه ظهار» گفته‌اند.<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البیان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref>
+برخى آیه ۲ [[سوره مجادله]] را «آیه ظِهار» نامیده‌اند.<ref> الاتقان، ج‌ ۱، ص‌ ۶۳‌؛ احکام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ ۱، ص ۳۵۵؛ جامع‌البیان، طبری، ج‌ ۲۸، ص‌ ۱۵.</ref> «[[ظهار]]» یکى از انواع [[طلاق]] در [[جاهلیت]] بود و اگر کسى به همسرش مى‌گفت: «أنت عَلَىّ کظَهْرِ أُمّى»؛ پشت تو چون پشت مادر من است، این جمله به منزله طلاق بود و زن براى همیشه بر مرد [[حرام]] مى‌شد. [[اسلام]] این نوع طلاق را تحریم نموده و مرد را در صورت انجام دادن آن، موظّف به پرداخت [[کفاره]] کرد:
-{{قرآن در قاب|سوره=58|آیه=2|ترجمه=ز میان شما کسانی که زنانشان را ظهار می کنند بدانند که زنانشان، مادرانشان نشوند، مادرانشان فقطزنانی هستند که آنها را زاییده اند، و سخنی ناپسند و دروغ است که می گویند و خدا از گناهان در گذرنده است و آمرزنده است}}
+{{قرآن در قاب|سوره=58|آیه=2|ترجمه=کسانی از شما که با زنان خود «ظهار» می کنند [یعنی بر پایه فرهنگ جاهلی می گویند: تو نسبت به من به منزله مادرم هستی، پس آمیزش با تو بر من حرام ابدی است] زنانشان مادرانشان نیستند، مادرانشان فقط زنانی هستند که آنان را زاده اند، و آنان بی تردید سخنی ناپسند و دروغ می گویند و مسلماً خدا بسیار باگذشت و بسیار آمرزنده است.}}
-در شأن نزول این آیه آمده است كه «ظهار» یكى از انواع طلاق در جاهلیت بود و اگر كسى به همسرش مى‌گفت: أنت عَلَىّ كَظَهْرِ أُمّى = پشت تو چون پشت مادر من است، این جمله به منزله طلاق بود و زن براى همیشه بر مرد حرام مى‌شد.
+در [[شأن نزول]] این [[آیه]] آمده است که روزى یکى از مسلمانان به نام [[اوس‌ بن صامت انصارى]] این جمله را در حال عصبانیت به همسرش گفت؛ سپس پشیمان شد و این اولین ظهارى بود که در اسلام اتفاق افتاد. زن نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه وآله آمد و از این حکم پرسید. پیامبر فرمود: در این زمینه حکمى نازل نشده است. خوله پریشان شد و دست به دعا برداشت و به خداوند شکوه کرد و منتظر ماند تا آن که این آیات نخست [[سوره مجادله]] نازل شد و فرمود: همسران ظهارکنندگان، مادران آن‌ها نیستند، مادران آن‌ها کسانى هستند که آنان را زاییده‌اند؛ پس سخن آنان، سخنى زشت و باطل است.<ref>تفسیر قمى، ج‌ ۲، ص‌ ۳۶۵؛ جامع البیان، ج‌ ۲۸، ص‌ ۵‌.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۹: @@
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص392.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج۱، ص۳۹۲.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-برخى آیه 2 [[سوره مجادله]]/58 را «آیه ظهار» گفته‌اند.<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البیان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref> در شأن نزول این آیه آمده است كه «ظهار» یكى از انواع طلاق در جاهلیت بود و اگر كسى به همسرش مى‌گفت: أنت عَلَىّ كَظَهْرِ أُمّى = پشت تو چون پشت مادر من است، این جمله به منزله طلاق بود و زن براى همیشه بر مرد حرام مى‌شد.
+برخى آیه 2 [[سوره مجادله]]/58 را «آیه ظهار» گفته‌اند.<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البیان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref>
 روزى یكى از مسلمانان به نام «اوس بن صامت» این جمله را در حال عصبانیت به همسرش گفت؛ سپس پشیمان شد. زن نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمد و از این حكم پرسید و آیه نازل شد كه همسران ظهاركنندگان، مادران آن‌ها نیستند. مادران آن‌ها كسانى هستند كه آنان را زاییده‌اند؛ پس سخن آنان، سخنى زشت و باطل است:<ref>قمى، ج‌ 2، ص‌ 365؛ جامع البیان، مج‌ 14، ج‌ 28، ص‌ 5‌.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 برخى آیه 2 [[سوره مجادله]]/58 را «آیه ظهار» گفته‌اند.<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البیان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref> در شأن نزول این آیه آمده است كه «ظهار» یكى از انواع طلاق در جاهلیت بود و اگر كسى به همسرش مى‌گفت: أنت عَلَىّ كَظَهْرِ أُمّى = پشت تو چون پشت مادر من است، این جمله به منزله طلاق بود و زن براى همیشه بر مرد حرام مى‌شد.
-روزى یكى از مسلمانان به نام «اوس بن صامت» این جمله را در حال عصبانیت به همسرش گفت؛ سپس پشیمان شد. زن نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمد و از این حكم پرسید و آیه نازل شد كه همسران ظهاركنندگان، مادران آن‌ها نیستند. مادران آن‌ها كسانى هستند كه آنان را زاییده‌اند؛ پس سخن آنان، سخنى زشت و باطل است:<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البیان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref>
+روزى یكى از مسلمانان به نام «اوس بن صامت» این جمله را در حال عصبانیت به همسرش گفت؛ سپس پشیمان شد. زن نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمد و از این حكم پرسید و آیه نازل شد كه همسران ظهاركنندگان، مادران آن‌ها نیستند. مادران آن‌ها كسانى هستند كه آنان را زاییده‌اند؛ پس سخن آنان، سخنى زشت و باطل است:<ref>قمى، ج‌ 2، ص‌ 365؛ جامع البیان، مج‌ 14، ج‌ 28، ص‌ 5‌.</ref>
-{{قرآن در قاب|  الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَائِهِم مَّا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ|سوره=58|آیه=2}}
+{{قرآن در قاب|«الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَائِهِم مَّا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ»|سوره=58|آیه=2}}
 ==پانویس ==
-<references />
+==پانویس==
-(2). قمى، ج‌ 2، ص‌ 365؛ جامع البیان، مج‌ 14، ج‌ 28، ص‌ 5‌.
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات الاحکام]]
 [[رده:آیات سوره مجادله]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 روزى یكى از مسلمانان به نام «اوس بن صامت» این جمله را در حال عصبانیت به همسرش گفت؛ سپس پشیمان شد. زن نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمد و از این حكم پرسید و آیه نازل شد كه همسران ظهاركنندگان، مادران آن‌ها نیستند. مادران آن‌ها كسانى هستند كه آنان را زاییده‌اند؛ پس سخن آنان، سخنى زشت و باطل است:<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البیان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref>
-{{قرآن در قاب|  الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَائِهِم مَّا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ|سوره=2|آیه= 1}}
+{{قرآن در قاب|  الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَائِهِم مَّا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ|سوره=58|آیه=2}}
 ==پانویس ==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-===آیه ظهار===
+برخى آیه 2 [[سوره مجادله]]/58 را «آیه ظهار» گفته‌اند.<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البیان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref> در شأن نزول این آیه آمده است كه «ظهار» یكى از انواع طلاق در جاهلیت بود و اگر كسى به همسرش مى‌گفت: أنت عَلَىّ كَظَهْرِ أُمّى = پشت تو چون پشت مادر من است، این جمله به منزله طلاق بود و زن براى همیشه بر مرد حرام مى‌شد.
 روزى یكى از مسلمانان به نام «اوس بن صامت» این جمله را در حال عصبانیت به همسرش گفت؛ سپس پشیمان شد. زن نزد [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله آمد و از این حكم پرسید و آیه نازل شد كه همسران ظهاركنندگان، مادران آن‌ها نیستند. مادران آن‌ها كسانى هستند كه آنان را زاییده‌اند؛ پس سخن آنان، سخنى زشت و باطل است:<ref> الاتقان، ج‌ 1، ص‌ 63‌؛ احكام القرآن، ابن‌العربى، ج‌ 1، ص 355؛ جامع‌البیان، مج ‌14، ج‌ 28، ص‌ 15.</ref>
-'''''«الَّذینَ یُظهِرونَ مِنكُم مِن نِسائِهِم مَا هُنّ أُمَّهتهِم إِن أُمَّهتُهُم إِلاّ الّى وَلدنَهُم و إِنَّهُم لَیقولونَ مُنكَرًا مِن القَولِ و زُورًا و إِنّ اللّهَ لَعفوٌّ غَفورٌ».'''''
+{{قرآن در قاب|  الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَائِهِم مَّا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ|سوره=2|آیه= 1}}
 ==پانویس ==
 <references />
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۳: @@
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات الاحکام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 (2). قمى، ج‌ 2، ص‌ 365؛ جامع البیان، مج‌ 14، ج‌ 28، ص‌ 5‌.
-===منابع===
+==منابع==
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 392