آیه خوف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه خوف را به آیه خوف منتقل کرد

2024-09-11T13:51:26Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه خوف را به آیه خوف منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱

2024-09-11T13:51:04Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۹

2018-07-14T07:09:46Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۲۹

2014-02-16T08:29:17Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۲۴

2014-02-16T08:24:10Z

بهرامی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۴

2012-09-02T11:14:19Z

بهرامی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۳

2012-09-02T11:13:45Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T09:24:39Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۳

2012-07-22T08:33:19Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- به آيه 102 سوره نساء/ 4 «آيه ‌خوف» گفته‌اند؛ جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:50:33Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- به آيه 102 سوره نساء/ 4 «آيه ‌خوف» گفته‌اند؛<ref> جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

به آيه 102 [[سوره نساء]]/ 4 «آيه ‌خوف» گفته‌اند؛<ref> جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج‌ 14، ص‌ 156.</ref> زيرا در اين آيه، چگونگى نماز خوف كه هنگام جنگ بايد اقامه شود، بيان شده است:

'''''«و ‌إِذا كُنتَ فِيهم فَأَقمتَ لَهُم الصَّلوةَ فَلتقُم طَائِفةٌ مِنهُم...».'''''

در شأن نزول اين آيه گفته‌اند: هنگامى ‌كه پيامبر صلى الله عليه و آله با عده‌اى از مسلمانان به عزم [[مكه]] وارد حديبيه شد، خالد بن وليد به سرپرستى گروهى از قريش، براى جلوگيرى از پيشروى مسلمانانِ مكه، در كوه‌هاى نزديك مكه استقرار يافت.

هنگام ظهر، پيامبر صلى الله عليه و آله نماز ظهر را با مسلمانان به جماعت به ‌جاى ‌آورد و خالد تصميم گرفت هنگام نماز عصر، ناگهان به مسلمانان حمله بَرَد كه در اين هنگام، آيه نازل شد<ref> جامع‌البيان، مج‌ 4، ج‌ 5‌، ص‌ 349؛ روض الجنان، ج‌ 6‌، ص‌ 91.</ref> و دستور داد: در اين ‌گونه مواقع‌ كه خوف هجومِ ‌دشمن وجود دارد، مسلمانان بايد به دو دسته تقسيم شوند: نخست عده‌اى با حمل اسلحه با پيامبر صلى الله عليه و آله به نماز بايستند؛ سپس هنگامى‌ كه اين گروه سجده كردند، با سرعت ركعت دوم را خود به اتمام رسانده به ميدان نبرد بروند و گروه دوم كه نماز نخوانده‌اند به جاى گروه اول بيايند و نماز را با پيامبر به جاى آورند.

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 383

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-به آیه 102 [[سوره نساء]]/ 4 «آیه ‌خوف» گفته‌اند؛<ref> جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج‌ 14، ص‌ 156.</ref> زیرا در این آیه، چگونگى نماز خوف كه هنگام جنگ باید اقامه شود، بیان شده است:
+برخی به آیه 102 [[سوره نساء]] «آیه ‌خوف» گفته‌اند؛<ref> جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج‌ 14، ص‌ 156.</ref> زیرا در این [[آیه]]، چگونگى [[نماز خوف]] كه هنگام جنگ باید اقامه شود، بیان شده است:
-{{قرآن در قاب|سوره=4|آیه=102|ترجمه=و چون تو در میانشان باشی و برایشان اقامه نماز کنی، باید که گروهی از آنها با تو به نماز بایستند و سلاح های خویش بردارند و چون سجده به پایان بردند. برابر دشمن شوند تا گروه دیگر که نماز نخوانده اند، بیایند و با تو نماز بخوانند آنان نیز هوشیار باشند و سلاح های خویش بگیرند زیرا کافران دوست دارند که شما از سلاح ها و متاع خود غافل شوید تا یکباره بر شما بتازند و گناهی مرتکب نشده اید. هرگاه از باران در رنج بودید یا بیمار بودید سلاح های خویش بگذارید ولی هوشیارانه مواظب دشمن باشید هر آینه خدا برای کافران عذابی خوارکننده آماده ساخته است}}
+{{قرآن در قاب|سوره=4|آیه=102|ترجمه=و هنگامی که در [عرصه نبرد و خطر] میان آنان باشی، و برای آنان [به جماعت] اقامه نماز کنی، پس باید گروهی از رزمندگان در حالی که لازم است سلاحشان را برگیرند، همراهت به نماز ایستند، و چون سجده کردند [و رکعت دوم را بدون اتصال به جماعت به پایان بردند] باید [برای حفاظت از شما] پشت سرتان قرار گیرند. و آن گروه دیگر که [به خاطر مشغول بودن به حفاظت] نماز نخوانده اند بیایند و با تو نماز گزارند. و آنان باید [در حال نماز] از هوشیاری و احتیاط [نسبت به دشمن] غافل نباشند، و سلاحشان را با خود برگیرند؛ چون کافران دوست دارند شما از سلاح ها و ساز و برگ جنگی خود غفلت ورزید، تا یک باره به شما هجوم کنند. و اگر از باران در زحمت و مشقت هستید، یا بیمارید، بر شما گناهی نیست که سلاحتان بر زمین گذارید، ولی باید هوشیاری و احتیاط خود را حفظ کنید؛ یقیناً خدا برای کافران عذاب خوارکننده ای آماده کرده است.}}
-در شأن نزول این آیه گفته‌اند: هنگامى ‌كه پیامبر صلى الله علیه و آله با عده‌اى از مسلمانان به عزم [[مكه]] وارد حدیبیه شد، خالد بن ولید به سرپرستى گروهى از قریش، براى جلوگیرى از پیشروى مسلمانانِ مكه، در كوه‌هاى نزدیك مكه استقرار یافت.
+در [[شأن نزول]] این آیه گفته‌اند: هنگامى ‌كه [[پیامبر]] صلى الله علیه وآله با عده‌اى از مسلمانان به عزم [[مكه]] وارد [[حدیبیّه]] شد، [[خالد بن ولید]] به سرپرستى گروهى از [[قریش]]، براى جلوگیرى از پیشروى مسلمانانِ مكه، در كوه‌هاى نزدیك مكه استقرار یافت. هنگام ظهر، پیامبر صلى الله علیه وآله [[نماز ظهر]] را با مسلمانان به [[نماز جماعت|جماعت]] به ‌جاى ‌آورد و خالد تصمیم گرفت هنگام [[نماز عصر]]، ناگهان به مسلمانان حمله بَرَد كه در این هنگام، آیه نازل شد<ref> جامع‌البیان، ج‌ 5‌، ص‌ 349؛ روض الجنان، ج‌ 6‌، ص‌ 91.</ref> و دستور داد: در این ‌گونه مواقع‌ كه خوف هجومِ ‌دشمن وجود دارد، مسلمانان باید به دو دسته تقسیم شوند: نخست عده‌اى با حمل اسلحه با پیامبر صلى الله علیه وآله به [[نماز]] بایستند؛ سپس هنگامى‌ كه این گروه [[سجده]] كردند، با سرعت [[رکعت]] دوم را خود به اتمام رسانده به میدان نبرد بروند و گروه دوم كه نماز نخوانده‌اند به جاى گروه اول بیایند و نماز را با پیامبر به جاى آورند.
 ==پانویس==
 <references/>
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص383.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص383.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 به آیه 102 [[سوره نساء]]/ 4 «آیه ‌خوف» گفته‌اند؛<ref> جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج‌ 14، ص‌ 156.</ref> زیرا در این آیه، چگونگى نماز خوف كه هنگام جنگ باید اقامه شود، بیان شده است:
-{{قرآن در قاب|«وَ إِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاَةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُواْ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُواْ فَلْيَكُونُواْ مِن وَرَآئِكُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّواْ فَلْيُصَلُّواْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُواْ حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَى أَن تَضَعُواْ أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُواْ حِذْرَكُمْ إِنَّ اللّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا»|سوره=4|آیه=102}}.
+{{قرآن در قاب|سوره=4|آیه=102|ترجمه=و چون تو در میانشان باشی و برایشان اقامه نماز کنی، باید که گروهی از آنها با تو به نماز بایستند و سلاح های خویش بردارند و چون سجده به پایان بردند. برابر دشمن شوند تا گروه دیگر که نماز نخوانده اند، بیایند و با تو نماز بخوانند آنان نیز هوشیار باشند و سلاح های خویش بگیرند زیرا کافران دوست دارند که شما از سلاح ها و متاع خود غافل شوید تا یکباره بر شما بتازند و گناهی مرتکب نشده اید. هرگاه از باران در رنج بودید یا بیمار بودید سلاح های خویش بگذارید ولی هوشیارانه مواظب دشمن باشید هر آینه خدا برای کافران عذابی خوارکننده آماده ساخته است}}
 در شأن نزول این آیه گفته‌اند: هنگامى ‌كه پیامبر صلى الله علیه و آله با عده‌اى از مسلمانان به عزم [[مكه]] وارد حدیبیه شد، خالد بن ولید به سرپرستى گروهى از قریش، براى جلوگیرى از پیشروى مسلمانانِ مكه، در كوه‌هاى نزدیك مكه استقرار یافت.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 به آیه 102 [[سوره نساء]]/ 4 «آیه ‌خوف» گفته‌اند؛<ref> جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج‌ 14، ص‌ 156.</ref> زیرا در این آیه، چگونگى نماز خوف كه هنگام جنگ باید اقامه شود، بیان شده است:
-{{قرآن در قاب|وَ إِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاَةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُواْ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُواْ فَلْيَكُونُواْ مِن وَرَآئِكُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّواْ فَلْيُصَلُّواْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُواْ حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَى أَن تَضَعُواْ أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُواْ حِذْرَكُمْ إِنَّ اللّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا|سوره=4|آیه=102}}
+{{قرآن در قاب|«وَ إِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاَةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُواْ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُواْ فَلْيَكُونُواْ مِن وَرَآئِكُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّواْ فَلْيُصَلُّواْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُواْ حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَى أَن تَضَعُواْ أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُواْ حِذْرَكُمْ إِنَّ اللّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا»|سوره=4|آیه=102}}.
 در شأن نزول این آیه گفته‌اند: هنگامى ‌كه پیامبر صلى الله علیه و آله با عده‌اى از مسلمانان به عزم [[مكه]] وارد حدیبیه شد، خالد بن ولید به سرپرستى گروهى از قریش، براى جلوگیرى از پیشروى مسلمانانِ مكه، در كوه‌هاى نزدیك مكه استقرار یافت.

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 هنگام ظهر، پیامبر صلى الله علیه و آله نماز ظهر را با مسلمانان به جماعت به ‌جاى ‌آورد و خالد تصمیم گرفت هنگام نماز عصر، ناگهان به مسلمانان حمله بَرَد كه در این هنگام، آیه نازل شد<ref> جامع‌البیان، مج‌ 4، ج‌ 5‌، ص‌ 349؛ روض الجنان، ج‌ 6‌، ص‌ 91.</ref> و دستور داد: در این ‌گونه مواقع‌ كه خوف هجومِ ‌دشمن وجود دارد، مسلمانان باید به دو دسته تقسیم شوند: نخست عده‌اى با حمل اسلحه با پیامبر صلى الله علیه و آله به نماز بایستند؛ سپس هنگامى‌ كه این گروه سجده كردند، با سرعت ركعت دوم را خود به اتمام رسانده به میدان نبرد بروند و گروه دوم كه نماز نخوانده‌اند به جاى گروه اول بیایند و نماز را با [[پیامبر]] به جاى آورند.
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره نساء]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 در شأن نزول این آیه گفته‌اند: هنگامى ‌كه پیامبر صلى الله علیه و آله با عده‌اى از مسلمانان به عزم [[مكه]] وارد حدیبیه شد، خالد بن ولید به سرپرستى گروهى از قریش، براى جلوگیرى از پیشروى مسلمانانِ مكه، در كوه‌هاى نزدیك مكه استقرار یافت.
-هنگام ظهر، پیامبر صلى الله علیه و آله نماز ظهر را با مسلمانان به جماعت به ‌جاى ‌آورد و خالد تصمیم گرفت هنگام نماز عصر، ناگهان به مسلمانان حمله بَرَد كه در این هنگام، آیه نازل شد<ref> جامع‌البیان، مج‌ 4، ج‌ 5‌، ص‌ 349؛ روض الجنان، ج‌ 6‌، ص‌ 91.</ref> و دستور داد: در این ‌گونه مواقع‌ كه خوف هجومِ ‌دشمن وجود دارد، مسلمانان باید به دو دسته تقسیم شوند: نخست عده‌اى با حمل اسلحه با پیامبر صلى الله علیه و آله به نماز بایستند؛ سپس هنگامى‌ كه این گروه سجده كردند، با سرعت ركعت دوم را خود به اتمام رسانده به میدان نبرد بروند و گروه دوم كه نماز نخوانده‌اند به جاى گروه اول بیایند و نماز را با پیامبر به جاى آورند.
+هنگام ظهر، پیامبر صلى الله علیه و آله نماز ظهر را با مسلمانان به جماعت به ‌جاى ‌آورد و خالد تصمیم گرفت هنگام نماز عصر، ناگهان به مسلمانان حمله بَرَد كه در این هنگام، آیه نازل شد<ref> جامع‌البیان، مج‌ 4، ج‌ 5‌، ص‌ 349؛ روض الجنان، ج‌ 6‌، ص‌ 91.</ref> و دستور داد: در این ‌گونه مواقع‌ كه خوف هجومِ ‌دشمن وجود دارد، مسلمانان باید به دو دسته تقسیم شوند: نخست عده‌اى با حمل اسلحه با پیامبر صلى الله علیه و آله به نماز بایستند؛ سپس هنگامى‌ كه این گروه سجده كردند، با سرعت ركعت دوم را خود به اتمام رسانده به میدان نبرد بروند و گروه دوم كه نماز نخوانده‌اند به جاى گروه اول بیایند و نماز را با [[پیامبر]] به جاى آورند.
 ==پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه خوف===
-به آيه 102 [[سوره نساء]]/ 4 «آيه ‌خوف» گفته‌اند؛<ref> جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج‌ 14، ص‌ 156.</ref> زيرا در اين آيه، چگونگى نماز خوف كه هنگام جنگ بايد اقامه شود، بيان شده است:
+به آیه 102 [[سوره نساء]]/ 4 «آیه ‌خوف» گفته‌اند؛<ref> جواهر الكلام، ج‌ 11، ص‌ 406 و ج‌ 14، ص‌ 156.</ref> زیرا در این آیه، چگونگى نماز خوف كه هنگام جنگ باید اقامه شود، بیان شده است:
-'''''«و ‌إِذا كُنتَ فِيهم فَأَقمتَ لَهُم الصَّلوةَ فَلتقُم طَائِفةٌ مِنهُم...».'''''
+'''''«و ‌إِذا كُنتَ فِیهم فَأَقمتَ لَهُم الصَّلوةَ فَلتقُم طَائِفةٌ مِنهُم...».'''''
-در شأن نزول اين آيه گفته‌اند: هنگامى ‌كه پيامبر صلى الله عليه و آله با عده‌اى از مسلمانان به عزم [[مكه]] وارد حديبيه شد، خالد بن وليد به سرپرستى گروهى از قريش، براى جلوگيرى از پيشروى مسلمانانِ مكه، در كوه‌هاى نزديك مكه استقرار يافت.
+در شأن نزول این آیه گفته‌اند: هنگامى ‌كه پیامبر صلى الله علیه و آله با عده‌اى از مسلمانان به عزم [[مكه]] وارد حدیبیه شد، خالد بن ولید به سرپرستى گروهى از قریش، براى جلوگیرى از پیشروى مسلمانانِ مكه، در كوه‌هاى نزدیك مكه استقرار یافت.
-هنگام ظهر، پيامبر صلى الله عليه و آله نماز ظهر را با مسلمانان به جماعت به ‌جاى ‌آورد و خالد تصميم گرفت هنگام نماز عصر، ناگهان به مسلمانان حمله بَرَد كه در اين هنگام، آيه نازل شد<ref> جامع‌البيان، مج‌ 4، ج‌ 5‌، ص‌ 349؛ روض الجنان، ج‌ 6‌، ص‌ 91.</ref> و دستور داد: در اين ‌گونه مواقع‌ كه خوف هجومِ ‌دشمن وجود دارد، مسلمانان بايد به دو دسته تقسيم شوند: نخست عده‌اى با حمل اسلحه با پيامبر صلى الله عليه و آله به نماز بايستند؛ سپس هنگامى‌ كه اين گروه سجده كردند، با سرعت ركعت دوم را خود به اتمام رسانده به ميدان نبرد بروند و گروه دوم كه نماز نخوانده‌اند به جاى گروه اول بيايند و نماز را با پيامبر به جاى آورند.
+هنگام ظهر، پیامبر صلى الله علیه و آله نماز ظهر را با مسلمانان به جماعت به ‌جاى ‌آورد و خالد تصمیم گرفت هنگام نماز عصر، ناگهان به مسلمانان حمله بَرَد كه در این هنگام، آیه نازل شد<ref> جامع‌البیان، مج‌ 4، ج‌ 5‌، ص‌ 349؛ روض الجنان، ج‌ 6‌، ص‌ 91.</ref> و دستور داد: در این ‌گونه مواقع‌ كه خوف هجومِ ‌دشمن وجود دارد، مسلمانان باید به دو دسته تقسیم شوند: نخست عده‌اى با حمل اسلحه با پیامبر صلى الله علیه و آله به نماز بایستند؛ سپس هنگامى‌ كه این گروه سجده كردند، با سرعت ركعت دوم را خود به اتمام رسانده به میدان نبرد بروند و گروه دوم كه نماز نخوانده‌اند به جاى گروه اول بیایند و نماز را با پیامبر به جاى آورند.
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 383
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 383