آیه اذن جهاد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ آيه اذن جهاد را به آیه اذن جهاد منتقل کرد

2024-09-11T13:58:05Z

مهدی موسوی صفحهٔ آيه اذن جهاد را به آیه اذن جهاد منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۳

2024-09-09T12:33:16Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۷

2018-07-10T08:27:32Z

Zamani در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۲:۴۹

2014-02-16T12:49:25Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۰۰

2014-02-16T09:00:47Z

بهرامی در ‏۱ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۱۹

2012-09-01T12:19:31Z

بهرامی: تعیین رده

2012-07-29T07:09:53Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۲۹

2012-07-22T08:29:42Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 39 سوره حج/ 22 را «آيه اذن جهاد» نام نهاده اند. احكام القرآن، ابن العربى...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:49:40Z

صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 39 سوره حج/ 22 را «آيه اذن جهاد» نام نهاده اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

-

آيه 39 [[سوره حج]]/ 22 را «آيه اذن جهاد» نام نهاده اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 102.</ref> برخى آن را آيه اذن فى القتال<ref> همان.</ref> و برخى آيه جهاد<ref> الناسخ والمنسوخ فى القرآن، نحّاس، ص 132.</ref> ناميده اند؛ زيرا مسلمانان پس از تحمل آزار و شكنجه ها و تحميل جنگ بر آنان، براى نخستين بار با نزول اين آيه در [[مدينه]] اجازه يافتند با مشركان بجنگند:

'''''«أُذِنَ لِلَّذينَ يُقتَلونَ بِأنّهم ظُلِموا و إنَّ اللّهَ عَلى نَصرِهِم لَقدِير».'''''

در شأن نزول اين آيه آورده اند كه مسلمانان همواره در [[مكه]] مورد آزار مشركان قرار مى گرفتند و بارها مجروح و كتك خورده، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله شكايت مى بردند و حضرت، آن ها را به صبر دعوت كرده، مى فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام تا اين كه به [[مدينه]] هجرت كرد و براى نخستين بار اين آيه فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد.<ref> مجمع البيان، ج 7، ص 138؛ اسباب النزول، واحدى، ص 258.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منابع===

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 368

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 39 [[سوره حج]]/ 22 را «آیه اذن جهاد» نام نهاده اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 102.</ref>
+آیه 39 [[سوره حج]] را «آیه اذن جهاد» نام نهاده‌اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 102.</ref> برخى آن را «آیه اذن فى القتال»<ref> همان.</ref> و برخى «آیه جهاد»<ref> الناسخ والمنسوخ فى القرآن، نحّاس، ص 132.</ref> نامیده اند؛ زیرا مسلمانان پس از تحمل آزار و شكنجه ها و تحمیل جنگ بر آنان، براى نخستین بار با نزول این [[آیه]] در [[مدینه]] اجازه یافتند با مشركان بجنگند.
-{{قرآن در قاب|«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ»|ترجمه=به مسلمانان که مورد قتل (و غارت) قرار گرفته‌اند رخصت (جنگ با دشمنان) داده شد، زیرا آنها از دشمن سخت ستم کشیدند و همانا خدا بر یاری آنها قادر است|سوره=22|آیه=39}}
+{{قرآن در قاب|«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ»|ترجمه=به کسانی که [ستمکارانه] مورد جنگ و هجوم قرار می گیرند، چون به آنان ستم شده اذن جنگ داده شده، مسلماً خدا بر یاری دادن آنان تواناست.|سوره=22|آیه=39}}
-برخى آن را آیه اذن فى القتال<ref> همان.</ref> و برخى آیه جهاد<ref> الناسخ والمنسوخ فى القرآن، نحّاس، ص 132.</ref> نامیده اند؛ زیرا مسلمانان پس از تحمل آزار و شكنجه ها و تحمیل جنگ بر آنان، براى نخستین بار با نزول این آیه در [[مدینه]] اجازه یافتند با مشركان بجنگند
+در [[شأن نزول]] این آیه آورده اند كه مسلمانان همواره در [[مكه]] مورد آزار مشركان قرار مى گرفتند و بارها مجروح و كتك خورده، نزد [[پیامبر]] صلى الله علیه وآله شكایت مى بردند و آن حضرت، آنها را به صبر دعوت كرده و مى فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام؛ تا این كه به [[مدینه]] هجرت كرد و براى نخستین بار این آیه درباره قتال فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد.<ref> مجمع البیان، ج 7، ص 138؛ اسباب النزول، واحدى، ص 258.</ref>
 ==پانویس==
 <references/>
 ==منابع==
-* علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص368.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، علی خراسانی، ج1، ص368.
+*[[نمونه بینات در شأن نزول آیات]]، محمدباقر محقق،‌ ص403.
 ==پیوند==
 *[[آیه 39 سوره حج|مشاهده ترجمه و تفسیر آیه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیه 39 [[سوره حج]]/ 22 را «آیه اذن جهاد» نام نهاده اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 102.</ref> برخى آن را آیه اذن فى القتال<ref> همان.</ref> و برخى آیه جهاد<ref> الناسخ والمنسوخ فى القرآن، نحّاس، ص 132.</ref> نامیده اند؛ زیرا مسلمانان پس از تحمل آزار و شكنجه ها و تحمیل جنگ بر آنان، براى نخستین بار با نزول این آیه در [[مدینه]] اجازه یافتند با مشركان بجنگند:
+آیه 39 [[سوره حج]]/ 22 را «آیه اذن جهاد» نام نهاده اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 102.</ref>
-{{قرآن در قاب|«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ»|سوره=22|آیه=39}}
+{{قرآن در قاب|«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ»|ترجمه=به مسلمانان که مورد قتل (و غارت) قرار گرفته‌اند رخصت (جنگ با دشمنان) داده شد، زیرا آنها از دشمن سخت ستم کشیدند و همانا خدا بر یاری آنها قادر است|سوره=22|آیه=39}}
 در شأن نزول این آیه آورده اند كه مسلمانان همواره در [[مكه]] مورد آزار مشركان قرار مى گرفتند و بارها مجروح و كتك خورده، نزد پیامبر صلى الله علیه و آله شكایت مى بردند و حضرت، آن ها را به صبر دعوت كرده، مى فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام تا این كه به [[مدینه]] هجرت كرد و براى نخستین بار این آیه فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد.<ref> مجمع البیان، ج 7، ص 138؛ اسباب النزول، واحدى، ص 258.</ref>
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۱: @@
 ==منابع==
 * علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد1، ص368.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 39 [[سوره حج]]/ 22 را «آیه اذن جهاد» نام نهاده اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 102.</ref> برخى آن را آیه اذن فى القتال<ref> همان.</ref> و برخى آیه جهاد<ref> الناسخ والمنسوخ فى القرآن، نحّاس، ص 132.</ref> نامیده اند؛ زیرا مسلمانان پس از تحمل آزار و شكنجه ها و تحمیل جنگ بر آنان، براى نخستین بار با نزول این آیه در [[مدینه]] اجازه یافتند با مشركان بجنگند:
-{{قرآن در قاب|«والّذينَ أُذِنَ لِلَّذينَ يقتَلونَ بِأنّهم ظُلِموا و إنَّ اللّهَ عَلى  نَصرِهِم لَقدِير»|سوره=22|آیه=39}}
+{{قرآن در قاب|«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ»|سوره=22|آیه=39}}
 در شأن نزول این آیه آورده اند كه مسلمانان همواره در [[مكه]] مورد آزار مشركان قرار مى گرفتند و بارها مجروح و كتك خورده، نزد پیامبر صلى الله علیه و آله شكایت مى بردند و حضرت، آن ها را به صبر دعوت كرده، مى فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام تا این كه به [[مدینه]] هجرت كرد و براى نخستین بار این آیه فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد.<ref> مجمع البیان، ج 7، ص 138؛ اسباب النزول، واحدى، ص 258.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آیه 39 [[سوره حج]]/ 22 را «آیه اذن جهاد» نام نهاده اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 102.</ref> برخى آن را آیه اذن فى القتال<ref> همان.</ref> و برخى آیه جهاد<ref> الناسخ والمنسوخ فى القرآن، نحّاس، ص 132.</ref> نامیده اند؛ زیرا مسلمانان پس از تحمل آزار و شكنجه ها و تحمیل جنگ بر آنان، براى نخستین بار با نزول این آیه در [[مدینه]] اجازه یافتند با مشركان بجنگند:
-{{قرآن در قاب| والّذينَ أُذِنَ لِلَّذينَ يقتَلونَ بِأنّهم ظُلِموا و إنَّ اللّهَ عَلى  نَصرِهِم لَقدِير|سوره=22|آیه=39}}
+در شأن نزول این آیه آورده اند كه مسلمانان همواره در [[مكه]] مورد آزار مشركان قرار مى گرفتند و بارها مجروح و كتك خورده، نزد پیامبر صلى الله علیه و آله شكایت مى بردند و حضرت، آن ها را به صبر دعوت كرده، مى فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام تا این كه به [[مدینه]] هجرت كرد و براى نخستین بار این آیه فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد.<ref> مجمع البیان، ج 7، ص 138؛ اسباب النزول، واحدى، ص 258.</ref>
-در شأن نزول این آیه آورده اند كه مسلمانان همواره در [[مكه]] مورد آزار مشركان قرار مى گرفتند و بارها مجروح و كتك خورده، نزد پیامبر صلى الله علیه و آله شكایت مى بردند و حضرت، آن ها را به صبر دعوت كرده، مى فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام تا این كه به [[مدینه]] هجرت كرد و براى نخستین بار این آیه فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد.<ref> مجمع البیان، ج 7، ص 138؛ اسباب النزول، واحدى، ص 258.</ref>
+==پانویس==
 ==منابع==
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]
 [[رده:آیات سوره حج]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 آیه 39 [[سوره حج]]/ 22 را «آیه اذن جهاد» نام نهاده اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 102.</ref> برخى آن را آیه اذن فى القتال<ref> همان.</ref> و برخى آیه جهاد<ref> الناسخ والمنسوخ فى القرآن، نحّاس، ص 132.</ref> نامیده اند؛ زیرا مسلمانان پس از تحمل آزار و شكنجه ها و تحمیل جنگ بر آنان، براى نخستین بار با نزول این آیه در [[مدینه]] اجازه یافتند با مشركان بجنگند:
-'''''«أُذِنَ لِلَّذینَ یُقتَلونَ بِأنّهم ظُلِموا و إنَّ اللّهَ عَلى  نَصرِهِم لَقدِیر».'''''
 در شأن نزول این آیه آورده اند كه مسلمانان همواره در [[مكه]] مورد آزار مشركان قرار مى گرفتند و بارها مجروح و كتك خورده، نزد پیامبر صلى الله علیه و آله شكایت مى بردند و حضرت، آن ها را به صبر دعوت كرده، مى فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام تا این كه به [[مدینه]] هجرت كرد و براى نخستین بار این آیه فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد.<ref> مجمع البیان، ج 7، ص 138؛ اسباب النزول، واحدى، ص 258.</ref>
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۴: @@
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 368
 [[رده:آیه‌های با عناوین خاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==پانویس ==
 <references />
-===منابع===
+==منابع==
 علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 368