آیه استواء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۹

2024-09-15T07:29:45Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه استواء را به آیه استواء منتقل کرد

2024-01-06T13:52:24Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه استواء را به آیه استواء منتقل کرد

سید مهدی خدایی در ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۴۵

2018-07-12T07:45:30Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۱۴

2014-02-17T06:14:36Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۵۸

2014-02-16T08:58:04Z

بهرامی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۷

2012-09-02T05:37:02Z

بهرامی: تعیین رده

2012-07-29T07:13:11Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۲۹

2012-07-22T08:29:49Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 5 سوره طه/ 20 را «آيه استواء» ناميده اند. سير اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ ف...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:49:44Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 5 سوره طه/ 20 را «آيه استواء» ناميده اند.<ref> سير اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ ف...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

آيه 5 [[سوره طه]]/ 20 را «آيه استواء» ناميده اند.<ref> سير اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى، ج 2، ص 277.</ref>

«الرّحمنُ عَلى العَرشِ اسْتَوى ». مفسران در معناى استواى خداوند و عرش به تفصيل سخن گفته اند؛ ولى بسيارى از آنان اين آيه را كنايه از تسلط پروردگار و احاطه كامل او به جهان آفرينش دانسته اند.<ref> روض الجنان، ج 13، ص 136؛ مجمع البيان، ج 7، ص 5.</ref>

اين آيه را از آيات متشابه قرآن نيز برشمرده اند.<ref> فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى، ص 278.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 370

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 5 [[سوره طه]]/ 20 را «آیه استواء» نامیده اند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ج 2، ص 277.</ref>
+آیه 5 [[سوره طه]] را «آیه اِستواء» نامیده اند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ج 2، ص 277.</ref>
-{{قرآن در قاب|«الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى»|ترجمه=خدای رحمان بر عرش استیلا دارد|سوره=20|آیه=5}}
+{{قرآن در قاب|«الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى»|ترجمه=[خدای] رحمان بر تخت فرمانروایی و تدبیر امور آفرینش چیره و مسلّط است.|سوره=20|آیه=5}}
-مفسران در معناى استواى خداوند و عرش به تفصیل سخن گفته اند؛ ولى بسیارى از آنان این آیه را كنایه از تسلط پروردگار و احاطه كامل او به جهان آفرینش دانسته اند.<ref> روض الجنان، ج 13، ص 136؛ مجمع البیان، ج 7، ص 5.</ref>
+مفسران در معناى استواى [[خداوند]] بر [[عرش]] به تفصیل سخن گفته اند؛ ولى بسیارى از آنان این [[آیه]] را كنایه از تسلط پروردگار و احاطه كامل او به جهان آفرینش دانسته اند.<ref> روض الجنان، ج 13، ص 136؛ مجمع البیان، ج 7، ص 5.</ref>
-این آیه را از آیات متشابه قرآن نیز برشمرده اند.<ref> فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ص 278.</ref>
+این آیه را از آیات [[آیات محکم و متشابه|متشابه]] [[قرآن]] نیز برشمرده اند.<ref> فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ص 278.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص370.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص370.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 5 [[سوره طه]]/ 20 را «آیه استواء» نامیده اند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ج 2، ص 277.</ref>
-{{قرآن در قاب|«الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى»|سوره=20|آیه=5}}
+{{قرآن در قاب|«الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى»|ترجمه=خدای رحمان بر عرش استیلا دارد|سوره=20|آیه=5}}
 مفسران در معناى استواى خداوند و عرش به تفصیل سخن گفته اند؛ ولى بسیارى از آنان این آیه را كنایه از تسلط پروردگار و احاطه كامل او به جهان آفرینش دانسته اند.<ref> روض الجنان، ج 13، ص 136؛ مجمع البیان، ج 7، ص 5.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۱۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==آیه استواء==~~
−
	آیه 5 [[سوره طه]]/ 20 را «آیه استواء» نامیده اند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ج 2، ص 277.</ref>		آیه 5 [[سوره طه]]/ 20 را «آیه استواء» نامیده اند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ج 2، ص 277.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-===آیه استواء===
+==آیه استواء==
 آیه 5 [[سوره طه]]/ 20 را «آیه استواء» نامیده اند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ج 2، ص 277.</ref>
-{{قرآن در قاب|الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى|سوره=20|آیه=5}}. مفسران در معناى استواى خداوند و عرش به تفصیل سخن گفته اند؛ ولى بسیارى از آنان این آیه را كنایه از تسلط پروردگار و احاطه كامل او به جهان آفرینش دانسته اند.<ref> روض الجنان، ج 13، ص 136؛ مجمع البیان، ج 7، ص 5.</ref>
+{{قرآن در قاب|«الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى»|سوره=20|آیه=5}}
 این آیه را از آیات متشابه قرآن نیز برشمرده اند.<ref> فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ص 278.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره طه]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 آیه 5 [[سوره طه]]/ 20 را «آیه استواء» نامیده اند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج 18، ص 474؛ فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ج 2، ص 277.</ref>
-«الرّحمنُ عَلى العَرشِ اسْتَوى ». مفسران در معناى استواى خداوند و عرش به تفصیل سخن گفته اند؛ ولى بسیارى از آنان این آیه را كنایه از تسلط پروردگار و احاطه كامل او به جهان آفرینش دانسته اند.<ref> روض الجنان، ج 13، ص 136؛ مجمع البیان، ج 7، ص 5.</ref>
+{{قرآن در قاب|الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى|سوره=20|آیه=5}}. مفسران در معناى استواى خداوند و عرش به تفصیل سخن گفته اند؛ ولى بسیارى از آنان این آیه را كنایه از تسلط پروردگار و احاطه كامل او به جهان آفرینش دانسته اند.<ref> روض الجنان، ج 13، ص 136؛ مجمع البیان، ج 7، ص 5.</ref>
 این آیه را از آیات متشابه قرآن نیز برشمرده اند.<ref> فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامى، ص 278.</ref>
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 370
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۲
(بدون تفاوت)