آیه افک - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۹

2024-09-15T11:39:39Z

مهدی موسوی در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۱

2024-09-15T11:31:31Z

Zamani: Zamani صفحهٔ آيه افك را به آیه افک منتقل کرد

2019-12-12T09:54:09Z

Zamani صفحهٔ آيه افك را به آیه افک منتقل کرد

سید مهدی خدایی در ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۰۵

2018-07-12T08:05:28Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۵۵

2014-02-16T08:55:13Z

بهرامی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۰۸

2012-09-02T06:08:50Z

بهرامی: تعیین رده

2012-07-29T07:15:35Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۲۹

2012-07-22T08:29:57Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 11 سوره نور/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به يكى از همسران [[ر...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:49:49Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 11 سوره نور/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به يكى از همسران [[ر...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

آيه 11 [[سوره نور]]/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به يكى از همسران [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله پرداخته «آيه افك» نام دارد.<ref> [[بحارالانوار]]، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس اين آيه، گروهى از مسلمانان به اين تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشيدند:

'''''«إِنَّ الّذينَ جاءُوا بِالإِفكِ عُصبَةٌ مِنكُم لاتَحسَبوهُ شَرّاً لَكُم بَل هُو خَيرٌ لَكُم...».'''''

عايشه (در روايت مفصلى) اين آيه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140 و 141.</ref> او مى گويد: اين ماجرا هنگامى اتفاق افتاد كه در بازگشت از غزوه بنى المصطلق، از لشكر عقب ماند و به وسيله يكى از صحابه به نام صفوان بن معطل به لشكر ملحق شد؛ آن گاه گروهى وى را متهم كردند و اين آيه او را از اين اتهام تطهير كرد.<ref> همان، ص 140.</ref>

[[علامه طباطبايى]] طهارت و پاكى دامن همسران همه [[پيامبران]] را امرى عقلى دانسته و پس از نقل روايت عايشه به نقد آن نشسته و از جهات گوناگون در درستى آن خدشه كرده است.<ref> الميزان، ج 15، ص 96-104.</ref>

على بن ابراهيم قمى مى گويد: نزول آيه افك درباره عايشه، با روايات عامه موافق است؛ ولى روايات خاصه نزول اين آيه را درباره ماريه قبطيه و رفع اتهام از او مى داند.<ref> قمى، ج 2، ص 100.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 370-371

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 11 [[سوره نور]] كه به داستان «اِفک» ([[بهتان]]) گروهى از [[صحابه]] به  یكى از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه وآله پرداخته، «آیه افک» نام دارد.<ref> بحارالانوار، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس این [[آیه]]، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند.
+آیه 11 [[سوره نور]] كه به «[[داستان افک]]» و [[تهمت]] گروهى از [[صحابه]] به یكى از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه وآله پرداخته، «آیه افک» نام دارد.<ref> بحارالانوار، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس این [[آیه]]، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند.
 {{قرآن در قاب|سوره=24|آیه=11|ترجمه=به یقین کسانی که آن تهمت [بزرگ] را [درباره یکی از همسران پیامبر به میان] آوردند، گروهی [هم دست و هم فکر] از [میان] خود شما بودند، آن را برای خود شرّی مپندارید، بلکه آن برای شما خیر است، برای هر مردی از آنان کیفری به میزان گناهی است که مرتکب شده، و آن کس که بخش عمده آن را بر عهده گرفته است، برایش عذابی بزرگ است.}}
-[[عایشه]] (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140-141.</ref> در این باره گفته‌اند: [[پيامبر اكرم]] صلى الله عليه وآله در هر سفرى با قيد قرعه يكى از همسرانش را همراه مى‌برد. در «[[غزوه بنى مصطلق]]» عايشه را برد. وقتى كه نبرد پايان يافت و مردم به مدينه بازمى‌گشتند، عايشه براى تطهير و يا يافتن دانه‌هاى گردنبند گمشده‌اش، از قافله عقب ماند. يكى از اصحاب به نام صفوان  بن  معطل كه او نيز از قافله دور مانده بود، عايشه را به لشكر رساند. بعضى افراد به عايشه و آن صحابى، تهمت ناروا زدند. اين اتهام به گوش مردم‌ رسيد، پيامبر ناراحت شد و عايشه به خانه پدر رفت، تا آن كه اين آيه نازل شد.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140؛ تفسير ابن كثير.</ref>
+[[عایشه]] (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref>الدرالمنثور، ج 6، ص 140-141.</ref> مطابق این [[شأن نزول]] گفته‌اند: [[پيامبر اكرم]] صلى الله عليه وآله در هر سفرى با قيد قرعه يكى از همسرانش را همراه مى‌برد و در «[[غزوه بنى مصطلق]]» عايشه را برد. وقتى كه نبرد پايان يافت و مردم به [[مدينه]] بازمى‌گشتند، عايشه براى تطهير و يا يافتن دانه‌هاى گردنبند گمشده‌اش، از قافله عقب ماند. يكى از اصحاب به نام صفوان  بن  معطل كه او نيز از قافله دور مانده بود، عايشه را به لشكر رساند. بعضى افراد به عايشه و آن صحابى، تهمت ناروا زدند. اين اتهام به گوش مردم‌ رسيد، پيامبر ناراحت شد و عايشه به خانه پدر رفت، تا آن كه اين آيه نازل شد.<ref> الدرالمنثور، ج 6، ص 140؛ تفسير ابن كثير.</ref>
-[[علامه طباطبایى]] ضمن اینکه طهارت و پاكدامنى همسران همه [[پیامبران]] را امرى عقلى دانسته، پس از نقل روایت عایشه به نقد آن پرداخته و از جهات گوناگون در درستى آن خدشه كرده است.<ref> تفسیر المیزان، ج 15، ص 96-104.</ref>
+[[علامه طباطبایى]] ضمن اینکه طهارت و پاكدامنى همسران همه [[پیامبران]] را امرى عقلى دانسته، پس از نقل روایت عایشه، به نقد آن پرداخته و از جهات گوناگون در درستى آن خدشه كرده است.<ref> تفسیر المیزان، ج 15، ص 96-104.</ref>
 جمعى ديگر از مفسّران و خصوصاً نويسنده تفسير «[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن (کتاب)|اطيب‌البيان]]» با استفاده از روايات متعدّد و مستند نقل مى‌كنند كه اين آيه درباره‌ى «[[ماريه قبطيه]]» (يكى ديگر از همسران رسول خدا) است، كه خداوند به او فرزندى به نام «ابراهيم» داد، ولى پس از 18 ماه از دنيا رفت. عايشه و حفصه گفتند: اى رسول خدا! چرا گريه مى‌كنى؟ ابراهيم فرزند تو نبود، بلكه شخص ديگرى غير از تو با ماريه همبستر شده و ابراهيم متولد شده است. اينجا بود كه اين آيه نازل شد. علامه [[سید جعفر مرتضی عاملی]] نیز در كتاب گرانقدر «حديث الافک» اين بيان را تأييد مى‌كند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 11 [[سوره نور]]/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به  یكى  از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله پرداخته «آیه افك» نام دارد.<ref> [[بحارالانوار]]، ج 76، ص 110.</ref>
+آیه 11 [[سوره نور]] كه به داستان «اِفک» ([[بهتان]]) گروهى از [[صحابه]] به  یكى از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه وآله پرداخته، «آیه افک» نام دارد.<ref> بحارالانوار، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس این [[آیه]]، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند.
-{{قرآن در قاب|سوره=24|آیه=11|ترجمه=کسانی که آن دروغ بزرگ را ساخته اند گروهی از شمایند مپندارید که، شمارا در آن شری بود نه ، خیر شما در آن بود هر مردی از آنها بدان اندازه از گناه که مرتکب شده است به کیفر رسد، و از میان آنها آن که بیشترین این بهتان را به عهده دارد به عذابی بزرگ گرفتار می آید}}
+{{قرآن در قاب|سوره=24|آیه=11|ترجمه=به یقین کسانی که آن تهمت [بزرگ] را [درباره یکی از همسران پیامبر به میان] آوردند، گروهی [هم دست و هم فکر] از [میان] خود شما بودند، آن را برای خود شرّی مپندارید، بلکه آن برای شما خیر است، برای هر مردی از آنان کیفری به میزان گناهی است که مرتکب شده، و آن کس که بخش عمده آن را بر عهده گرفته است، برایش عذابی بزرگ است.}}
-بر اساس این آیه، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند.  عایشه (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140 و 141.</ref> او مى گوید: این ماجرا هنگامى اتفاق افتاد كه در بازگشت از غزوه بنى المصطلق، از لشكر عقب ماند و به وسیله یكى از صحابه به نام صفوان  بن  معطل به لشكر ملحق شد؛ آن گاه گروهى وى را متهم كردند و این آیه او را از این اتهام تطهیر كرد.<ref> همان، ص 140.</ref>
+[[عایشه]] (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140-141.</ref> در این باره گفته‌اند: [[پيامبر اكرم]] صلى الله عليه وآله در هر سفرى با قيد قرعه يكى از همسرانش را همراه مى‌برد. در «[[غزوه بنى مصطلق]]» عايشه را برد. وقتى كه نبرد پايان يافت و مردم به مدينه بازمى‌گشتند، عايشه براى تطهير و يا يافتن دانه‌هاى گردنبند گمشده‌اش، از قافله عقب ماند. يكى از اصحاب به نام صفوان  بن  معطل كه او نيز از قافله دور مانده بود، عايشه را به لشكر رساند. بعضى افراد به عايشه و آن صحابى، تهمت ناروا زدند. اين اتهام به گوش مردم‌ رسيد، پيامبر ناراحت شد و عايشه به خانه پدر رفت، تا آن كه اين آيه نازل شد.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140؛ تفسير ابن كثير.</ref>
-[[علامه طباطبایى]] طهارت و پاكى دامن همسران همه [[پیامبران]] را امرى عقلى دانسته و پس از نقل روایت عایشه به نقد آن نشسته و از جهات گوناگون در درستى آن خدشه كرده است.<ref> المیزان، ج 15، ص 96-104.</ref>
+[[علامه طباطبایى]] ضمن اینکه طهارت و پاكدامنى همسران همه [[پیامبران]] را امرى عقلى دانسته، پس از نقل روایت عایشه به نقد آن پرداخته و از جهات گوناگون در درستى آن خدشه كرده است.<ref> تفسیر المیزان، ج 15، ص 96-104.</ref>
-على  بن ابراهیم قمى مى گوید: نزول آیه افك درباره عایشه، با روایات عامه موافق است؛ ولى  روایات خاصه نزول این آیه را درباره ماریه قبطیه و رفع اتهام از او مى داند.<ref> قمى، ج 2، ص 100.</ref>
+جمعى ديگر از مفسّران و خصوصاً نويسنده تفسير «[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن (کتاب)|اطيب‌البيان]]» با استفاده از روايات متعدّد و مستند نقل مى‌كنند كه اين آيه درباره‌ى «[[ماريه قبطيه]]» (يكى ديگر از همسران رسول خدا) است، كه خداوند به او فرزندى به نام «ابراهيم» داد، ولى پس از 18 ماه از دنيا رفت. عايشه و حفصه گفتند: اى رسول خدا! چرا گريه مى‌كنى؟ ابراهيم فرزند تو نبود، بلكه شخص ديگرى غير از تو با ماريه همبستر شده و ابراهيم متولد شده است. اينجا بود كه اين آيه نازل شد. علامه [[سید جعفر مرتضی عاملی]] نیز در كتاب گرانقدر «حديث الافک» اين بيان را تأييد مى‌كند.
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۵: @@
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص370-371.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص370-371.
+*[[تفسیر نور]]، محسن قرائتی، ج6، ص152.
 {{قرآن}}
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره نور]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 11 [[سوره نور]]/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به  یكى  از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله پرداخته «آیه افك» نام دارد.<ref> [[بحارالانوار]]، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس این آیه، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند:
+آیه 11 [[سوره نور]]/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به  یكى  از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله پرداخته «آیه افك» نام دارد.<ref> [[بحارالانوار]]، ج 76، ص 110.</ref>
-{{متن قرآن|«إِنَّ الّذينَ جاءُوا بِالإِفكِ عُصبَةٌ مِنكُم لاتَحسَبوهُ شَرّاً لَكُم بَل هُو خَيرٌ لَكُم...»}}
+{{قرآن در قاب|سوره=24|آیه=11|ترجمه=کسانی که آن دروغ بزرگ را ساخته اند گروهی از شمایند مپندارید که، شمارا در آن شری بود نه ، خیر شما در آن بود هر مردی از آنها بدان اندازه از گناه که مرتکب شده است به کیفر رسد، و از میان آنها آن که بیشترین این بهتان را به عهده دارد به عذابی بزرگ گرفتار می آید}}
-عایشه (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140 و 141.</ref> او مى گوید: این ماجرا هنگامى اتفاق افتاد كه در بازگشت از غزوه بنى المصطلق، از لشكر عقب ماند و به وسیله یكى از صحابه به نام صفوان  بن  معطل به لشكر ملحق شد؛ آن گاه گروهى وى را متهم كردند و این آیه او را از این اتهام تطهیر كرد.<ref> همان، ص 140.</ref>
+بر اساس این آیه، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند.  عایشه (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140 و 141.</ref> او مى گوید: این ماجرا هنگامى اتفاق افتاد كه در بازگشت از غزوه بنى المصطلق، از لشكر عقب ماند و به وسیله یكى از صحابه به نام صفوان  بن  معطل به لشكر ملحق شد؛ آن گاه گروهى وى را متهم كردند و این آیه او را از این اتهام تطهیر كرد.<ref> همان، ص 140.</ref>
 [[علامه طباطبایى]] طهارت و پاكى دامن همسران همه [[پیامبران]] را امرى عقلى دانسته و پس از نقل روایت عایشه به نقد آن نشسته و از جهات گوناگون در درستى آن خدشه كرده است.<ref> المیزان، ج 15، ص 96-104.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 11 [[سوره نور]]/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به  یكى  از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله پرداخته «آیه افك» نام دارد.<ref> [[بحارالانوار]]، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس این آیه، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند:
-«{{متن قرآن|إِنَّ الّذينَ جاءُوا بِالإِفكِ عُصبَةٌ مِنكُم لاتَحسَبوهُ شَرّاً لَكُم بَل هُو خَيرٌ لَكُم ... }}».
+{{متن قرآن|«إِنَّ الّذينَ جاءُوا بِالإِفكِ عُصبَةٌ مِنكُم لاتَحسَبوهُ شَرّاً لَكُم بَل هُو خَيرٌ لَكُم...»}}
 عایشه (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140 و 141.</ref> او مى گوید: این ماجرا هنگامى اتفاق افتاد كه در بازگشت از غزوه بنى المصطلق، از لشكر عقب ماند و به وسیله یكى از صحابه به نام صفوان  بن  معطل به لشكر ملحق شد؛ آن گاه گروهى وى را متهم كردند و این آیه او را از این اتهام تطهیر كرد.<ref> همان، ص 140.</ref>
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 على  بن ابراهیم قمى مى گوید: نزول آیه افك درباره عایشه، با روایات عامه موافق است؛ ولى  روایات خاصه نزول این آیه را درباره ماریه قبطیه و رفع اتهام از او مى داند.<ref> قمى، ج 2، ص 100.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره نور]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 11 [[سوره نور]]/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به  یكى  از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله پرداخته «آیه افك» نام دارد.<ref> [[بحارالانوار]]، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس این آیه، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند:
-'''''«إِنَّ الّذینَ جاءُوا بِالإِفكِ عُصبَةٌ مِنكُم لاتَحسَبوهُ شَرّاً لَكُم بَل هُو خَیرٌ لَكُم...».'''''
+«{{متن قرآن|إِنَّ الّذينَ جاءُوا بِالإِفكِ عُصبَةٌ مِنكُم لاتَحسَبوهُ شَرّاً لَكُم بَل هُو خَيرٌ لَكُم ... }}».
 عایشه (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140 و 141.</ref> او مى گوید: این ماجرا هنگامى اتفاق افتاد كه در بازگشت از غزوه بنى المصطلق، از لشكر عقب ماند و به وسیله یكى از صحابه به نام صفوان  بن  معطل به لشكر ملحق شد؛ آن گاه گروهى وى را متهم كردند و این آیه او را از این اتهام تطهیر كرد.<ref> همان، ص 140.</ref>
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۵: @@
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 370-371
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۴
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+===آیه افك===
-آيه 11 [[سوره نور]]/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به  يكى  از همسران [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله پرداخته «آيه افك» نام دارد.<ref> [[بحارالانوار]]، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس اين آيه، گروهى از مسلمانان به اين تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشيدند:
+آیه 11 [[سوره نور]]/ 24 كه به داستان افك (بهتان) گروهى از صحابه به  یكى  از همسران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله پرداخته «آیه افك» نام دارد.<ref> [[بحارالانوار]]، ج 76، ص 110.</ref> بر اساس این آیه، گروهى از مسلمانان به این تهمت دامن زدند و در اشاعه آن كوشیدند:
-'''''«إِنَّ الّذينَ جاءُوا بِالإِفكِ عُصبَةٌ مِنكُم لاتَحسَبوهُ شَرّاً لَكُم بَل هُو خَيرٌ لَكُم...».'''''
+'''''«إِنَّ الّذینَ جاءُوا بِالإِفكِ عُصبَةٌ مِنكُم لاتَحسَبوهُ شَرّاً لَكُم بَل هُو خَیرٌ لَكُم...».'''''
-عايشه (در روايت مفصلى) اين آيه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140 و 141.</ref> او مى گويد: اين ماجرا هنگامى اتفاق افتاد كه در بازگشت از غزوه بنى المصطلق، از لشكر عقب ماند و به وسيله يكى از صحابه به نام صفوان  بن  معطل به لشكر ملحق شد؛ آن گاه گروهى وى را متهم كردند و اين آيه او را از اين اتهام تطهير كرد.<ref> همان، ص 140.</ref>
+عایشه (در روایت مفصلى) این آیه را در شأن خود مى داند.<ref> الدّرالمنثور، ج 6، ص 140 و 141.</ref> او مى گوید: این ماجرا هنگامى اتفاق افتاد كه در بازگشت از غزوه بنى المصطلق، از لشكر عقب ماند و به وسیله یكى از صحابه به نام صفوان  بن  معطل به لشكر ملحق شد؛ آن گاه گروهى وى را متهم كردند و این آیه او را از این اتهام تطهیر كرد.<ref> همان، ص 140.</ref>
-[[علامه طباطبايى]] طهارت و پاكى دامن همسران همه [[پيامبران]] را امرى عقلى دانسته و پس از نقل روايت عايشه به نقد آن نشسته و از جهات گوناگون در درستى آن خدشه كرده است.<ref> الميزان، ج 15، ص 96-104.</ref>
+[[علامه طباطبایى]] طهارت و پاكى دامن همسران همه [[پیامبران]] را امرى عقلى دانسته و پس از نقل روایت عایشه به نقد آن نشسته و از جهات گوناگون در درستى آن خدشه كرده است.<ref> المیزان، ج 15، ص 96-104.</ref>
-على  بن ابراهيم قمى مى گويد: نزول آيه افك درباره عايشه، با روايات عامه موافق است؛ ولى  روايات خاصه نزول اين آيه را درباره ماريه قبطيه و رفع اتهام از او مى داند.<ref> قمى، ج 2، ص 100.</ref>
+على  بن ابراهیم قمى مى گوید: نزول آیه افك درباره عایشه، با روایات عامه موافق است؛ ولى  روایات خاصه نزول این آیه را درباره ماریه قبطیه و رفع اتهام از او مى داند.<ref> قمى، ج 2، ص 100.</ref>
 ==پانویس ==
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 ===منابع===
-علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 370-371
+علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 370-371