آمین - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۴

2024-08-13T07:14:07Z

سید مهدی خدایی: پروژه1: سنجش کیفی

2019-06-04T05:05:31Z

پروژه1: سنجش کیفی

Zamani: رتبه مقاله

2018-06-20T11:15:51Z

رتبه مقاله

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۲۲

2014-02-09T05:22:28Z

عربصالحی: /* واژه آمین میان اهل سنت و شیعه */

2014-01-23T07:55:56Z

‏واژه آمین میان اهل سنت و شیعه

عربصالحی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} آمین واژه ایست که در تمامی ادیان یهودیت ، مسیحیت و اسلام د...' ایجاد کرد

2014-01-23T07:55:28Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} آمین واژه ایست که در تمامی ادیان یهودیت ، مسیحیت و اسلام د...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}

آمین واژه ایست که در تمامی ادیان یهودیت ، مسیحیت و اسلام در پایان نیایش و دعا از آن بهره گرفته می‌شود.

== شناخت آمین در لغت ==

آمين اسم فعل است كه براى درخواست اجابت دعا وضع شده است. در اينكه آمين اسم لفظ اِستَجِب (اجابت كن) است يا اسم معناى آن، بحث است. بنابر اوّل، آمين كلام آدمى به شمار مى‌آيد و بنابر دوم دعا محسوب مى‌شود.گروهی نیز معتقدند ریشه این لغت باید عبری باشد، زیرا قدیمی‌ترین کاربرداین لغت در قسمت قدیمی تورات (عهد قدیم) بوده است و گروه دیگر آن را ایمان به دعایی که گفته شد میدانند.این کلمه در سه کتاب مذهبی تورات،انجیل، قرآن آمده است.

== واژه آمین میان اهل سنت و شیعه ==

اهل سنّت، گفتن آمين را در نماز پس از قرائت سوره حمد، سنّت و برخى، آن را واجب مى‌دانند، ليكن نزد فقهاى شيعه نه تنها سنّت نيست، بلكه گفتن آن در نماز پس از حمد به قصد جزئيّت، حرام و موجب بطلان نماز و به قصد استحباب و ورود نيز، حرام و تشريع(--> بدعت)و بنابر مشهور موجب بطلان نماز است و نيز گفتن آن به قصد دعا بنابر قول مشهور موجب بطلان نماز است. گفتن آمين بدون هيچ قصدى، از آن جهت كه كلام آدمى است، باطل كننده نماز مى‌باشد. در دو صورت اخير، گفتن آمين درنمازِ واجب از آن جهت كه موجبِ ابطال نماز مى‌شود، حرام است.اما گفتن آمين در شرايط تقيّه يا از روى فراموشى يا سهو، اشكال ندارد، بلكه در فرض تقيّه واجب است. در جواز گفتن آمين به قصد دعا در نماز در غير موضع ياد شده، اختلاف است.از كلمات فقها برمى‌آيد كه در احكام ياد شده تفاوتى بين نماز واجب و نافله نيست.گفتن آمين در غير نماز بر دعاى فردى ديگر مستحب است.

== آمین در روایات ==

كلمه «آمين» ، چنان كه در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله نيز نقل شده است ، به معناى «پروردگارا ! برآورده ساز» است و از اين رو ، گفتن اين كلمه در پايان دعاى خود و ديگران ، در روايات اسلامى توصيه شده است .
گفتنى است كه در سيره پيشوايان دينى ، مكرّر گزارش شده است كه آن بزرگواران ، پس از دعاى خود و يا ديگران ، آمين گفته اند و گاه ، سه بار اين كلمه را تكرار كرده اند . از پيامبر خدا ، در دعاى تعقيب نماز ظهر ، نقل شده است كه فرمود :
اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ موجِباتِ رَحمَتِكَ . . . اللّهُمَّ لا تَدَع لي ذَنبا إلاّ غَفَرتَهُ . . . و لا حاجَةً هِيَ لَكَ رِضا و لِيَ فيها صَلاحٌ إلاّ قَضَيتَها ، يا أرحَمَ الرّاحِمينَ ، آمينَ رَبَّ العالَمينَ .

خداوندا ! از تو ، وسايل جلب رحمتت را درخواست مى كنم ... . خداوندا ! هيچ گناهى را برايم مگذار ، جز اين كه آن را بخشيده باشى و هيچ نيازى كه خشنودى تو و صلاح من در آن است، به درگاه خويش مگذار ، مگر اين كه آن را برآورده كرده باشى، اى مهربانترينِ مهربانان ! برآورده كن، اىپروردگار جهانيان !

همچنين در صحيفه سجاديه در دعاى امام زين العابدين عليه السلام براى همسايگان و دوستان آمده است :
. . . وزِدهُم بَصيرَةً في حَقّي و مَعرِفَةً بِفَضلي ، حَتّى يَسعَدوا بي و أسعَدَ بِهِم ، آمينَ رَبَّ العالَمينَ .

بر بينش آنان در حقّ من و بر آگاهى آنان از فضيلتم بيفزا، تا به وسيله من خوش بخت شوند و من با آنان خوش بخت گردم . برآورده كن ، اى پروردگار جهانيان !

و نيز از امام صادق عليه السلام در دعاى وداع ماه رمضان آمده است :
. . . وَاجعَلني مِمَّن كَتَبتَهُ في هذَا الشَّهرِ مِن حُجّاجِ بَيتِكَ الحَرامِ ، المَبرورِ حَجُّهُمُ ، المَغفورِ لَهُم ذَنبُهُم ، المُتَقَبَّلِ عَمَلُهُم ، آمينَ آمينَ آمينَ ، رَبَّ العالَمينَ .

و مرا از آنانى قرار بده كه نامشان را در اين ماه ، در شمارِ حاجيان بيت اللّه الحرام نوشته اى ؛ آنان كه حجّشان پذيرفته و گناهشان آمرزيده و عملشان مقبول است . آمين ، آمين ، آمين ، اى پروردگار جهانيان .

== منابع ==

*محمد محمدی ری شهری،نهج الدّعا (ع-ف) ج1،نشر سازمان چاپ و نشر دارالحدیث،،چاپ اوّل قم،1385،ص126، در دسترس در[http://www.hadith.net/n144-e2091-p226.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه، حدیث نت].
* فرهنگ فقه فارسي،موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي،جلد1، صفحه165،در دسترس در[http://lib.eshia.ir/23017/1/165 کتابخانه مدرسه فقاهت]

[[رده:واژگان قرآنی]]

[[رده: اذکار]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-آمین واژه ایست که در تمامی ادیان یهودیت، مسیحیت و اسلام در پایان نیایش و [[دعا]] از آن بهره گرفته می‌شود.
+«آمین» واژه‌ای است که در پایان نیایش و [[دعا]] براى درخواست اجابت آن گفته می‌شود. اما گفتن «آمین» در [[نماز]] پس از قرائت [[سوره حمد]]، به نظر [[اهل سنت]]، [[مستحب]] یا [[واجب]] است، ولی نزد فقهاى [[شیعه]]، گفتن آن در نماز پس از سوره حمد به قصد جزئیت، [[حرام]] و موجب بطلان نماز می‌باشد.
-==شناخت آمین در لغت==
+==آمین در لغت==
-آمين اسم فعل است كه براى درخواست اجابت دعا وضع شده است. در اين كه آمين اسم لفظ اِستَجِب (اجابت كن) است يا اسم معناى آن، بحث است. بنابر اوّل، آمين كلام آدمى به شمار مى‌آيد و بنابر دوم دعا محسوب مى‌شود. گروهی نیز معتقدند ریشه این لغت باید عبری باشد، زیرا قدیمی‌ترین کاربرد این لغت در قسمت قدیمی تورات (عهد قدیم) بوده است و گروه دیگر آن را ایمان به دعایی که گفته شد میدانند. این کلمه در سه کتاب مذهبی تورات، انجیل و قرآن آمده است.
+«آمین» اسم فعل است که براى درخواست اجابت [[دعا]] وضع شده است. در این که «آمین» اسم لفظ «اِستَجِب» (اجابت کن) است یا اسم معناى آن، بحث است. بنابر قول اوّل، آمین کلام آدمى به شمار مى‌آید و بنابر قول دوم، دعا محسوب مى‌شود.
-==آمین در فقه اهل سنت و شیعه==
+گروهی نیز معتقدند ریشه این لغت باید عبری باشد، زیرا قدیمی‌ترین کاربرد این لغت در قسمت قدیمی [[تورات]] (عهد قدیم) بوده است و گروه دیگر آن را ایمان به دعایی که گفته شد می دانند. این کلمه در سه کتاب مذهبی تورات، [[انجیل]] و [[قرآن]] آمده است.
 ==آمین در روایات==
-كلمه «آمين»، چنان كه در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله نيز نقل شده است، به معناى «پروردگارا! برآورده ساز» است و از اين رو گفتن اين كلمه در پايان دعاى خود و ديگران در روايات اسلامى توصيه شده است.
+کلمه «آمین»، چنان که در روایتى از [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلى الله علیه وآله نیز نقل شده است، به معناى «پروردگارا! برآورده ساز» است و از این رو گفتن این کلمه در پایان دعاى خود و دیگران در روایات [[اسلام|اسلامى]] توصیه شده است.
-خداوندا! از تو وسايل جلب رحمتت را درخواست مى كنم... خداوندا! هيچ گناهى را برايم مگذار، جز اين كه آن را بخشيده باشى و هيچ نيازى كه خشنودى تو و صلاح من در آن است، به درگاه خويش مگذار مگر اين كه آن را برآورده كرده باشى، اى مهربانترينِ مهربانان!برآورده كن، اى پروردگار جهانيان!
+گفتنى است که در سیره پیشوایان دینى، مکرر گزارش شده است که آن بزرگواران پس از دعاى خود و یا دیگران، آمین گفته اند و گاه سه بار این کلمه را تکرار کرده اند. از پیامبر خدا در دعاى تعقیب [[نماز ظهر]]، نقل شده است که فرمود: «اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک موجِباتِ رَحمَتِک.. . اللّهُمَّ لا تَدَع لی ذَنبا إلاّ غَفَرتَهُ... ولا حاجَةً هِی لَک رِضا ولِی فیها صَلاحٌ إلاّ قَضَیتَها یا أرحَمَ الرّاحِمینَ آمینَ رَبَّ العالَمینَ» خداوندا! از تو وسایل جلب رحمتت را درخواست مى کنم... خداوندا! هیچ گناهى را برایم مگذار، جز این که آن را بخشیده باشى و هیچ نیازى که خشنودى تو و صلاح من در آن است، به درگاه خویش مگذار مگر این که آن را برآورده کرده باشى، اى مهربانترینِ مهربانان!برآورده کن، اى پروردگار جهانیان.
-همچنين در [[صحيفه سجاديه]] در دعاى امام زين العابدين عليه السلام براى همسايگان و دوستان آمده است: ...وزِدهُم بَصيرَةً في حَقّي و مَعرِفَةً بِفَضلي، حَتّى يَسعَدوا بي و أسعَدَ بِهِم، آمينَ رَبَّ العالَمينَ.
+همچنین در [[صحیفه سجادیه]] در دعاى [[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام براى همسایگان و دوستان آمده است: «...و زِدهُم بَصیرَةً فی حَقّی و مَعرِفَةً بِفَضلی، حَتّى یسعَدوا بی و أسعَدَ بِهِم، آمینَ رَبَّ العالَمینَ»؛ بر بینش آنان در حق من و بر آگاهى آنان از فضیلتم بیفزا، تا به وسیله من خوش بخت شوند و من با آنان خوشبخت گردم. برآورده کن، اى پروردگار جهانیان.
-بر بينش آنان در حق من و بر آگاهى آنان از فضيلتم بيفزا، تا به وسيله من خوش بخت شوند و من با آنان خوشبخت گردم. برآورده كن، اى پروردگار جهانيان!
+و نیز از [[امام صادق]] علیه السلام در دعاى وداع ماه [[رمضان]] آمده است: «...وَاجعَلنی مِمَّن کتَبتَهُ فی هذَا الشَّهرِ مِن حُجّاجِ بَیتِک الحَرامِ، المَبرورِ حَجُّهُمُ، المَغفورِ لَهُم ذَنبُهُم، المُتَقَبَّلِ عَمَلُهُم، آمینَ آمینَ آمینَ، رَبَّ العالَمینَ»؛ و مرا از آنانى قرار بده که نامشان را در این ماه، در شمارِ حاجیان بیت اللّه الحرام نوشته اى؛ آنان که حجّشان پذیرفته و گناهشان آمرزیده و عملشان مقبول است. آمین، آمین، آمین، اى پروردگار جهانیان.
-و نيز از [[امام صادق]] عليه السلام در دعاى وداع ماه [[رمضان]] آمده است: ...وَاجعَلني مِمَّن كَتَبتَهُ في هذَا الشَّهرِ مِن حُجّاجِ بَيتِكَ الحَرامِ، المَبرورِ حَجُّهُمُ، المَغفورِ لَهُم ذَنبُهُم، المُتَقَبَّلِ عَمَلُهُم، آمينَ آمينَ آمينَ، رَبَّ العالَمينَ.
+==آمین در فقه سنی و شیعه==
-و مرا از آنانى قرار بده كه نامشان را در اين ماه، در شمارِ حاجيان بيت اللّه الحرام نوشته اى؛ آنان كه حجّشان پذيرفته و گناهشان آمرزيده و عملشان مقبول است. آمين، آمين، آمين، اى پروردگار جهانيان.
+گفتن آمین بدون هیچ قصدى از آن جهت که کلام آدمى است، باطل کننده نماز مى‌باشد. در دو صورت اخیر، گفتن آمین در نمازِ واجب از آن جهت که موجب ابطال نماز مى‌شود، حرام است. اما گفتن آمین در شرایط [[تقیه|تقیه]] یا از روى فراموشى یا سهو، اشکال ندارد بلکه در فرض تقیه واجب است.
 ==منابع==
-* محمد محمدی ری شهری، نهج الدّعا (ع-ف) ج1، نشر سازمان چاپ و نشر دارالحدیث، چاپ اوّل قم، 1385، ص126، در دسترس در [http://www.hadith.net/n144-e2091-p226.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه، حدیث نت].
+*نهج الدّعا، محمد محمدی ری‌شهری، نشر دارالحدیث، چاپ اوّل، قم، ۱۳۸۵، ج۱، ص۱۲۶.
-* فرهنگ فقه فارسي، موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي، جلد1، صفحه165، در دسترس در [http://lib.eshia.ir/23017/1/165 کتابخانه مدرسه فقاهت].
+*فرهنگ فقه فارسی، مؤسسه دائرةالمعارف الفقه الاسلامی، ج۱، ص۱۶۵.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 * محمد محمدی ری شهری، نهج الدّعا (ع-ف) ج1، نشر سازمان چاپ و نشر دارالحدیث، چاپ اوّل قم، 1385، ص126، در دسترس در [http://www.hadith.net/n144-e2091-p226.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه، حدیث نت].
 * فرهنگ فقه فارسي، موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي، جلد1، صفحه165، در دسترس در [http://lib.eshia.ir/23017/1/165 کتابخانه مدرسه فقاهت].
 [[رده:دعا]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آمین واژه ایست که در تمامی ادیان یهودیت، مسیحیت و اسلام در پایان نیایش و [[دعا]] از آن بهره گرفته می‌شود.
@@ سطر ۵: / سطر ۶: @@
 آمين اسم فعل است كه براى درخواست اجابت دعا وضع شده است. در اين كه آمين اسم لفظ اِستَجِب (اجابت كن) است يا اسم معناى آن، بحث است. بنابر اوّل، آمين كلام آدمى به شمار مى‌آيد و بنابر دوم دعا محسوب مى‌شود. گروهی نیز معتقدند ریشه این لغت باید عبری باشد، زیرا قدیمی‌ترین کاربرد این لغت در قسمت قدیمی تورات (عهد قدیم) بوده است و گروه دیگر آن را ایمان به دعایی که گفته شد میدانند. این کلمه در سه کتاب مذهبی تورات، انجیل و قرآن آمده است.
-==آمین در میان اهل سنت و شیعه==
+==آمین در فقه اهل سنت و شیعه==
 اهل سنّت، گفتن آمين را در [[نماز]] پس از قرائت [[سوره حمد]]، سنّت و برخى آن را واجب مى‌دانند، ليكن نزد فقهاى شيعه نه تنها سنّت نيست، بلكه گفتن آن در نماز پس از حمد به قصد جزئيّت، حرام و موجب بطلان نماز و به قصد استحباب و ورود نيز، حرام و تشريع (--> بدعت) و بنابر مشهور موجب بطلان نماز است و نيز گفتن آن به قصد دعا بنابر قول مشهور موجب بطلان نماز است.
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۲: @@
 * فرهنگ فقه فارسي، موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي، جلد1، صفحه165، در دسترس در [http://lib.eshia.ir/23017/1/165 کتابخانه مدرسه فقاهت].
-[[رده:واژگان قرآنی]]
+[[رده:دعا]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+آمین واژه ایست که در تمامی ادیان یهودیت، مسیحیت و اسلام در پایان نیایش و [[دعا]] از آن بهره گرفته می‌شود.
-آمین واژه ایست که در تمامی ادیان یهودیت ، مسیحیت و اسلام در پایان نیایش و دعا از آن بهره گرفته می‌شود.
+==شناخت آمین در لغت==
-== شناخت آمین در لغت ==
+آمين اسم فعل است كه براى درخواست اجابت دعا وضع شده است. در اين كه آمين اسم لفظ اِستَجِب (اجابت كن) است يا اسم معناى آن، بحث است. بنابر اوّل، آمين كلام آدمى به شمار مى‌آيد و بنابر دوم دعا محسوب مى‌شود. گروهی نیز معتقدند ریشه این لغت باید عبری باشد، زیرا قدیمی‌ترین کاربرد این لغت در قسمت قدیمی تورات (عهد قدیم) بوده است و گروه دیگر آن را ایمان به دعایی که گفته شد میدانند. این کلمه در سه کتاب مذهبی تورات، انجیل و قرآن آمده است.
-آمين اسم فعل است كه براى درخواست اجابت دعا وضع شده است. در اينكه آمين اسم لفظ اِستَجِب (اجابت كن) است يا اسم معناى آن، بحث است. بنابر اوّل، آمين كلام آدمى به شمار مى‌آيد و بنابر دوم دعا محسوب مى‌شود.گروهی نیز معتقدند ریشه این لغت باید عبری باشد، زیرا قدیمی‌ترین کاربرداین لغت در قسمت قدیمی تورات (عهد قدیم) بوده است  و گروه دیگر آن را ایمان به دعایی که گفته شد میدانند.این کلمه در سه کتاب مذهبی تورات،انجیل، قرآن آمده است.
+==آمین در میان اهل سنت و شیعه==
-== آمین در میان اهل سنت و شیعه ==
+اهل سنّت، گفتن آمين را در [[نماز]] پس از قرائت [[سوره حمد]]، سنّت و برخى آن را واجب مى‌دانند، ليكن نزد فقهاى شيعه نه تنها سنّت نيست، بلكه گفتن آن در نماز پس از حمد به قصد جزئيّت، حرام و موجب بطلان نماز و به قصد استحباب و ورود نيز، حرام و تشريع (--> بدعت) و بنابر مشهور موجب بطلان نماز است و نيز گفتن آن به قصد دعا بنابر قول مشهور موجب بطلان نماز است.
-اهل سنّت، گفتن آمين را در نماز پس از قرائت سوره حمد، سنّت و برخى، آن را واجب مى‌دانند، ليكن نزد فقهاى شيعه نه تنها سنّت نيست، بلكه گفتن آن در نماز پس از حمد به قصد جزئيّت، حرام و موجب بطلان نماز و به قصد استحباب و ورود نيز، حرام و تشريع(--> بدعت)و بنابر مشهور موجب بطلان نماز است و نيز گفتن آن به قصد دعا بنابر قول مشهور موجب بطلان نماز است. گفتن آمين بدون هيچ قصدى، از آن جهت كه كلام آدمى است، باطل كننده نماز مى‌باشد. در دو صورت اخير، گفتن آمين درنمازِ واجب از آن جهت كه موجبِ ابطال نماز مى‌شود، حرام است.اما گفتن آمين در شرايط تقيّه يا از روى فراموشى يا سهو، اشكال ندارد، بلكه در فرض تقيّه واجب است. در جواز گفتن آمين به قصد دعا در نماز در غير موضع ياد شده، اختلاف است.از كلمات فقها برمى‌آيد كه در احكام ياد شده تفاوتى بين نماز واجب و نافله نيست.گفتن آمين در غير نماز بر دعاى فردى ديگر مستحب است.
+گفتن آمين بدون هيچ قصدى از آن جهت كه كلام آدمى است، باطل كننده نماز مى‌باشد. در دو صورت اخير، گفتن آمين در نمازِ واجب از آن جهت كه موجب ابطال نماز مى‌شود، حرام است. اما گفتن آمين در شرايط تقيه يا از روى فراموشى يا سهو، اشكال ندارد بلكه در فرض تقيّه واجب است. در جواز گفتن آمين به قصد دعا در نماز در غيرموضع ياد شده، اختلاف است. از كلمات فقها برمى‌آيد كه در احكام ياد شده تفاوتى بين نماز واجب و نافله نيست. گفتن آمين در غير نماز بر دعاى فردى ديگر مستحب است.
-== آمین در روایات ==
+==آمین در روایات==
-كلمه «آمين» ، چنان كه در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله نيز نقل شده است ، به معناى «پروردگارا ! برآورده ساز» است و از اين رو ، گفتن اين كلمه در پايان دعاى خود و ديگران ، در روايات اسلامى توصيه شده است .
+كلمه «آمين»، چنان كه در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله نيز نقل شده است، به معناى «پروردگارا! برآورده ساز» است و از اين رو گفتن اين كلمه در پايان دعاى خود و ديگران در روايات اسلامى توصيه شده است.
-خداوندا ! از تو ، وسايل جلب رحمتت را درخواست مى كنم ... . خداوندا ! هيچ گناهى را برايم مگذار ، جز اين كه آن را بخشيده باشى و هيچ نيازى كه خشنودى تو و صلاح من در آن است، به درگاه خويش مگذار ، مگر اين كه آن را برآورده كرده باشى، اى مهربانترينِ مهربانان ! برآورده كن، اىپروردگار جهانيان !
+گفتنى است كه در سيره پيشوايان دينى، مكرر گزارش شده است كه آن بزرگواران پس از دعاى خود و يا ديگران، آمين گفته اند و گاه سه بار اين كلمه را تكرار كرده اند. از پيامبر خدا در دعاى تعقيب نماز ظهر، نقل شده است كه فرمود: اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ موجِباتِ رَحمَتِكَ.. . اللّهُمَّ لا تَدَع لي ذَنبا إلاّ غَفَرتَهُ... ولا حاجَةً هِيَ لَكَ رِضا ولِيَ فيها صَلاحٌ إلاّ قَضَيتَها يا أرحَمَ الرّاحِمينَ آمينَ رَبَّ العالَمينَ.
-همچنين در صحيفه سجاديه در دعاى امام زين العابدين عليه السلام براى همسايگان و دوستان آمده است :
+خداوندا! از تو وسايل جلب رحمتت را درخواست مى كنم... خداوندا! هيچ گناهى را برايم مگذار، جز اين كه آن را بخشيده باشى و هيچ نيازى كه خشنودى تو و صلاح من در آن است، به درگاه خويش مگذار مگر اين كه آن را برآورده كرده باشى، اى مهربانترينِ مهربانان!برآورده كن، اى پروردگار جهانيان!
-و نيز از امام صادق عليه السلام در دعاى وداع ماه رمضان آمده است :
+همچنين در [[صحيفه سجاديه]] در دعاى امام زين العابدين عليه السلام براى همسايگان و دوستان آمده است: ...وزِدهُم بَصيرَةً في حَقّي و مَعرِفَةً بِفَضلي، حَتّى يَسعَدوا بي و أسعَدَ بِهِم، آمينَ رَبَّ العالَمينَ.
-و مرا از آنانى قرار بده كه نامشان را در اين ماه ، در شمارِ حاجيان بيت اللّه الحرام نوشته اى ؛ آنان كه حجّشان پذيرفته و گناهشان آمرزيده و عملشان مقبول است . آمين ، آمين ، آمين ، اى پروردگار جهانيان .
+بر بينش آنان در حق من و بر آگاهى آنان از فضيلتم بيفزا، تا به وسيله من خوش بخت شوند و من با آنان خوشبخت گردم. برآورده كن، اى پروردگار جهانيان!
-== منابع ==
+و نيز از [[امام صادق]] عليه السلام در دعاى وداع ماه [[رمضان]] آمده است: ...وَاجعَلني مِمَّن كَتَبتَهُ في هذَا الشَّهرِ مِن حُجّاجِ بَيتِكَ الحَرامِ، المَبرورِ حَجُّهُمُ، المَغفورِ لَهُم ذَنبُهُم، المُتَقَبَّلِ عَمَلُهُم، آمينَ آمينَ آمينَ، رَبَّ العالَمينَ.
-*محمد محمدی ری شهری،نهج الدّعا (ع-ف) ج1،نشر سازمان چاپ و نشر دارالحدیث،،چاپ اوّل قم،1385،ص126، در دسترس در[http://www.hadith.net/n144-e2091-p226.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه، حدیث نت].
+و مرا از آنانى قرار بده كه نامشان را در اين ماه، در شمارِ حاجيان بيت اللّه الحرام نوشته اى؛ آنان كه حجّشان پذيرفته و گناهشان آمرزيده و عملشان مقبول است. آمين، آمين، آمين، اى پروردگار جهانيان.
-* فرهنگ فقه فارسي،موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي،جلد1، صفحه165،در دسترس در[http://lib.eshia.ir/23017/1/165 کتابخانه مدرسه فقاهت]
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده: اذکار]]