آیه تربّص - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۴

2024-09-17T12:24:54Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه تربّص را به آیه تربّص منتقل کرد

2020-11-11T11:38:23Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه تربّص را به آیه تربّص منتقل کرد

سید مهدی خدایی در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۴۱

2018-07-15T11:41:16Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۳۹

2014-02-16T08:39:21Z

بهرامی: افزودن 1 رده

2014-02-09T10:27:21Z

افزودن 1 رده

بهرامی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۲۴

2012-09-02T08:24:13Z

بهرامی: تعیین رده

2012-07-29T07:29:10Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۱

2012-07-22T08:31:27Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- تربّص به معناى درنگ و ‌در اصطلاح مدتى (چهارماه و ده روز) است كه زن پس از وفات شو...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:50:10Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- تربّص به معناى درنگ و ‌در اصطلاح مدتى (چهارماه و ده روز) است كه زن پس از وفات شو...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

تربّص به معناى درنگ و ‌در اصطلاح مدتى (چهارماه و ده روز) است كه زن پس از وفات شوهرش بايد صبر كند و از ازدواج بپرهيزد. از اين مدت به عده وفات نيز تعبير شده است.

آيه 234 [[سوره بقره]]/2 را كه به تشريع عده وفات پرداخته، «آيه تربّص» و يا اعتداد ناميده‌اند:<ref> صفوة الراسخ، ص‌ 44؛ المبسوط، سرخسى، ج‌ 6‌، ص‌ 46.</ref>

'''''«والّذينَ يُتوفَّونَ مِنكُم و يَذرونَ أَزوجاً يَتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَليكُم فِيما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبيرٌ».'''''

اين آيه را ناسخ آيه 240 سوره بقره/2 دانسته‌اند.<ref> قمى، ج‌ 1، ص‌ 104؛ التبيان، ج‌ 2، ص‌ 261؛ الناسخوالمنسوخ، ص 11.</ref> كه طبق آن، عده زنى كه شوهرش وفات يافته، يك سال مشخص شده است. روايتى از [[امام باقر]] عليه‌السلام نيز به اين نسخ اشاره دارد.<ref> اطيب البيان، ج‌ 2، ص‌ 490؛ عياشى، ج‌ 1، ص ‌129.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 378

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-تربّص به معناى درنگ و ‌در اصطلاح مدتى (چهارماه و ده روز) است كه زن پس از وفات شوهرش باید صبر كند و از ازدواج بپرهیزد. از این مدت به عده وفات نیز تعبیر شده است.
+آیه 234 [[سوره بقره]] را كه به تشریع عدّه وفات پرداخته، «آیه تَربُّص» و یا «عدّه وفات» نامیده‌اند.<ref> صفوة الراسخ، ص‌ 44؛ المبسوط، سرخسى، ج‌ 6‌، ص‌ 46.</ref> «تربُّص» به معناى درنگ و انتظار کشیدن، و ‌در اصطلاح مدتى است (چهارماه و ده روز) كه زن پس از وفات شوهرش باید صبر كند و از [[ازدواج]] بپرهیزد.
-آیه 234 [[سوره بقره]]/2 را كه به تشریع عده وفات پرداخته، «آیه تربّص» و یا اعتداد نامیده‌اند:<ref> صفوة الراسخ، ص‌ 44؛ المبسوط، سرخسى، ج‌ 6‌، ص‌ 46.</ref>
+<br />
-{{قرآن در قاب|«والّذينَ يتوفَّونَ مِنكُم و يذرونَ أَزوجاً يتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَليكُم فِيما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبيرٌ»|سوره=2|آیه=234|ترجمه=کسانی که از شما بمیرند و زنانی بر جای گذارند، آن زنان باید که چهار ماه و ده روز انتظار کشند و چون مدتشان به سر آمد، اگر درباره خویش کاری شایسته و در خور کنند، بر شما گناهی نیست که خدا به کارهایی که می کنید، آگاه است}}
+{{قرآن در قاب|«وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ»|سوره=2|آیه=234|ترجمه=و کسانی از شما که می میرند و همسرانی باقی می گذارند، باید همسران چهار ماه و ده روز انتظار برند [و از شوهر کردن خودداری ورزند]؛ پس چون به پایان مدتشان رسیدند، در آنچه درباره خودشان به طور شایسته و متعارف [نسبت به ازدواج یا ترک آن] انجام دهند بر شما [حاکمان، وارثان متوفّی و اقوام زنان] گناهی نیست؛ و خدا از آنچه انجام می دهید، آگاه است.}}
-این آیه را ناسخ آیه 240 سوره بقره/2 دانسته‌اند.<ref> قمى، ج‌ 1، ص‌ 104؛ التبیان، ج‌ 2، ص‌ 261؛ الناسخوالمنسوخ، ص 11.</ref> كه طبق آن، عده زنى كه شوهرش وفات یافته، یك سال مشخص شده است. روایتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام نیز به این نسخ اشاره دارد.<ref> اطیب البیان، ج‌ 2، ص‌ 490؛ عیاشى، ج‌ 1، ص ‌129.</ref>
+برخی این آیه را [[ناسخ و منسوخ|ناسخ]] آیه 240 سوره بقره {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ...»}} ([[آیه اخراج]]) دانسته‌اند؛<ref> تفسیر قمى، ج‌ 1، ص‌ 104؛ التبیان، ج‌ 2، ص‌ 261؛ الناسخ والمنسوخ، ص 11.</ref> كه طبق آن، عدّۀ زنى كه شوهرش وفات یافته، یک سال مشخص شده است. روایتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام نیز به این [[نسخ]] اشاره دارد.<ref> تفسیر عیاشى، ج‌ 1، ص ‌129.</ref> گرچه برخی دیگر از مفسران قائل به نسخ نیستند؛ یعنی «آيه تربص»، مقدار ضرورى و [[واجب]] را مطرح كرده كه زن فلان مدّت واجب است عدّه نگهدارد، ولى آيه 240 بقره را مى‌توان در كنار وظيفه‌ى واجب، به صورت يك عمل [[مستحب]] قلمداد كرد.<ref>تفسیر اطیب البیان، ج‌ 2، ص‌ 490.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص378.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 آیه 234 [[سوره بقره]]/2 را كه به تشریع عده وفات پرداخته، «آیه تربّص» و یا اعتداد نامیده‌اند:<ref> صفوة الراسخ، ص‌ 44؛ المبسوط، سرخسى، ج‌ 6‌، ص‌ 46.</ref>
-{{قرآن در قاب|«والّذينَ يتوفَّونَ مِنكُم و يذرونَ أَزوجاً يتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَليكُم فِيما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبيرٌ»|سوره=2|آیه=234}}
+{{قرآن در قاب|«والّذينَ يتوفَّونَ مِنكُم و يذرونَ أَزوجاً يتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَليكُم فِيما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبيرٌ»|سوره=2|آیه=234|ترجمه=کسانی که از شما بمیرند و زنانی بر جای گذارند، آن زنان باید که چهار ماه و ده روز انتظار کشند و چون مدتشان به سر آمد، اگر درباره خویش کاری شایسته و در خور کنند، بر شما گناهی نیست که خدا به کارهایی که می کنید، آگاه است}}
 این آیه را ناسخ آیه 240 سوره بقره/2 دانسته‌اند.<ref> قمى، ج‌ 1، ص‌ 104؛ التبیان، ج‌ 2، ص‌ 261؛ الناسخوالمنسوخ، ص 11.</ref> كه طبق آن، عده زنى كه شوهرش وفات یافته، یك سال مشخص شده است. روایتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام نیز به این نسخ اشاره دارد.<ref> اطیب البیان، ج‌ 2، ص‌ 490؛ عیاشى، ج‌ 1، ص ‌129.</ref>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 آیه 234 [[سوره بقره]]/2 را كه به تشریع عده وفات پرداخته، «آیه تربّص» و یا اعتداد نامیده‌اند:<ref> صفوة الراسخ، ص‌ 44؛ المبسوط، سرخسى، ج‌ 6‌، ص‌ 46.</ref>
-{{قرآن در قاب| والّذينَ يتوفَّونَ مِنكُم و يذرونَ أَزوجاً يتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَليكُم فِيما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبيرٌ|سوره=2|آیه=234}}
+{{قرآن در قاب|«والّذينَ يتوفَّونَ مِنكُم و يذرونَ أَزوجاً يتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَليكُم فِيما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبيرٌ»|سوره=2|آیه=234}}
 این آیه را ناسخ آیه 240 سوره بقره/2 دانسته‌اند.<ref> قمى، ج‌ 1، ص‌ 104؛ التبیان، ج‌ 2، ص‌ 261؛ الناسخوالمنسوخ، ص 11.</ref> كه طبق آن، عده زنى كه شوهرش وفات یافته، یك سال مشخص شده است. روایتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام نیز به این نسخ اشاره دارد.<ref> اطیب البیان، ج‌ 2، ص‌ 490؛ عیاشى، ج‌ 1، ص ‌129.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره بقره]]
 [[رده:آیات الاحکام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۰:۲۷
سطر ۱۳:		سطر ۱۳:
	[[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]		[[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
	[[رده:آیات سوره بقره]]		[[رده:آیات سوره بقره]]
		+	[[رده:آیات الاحکام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 تربّص به معناى درنگ و ‌در اصطلاح مدتى (چهارماه و ده روز) است كه زن پس از وفات شوهرش باید صبر كند و از ازدواج بپرهیزد. از این مدت به عده وفات نیز تعبیر شده است.
 آیه 234 [[سوره بقره]]/2 را كه به تشریع عده وفات پرداخته، «آیه تربّص» و یا اعتداد نامیده‌اند:<ref> صفوة الراسخ، ص‌ 44؛ المبسوط، سرخسى، ج‌ 6‌، ص‌ 46.</ref>
-'''''«والّذینَ یُتوفَّونَ مِنكُم و یَذرونَ أَزوجاً یَتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَلیكُم فِیما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبیرٌ».'''''
+{{قرآن در قاب| والّذينَ يتوفَّونَ مِنكُم و يذرونَ أَزوجاً يتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَليكُم فِيما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبيرٌ|سوره=2|آیه=234}}
 این آیه را ناسخ آیه 240 سوره بقره/2 دانسته‌اند.<ref> قمى، ج‌ 1، ص‌ 104؛ التبیان، ج‌ 2، ص‌ 261؛ الناسخوالمنسوخ، ص 11.</ref> كه طبق آن، عده زنى كه شوهرش وفات یافته، یك سال مشخص شده است. روایتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام نیز به این نسخ اشاره دارد.<ref> اطیب البیان، ج‌ 2، ص‌ 490؛ عیاشى، ج‌ 1، ص ‌129.</ref>
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۲: @@
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 378
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه تربّص===
-تربّص به معناى درنگ و ‌در اصطلاح مدتى (چهارماه و ده روز) است كه زن پس از وفات شوهرش بايد صبر كند و از ازدواج بپرهيزد. از اين مدت به عده وفات نيز تعبير شده است.
+تربّص به معناى درنگ و ‌در اصطلاح مدتى (چهارماه و ده روز) است كه زن پس از وفات شوهرش باید صبر كند و از ازدواج بپرهیزد. از این مدت به عده وفات نیز تعبیر شده است.
-آيه 234 [[سوره بقره]]/2 را كه به تشريع عده وفات پرداخته، «آيه تربّص» و يا اعتداد ناميده‌اند:<ref> صفوة الراسخ، ص‌ 44؛ المبسوط، سرخسى، ج‌ 6‌، ص‌ 46.</ref>
+آیه 234 [[سوره بقره]]/2 را كه به تشریع عده وفات پرداخته، «آیه تربّص» و یا اعتداد نامیده‌اند:<ref> صفوة الراسخ، ص‌ 44؛ المبسوط، سرخسى، ج‌ 6‌، ص‌ 46.</ref>
-'''''«والّذينَ يُتوفَّونَ مِنكُم و يَذرونَ أَزوجاً يَتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَليكُم فِيما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبيرٌ».'''''
+'''''«والّذینَ یُتوفَّونَ مِنكُم و یَذرونَ أَزوجاً یَتربَّصنَ بِأَنفُسهِنَّ أَربَعَةَ أَشهُر و عَشرًا فإِذا بَلغنَ أَجلَهُنَّ فَلاَ جُناحَ عَلیكُم فِیما فَعلنَ فِى أَنفسهِنَّ بِالمَعروفِ واللّهُ بِما‌تَعمَلونَ خَبیرٌ».'''''
-اين آيه را ناسخ آيه 240 سوره بقره/2 دانسته‌اند.<ref> قمى، ج‌ 1، ص‌ 104؛ التبيان، ج‌ 2، ص‌ 261؛ الناسخوالمنسوخ، ص 11.</ref> كه طبق آن، عده زنى كه شوهرش وفات يافته، يك سال مشخص شده است. روايتى از [[امام باقر]] عليه‌السلام نيز به اين نسخ اشاره دارد.<ref> اطيب البيان، ج‌ 2، ص‌ 490؛ عياشى، ج‌ 1، ص ‌129.</ref>
+این آیه را ناسخ آیه 240 سوره بقره/2 دانسته‌اند.<ref> قمى، ج‌ 1، ص‌ 104؛ التبیان، ج‌ 2، ص‌ 261؛ الناسخوالمنسوخ، ص 11.</ref> كه طبق آن، عده زنى كه شوهرش وفات یافته، یك سال مشخص شده است. روایتى از [[امام باقر]] علیه‌السلام نیز به این نسخ اشاره دارد.<ref> اطیب البیان، ج‌ 2، ص‌ 490؛ عیاشى، ج‌ 1، ص ‌129.</ref>
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 378
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 378