آیه تبلیغ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۸

2024-09-17T08:08:22Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۹ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۰۲

2020-08-09T05:02:50Z

Zamani در ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۱۹

2020-06-09T08:19:50Z

سید مهدی خدایی: /* منابع */

2015-12-06T08:02:50Z

‏منابع

سید مهدی خدایی در ‏۶ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۰۲

2015-12-06T08:02:22Z

سید مهدی خدایی در ‏۶ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۷:۳۹

2015-12-06T07:39:09Z

سید مهدی خدایی: /* آیه تبلیغ */

2015-12-06T07:36:57Z

‏آیه تبلیغ

سید مهدی خدایی: /* آیه تبلیغ */

2015-12-06T07:36:34Z

‏آیه تبلیغ

سید مهدی خدایی: /* آیه تبلیغ */

2015-12-06T07:35:28Z

‏آیه تبلیغ

سید مهدی خدایی: /* منابع */

2015-12-06T07:00:30Z

‏منابع

@@ سطر ۸۴: / سطر ۸۴: @@
 {{قرآن}}
+{{شناختنامه امام علی (ع)}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 حسان بن ثابت كه خود در آن مراسم حضور داشت با كسب اجازه از پيامبر اشعارى سرود كه چند بيت آن چنان است:
 {{بیت|فقال له قم يا علىّ فانّنى|رضيتك من بعدى اماما و هاديا}}
-{{بیت|هناك دعا اللهم وال وليه|و كن للذى عادا عليا معاديا}}
+{{بیت|هناك دعا اللهم وال وليه|و كن للذى عادا عليا معاديا}}<ref>یعقوب جعفری، تفسیر كوثر، ج‏3، ص 210</ref>
 ==پیام آیه==
@@ سطر ۸۰: / سطر ۸۰: @@
 ==منابع==
-*امیرالمومنین اسوه وحدت،علامه محمدجواد الشری, ترجمه محمدرضا عطائى
+*امیرالمومنین اسوه وحدت، محمدجواد الشری، ترجمه محمدرضا عطائى.
-*كوثر,يعقوب جعفرى .
+*تفسیر كوثر، يعقوب جعفرى.
 {{قرآن}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۱: @@
 ==منابع==
 *امیرالمومنین اسوه وحدت،علامه محمدجواد الشری, ترجمه محمدرضا عطائى
-*كوثر,جعفرى يعقوب.
+*كوثر,يعقوب جعفرى .
 {{قرآن}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+آیه تبلیغ آیه 67 [[سوره مائده|سوره مبارکه مائده]] می‌باشد.این آیه یکی از سه آیه‌ای است که مستقیماً در رابطه با واقعه غدیر بر پیامبر نازل گردیده است.
 ==متن و ترجمه آیه==
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۳: @@
 {{بیت|هناك دعا اللهم وال وليه|و كن للذى عادا عليا معاديا}}
-==مضمون پیام==
+==پیام آیه==
 اگر این پیام در سال‌های اول بعثت پیامبر صلی الله علیه و آله در مکه، نازل شده بود. البته به طور آشکار می فهمیدیم که پیامبر صلی الله علیه و آله از این می ترسیده است که جامعه بت‌پرست در مقابل او بایستند و یکتاپرستی و نفی بت‌پرستی را رد کنند ولیکن این آیه از آیات [[سوره مائده]] است که صد در صد سوره ای مدنی است و اگر در آغاز دوران هجرت نازل شده بود، باز هم حق داشتیم تصور کنیم که محتوای پیام امر به [[نماز]] یا [[زکات]] و یا [[روزه]] است که پیامبر صلی الله علیه و آله می ترسید بر مردم سنگین باشد و یا دستور به جهاد با بت‌پرستان سرسخت است یعنی کسانی که در سر راه اسلام می ایستادند و معنی جهاد به صورت ظاهر عبارت از خسارت در نفوس و اموال است. بنابراین پیامبر صلی الله علیه و آله می ترسیده است که مبادا مسلمانان تحمل نکنند.
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۱: @@
 از [[عایشه]] و عبدالله بن عمر روایت کرده اند که سوره مائده آخرین سوره ای است که نازل شده است<ref>این مطلب را حاکم در «المستدرک »، ج 2، ص 311 نقل کرده است.</ref> و این مطلب که سوره مائده مشتمل بر آیه اکمال دین است، روایت مزبور را تایید می کند: «امروز برای شما دینتان را کامل ساختم و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را به عنوان دین برای شما پسندیدم » و این آیه مبارکه در حجة الوداع در حالی که نازل شد که پیامبر صلی الله علیه و آله در محل عرفه بود همان طوری که روایت  مسلم و بخاری از عمر گواه بر آن است<ref>بخاری آن را در ج 6، ص 63 ضمن تفسیر [[سوره مائده]] (در کتاب تفسیر) صحیح خود نقل کرده است و مسلم نیز بمانند او در صحیح خود روایت کرده است.</ref> و نیز روایت  شده است که این آیه موقعی نازل شد که پیامبر صلی الله علیه و آله از حجة الوداع تاریخی خود برگشته بود و در توقفگاه خویش در [[غدیر خم]] بود، همان طوری که روایات زیادی که پس از این بعضی از آن‌ها ذکر خواهد شد، دلالت  بر آن دارند.
-و از این مطالب درک می کنیم محتوای پیامی که پیامبر صلی الله علیه و آله ابلاغ آن را به مردم تاخیر انداخته بود، فرمان اعلان اصل [[توحید]] و واجبی از واجبات عبادی و دستور به مبارزه با بت‌پرستان و یا اهل کتاب نبوده است  بلکه فرمانی مربوط به سیاست داخلی دولت و حکومت  بوده است و اگر ما خاطرنشان کردیم که سوره مائده در ایام حجة الوداع و بعد از آن نازل شده است همان طوری که روایت  حاکم، بخاری و مسلم دلالت  بر آن دارند و یادآور شدیم که پیامبر صلی الله علیه و آله در حالی که از حجة الوداع برمی گشت ولایت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام را در غدیر خم اعلان فرمود، برای ما آسان است چنین نتیجه‌گیری کنیم که معنی آن پیام دستور بر اعلان ولایت علی علیه‌السلام بوده است.
+و از این مطالب درک می کنیم محتوای پیامی که پیامبر صلی الله علیه و آله ابلاغ آن را به مردم تاخیر انداخته بود، فرمان اعلان اصل [[توحید]] و واجبی از واجبات عبادی و دستور به مبارزه با بت‌پرستان و یا اهل کتاب نبوده است  بلکه فرمانی مربوط به سیاست داخلی دولت و حکومت  بوده است و اگر ما خاطرنشان کردیم که سوره مائده در ایام [[حجة الوداع]] و بعد از آن نازل شده است همان طوری که روایت  حاکم، بخاری و مسلم دلالت  بر آن دارند و یادآور شدیم که پیامبر صلی الله علیه و آله در حالی که از حجة الوداع برمی گشت ولایت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام را در غدیر خم اعلان فرمود، برای ما آسان است چنین نتیجه‌گیری کنیم که معنی آن پیام دستور بر اعلان ولایت علی علیه‌السلام بوده است.
 توضیح مطلب این است که پیامبر صلی الله علیه و آله موقعی که دستور یافت تا اعلان کند که علی علیه‌السلام زمامدار این امت است، از اختلاف پیروان خود و از این که گمان کنند او به خاطر خویشاوندی و نزدیکی این مقام را به علی بخشیده است، هراسناک بود. پس آیه تبلیغ نازل شد و او را مامور کرد تا آنچه از جانب پروردگارش نازل شده است ابلاغ کند و به او هشدار داد که اگر آن کار را نکند، در حقیقت  به وظیفه خود به عنوان یک پیامبر صلی الله علیه و آله قیام نکرده است و نیز به او وعده داد که خداوند او را از شر مردمی که از آن‌ها می ترسد حفظ خواهد کرد.
@@ سطر ۴۱: / سطر ۳۹: @@
 و کسانی از مردم [[مکه]] و دیگران که چشم طمع به ریاست داشتند از این که علی علیه‌السلام صاحب هر نوع مقامی می شد، تا وقتی که آن مقام ریاست عمومی در دنیا و [[آخرت]] نبود، ناراحت نمی شدند. البته این که خداوند دستور تبلیغ می دهد دلیل بر آن است که خداوند خواسته است تا برای بندگی مسلمانان رهبری تامین کند که اگر در زیر پرچم او حرکت کنند، گمراه نشوند و آن مقام رهبری، علی علیه‌السلام بزرگ خاندان عترت پاک پیامبر صلی الله علیه و آله بود که جدایی ناپذیر از [[قرآن]] و ضامن وحدت و پیشرفت امت است و به منظور امتثال همین دستور الهی بود که پیامبر صلی الله علیه و آله مقابل هزاران فرد ایستاد و آنچه را که باید اعلان کند، اعلان کرد.
-==این پیام هیچ ارتباطی به اهل کتاب نداشت.==
+==آیه تبلیغ و اهل کتاب==
 بعضی تصور کرده اند پیامی که پیامبر صلی الله علیه و آله ابلاغ آن را از ترس مردم به تاخیر انداخت مربوط به اهل کتاب بوده است. زیرا که پیش از این آیه چندین آیه راجع به ایشان صحبت می کند. از جمله این آیه مبارکه است: «یهودیان گفتند: دست  خدا بسته است، دست‌های ایشان بسته باد! به دلیل آن سخنی که گفتند، از رحمت  خدا دور شدند، بلکه دست‌های خداوند باز است، هر طوری که بخواهد، انفاق می کند و البته آنچه از جانب پروردگارت به تو فرو فرستاده شده است، برای اکثر آنان باعث فزونی سرکشی و کفر است و ما تا روز قیامت  بین ایشان دشمنی و کینه افکندیم، هرگاه آتشی برای جنگ شعله ور کردند خداوند آن را فرونشاند، آنان برای فساد در زمین شتاب دارند و خداوند تبهکاران را دوست نمی دارد».<ref>سوره مائده، آیه 70.</ref>
@@ سطر ۶۹: / سطر ۶۶: @@
 و چون سوره مائده در حجة الوداع و روزهای بعد از آن - همان طوری که احادیث پیش دلالت  بر آن دارند - نازل شده است و چون پیامبر صلی الله علیه و آله شتابزده و ناگهانی در [[غدیر خم]] توقفگاه حاجیان، توقف کرد تا ولایت علی علیه‌السلام را بر ایشان اعلان کند، برای ما جایز است. یقین پیدا کنیم که محتوای رسالت  به تاخیر افتاده، اعلان همان ولایت  بوده است. آری ما بدون مراجعه به [[احادیث]] ویژه ای که ما را با اسباب و عوامل نزول آیه مبارکه آشنا می سازند، می توانیم بر آن یقین پیدا کنیم و هنگامی که آگاه می شویم چندین حدیث دلالت دارد بر این که آن فرمان مربوط به ولایت علی علیه‌السلام است بر یقین ما نسبت  به آن افزوده می شود.
-دانشمند بزرگ [[سیوطی]] نقل کرده است که حافظ بن ابی‌حاتم به اسناد خود از ابوسعید خدری روایت کرده است که آیه روز غدیر خم درباره علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام بر پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نازل شد<ref>در مورد مصادر این [[احادیث]] 19 تا 25 اعتماد ما بر کتاب الغدیر، ج 1، صفحه های 214-222 ثقة‌الاسلام امینی بوده است.</ref> و در (کنز العمال، ج 6، ص 143) (چاپ اول) نقل شده است که محاملی در کتاب امالی خود به اسناد خویش از ابن عباس مطلب زیر را روایت  کرده است:
+دانشمند بزرگ [[سیوطی]] نقل کرده است که حافظ بن ابی‌حاتم به اسناد خود از [[ابوسعید خدری]] روایت کرده است که آیه روز غدیر خم درباره علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام بر پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نازل شد<ref>در مورد مصادر این [[احادیث]] 19 تا 25 اعتماد ما بر کتاب الغدیر، ج 1، صفحه های 214-222 ثقة‌الاسلام امینی بوده است.</ref> و در (کنز العمال، ج 6، ص 143) (چاپ اول) نقل شده است که محاملی در کتاب امالی خود به اسناد خویش از ابن عباس مطلب زیر را روایت  کرده است:
 «وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله مامور شد تا علی علیه‌السلام را جانشین خود قرار دهد، راهی مکه شد و فرمود: دیدم مردم هنوز تازه از کفر و جاهلیت وارد اسلام شده اند و هرگاه این کار را انجام دهم، می گویند نسبت  به پسرعمویش چنین کاری کرد و بعد رفت تا حجة الوداع را برگزار کرد، آن گاه برگشت تا وقتی که به محل غدیر خم رسید، خداوند بزرگ آیه مبارکه را نازل کرد: ای پیامبر صلی الله علیه و آله، آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است، تبلیغ کن تا آخر آیه. پس منادیی به پا ایستاد و ندای، الصلاة جامعة (شعار جهت دعوت عام) در داد و بعد پیامبر صلی الله علیه و آله به پا خاست و دست علی علیه‌السلام را گرفت و فرمود: هر کسی را که من سرپرست اویم پس علی علیه‌السلام سرپرست اوست. بار خدا دوست  بدار هر که او را دوست  بدارد و دشمن بدار هر کس را که او را دشمن دارد».
@@ سطر ۸۲: / سطر ۷۹: @@
 {{پانویس}}
 ==منابع==
 *امیرالمومنین اسوه وحدت،علامه محمدجواد الشری, ترجمه محمدرضا عطائى

@@ سطر ۸۵: / سطر ۸۵: @@
 * [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/41359/%D8%A7%D9%85%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%88%D9%85%D9%86%D9%8A%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA/preview/16808/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/  متن کتاب امیرالمومنین علیه‌السلام اسوه وحدت اسلامی].
 ==منابع==
-*امیرالمومنین اسوه وحدت،علامه محمدجواد الشری, ترجمه محمدرضا عطائى  از
+*امیرالمومنین اسوه وحدت،علامه محمدجواد الشری, ترجمه محمدرضا عطائى
 {{قرآن}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 این آیه یکی از سه آیه‌ای است که مستقیماً در رابطه با واقعه غدیر بر پیامبر نازل گردیده است. منابع [[شیعه]] و همچنین روایاتی که در بسیاری از منابع اهل سنت<ref>برای اطلاع از مدارک اهل سنت در این مورد رجوع نمایید به: خطابه غدیر در آئینه اسناد محمدباقر انصاری، بخش مستندسازی خطابه غدیر.</ref> نقل گردیده تصریح دارند پیامی که پیامبر به موجب این آیه مامور به ابلاغ آن گردید ولایت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام بوده است.
-==آیه تبلیغ==
+==سبب نزول آیه تبلیغ==
 به طورى كه در كتب سيره و [[حديث]] و [[تفسير]] آمده است، [[پيامبر اسلام]] در سال آخر عمر پربار خود، همراه با كاروان بزرگى از مسلمانان به سفر [[حج]] رفت و پس از انجام [[مناسك حج]] با همراهان خود، [[مكه]] را به قصد [[مدينه]] ترك كرد. هنگامى كه كاروان به سرزمين «رابغ» در سه ميلى «[[جحفه]]» رسيد، در كنار بركه‌اى كه به «[[غدير خم]]» معروف بود [[فرشته وحى]] بر پيامبر نازل شد و اين آيه را آورد:
 {{متن قرآن|«يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ»}} (مائده/ 67) اى پيامبر آنچه را كه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده، برسان و اگر نرسانى،                      پيام او را ابلاغ نكرده ‌اى و خداوند تو را از مردم حفظ مى‌كند همانا خدا گروه كافر را هدايت نمى‌ كند.

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 ==آیه تبلیغ==
-وقتی از علت توقف پیامبر صلی الله علیه و آله در [[غدیر خم]] و ابلاغ آن بزرگوار در مورد ولایت علی علیه‌السلام به مسلمانان آگاه شویم بر ما مسلم می شود که سخنان پیامبر صلی الله علیه و آله چیزی جز دستوری از جانب خداوند نبوده است و آن اعلان در مورد آینده [[رسالت]] و امت و همچنین تامین یک رهبر شایسته مربوط است.
+پيامبر خدا براى اجراى دستور خدا، فرمان داد كه كاروان يكصد و بيست هزار نفرى مسلمانان از حركت باز ايستد كسانى كه در جلو كاروان بودند ايستادند و آنها كه در عقب بودند به آنها پيوستند. ظهر روز پنجشنبه هيجدهم ماه ذيحجه سال دهم هجرت بود و هوا به شدت گرم بود مردم قسمتى از رداى خود را بر سر كشيدند و قسمتى را زيرانداز كردند و چادرى را سايبان پيامبر قرار دادند و پيامبر همراه با جمعيت نماز ظهر را خواند سپس روى نقطه بلندى كه از جهاز شتران ساخته بودند رفت و با صداى بلند خطبه‌اى خواند و در آن نزديك شدن مرگ خود را به مردم خبر داد و سفارشهايى كرد و آنگاه در برابر ديدگان آن جمعيت انبوه، دست على بن ابى طالب را گرفت و او را بالا برد به طورى كه زير بغل پيامبر نمايان شد. در اين حال فرمود:
+ايها الناس من كنت مولاه فهذا على مولاه (ثلاثا) اللهم وال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله ...
-در سوره مائده این آیه مبارکه را می خوانیم: «ای پیامبر صلی الله علیه و آله آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است به مردم تبلیغ کن، اگر نکردی حق رسالت او را انجام نداده ای و خداوند تو را از مردم حفظ می کند، به راستی که خداوند کافران را هدایت نمی کند».
+اى مردم هر كس را كه من رهبر او هستم اين على رهبر اوست. خدايا هر كس او را دوست بدارد دوستش بدار و هر كس او را دشمن بدارد، دشمنش بدار و هر كس او را يارى كند، ياريش بنما و هر كس او را خوار سازد، خوارش كن ...
+پس از اين مراسم مردم گروه گروه مى‌ آمدند و به على بن ابى طالب تبريك مى ‌گفتند و از جمله عمر بن خطاب به او تبريك گفت و او را رهبر و مولاى خود خواند. در همين زمان بود كه آيه ديگرى نازل شد و كامل شدن دين اسلام را اعلام نمود:
-این آیه صرفنظر از هر گونه حدیثی که درباره تفسیر آن رسیده است چند چیز را می رساند:
+{{متن قرآن|«الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً»}} <ref>(مائده/ 3)</ref> امروز دينتان را بر شما كامل كردم و نعمت خود را بر شما به پايان رساندم و اسلام را به عنوان دين بر شما پسنديدم.در اين موقع تكبير پيامبر اسلام بلند شد و فرمود: خدا را سپاسگزارم كه دين خود را كامل كرد و نعمت خود را به پايان رسانيد.
+حسان بن ثابت كه خود در آن مراسم حضور داشت با كسب اجازه از پيامبر اشعارى سرود كه چند بيت آن چنان است:
-* پیامی پیش از این آیه بوده است و سپس این آیه نازل شده است تا پیامبر صلی الله علیه و آله آن پیام را به مردم ابلاغ کند.
+{{بیت|فقال له قم يا علىّ فانّنى|رضيتك من بعدى اماما و هاديا}}
+{{بیت|هناك دعا اللهم وال وليه|و كن للذى عادا عليا معاديا}}
-* پیامبر صلی الله علیه و آله آن پیام را به تاخیر انداخته و یا به علت دشواری تبلیغ آن از ترس مردم، از پروردگارش تقاضای عفو کرده بود و دلیل بر این مطلب در خود همان آیه است  یعنی جمله: «و خداوند تو را از مردم حفظ می کند».
+  }}
 ==مضمون پیام==