آیه اذُن واعیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه اذُن واعيه را به آیه اذُن واعیه منتقل کرد

2024-09-11T13:57:24Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه اذُن واعيه را به آیه اذُن واعیه منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۵

2024-09-09T13:15:28Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۴۳

2018-07-12T07:43:42Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۵۹

2014-02-16T08:59:34Z

Saeed zamani در ‏۶ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۴:۴۸

2013-08-06T04:48:39Z

Saeed zamani در ‏۶ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۴:۴۸

2013-08-06T04:48:18Z

Saeed zamani: اصلاح اشتباه تایپی در آیه

2013-08-06T04:14:29Z

اصلاح اشتباه تایپی در آیه

بهرامی در ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۳۸

2012-09-05T07:38:31Z

بهرامی در ‏۱ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۳۰

2012-09-01T12:30:38Z

بهرامی: تعیین رده

2012-07-29T07:41:02Z

تعیین رده

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-«اذن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه براى آیه 12 [[سوره حاقه]]/ 69 قرار داده شده است.<ref> نهج الحق، ص 183؛ [[بحارالانوار]]، ج 35، ص 326.</ref>
+«اُذُن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه برخی براى آیه 12 [[سوره حاقه]] قرار داده‌اند.<ref> نهج الحق، علامه حلی، ص 183؛ بحارالانوار، ج 35، ص 326.</ref> آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح|نوح]] علیه‌السلام و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این [[آیه]] مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله [[عبرت]] و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.
-{{قرآن در قاب|«لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ»|ترجمه=تا آن را مایه اندرزتان گردانیم و گوش نگه دارنده اندرز آن را فرا گیرد|سوره=69|آیه=12}}
+{{قرآن در قاب|«لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ»|ترجمه=تا آن را برای شما مایه تذکر و بیداری قرار دهیم و گوش شنوا آن را [به عنوان مایه عبرت و تذکر] حفظ کند.|سوره=69|آیه=12}}
-آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح|نوح]] و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله عبرت و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.
+مفسران [[شیعه]] و [[سنی]]، در ذیل این آیه گفته اند: [[حضرت رسول]] صلى الله علیه وآله پس از نزول این آیه، خطاب به [[حضرت على]] علیه‌السلام فرمود: اى على! از خدا خواسته ام كه گوش تو را «واعیه» (شنوا) گرداند و على علیه‌السلام فرمود: پس از آن، هرگز چیزى را فراموش نكردم.<ref> جامع البیان، ج 29، ص 69؛ الدرالمنثور، ج 8، ص 267.</ref>
-مفسران [[شیعه]] و سنى، در ذیل این آیه گفته اند: حضرت رسول صلى الله علیه و آله پس از نزول این آیه، خطاب به [[امام على]] علیه‌السلام فرمود: اى على! از خدا خواسته ام كه گوش تو را «واعیه» (شنوا) گرداند و على علیه‌السلام گفت: پس از آن، هرگز چیزى را فراموش نكردم.<ref> جامع البیان، مج 14، ج 29، ص 69؛ الدرالمنثور، ج 8، ص 267.</ref>
+بر پایه روایتى دیگر، پیغمبر صلى الله علیه وآله به على علیه‌السلام فرمود: خداوند به من فرمان داد كه تو را به خود نزدیك كنم و دور نسازم و آموزشت دهم تا آن را حفظ كنى و بر خدا است كه آنچه را مى شنوى، حفظ نمایى؛ آنگاه این آیه نازل شد.<ref> اسباب النزول، واحدى، ص 379؛ مجمع البیان، ج 10، ص 519.</ref>
-بر پایه روایتى دیگر، پیغمبر صلى الله علیه و آله به على علیه‌السلام فرمود: خداوند به من فرمان داد كه تو را به خود نزدیك كنم و دور نسازم و آموزشت دهم تا آن را حفظ كنى و بر خدا است كه آنچه را مى شنوى، حفظ نمایى؛ آنگاه این آیه نازل شد.<ref> اسباب النزول، واحدى، ص 379؛ مجمع البیان، ج 10، ص 519.</ref>
+[[اصبغ بن نباته]] نقل نماید که [[امیرالمؤمنین]] على علیه‌السلام قسم یاد می‌کرد و مى فرمود: به خدا سوگند من کسى هستم که این آیه درباره من نازل شده است.<ref>تفسیر عیاشى.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص368.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص368.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 «اذن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه براى آیه 12 [[سوره حاقه]]/ 69 قرار داده شده است.<ref> نهج الحق، ص 183؛ [[بحارالانوار]]، ج 35، ص 326.</ref>
-{{قرآن در قاب|«لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ»|سوره=69|آیه=12}}
+{{قرآن در قاب|«لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ»|ترجمه=تا آن را مایه اندرزتان گردانیم و گوش نگه دارنده اندرز آن را فرا گیرد|سوره=69|آیه=12}}
 آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح|نوح]] و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله عبرت و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 «اذن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه براى آیه 12 [[سوره حاقه]]/ 69 قرار داده شده است.<ref> نهج الحق، ص 183؛ [[بحارالانوار]]، ج 35، ص 326.</ref>
-{{قرآن در قاب|لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ|سوره=69|آیه=12}}
+{{قرآن در قاب|«لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ»|سوره=69|آیه=12}}
 آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح|نوح]] و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله عبرت و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 بر پایه روایتى دیگر، پیغمبر صلى الله علیه و آله به على علیه‌السلام فرمود: خداوند به من فرمان داد كه تو را به خود نزدیك كنم و دور نسازم و آموزشت دهم تا آن را حفظ كنى و بر خدا است كه آنچه را مى شنوى، حفظ نمایى؛ آنگاه این آیه نازل شد.<ref> اسباب النزول، واحدى، ص 379؛ مجمع البیان، ج 10، ص 519.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره حاقه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۴:۴۸
سطر ۱:		سطر ۱:
	«اذن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه براى آیه 12 [[سوره حاقه]]/ 69 قرار داده شده است.<ref> نهج الحق، ص 183؛ [[بحارالانوار]]، ج 35، ص 326.</ref>		«اذن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه براى آیه 12 [[سوره حاقه]]/ 69 قرار داده شده است.<ref> نهج الحق، ص 183؛ [[بحارالانوار]]، ج 35، ص 326.</ref>
−

	{{قرآن در قاب\|لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ\|سوره=69\|آیه=12}}		{{قرآن در قاب\|لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ\|سوره=69\|آیه=12}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۴:۴۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~===آیه اذُن واعیه===~~
−
	«اذن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه براى آیه 12 [[سوره حاقه]]/ 69 قرار داده شده است.<ref> نهج الحق، ص 183؛ [[بحارالانوار]]، ج 35، ص 326.</ref>		«اذن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه براى آیه 12 [[سوره حاقه]]/ 69 قرار داده شده است.<ref> نهج الحق، ص 183؛ [[بحارالانوار]]، ج 35، ص 326.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۴:۱۴
سطر ۴:		سطر ۴:


−	{{قرآن در قاب\|~~لِنَجعَلهَا لَكُم تَذكِرةً و تَعَيها أذنٌ وعِية~~\|سوره=69\|آیه=12}}	+	{{قرآن در قاب\|لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَ‌ةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ\|سوره=69\|آیه=12}}

	آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح\|نوح]] و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله عبرت و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.		آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح\|نوح]] و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله عبرت و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۳۸
سطر ۴:		سطر ۴:


−	{{قرآن در قاب\|لِنَجعَلهَا لَكُم تَذكِرةً و تَعَيها أذنٌ وعِية\|سوره=27\|آیه=62}}	+	{{قرآن در قاب\|لِنَجعَلهَا لَكُم تَذكِرةً و تَعَيها أذنٌ وعِية\|سوره=69\|آیه=12}}

	آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح\|نوح]] و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله عبرت و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.		آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح\|نوح]] و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله عبرت و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 «اذن واعیه» به معناى گوش شنوا و فراگیرنده، عنوانى است كه براى آیه 12 [[سوره حاقه]]/ 69 قرار داده شده است.<ref> نهج الحق، ص 183؛ [[بحارالانوار]]، ج 35، ص 326.</ref>
-'''''«لِنَجعَلهَا لَكُم تَذكِرةً و تَعَیها أذنٌ وعِیَة».'''''
 آیات پیشین به نابودى قوم [[حضرت نوح|نوح]] و رهایى گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه مى گوید: این نابودى و نجات را وسیله عبرت و تذكرى براى شما قرار دادیم تا «گوش هاى شنوا» آن را دریابد و بفهمد.
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۹: @@
 آیه اذُن
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۴۱
سطر ۱۷:		سطر ۱۷:
	علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد 1، ص 368		علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد 1، ص 368
	آیه اذُن		آیه اذُن
		+	[[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]