آیه سقایة الحاج - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه سقاية الحاج را به آیه سقایة الحاج منتقل کرد

2024-09-13T11:08:21Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه سقاية الحاج را به آیه سقایة الحاج منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۷

2024-09-13T11:07:52Z

مهدی موسوی در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۱

2024-09-09T05:41:53Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۴۶

2018-07-18T09:46:21Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۳۱

2014-02-17T05:31:40Z

بهرامی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۴:۴۷

2012-09-04T04:47:51Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T08:35:22Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۳

2012-07-22T08:33:52Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- به آيه 19 سوره توبه/9 «آيه سقاية الحاج» گفته‌اند. نهج الحق، ص‌ 182. در اي...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:50:47Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- به آيه 19 سوره توبه/9 «آيه سقاية الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، ص‌ 182.</ref> در اي...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

به آيه 19 [[سوره توبه]]/9 «آيه سقاية الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، ص‌ 182.</ref> در اين آيه، موضوع سقاية الحاج (آب دادن به حاجيان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ايمان به خدا]] و آخرت و جهاد در راه خدا غيرقابل مقايسه دانسته شده است:

'''''«أَجَعلتُم سِقايَةَ الحاجِّ و عِمارَةَ المَسجدِالحَرامِ كَمن ءَامَنَ بِاللّهِ واليَومِ الأَخِرِ».'''''

اين آيه را در شأن [[امام على]] عليه‌السلام دانسته‌اند. از حسن بصرى، شعبى و محمد بن كعب قرظى<ref> مجمع‌البيان، ج‌ 5‌، ص‌ 22.</ref> نقل است كه عباس بن [[عبدالمطلب]] و طلحة بن شيبه بر يكديگر مباهات مى‌كردند.

عباس گفت: من بهترم؛ زيرا سقاية الحاج را در دست دارم و طلحه‌گفت: من بهترم كه كليددار خانه‌ام و اگر بخواهم، مى‌توانم همه شب را تا صبح در كعبه بمانم و عمارت كعبه نيز بدست من است. چون گفتگو ميان آنان به درازا كشيد، توافق كردند تا نخستين كسى كه از راه بيايد، بين آنان داورى كند.

حضرت على عليه‌السلام آمد. گفتند: اللّه‌اكبر! بهتر از اين داور نشايد و داستان خود را براى او نقل كردند. على عليه‌السلام گفت: آيا شما را به كسى كه از هر دوى شما بهتر است، راهنمايى كنم؟ گفتند: آن كيست؟ گفت: آن‌كه شمشير را از سر شما برنداشت تا اسلام را پذيرفتيد. گفتند: مقصود خودت هستى؟ گفت: بلى و چه چيز مرا از اين گفته بازدارد؛ در حالى كه صاحب جهاد دين خدايم و پيش از مردم ديگر به دو قبله با [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نماز خوانده‌ام.

عباس و طلحه، درگيرى خويش را فراموش كردند و با على عليه‌السلام به درگيرى پرداختند و براى داورى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و اين آيه نازل شد.<ref> روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 191 و 192.</ref> واحدى نيز همين شأن نزول را با اندكى تفاوت نقل كرده‌است.<ref> اسباب النزول، واحدى، ص‌ 201.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 386-387

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-به آیه 19 [[سوره توبه]] «آیه سقایة الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، علامه حلی، ص‌ 182.</ref> در این [[آیه]]، موضوع «سقایة الحاج» (آب دادن به حاجیان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ایمان]] به [[خدا]] و [[آخرت]] و [[جهاد]] در راه خدا غیرقابل مقایسه دانسته شده است:
+به آیه 19 [[سوره توبه]] «آیه سقایة الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، علامه حلی، ص‌ 182.</ref> در این [[آیه]]، موضوع «سقایة الحاج» (آب دادن به حاجیان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ایمان]] به [[خدا]] و [[آخرت]] و [[جهاد]] در راه خدا، غیرقابل مقایسه دانسته شده است:
 {{قرآن در قاب|«أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»|سوره=9|آیه=19|ترجمه=آیا آب دادن به حاجیان و آباد کردن مسجدالحرام را مانند [عمل] کسی قرار داده اید که به خدا و روز قیامت ایمان آورده و در راه خدا جهاد کرده است؟! [این دو] نزد خدا برابر و یکسان نیستند و خدا گروه ستمکاران را هدایت نمی کند.}}
@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==پانویس==
 <references/>
 ==منابع==
 * [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص386-387.
 *[[نمونه بینات در شأن نزول آیات]]، محمدباقر محقق،‌ ص403.
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره توبه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-به آیه 19 [[سوره توبه]]/9 «آیه سقایة الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، ص‌ 182.</ref> در این آیه، موضوع سقایة الحاج (آب دادن به حاجیان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ایمان به خدا]] و آخرت و جهاد در راه خدا غیرقابل مقایسه دانسته شده است:
+به آیه 19 [[سوره توبه]] «آیه سقایة الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، علامه حلی، ص‌ 182.</ref> در این [[آیه]]، موضوع «سقایة الحاج» (آب دادن به حاجیان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ایمان]] به [[خدا]] و [[آخرت]] و [[جهاد]] در راه خدا غیرقابل مقایسه دانسته شده است:
-{{قرآن در قاب|«أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»|سوره=9|آیه=19|ترجمه=آیا آب دادن به حاجیان و عمارت مسجدالحرام را با ایمان به خدا و روز قیامت و جهاد در راه خدا برابر می دانید ? نه ، نزد خدا برابر نیستند و خدا ستمکاران را هدایت نمی کند}}
+{{قرآن در قاب|«أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»|سوره=9|آیه=19|ترجمه=آیا آب دادن به حاجیان و آباد کردن مسجدالحرام را مانند [عمل] کسی قرار داده اید که به خدا و روز قیامت ایمان آورده و در راه خدا جهاد کرده است؟! [این دو] نزد خدا برابر و یکسان نیستند و خدا گروه ستمکاران را هدایت نمی کند.}}
-این آیه را در شأن [[امام على]] علیه‌السلام دانسته‌اند. از حسن بصرى، شعبى و محمد بن كعب قرظى<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 5‌، ص‌ 22.</ref> نقل است كه عباس بن [[عبدالمطلب]] و طلحة بن شیبه بر یكدیگر مباهات مى‌كردند.
+[[شیخ طوسى]] گوید: از [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیهماالسلام روایت شده که این آیه درباره [[علی بن ابی طالب]] علیه‌السلام و [[عباس بن عبدالمطلب]] نازل گردیده است.
 ==پانویس==
 <references/>
 {{قرآن}}
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص386-387.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص386-387.
+*[[نمونه بینات در شأن نزول آیات]]، محمدباقر محقق،‌ ص403.
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره توبه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 به آیه 19 [[سوره توبه]]/9 «آیه سقایة الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، ص‌ 182.</ref> در این آیه، موضوع سقایة الحاج (آب دادن به حاجیان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ایمان به خدا]] و آخرت و جهاد در راه خدا غیرقابل مقایسه دانسته شده است:
-{{قرآن در قاب|«أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»|سوره=9|آیه=19}}
+{{قرآن در قاب|«أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»|سوره=9|آیه=19|ترجمه=آیا آب دادن به حاجیان و عمارت مسجدالحرام را با ایمان به خدا و روز قیامت و جهاد در راه خدا برابر می دانید ? نه ، نزد خدا برابر نیستند و خدا ستمکاران را هدایت نمی کند}}
 این آیه را در شأن [[امام على]] علیه‌السلام دانسته‌اند. از حسن بصرى، شعبى و محمد بن كعب قرظى<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 5‌، ص‌ 22.</ref> نقل است كه عباس بن [[عبدالمطلب]] و طلحة بن شیبه بر یكدیگر مباهات مى‌كردند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 به آیه 19 [[سوره توبه]]/9 «آیه سقایة الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، ص‌ 182.</ref> در این آیه، موضوع سقایة الحاج (آب دادن به حاجیان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ایمان به خدا]] و آخرت و جهاد در راه خدا غیرقابل مقایسه دانسته شده است:
-{{قرآن در قاب|  أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ|سوره=9|آیه=19}}
+{{قرآن در قاب|«أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»|سوره=9|آیه=19}}
 این آیه را در شأن [[امام على]] علیه‌السلام دانسته‌اند. از حسن بصرى، شعبى و محمد بن كعب قرظى<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 5‌، ص‌ 22.</ref> نقل است كه عباس بن [[عبدالمطلب]] و طلحة بن شیبه بر یكدیگر مباهات مى‌كردند.
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 عباس و طلحه، درگیرى خویش را فراموش كردند و با على علیه‌السلام به درگیرى پرداختند و براى داورى نزد پیامبر صلى الله علیه و آله آمدند و این آیه نازل شد.<ref> روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 191 و 192.</ref> واحدى نیز همین شأن نزول را با اندكى تفاوت نقل كرده‌است.<ref> اسباب النزول، واحدى، ص‌ 201.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره توبه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 به آیه 19 [[سوره توبه]]/9 «آیه سقایة الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، ص‌ 182.</ref> در این آیه، موضوع سقایة الحاج (آب دادن به حاجیان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ایمان به خدا]] و آخرت و جهاد در راه خدا غیرقابل مقایسه دانسته شده است:
-'''''«أَجَعلتُم سِقایَةَ الحاجِّ و عِمارَةَ المَسجدِالحَرامِ كَمن ءَامَنَ بِاللّهِ والیَومِ الأَخِرِ».'''''
+{{قرآن در قاب|  أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ|سوره=9|آیه=19}}
 این آیه را در شأن [[امام على]] علیه‌السلام دانسته‌اند. از حسن بصرى، شعبى و محمد بن كعب قرظى<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 5‌، ص‌ 22.</ref> نقل است كه عباس بن [[عبدالمطلب]] و طلحة بن شیبه بر یكدیگر مباهات مى‌كردند.
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۷: @@
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 386-387
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه سقایة الحاج===
-به آيه 19 [[سوره توبه]]/9 «آيه سقاية الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، ص‌ 182.</ref> در اين آيه، موضوع سقاية الحاج (آب دادن به حاجيان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ايمان به خدا]] و آخرت و جهاد در راه خدا غيرقابل مقايسه دانسته شده است:
+به آیه 19 [[سوره توبه]]/9 «آیه سقایة الحاج» گفته‌اند.<ref> نهج الحق، ص‌ 182.</ref> در این آیه، موضوع سقایة الحاج (آب دادن به حاجیان) و آبادانى [[مسجدالحرام]]، با موضوع [[ایمان به خدا]] و آخرت و جهاد در راه خدا غیرقابل مقایسه دانسته شده است:
-'''''«أَجَعلتُم سِقايَةَ الحاجِّ و عِمارَةَ المَسجدِالحَرامِ كَمن ءَامَنَ بِاللّهِ واليَومِ الأَخِرِ».'''''
+'''''«أَجَعلتُم سِقایَةَ الحاجِّ و عِمارَةَ المَسجدِالحَرامِ كَمن ءَامَنَ بِاللّهِ والیَومِ الأَخِرِ».'''''
-اين آيه را در شأن [[امام على]] عليه‌السلام دانسته‌اند. از حسن بصرى، شعبى و محمد بن كعب قرظى<ref> مجمع‌البيان، ج‌ 5‌، ص‌ 22.</ref> نقل است كه عباس بن [[عبدالمطلب]] و طلحة بن شيبه بر يكديگر مباهات مى‌كردند.
+این آیه را در شأن [[امام على]] علیه‌السلام دانسته‌اند. از حسن بصرى، شعبى و محمد بن كعب قرظى<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 5‌، ص‌ 22.</ref> نقل است كه عباس بن [[عبدالمطلب]] و طلحة بن شیبه بر یكدیگر مباهات مى‌كردند.
-عباس گفت: من بهترم؛ زيرا سقاية الحاج را در دست دارم و طلحه‌گفت: من بهترم كه كليددار خانه‌ام و اگر بخواهم، مى‌توانم همه شب را تا صبح در كعبه بمانم و عمارت كعبه نيز بدست من است. چون گفتگو ميان آنان به درازا كشيد، توافق كردند تا نخستين كسى كه از راه بيايد، بين آنان داورى كند.
+عباس گفت: من بهترم؛ زیرا سقایة الحاج را در دست دارم و طلحه‌گفت: من بهترم كه كلیددار خانه‌ام و اگر بخواهم، مى‌توانم همه شب را تا صبح در كعبه بمانم و عمارت كعبه نیز بدست من است. چون گفتگو میان آنان به درازا كشید، توافق كردند تا نخستین كسى كه از راه بیاید، بین آنان داورى كند.
-حضرت على عليه‌السلام آمد. گفتند: اللّه‌اكبر! بهتر از اين داور نشايد و داستان خود را براى او نقل كردند. على عليه‌السلام گفت: آيا شما را به كسى كه از هر دوى شما بهتر است، راهنمايى كنم؟ گفتند: آن كيست؟ گفت: آن‌كه شمشير را از سر شما برنداشت تا اسلام را پذيرفتيد. گفتند: مقصود خودت هستى؟ گفت: بلى و چه چيز مرا از اين گفته بازدارد؛ در حالى كه صاحب جهاد دين خدايم و پيش از مردم ديگر به دو قبله با [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نماز خوانده‌ام.
+حضرت على علیه‌السلام آمد. گفتند: اللّه‌اكبر! بهتر از این داور نشاید و داستان خود را براى او نقل كردند. على علیه‌السلام گفت: آیا شما را به كسى كه از هر دوى شما بهتر است، راهنمایى كنم؟ گفتند: آن كیست؟ گفت: آن‌كه شمشیر را از سر شما برنداشت تا اسلام را پذیرفتید. گفتند: مقصود خودت هستى؟ گفت: بلى و چه چیز مرا از این گفته بازدارد؛ در حالى كه صاحب جهاد دین خدایم و پیش از مردم دیگر به دو قبله با [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نماز خوانده‌ام.
-عباس و طلحه، درگيرى خويش را فراموش كردند و با على عليه‌السلام به درگيرى پرداختند و براى داورى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و اين آيه نازل شد.<ref> روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 191 و 192.</ref> واحدى نيز همين شأن نزول را با اندكى تفاوت نقل كرده‌است.<ref> اسباب النزول، واحدى، ص‌ 201.</ref>
+عباس و طلحه، درگیرى خویش را فراموش كردند و با على علیه‌السلام به درگیرى پرداختند و براى داورى نزد پیامبر صلى الله علیه و آله آمدند و این آیه نازل شد.<ref> روض الجنان، ج‌ 9، ص‌ 191 و 192.</ref> واحدى نیز همین شأن نزول را با اندكى تفاوت نقل كرده‌است.<ref> اسباب النزول، واحدى، ص‌ 201.</ref>
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 386-387
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 386-387