آیه سخره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۶

2024-09-21T14:26:29Z

Zamani در ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۶

2018-07-02T08:26:10Z

Zamani در ‏۲۴ ژوئن ۲۰۱۷، ساعت ۱۱:۴۸

2017-06-24T11:48:18Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۰۱

2014-02-17T07:01:49Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۰۷

2013-05-15T11:07:19Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام}} {{الگو:نیازمن...' ایجاد کرد

2013-05-13T05:30:54Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام}} {{الگو:نیازمن...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
آيه 54 سوره اعراف.

آيه سخره عبارت است از:{ إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ السَّمـوَ تِ وَ الأَرْضَ فى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً و الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّر تٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَ الأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَـلَمِينَ.}

برخى آيه سخره را شامل آيه ياد شده و دو آيه بعد از آن دانسته‌اند:{ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لاَيُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ وَ لاَتُفْسِدُوا فِى الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَـحِهَا وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الُمحْسِنِينَ.}<ref> جامع المقاصد 2/ 93 </ref>

از آن در بابهاى طهارت، صلات و حج سخن رفته است. خواندن آيه سخره در ركعت ششم از نوافل ظهر،<ref> جواهر الكلام 8/ 175 و 184 ؛ زبدة البيان/ 114 </ref>بر بالين محتضر )براى راحت جان دادن او،<ref> جواهر الكلام 8/ 184 </ref>هنگام ترس از ساحر و شيطان، هنگام چموشى حيوان و عدم تمكين آن،<ref> مجمع الفائدة 2/ 107 ـ 108 ؛ زبدة البيان/ 114 . </ref>هنگام رسيدن حاجى به عرفات <ref> المهذب 1/ 247 </ref> و هنگام ورود به مسجد، <ref> ذكرى الشيعة 3/ 135 . </ref>مستحب است.

==پانویس==
{{پانویس}}

==منابع==
* جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، جلد ‌1، صفحه 195.

[[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
[[رده:آیات سوره اعراف]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-به آیات 54 تا 56 سورۀ اعراف آیه سخره گفته می شود در روایات برای آیه سخره خواص متعددی ذکر شده است و به خواندن آن در موارد و حالاتی سفارش شده است.
+برخی آیه 54 [[سوره اعراف]] -که حاکی از «مُسخَّر» بودن مخلوقات تحت [[امر الهی]] است- را «آيه سُخره» نامیده‌اند:
-==آیه سخره کدام آیه یا آیات؟ ==
+{{قرآن در قاب|«إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ السَّموَاتِ وَالأَرْضَ فى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً والشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَلَمِينَ»|سوره=7|آیه=54|ترجمه=به یقین پروردگار شما خداست که آسمان ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر تخت [فرمانروایی و تدبیر امور آفرینش] چیره و مسلط شد، شب را در حالی که همواره با شتابْ روز را می جوید بر روز می پوشاند، و خورشید و ماه و ستارگان را که مُسخّر فرمان اویند [پدید آورد]؛ آگاه باشید که آفریدن و فرمان [نافذ نسبت به همه موجودات] مخصوص اوست؛ همیشه سودمند و با برکت است، پروردگار عالمیان.}}
-برخی آيه سخره را آیه 54 [[سوره اعراف]] می دانند:
+همچنین برخی از علما مانند [[شیخ بهایی|شیخ بهائی]]، [[حاج ملاهادی سبزواری|حاجی سبزواری]] و [[علامه حسن زاده آملی|علامه حسن‌زاده آملی]]، دو آيه بعد از آن را هم جزء «آيه سُخره» دانسته‌اند:<ref>هزار و یک نکته، حسن حسن زاده آملی، ص800</ref> {{متن قرآن|«ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لاَيُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ * وَلاَتُفْسِدُوا فِى الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الُمحْسِنِينَ»}}؛ پروردگارتان را از روی فروتنی و زاری و مخفیانه بخوانید [و از آداب و شرایط دعا تجاوز نکنید]؛ یقیناً خدا متجاوزان را دوست ندارد * و در زمین پس از اصلاح آن [به وسیله رسالت پیامبران] فساد مکنید، و خدا را از روی بیم و امید بخوانید، که یقیناً رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.
-{{متن قرآن|«إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ السَّموَاتِ وَالأَرْضَ فى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً والشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَلَمِينَ»}}.
+در کتاب [[جامع المقاصد فى شرح القواعد (کتاب)|جامع المقاصد]] نیز به همین شکل، یعنی تا آیه 56، «آیه سخره» دانسته شده است.<ref>جامع المقاصد، 2/93.</ref>
 ==خاصیت آیه سخره==
-در کتاب کافی حدیثی از امام صادق علیه السلام نقل شده است بدین مضمون که: طلحه و زبیر مردى از طایفه عبدالقیس را كه خِداش نام داشت خدمت امیرالمؤمنین صلوات اللّه علیه فرستادند و به او گفتند: ما ترا بسوى مردى مى فرستیم كه خود او و خاندانش را از دیر زمان به جادوگرى و غیب گوئى مى شناسیم و در میان اطرافیان ما، تو از خود ما هم بیشتر مورد اعتمادى كه آن را از او نپذیرى و با او مخاصمه كنى تا حقیقت امر بر تو معلوم گردد ...
+در روایات برای آیه سخره خواص متعددی ذکر شده است و به خواندن آن در موارد و حالاتی سفارش شده است. در کتاب [[الکافی (کتاب)|الکافی]] [[حدیث|حدیثی]] از [[امام صادق]] علیه السلام نقل شده است بدین مضمون که: [[طلحة بن عبیدالله|طلحه]] و [[زبیر بن عوام|زبیر]] مردى از طایفه عبدالقیس را كه خِداش نام داشت خدمت [[امیرالمؤمنین]] علیه السلام فرستادند و به او گفتند: ما ترا بسوى مردى مى فرستیم كه خود او و خاندانش را از دیر زمان به جادوگرى و غیب گوئى مى شناسیم و در میان اطرافیان ما، تو از خود ما هم بیشتر مورد اعتمادى كه آن را از او نپذیرى و با او مخاصمه كنى تا حقیقت امر بر تو معلوم گردد... . چون خِداش به نزد على علیه السلام آمد، بنا به سفارشی که زبیر به او کرده بود آیه سخره را زیر لب زمزمه می نمود تا به خیال خود از نیرنگ آن حضرت در امان بماند.
-خداش آرى به خدائى كه جانم به دست اوست.<ref>کافی، کتاب الحجه، بَابُ مَا يُفْصَلُ بِهِ بَيْنَ دَعْوَى الْمُحِقِّ وَ الْمُبْطِلِ فِي أَمْرِ الْإِمَامَة، حدیث1 (چاپ اسلامیه: ج1، ص 343)</ref>
+[[امام علی]] علیه السلام پس از آنکه او را از سفارشهای زبیر به خودش با خبر نمود بدو گفت: ترا به خدا سوگند مى دهم آیا او [زبیر] به تو سخنى آموخت كه چون نزد من آمدى آن را بخوانى؟ خداش گفت: به خدا آرى. على علیه السلام فرمود: آیه سخره بود؟ خداش گفت: آرى. على علیه السلام فرمود: آن را بخوان! سپس او خواند و على علیه السلام تكرار و تقریرش مى كرد و هر جا غلط مى خواند تصحیحش مى فرمود تا هفتاد بار آن را خواند. خداش (با خود) گفت: شگفتا: چرا امیرالمؤمنین دستور مى دهد این آیه هفتاد بار تكرار شود؟ على علیه السلام از او پرسید: احساس مى كنى كه دلت مطمئن شد؟ خداش گفت: آرى به خدائى كه جانم به دست اوست.<ref>کافی، کتاب الحجه، بَابُ مَا يُفْصَلُ بِهِ بَيْنَ دَعْوَى الْمُحِقِّ وَ الْمُبْطِلِ فِي أَمْرِ الْإِمَامَة، حدیث1، ج1، ص 343.</ref>
-برخی از علما با استناد به همین روایت هفتاد بار خواندن این آیه را موجب صفاء قلب و اطمينان نفس و نفى خواطر و ازاله شك و وساوس‏ دانسته اند. <ref>هزار و یک نکته، حسن حسن زاده آملی، ص800</ref>
+برخی از علما با استناد به همین روایت، هفتاد بار خواندن این آیه را موجب صفاء قلب و اطمينان نفس و نفى خواطر و ازاله شك و [[وسوسه|وساوس‏]] دانسته اند.<ref>هزار و یک نکته، حسن حسن زاده آملی، ص800</ref>
 ==موارد استحباب خواندن آیه سخره==
-خواندن آيه سخره در ركعت ششم از نوافل ظهر،<ref>جواهرالكلام، 8/175 و 184؛ زبدة البيان/114.</ref> بر بالين محتضر (براى راحت جان دادن او،<ref>جواهرالكلام 8/184.</ref>هنگام ترس از ساحر و شيطان، هنگام چموشى حيوان و عدم تمكين آن،<ref>مجمع الفائدة 2/ 107 ـ 108؛ زبدة البيان/ 114.</ref> هنگام رسيدن حاجى به عرفات <ref>المهذب 1/247 .</ref> و هنگام ورود به مسجد، <ref>ذكرى الشيعة، 3/135.</ref> مستحب است. <ref>جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، جلد ‌1، صفحه 195.
+خواندن آيه سخره در [[رکعت]] ششم از [[نافله های شبانه روز|نوافل]] ظهر،<ref>جواهرالكلام، 8/175 و 184؛ زبدة البيان/114.</ref> بر بالين [[احتضار|محتضر]] (براى راحت جان دادن او)،<ref>جواهرالكلام 8/184.</ref> هنگام ترس از ساحر و [[شيطان]]، هنگام چموشى حيوان و عدم تمكين آن،<ref>مجمع الفائدة 2/ 107 ـ 108؛ زبدة البيان/ 114.</ref> هنگام رسيدن حاجى به [[عرفات]]<ref>المهذب 1/247 .</ref> و هنگام ورود به [[مسجد]]،<ref>ذكرى الشيعة، 3/135.</ref> [[مستحب]] است.<ref>جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج1، ص195.
 </ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 {{متن قرآن|«إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ السَّموَاتِ وَالأَرْضَ فى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً والشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَلَمِينَ»}}.
-و برخی از علما همچون شیخ بهائی، حاجی سبزواری و علامه حسن زاده آملی دو آيه بعد از آن را هم جزء آن دانسته‌اند<ref>هزار و یک نکته، حسن حسن زاده آملی، ص800</ref>: {{متن قرآن|«ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لاَيُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ وَلاَتُفْسِدُوا فِى الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الُمحْسِنِينَ»}}.
+و برخی از علما همچون شیخ بهائی، حاجی سبزواری و علامه حسن زاده آملی دو آيه بعد از آن را هم جزء آن دانسته‌اند<ref>هزار و یک نکته، حسن حسن زاده آملی، ص800</ref>: {{متن قرآن|«ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لاَيُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ (55) وَلاَتُفْسِدُوا فِى الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الُمحْسِنِينَ»}}.
 در کتاب جامع المقاصد نیز به همین شکل یعنی تا آیه 57 آیه سخره دانسته شده است.<ref>جامع المقاصد، 2/93.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
+به آیات 54 تا 56 سورۀ اعراف آیه سخره گفته می شود در روایات برای آیه سخره خواص متعددی ذکر شده است و به خواندن آن در موارد و حالاتی سفارش شده است.
-آيه 54 [[سوره اعراف]].
+==آیه سخره کدام آیه یا آیات؟ ==
-آيه سخره عبارت است از: {{متن قرآن|«إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ السَّموَاتِ وَالأَرْضَ فى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً والشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَلَمِينَ»}}.
+برخی آيه سخره را آیه 54 [[سوره اعراف]] می دانند:
-برخى آيه سخره را شامل آيه ياد شده و دو آيه بعد از آن دانسته‌اند: {{متن قرآن|«ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لاَيُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ وَلاَتُفْسِدُوا فِى الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الُمحْسِنِينَ»}}.<ref>جامع المقاصد، 2/93.</ref>
+{{متن قرآن|«إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ السَّموَاتِ وَالأَرْضَ فى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً والشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَلَمِينَ»}}.
-از آن در بابهاى طهارت، صلات و [[حج]] سخن رفته است. خواندن آيه سخره در ركعت ششم از نوافل ظهر،<ref>جواهرالكلام، 8/175 و 184؛ زبدة البيان/114.</ref> بر بالين محتضر (براى راحت جان دادن او،<ref>جواهرالكلام 8/184.</ref>هنگام ترس از ساحر و شيطان، هنگام چموشى حيوان و عدم تمكين آن،<ref>مجمع الفائدة 2/ 107 ـ 108؛ زبدة البيان/ 114.</ref> هنگام رسيدن حاجى به عرفات <ref>المهذب 1/247 .</ref> و هنگام ورود به مسجد، <ref>ذكرى الشيعة، 3/135.</ref> مستحب است.
+و برخی از علما همچون شیخ بهائی، حاجی سبزواری و علامه حسن زاده آملی دو آيه بعد از آن را هم جزء آن دانسته‌اند<ref>هزار و یک نکته، حسن حسن زاده آملی، ص800</ref>: {{متن قرآن|«ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لاَيُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ وَلاَتُفْسِدُوا فِى الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الُمحْسِنِينَ»}}.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 ==منابع==
 * جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، جلد ‌1، صفحه 195.
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره اعراف]]