آیه خلق - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه خَلق را به آیه خلق منتقل کرد

2024-09-13T12:58:27Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه خَلق را به آیه خلق منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۸

2024-09-13T12:58:03Z

Aghajani در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۰

2019-12-29T06:50:21Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۱۲

2018-07-14T07:12:15Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۰۵

2014-02-17T06:05:27Z

بهرامی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۳۱

2012-09-02T11:31:42Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-24T09:26:13Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۲

2012-07-22T08:32:57Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 164 سوره بقره/ 2 كه آفرينش آسمان‌ها و زمين و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌ه...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:50:26Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 164 سوره بقره/ 2 كه آفرينش آسمان‌ها و زمين و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌ه...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

آيه 164 [[سوره بقره]]/ 2 كه آفرينش آسمان‌ها و زمين و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌هاى الهى دانسته، «آيه خلق» نام گرفته است:<ref> الذريعه، ج‌ 4، ص‌ 327.</ref>

'''''«إِنَّ فِى خَلقِ السَّموتِ وَالأَرضِ و... لاََيَت لِقَوم يَعقِلون».'''''

در شأن نزول اين آيه آمده كه چون خداوند در آيه پيشين فرمود: خداى شما يكى است: «وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»، مشركان گفتند: چگونه براى اين همه مردم يك خدا بس است و خداوند اين آيه را فرو فرستاد.<ref> روض الجنان، ج‌ 2، ص‌ 267.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 381

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 164 [[سوره بقره]]/2 كه آفرینش آسمان‌ها و زمین و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌هاى الهى دانسته، «آیه خلق» نام گرفته است:<ref>الذریعه، ج‌4، ص‌327.</ref>
+آیه 164 [[سوره بقره]] كه آفرینش آسمان‌ها و زمین و آمد و شد شب و روز و نزول باران و... را از نشانه‌هاى [[خداوند]] یکتا دانسته، «آیه خَلق» نام گرفته است:<ref>الذریعه، سید مرتضی، ج‌4، ص‌327.</ref>
-{{قرآن در قاب|سوره=2|آیه=164|ترجمه=در آفرینش آسمانها و زمین و در آمد و شد شب و روز و در کشتی هایی که در دریا می روند و مایه سود مردمند و در بارانی که خدا از آسمان فرومی فرستد تا زمین مرده را بدان زنده سازد و جنبندگان را در آن پراکنده کند و در حرکت بادها و ابرهای مسخر میان زمین و آسمان برای خردمندانی که درمی یابند، عبرتهاست}}
+{{قرآن در قاب|سوره=2|آیه=164|ترجمه=بی تردید در آفرینش آسمانها و زمین و رفت و آمد شب و روز و کشتی هایی که در دریاها [با جابجا کردن مسافر و کالا] به سود مردم روانند و بارانی که خدا از آسمان نازل کرده و به وسیله آن زمین را پس از مردگی اش زنده ساخته و در آن از هر نوع جنبنده ای پراکنده کرده و گرداندن بادها و ابرِ مسخّر میان آسمان و زمین، نشانه هایی است [از توحید، ربوبیّت و قدرت خدا] برای گروهی که می اندیشند.}}
-در شأن نزول این آیه آمده كه چون خداوند در آیه پیشین فرمود: خداى شما یكى است: {{متن قرآن|«وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»}}، مشركان گفتند: چگونه براى این همه مردم یك خدا بس است و خداوند این آیه را فرو فرستاد.<ref>روض الجنان، ج‌2، ص‌267.</ref>
+در [[شأن نزول]] این [[آیه]] آمده است كه چون خداوند در آیه پیشین (163 سوره بقره) فرمود: خداى شما یكى است: {{متن قرآن|«وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ...»}}، مشركان با تعجب گفتند: چگونه براى این همه مردم یک خدا بس است؟ پس خداوند این آیه را فرو فرستاد.<ref>تفسیر روض الجنان، ج‌2، ص‌267.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص381.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص381.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 {{قرآن در قاب|سوره=2|آیه=164|ترجمه=در آفرینش آسمانها و زمین و در آمد و شد شب و روز و در کشتی هایی که در دریا می روند و مایه سود مردمند و در بارانی که خدا از آسمان فرومی فرستد تا زمین مرده را بدان زنده سازد و جنبندگان را در آن پراکنده کند و در حرکت بادها و ابرهای مسخر میان زمین و آسمان برای خردمندانی که درمی یابند، عبرتهاست}}
-در شأن نزول این آیه آمده كه چون خداوند در آیه پیشین فرمود: خداى شما یكى است: «وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»، مشركان گفتند: چگونه براى این همه مردم یك خدا بس است و خداوند این آیه را فرو فرستاد.<ref>روض الجنان، ج‌2، ص‌267.</ref>
+در شأن نزول این آیه آمده كه چون خداوند در آیه پیشین فرمود: خداى شما یكى است: {{متن قرآن|«وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»}}، مشركان گفتند: چگونه براى این همه مردم یك خدا بس است و خداوند این آیه را فرو فرستاد.<ref>روض الجنان، ج‌2، ص‌267.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 164 [[سوره بقره]]/2 كه آفرینش آسمان‌ها و زمین و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌هاى الهى دانسته، «آیه خلق» نام گرفته است:<ref>الذریعه، ج‌4، ص‌327.</ref>
-{{قرآن در قاب|«إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللَّـهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن مَّاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ»|سوره=2|آیه=164}}
+{{قرآن در قاب|سوره=2|آیه=164|ترجمه=در آفرینش آسمانها و زمین و در آمد و شد شب و روز و در کشتی هایی که در دریا می روند و مایه سود مردمند و در بارانی که خدا از آسمان فرومی فرستد تا زمین مرده را بدان زنده سازد و جنبندگان را در آن پراکنده کند و در حرکت بادها و ابرهای مسخر میان زمین و آسمان برای خردمندانی که درمی یابند، عبرتهاست}}
 در شأن نزول این آیه آمده كه چون خداوند در آیه پیشین فرمود: خداى شما یكى است: «وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»، مشركان گفتند: چگونه براى این همه مردم یك خدا بس است و خداوند این آیه را فرو فرستاد.<ref>روض الجنان، ج‌2، ص‌267.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 164 [[سوره بقره]]/ 2 كه آفرینش آسمان‌ها و زمین و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌هاى الهى دانسته، «آیه خلق» نام گرفته است:<ref> الذریعه، ج‌ 4، ص‌ 327.</ref>
+آیه 164 [[سوره بقره]]/2 كه آفرینش آسمان‌ها و زمین و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌هاى الهى دانسته، «آیه خلق» نام گرفته است:<ref>الذریعه، ج‌4، ص‌327.</ref>
-{{قرآن در قاب|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللَّـهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن مَّاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ |سوره=2|آیه=164}}
+{{قرآن در قاب|«إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللَّـهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن مَّاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ»|سوره=2|آیه=164}}
-در شأن نزول این آیه آمده كه چون خداوند در آیه پیشین فرمود: خداى شما یكى است: «وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»، مشركان گفتند: چگونه براى این همه مردم یك خدا بس است و خداوند این آیه را فرو فرستاد.<ref> روض الجنان، ج‌ 2، ص‌ 267.</ref>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره بقره]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 164 [[سوره بقره]]/ 2 كه آفرینش آسمان‌ها و زمین و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌هاى الهى دانسته، «آیه خلق» نام گرفته است:<ref> الذریعه، ج‌ 4، ص‌ 327.</ref>
-'''''«إِنَّ فِى خَلقِ السَّموتِ وَالأَرضِ و... لاََیَت لِقَوم یَعقِلون».'''''
+{{قرآن در قاب|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللَّـهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن مَّاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ |سوره=2|آیه=164}}
 در شأن نزول این آیه آمده كه چون خداوند در آیه پیشین فرمود: خداى شما یكى است: «وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»، مشركان گفتند: چگونه براى این همه مردم یك خدا بس است و خداوند این آیه را فرو فرستاد.<ref> روض الجنان، ج‌ 2، ص‌ 267.</ref>
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۰: @@
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 381
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه خَلق===
-آيه 164 [[سوره بقره]]/ 2 كه آفرينش آسمان‌ها و زمين و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌هاى الهى دانسته، «آيه خلق» نام گرفته است:<ref> الذريعه، ج‌ 4، ص‌ 327.</ref>
+آیه 164 [[سوره بقره]]/ 2 كه آفرینش آسمان‌ها و زمین و آمد و شد شب و روز را... نشانه‌هاى الهى دانسته، «آیه خلق» نام گرفته است:<ref> الذریعه، ج‌ 4، ص‌ 327.</ref>
-'''''«إِنَّ فِى خَلقِ السَّموتِ وَالأَرضِ و... لاََيَت لِقَوم يَعقِلون».'''''
+'''''«إِنَّ فِى خَلقِ السَّموتِ وَالأَرضِ و... لاََیَت لِقَوم یَعقِلون».'''''
-در شأن نزول اين آيه آمده كه چون خداوند در آيه پيشين فرمود: خداى شما يكى است: «وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»، مشركان گفتند: چگونه براى اين همه مردم يك خدا بس است و خداوند اين آيه را فرو فرستاد.<ref> روض الجنان، ج‌ 2، ص‌ 267.</ref>
+در شأن نزول این آیه آمده كه چون خداوند در آیه پیشین فرمود: خداى شما یكى است: «وَ إِلهُكُم إِلهٌ وحِدٌ»، مشركان گفتند: چگونه براى این همه مردم یك خدا بس است و خداوند این آیه را فرو فرستاد.<ref> روض الجنان، ج‌ 2، ص‌ 267.</ref>
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 381
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 381