آیه رضاع - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴

2024-09-21T05:44:45Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه رضاع را به آیه رضاع منتقل کرد

2020-11-11T11:31:17Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه رضاع را به آیه رضاع منتقل کرد

سید مهدی خدایی در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۳۵

2018-07-18T08:35:57Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۰۰

2014-02-17T06:00:20Z

بهرامی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۵۷

2012-09-02T11:57:05Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T09:22:45Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۳

2012-07-22T08:33:28Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 233 سوره بقره/2 را كه به تفصيل به مسأله رضاع و شيردادن نوزادان پرداخته، «آ...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:50:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 233 سوره بقره/2 را كه به تفصيل به مسأله رضاع و شيردادن نوزادان پرداخته، «آ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

آيه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصيل به مسأله رضاع و شيردادن نوزادان پرداخته، «آيه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref> زبدة البيان، ص‌ 568‌.</ref> بر اساس اين آيه، حق شيردادن نوزاد در حال شيرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند اين مدت را كمتر كنند. هزينه زندگى مادر در دوران شيردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را طلاق داده باشد و هيچ يك از پدر و مادر نبايد به دليل اختلاف‌هايشان به نوزاد ضرر برسانند.

پس از مرگِ پدر، ورثه وظيفه دارند هزينه‌هاى مادر را هنگام شيردادن تأمين كنند. پدر و مادر مى‌توانند با توافق يكديگر، دوران شيرخوارگى نوزاد را كمتر كنند و پدر نمى‌تواند وظيفه شيردادن را به دايه واگذارد، مگر اين ‌كه مادر سرباز زند:<ref> مجمع‌البيان، ج‌ 2، ص‌ 586 و 587‌.</ref>

*//«والولِدتُ يُرضِعنَ أَولدَهُنَّ حَولينِ كامِلينِ لِمَن أَرادَ أَن يُتِمَّ الرَّضاعةَ و...».'''''

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 384

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصیل به مسأله رضاع و شیردادن نوزادان پرداخته، «آیه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref>زبدة البیان، ص‌568‌.</ref>
+آیه 233 [[سوره بقره]] را كه به تفصیل به مسأله «[[رضاع|رِضاع]]» و شیردادن نوزادان پرداخته است، «آیه رِضاع» نام نهاده‌اند.<ref>زبدة البیان فی احکام القرآن، مقدس اردبیلی، ص‌568‌.</ref>
-{{قرآن در قاب|«وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاَ تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَهَا لاَ تُضَآرَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلاَ مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلاَدَكُمْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ»|سوره=2|آیه=233|ترجمه=مادرانی که می خواهند شیر دادن را به فرزندان خود کامل سازند، دو سال تمام شیرشان بدهند خوراک و لباس آنان به وجهی نیکو بر عهده صاحب فرزند است و هیچ کس بیش از قدرتش مکلف نمی شود. نباید هیچ مادری به خاطر فرزندش زیانی ببیند و هیچ پدری به خاطر فرزندش و قیم نیز چنین بر عهده دارد و اگر پدر و مادر بخواهند با رضایت و مشاورت یکدیگر فرزندشان را از شیر بازگیرند مرتکب گناهی نشده اند و هرگاه بخواهید کسی دیگر را به شیر دادن فرزندتان برگمارید، اگر مزدی نیکو و در خورش بپردازید گناهی نیست از خدا بترسید و بدانید که او به کاری که می کنید بصیر و بیناست}}
+{{قرآن در قاب|«وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاَ تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَهَا لاَ تُضَآرَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلاَ مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلاَدَكُمْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ»|سوره=2|آیه=233|ترجمه=و مادران باید فرزندانشان را دو سال کامل شیر دهند. [این حکم] برای کسی است که می خواهد دوران شیرخوارگی [کودک] را تکمیل کند. تأمین خوراک و پوشاک مادران شیردهنده به طور شایسته و متعارف بر عهده پدر فرزند است. هیچ کس جز به اندازه توانش تکلیف نمی شود. نباید مادری به خاطر فرزندش زیان بیند، و نه پدری برای فرزندش دچار ضرر شود [بر پدر است که مخارج مادر و کودک را در حدّ متعارف بپردازد، و بر مادر است که بیش از طاقت مالی شوهر از شوهر طلب خوراک و پوشاک نکند]. و [چنانچه پدر کودک از دنیا برود] هزینه مادر و کودک به اندازه متعارف [از میراث به جا مانده] بر عهده وارث است. و اگر پدر و مادر بر اساس توافق و مشورتشان بخواهند کودک را [قبل از دو سال] از شیر بگیرند، گناهی بر آنان نیست. و اگر بخواهید برای فرزندانتان دایه بگیرید، گناهی بر شما نیست، در صورتی که مزدی را که باید بدهید، به طور شایسته و متعارف بپردازید. و از خدا پروا کنید و بدانید یقیناً خدا به آنچه انجام می دهید، بیناست.}}
-بر اساس این آیه، حق شیردادن نوزاد در حال شیرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شیرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند این مدت را كمتر كنند. هزینه زندگى مادر در دوران شیردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را طلاق داده باشد و هیچ یك از پدر و مادر نباید به دلیل اختلاف‌هایشان به نوزاد ضرر برسانند.
+در اين [[آيه]] به عواطف مادر، اهميّت شير مادر، مقدار نياز طبيعى نوزاد به شير و مدّت آن، توجّه شده است.
-پس از مرگِ پدر، ورثه وظیفه دارند هزینه‌هاى مادر را هنگام شیردادن تأمین كنند. پدر و مادر مى‌توانند با توافق یكدیگر، دوران شیرخوارگى نوزاد را كمتر كنند و پدر نمى‌تواند وظیفه شیردادن را به دایه واگذارد، مگر این ‌كه مادر سرباز زند:<ref>مجمع‌البیان، ج‌2، ص‌586 و 587‌.</ref>
+بر اساس این آیه، حق [[شیردادن]] نوزاد در حال شیرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شیرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند این مدت را كمتر كنند. هزینه زندگى مادر در دوران شیردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را [[طلاق]] داده باشد و هیچ یك از پدر و مادر نباید به دلیل اختلاف‌هایشان به نوزاد ضرر برسانند.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص384.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصیل به مسأله رضاع و شیردادن نوزادان پرداخته، «آیه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref>زبدة البیان، ص‌568‌.</ref> بر اساس این آیه، حق شیردادن نوزاد در حال شیرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شیرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند این مدت را كمتر كنند. هزینه زندگى مادر در دوران شیردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را طلاق داده باشد و هیچ یك از پدر و مادر نباید به دلیل اختلاف‌هایشان به نوزاد ضرر برسانند.
+آیه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصیل به مسأله رضاع و شیردادن نوزادان پرداخته، «آیه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref>زبدة البیان، ص‌568‌.</ref>
 پس از مرگِ پدر، ورثه وظیفه دارند هزینه‌هاى مادر را هنگام شیردادن تأمین كنند. پدر و مادر مى‌توانند با توافق یكدیگر، دوران شیرخوارگى نوزاد را كمتر كنند و پدر نمى‌تواند وظیفه شیردادن را به دایه واگذارد، مگر این ‌كه مادر سرباز زند:<ref>مجمع‌البیان، ج‌2، ص‌586 و 587‌.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصیل به مسأله رضاع و شیردادن نوزادان پرداخته، «آیه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref> زبدة البیان، ص‌ 568‌.</ref> بر اساس این آیه، حق شیردادن نوزاد در حال شیرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شیرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند این مدت را كمتر كنند. هزینه زندگى مادر در دوران شیردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را طلاق داده باشد و هیچ یك از پدر و مادر نباید به دلیل اختلاف‌هایشان به نوزاد ضرر برسانند.
+آیه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصیل به مسأله رضاع و شیردادن نوزادان پرداخته، «آیه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref>زبدة البیان، ص‌568‌.</ref> بر اساس این آیه، حق شیردادن نوزاد در حال شیرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شیرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند این مدت را كمتر كنند. هزینه زندگى مادر در دوران شیردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را طلاق داده باشد و هیچ یك از پدر و مادر نباید به دلیل اختلاف‌هایشان به نوزاد ضرر برسانند.
-پس از مرگِ پدر، ورثه وظیفه دارند هزینه‌هاى مادر را هنگام شیردادن تأمین كنند. پدر و مادر مى‌توانند با توافق یكدیگر، دوران شیرخوارگى نوزاد را كمتر كنند و پدر نمى‌تواند وظیفه شیردادن را به دایه واگذارد، مگر این ‌كه مادر سرباز زند:<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 2، ص‌ 586 و 587‌.</ref>
+پس از مرگِ پدر، ورثه وظیفه دارند هزینه‌هاى مادر را هنگام شیردادن تأمین كنند. پدر و مادر مى‌توانند با توافق یكدیگر، دوران شیرخوارگى نوزاد را كمتر كنند و پدر نمى‌تواند وظیفه شیردادن را به دایه واگذارد، مگر این ‌كه مادر سرباز زند:<ref>مجمع‌البیان، ج‌2، ص‌586 و 587‌.</ref>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات الاحکام]]
 [[رده:آیات سوره بقره]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصیل به مسأله رضاع و شیردادن نوزادان پرداخته، «آیه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref> زبدة البیان، ص‌ 568‌.</ref> بر اساس این آیه، حق شیردادن نوزاد در حال شیرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شیرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند این مدت را كمتر كنند. هزینه زندگى مادر در دوران شیردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را طلاق داده باشد و هیچ یك از پدر و مادر نباید به دلیل اختلاف‌هایشان به نوزاد ضرر برسانند.
 پس از مرگِ پدر، ورثه وظیفه دارند هزینه‌هاى مادر را هنگام شیردادن تأمین كنند. پدر و مادر مى‌توانند با توافق یكدیگر، دوران شیرخوارگى نوزاد را كمتر كنند و پدر نمى‌تواند وظیفه شیردادن را به دایه واگذارد، مگر این ‌كه مادر سرباز زند:<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 2، ص‌ 586 و 587‌.</ref>
-*//«والولِدتُ یُرضِعنَ أَولدَهُنَّ حَولینِ كامِلینِ لِمَن أَرادَ أَن یُتِمَّ الرَّضاعةَ و...».'''''
+{{قرآن در قاب|  وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاَ تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَهَا لاَ تُضَآرَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلاَ مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلاَدَكُمْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ |سوره=2|آیه=233}}
 ==پانویس ==
 <references />
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۱: @@
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات الاحکام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه رضاع===
-آيه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصيل به مسأله رضاع و شيردادن نوزادان پرداخته، «آيه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref> زبدة البيان، ص‌ 568‌.</ref> بر اساس اين آيه، حق شيردادن نوزاد در حال شيرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند اين مدت را كمتر كنند. هزينه زندگى مادر در دوران شيردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را طلاق داده باشد و هيچ يك از پدر و مادر نبايد به دليل اختلاف‌هايشان به نوزاد ضرر برسانند.
+آیه 233 [[سوره بقره]]/2 را كه به تفصیل به مسأله رضاع و شیردادن نوزادان پرداخته، «آیه رضاع» نام نهاده‌اند.<ref> زبدة البیان، ص‌ 568‌.</ref> بر اساس این آیه، حق شیردادن نوزاد در حال شیرخوارگى مخصوص مادر است؛ البته دو سال براى كسى است كه بخواهد دوران شیرخوارگى را كامل كند؛ ولى مادران حق دارند این مدت را كمتر كنند. هزینه زندگى مادر در دوران شیردادن بر عهده پدر است؛ حتى اگر زن را طلاق داده باشد و هیچ یك از پدر و مادر نباید به دلیل اختلاف‌هایشان به نوزاد ضرر برسانند.
-پس از مرگِ پدر، ورثه وظيفه دارند هزينه‌هاى مادر را هنگام شيردادن تأمين كنند. پدر و مادر مى‌توانند با توافق يكديگر، دوران شيرخوارگى نوزاد را كمتر كنند و پدر نمى‌تواند وظيفه شيردادن را به دايه واگذارد، مگر اين ‌كه مادر سرباز زند:<ref> مجمع‌البيان، ج‌ 2، ص‌ 586 و 587‌.</ref>
+پس از مرگِ پدر، ورثه وظیفه دارند هزینه‌هاى مادر را هنگام شیردادن تأمین كنند. پدر و مادر مى‌توانند با توافق یكدیگر، دوران شیرخوارگى نوزاد را كمتر كنند و پدر نمى‌تواند وظیفه شیردادن را به دایه واگذارد، مگر این ‌كه مادر سرباز زند:<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 2، ص‌ 586 و 587‌.</ref>
-*//«والولِدتُ يُرضِعنَ أَولدَهُنَّ حَولينِ كامِلينِ لِمَن أَرادَ أَن يُتِمَّ الرَّضاعةَ و...».'''''
+*//«والولِدتُ یُرضِعنَ أَولدَهُنَّ حَولینِ كامِلینِ لِمَن أَرادَ أَن یُتِمَّ الرَّضاعةَ و...».'''''
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 384
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 384

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۱
(بدون تفاوت)