آیه شِفاء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۵

2024-09-22T12:15:24Z

سید مهدی خدایی: پروژه4: اولویت بندی و رتبه بندی

2019-08-24T08:27:37Z

پروژه4: اولویت بندی و رتبه بندی

سید مهدی خدایی: سنجش کیفی مقاله

2019-03-19T05:47:27Z

سنجش کیفی مقاله

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۰۳

2014-02-17T07:03:50Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۳۲

2013-05-16T05:32:46Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} به آيه 82 سو...' ایجاد کرد

2013-05-13T08:04:06Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} به آيه 82 سو...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

به آيه 82 سوره اسراء "آيه شفاء" مى گويند:

" و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمة للمؤمنين ولايزيد الظالمين الاخساراً ؛ و آنچه از قرآن نازل مى کنيم که شفا و رحمت براى مؤمنان است و ستم گران را جز خسران (و زيان) نمى افزايد."

شفا معمولا در مقابل بيمارى ها و عيب ها و نقص ها است ؛ بنابراين، نخستين کارى که قرآن در وجود انسان ها مى کند همان پاک سازى از انواع بيمارى هاى فکرى و اخلاقى فرد و جامعه است .

قرآن نسخه شفابخشى است براى کسانى که مى خواهند با جهل ، کبر ، غرور، حسد ، نفاق، عشق به دنيا و شهوت ها به مبارزه برخيزند. و نيز براى برطرف ساختن ضعف ها و زبونى ها و ترس هاى بى دليل، و اختلاف ها و پراکندگى ها.

نامگذارى قرآن به شفا سه وجه دارد: يکى آن که دليل نبوت و صدق ادعاى پيامبر( ص) مى باشد تا مردم از حيرت ضلالت به وسيله او هدايت يابند، همچون بيمار که از مرض شفا يابد. وجه دوم آن که قرآن بيان است و ادله روشن که صاحب شک و شبهه چون در آن نظر کند به علم رسد و شک او زايل گردد. وجه سوم آن که مردم به قرآن تبرک مى کنند و از آن شفاء مى طلبند.

== منابع ==

پایگاه مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی.
[[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
[[رده:آیات سوره اسراء]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-به آيه 82 [[سوره اسراء]] "آيه شفاء" مى گويند:
+{{قرآن در قاب|«وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا»|سوره=17|آیه=82|ترجمه=و ما از قرآن آنچه را برای مؤمنان مایه درمان و رحمت است، نازل می کنیم و ستمکاران را جز خسارت نمی افزاید.}}
-{{متن قرآن|«وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا»}}؛ و آنچه از [[قرآن]] نازل مى کنيم که شفا و رحمت براى مؤمنان است و ستمگران را جز خسران (و زيان) نمى افزايد.
+«شفاء» معمولاً در مقابل بيمارى ها و عيب ها و نقص ها است؛ بنابراين نخستين کارى که [[قرآن]] در وجود انسانها مى کند، همان پاکسازى از انواع بيمارى هاى فکرى و اخلاقى فرد و جامعه است. قرآن نسخه شفابخشى است براى کسانى که مى خواهند با [[جهل]]، [[غرور]]، [[حسد]]، [[نفاق]]، دلبستگی به [[دنيا]] و [[شهوت رانی|شهوات]] به مبارزه برخيزند و نيز براى برطرف ساختن ضعف ها و زبونى ها و ترس هاى بى دليل و اختلاف ها و پراکندگى ها. [[امام علی علیه السلام|حضرت على]] عليه السلام مى‌فرمايد: «فان القرآن شفاء من اكبر داء و هو الكفر و النفاق و الغىّ و الضلال»؛<ref>نهج‌البلاغه، خطبه 176.</ref> قرآن درمان بزرگ‌ترين دردهاست كه [[كفر]] و [[نفاق]] و گمراهى باشد.
-شفا معمولاً در مقابل بيمارى ها و عيب ها و نقص ها است؛ بنابراين نخستين کارى که قرآن در وجود انسانها مى کند همان پاکسازى از انواع بيمارى هاى فکرى و اخلاقى فرد و جامعه است.
+چون كافران به اوامر و نواهى قرآن عمل نمى‌كنند، نزول هر دستور، جرمشان را بيشتر و خسارتشان را افزون‌تر مى‌سازد: {{متن قرآن|«لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً»}}.
-قرآن نسخه شفابخشى است براى کسانى که مى خواهند با جهل، کبر، غرور، حسد، نفاق، عشق به دنيا و شهوت ها به مبارزه برخيزند و نيز براى برطرف ساختن ضعف ها و زبونى ها و ترس هاى بى دليل و اختلاف ها و پراکندگى ها.
+نامگذارى قرآن به شفاء سه وجه دارد: يکى آن که دليل [[نبوت]] و صدق ادعاى [[پیامبر اسلام|پيامبر]] صلی الله علیه وآله مى باشد تا مردم از حيرت ضلالت به وسيله او هدايت يابند، همچون بيمار که از مرض شفا يابد. وجه دوم آنکه قرآن بيان است و ادله روشن که صاحب شک و شبهه چون در آن نظر کند به علم رسد و شک او زايل گردد. وجه سوم آنکه مردم به قرآن [[تبرک]] مى کنند و از آن شفاء مى طلبند.
-نامگذارى قرآن به شفا سه وجه دارد: يکى آن که دليل نبوت و صدق ادعاى پيامبر صلی الله علیه و آله مى باشد تا مردم از حيرت ضلالت به وسيله او هدايت يابند، همچون بيمار که از مرض شفا يابد. وجه دوم آن که [[قرآن]] بيان است و ادله روشن که صاحب شک و شبهه چون در آن نظر کند به علم رسد و شک او زايل گردد. وجه سوم آن که مردم به قرآن تبرک مى کنند و از آن شفاء مى طلبند.
+==منابع==
-==منابع==
+*پایگاه [[مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی]].
-* پایگاه مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی.
+*[[تفسیر نور]]، محسن قرائتی، ج5، ص110.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
 به آيه 82 [[سوره اسراء]] "آيه شفاء" مى گويند:
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۳: @@
 |رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 |رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
-|جامعیت= ضعیف
+|جامعیت= متوسط
 |رعایت اختصار= خوب
-|سیر منطقی= ضعیف
+|سیر منطقی= متوسط
 }}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره اسراء]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==منابع==
 * پایگاه مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی.
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره اسراء]]