آل مروان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۳

2024-08-10T10:53:53Z

Zamani در ‏۳۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۹

2019-08-31T11:19:17Z

Zamani در ‏۳۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۱

2019-08-31T11:11:04Z

Zamani در ‏۳۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۷

2019-08-31T08:07:41Z

Zamani در ‏۲۹ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۸

2019-08-29T08:38:21Z

Zamani در ‏۲۹ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۸

2019-08-29T08:08:48Z

Zamani در ‏۲۹ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۱

2019-08-29T07:41:03Z

Zamani در ‏۲۹ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۰

2019-08-29T07:20:24Z

Zamani: نقش مروان در قتل امام حسن

2019-08-29T07:10:47Z

نقش مروان در قتل امام حسن

Zamani: تکمیل خلافت مروان بن حکم

2019-08-29T06:56:05Z

تکمیل خلافت مروان بن حکم

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''آل مروان''' دودمان [[مروان بن حکم]] از تیره [[بنى امیه]] هستند که از سال ۶۴ تا ۱۳۲ هجری خلافت را به دست گرفته، بر مسلمانان حکومت نمودند. فساد و سخت گیری نسبت به مخالفان از ویژگی‌های بارز حکومت آنان بود. [[امام سجاد]] و [[امام باقر]] علیهما السلام توسط خلفای بنی‌مروان به شهادت رسیدند.
+'''«آل مروان»''' خاندان [[مروان بن حکم]] از تیره [[بنى امیه|بنى‌امیه]] هستند که از سال ۶۴ تا ۱۳۲ هجری [[خلافت]] و حکومت بر مسلمانان را به دست گرفتند. [[فساد]] و سخت‌گیری نسبت به مخالفان به ویژه [[شیعه|شیعیان]]، از ویژگی‌های بارز حکومت آنان بود. [[امام سجاد]] و [[امام باقر]] علیهماالسلام توسط خلفای بنی‌مروان به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسیدند.
-==مروان بن حکم==
+==مروان حکم==
-مروان حکم داماد عثمان بود و سوءاستفاده‌هاى بسيارى از [[بيت المال]] در زمان عثمان داشت.<ref>امینی، الغدیر فی الکتاب و السنه، ج۸، ص ۳۶۷.</ref> پس از آن مدتی از طرف معاویه والی مدینه بود.<ref>دینوری، اخبار الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۲۴</ref> مطابق با نقل ابن اعثم در کتاب الفتوح، مروان از طرف معاویه مامور شد که جعده دختر اشعث بن قیس را با وعده‌هایی به قتل امام حسن علیه السلام وادارد.<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج‏۴، ص۳۱۹</ref> و هنگامی که [[امام حسن علیه السلام]] به شهادت رسید، مروان با اینکه در آن زمان حاکم مدینه نبود، گروهی از بنی امیه و پیروانشان را جمع نمود و مانع از دفن آن حضرت در جوار پیامبر شد.<ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه ابولقاسم حالت و عباس خلیلی، ج‏۱۰، ص۳۴۱</ref>
+[[مروان بن حکم|مروان بن حکم بن ابی‌العاص بن امیه]] داماد [[عثمان بن عفان|عثمان]] بود و سوءاستفاده‌هاى بسیارى از [[بیت المال]] در زمان عثمان داشت.<ref>امینی، الغدیر فی الکتاب و السنه، ج۸، ص ۳۶۷.</ref> پس از آن مدتی از طرف [[معاویه]] والی [[مدینه]] بود.<ref>دینوری، اخبار الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۲۴</ref> مطابق با نقل [[ابن اعثم کوفی|ابن اعثم]] در کتاب «[[الفتوح (کتاب)|الفتوح]]»، مروان از طرف معاویه مامور شد که جعده دختر [[اشعث بن قیس]] را با وعده‌هایی به قتل [[امام حسن علیه السلام|امام حسن]] علیه السلام وادارد.<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج‏۴، ص۳۱۹</ref> و هنگامی که امام حسن علیه السلام به [[شهادت امام حسن علیه السلام|شهادت]] رسید، مروان با اینکه در آن زمان حاکم مدینه نبود، گروهی از [[بنی امیه]] و پیروانشان را جمع نمود و مانع از [[دفن]] آن حضرت در جوار [[پیامبر(ص)|پیامبر]] صلی الله علیه وآله شد.<ref>ابن اثیر، الکامل، ترجمه ابولقاسم حالت و عباس خلیلی، ج‏۱۰، ص۳۴۱</ref>
-مروان بن حکم در سال ۶۵ هجری و پس از [[معاویه دوم]] به [[خلافت]] رسید.<ref>ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام، ج 1</ref> خلافت مروان ۹ یا ۱۰ ماه بیشتر دوام نداشت و در ابتدای ماه رمضان سال ۶۵، در سن ۶۴ سالگی مرگش فرا رسید.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۳۸۹</ref> وی پیش از مرگ، پسرش عبدالملک را ولیعهد خود قرار داده بود و پسر دیگرش عبدالعزیز را به عنوان ولیعهد دوم منصوب کرده بود؛ پس از مرگ مروان، عبدالملک به خلافت رسید و مردم شام با وی بیعت کردند.<ref>ابن قتیبة دینوری، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۲۳</ref>
+مروان بن حکم در سال ۶۵ هجری و پس از [[معاویة بن یزید|معاویه دوم]] به [[خلافت]] رسید.<ref>ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام، ج ۱</ref> خلافت مروان ۹ یا ۱۰ ماه بیشتر دوام نداشت و در ابتدای ماه [[رمضان]] سال ۶۵، در سن ۶۴ سالگی مرگش فرا رسید.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۳۸۹</ref> وی پیش از [[مرگ]]، پسرش [[عبدالملک بن مروان|عبدالملک]] را ولیعهد خود قرار داده بود و پسر دیگرش عبدالعزیز را به عنوان ولیعهد دوم منصوب کرده بود؛ پس از مرگ مروان، عبدالملک به خلافت رسید و مردم [[شام]] با وی [[بیعت]] کردند.<ref>ابن قتیبة دینوری، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۲۳</ref>
 #[[مروان بن حکم|مروان بن حکم بن ابی‌العاص بن امیه]] (۶۴-۶۵ قمری)
 #[[عبدالملک بن مروان]] (۶۵ - ۸۶ قمری)
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۷: @@
 #[[یزید بن عبدالملک|یزید بن عبدالملک بن مروان]] (۱۰۱ - ۱۰۵ قمری)
 #[[هشام بن عبدالملک]] (۱۰۵ - ۱۲۵ قمری)
-#[[ولید بن یزید|ولید بن یزید بن عبدالملک]] (۱۲۵ - ۱۲۶ قمری)
+#[[ولید بن یزید بن عبدالملک]] (۱۲۵ - ۱۲۶ قمری)
-#[[یزید بن ولید]] (۶ ماه در سال ۱۲۶ قمری)
+#[[یزید بن ولید بن عبدالملک]] (۶ ماه در سال ۱۲۶ قمری)
 #[[ابراهیم بن ولید|ابراهیم بن ولید بن عبدالملک]] (۱۲۶ - ۱۲۷ قمری)
-#[[مروان بن محمد|مروان بن محمد بن مروان]] (مروان حمار)(۱۲۷ - ۱۳۲ قمری)<ref>لغت نامه دهخدا، ذیل واژه بنی امیه</ref>
+#[[مروان بن محمد|مروان بن محمد بن مروان]] (مروان حمار) (۱۲۷ - ۱۳۲ قمری)<ref>لغت نامه دهخدا، ذیل واژه بنی امیه</ref>
-آل مروان نزدیک به هفتاد سال حکومت کردند<ref>حوادث خلفاى آل مروان را در مروج الذهب، ج۳، ص۹۱ به بعد، مطالعه کنید.</ref> و دوران حکومتشان از سخت‌ترین دوران هاى [[شیعه]] بود. بنى مروان جنایتکارترین افراد را در شهرها به ولایت‌ مى‌گماشتند که [[حجاج بن یوسف ثقفی|حجاج]] یکى از آنان بود.
+==لعن آل‌مروان توسط اهل‌بیت==
-==لعن آل مروان توسط پیامبر و ائمه علیهم السلام==
+همچنین در [[شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید (کتاب)|شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید]] آمده است: [[حضرت على]] علیه السلام روزى به مروان نگریست و فرمود: واى بر تو و واى بر امت [[پیامبر اسلام|محمد]] از دست تو و دودمانت، آنگاه که موى دو بناگوشت سفید شود.<ref> ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغة، ج‏۶، ص۱۵۰</ref>
-«آل مروان‌» در [[زیارت عاشورا]] نیز همچون [[آل زیاد]] و [[آل ابى سفیان]] و [[بنى امیه]] مورد لعن قرار گرفته‌اند.
+«آل مروان‌» در [[زیارت عاشورا]] نیز - همچون [[آل زیاد]] و [[آل ابی سفیان|آل ابى‌سفیان]] و [[بنى امیه|بنى‌امیه]] - مورد [[لعن]] قرار گرفته‌اند.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 {{سنجش کیفی
@@ سطر ۵۷: / سطر ۴۶: @@
 }}
 [[رده:خاندان های دشمن اهل البیت علیهم السلام]]
-[[رده:خاندان ها]]
+[[رده:دشمنان اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 #[[مروان بن محمد|مروان بن محمد بن مروان]] (مروان حمار)(۱۲۷ - ۱۳۲ قمری)<ref>لغت نامه دهخدا، ذیل واژه بنی امیه</ref>
-آل مروان نزدیک به هفتاد سال حکومت کردند<ref>حوادث خلفاى آل مروان را در مروج الذهب، ج 3، ص 91 به بعد، مطالعه کنید.</ref> و دوران حکومتشان از سخت‌ترین دوران هاى [[شیعه]] بود. بنى مروان جنایتکارترین افراد را در شهرها به ولایت‌ مى‌گماشتند که [[حجاج بن یوسف ثقفی|حجاج]] یکى از آنان بود.
+آل مروان نزدیک به هفتاد سال حکومت کردند<ref>حوادث خلفاى آل مروان را در مروج الذهب، ج۳، ص۹۱ به بعد، مطالعه کنید.</ref> و دوران حکومتشان از سخت‌ترین دوران هاى [[شیعه]] بود. بنى مروان جنایتکارترین افراد را در شهرها به ولایت‌ مى‌گماشتند که [[حجاج بن یوسف ثقفی|حجاج]] یکى از آنان بود.
 ==لعن آل مروان توسط پیامبر و ائمه علیهم السلام==
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ==منابع==
 * ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام
-* ابن أبي الحديد، عبد الحميد بن هبة الله، شرح نهج البلاغة، قم، چاپ اول، 1404ق.
+* ابن أبي الحديد، عبد الحميد بن هبة الله، شرح نهج البلاغة، قم، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.
 * ابن اثير، عزالدین علی، الکامل، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، ۱۳۷۱ش.
-* ابن اعثم‏ کوفی، احمد، كتاب الفتوح، تحقيق على شيرى، بيروت، دارالأضواء، ط الأولى، 1411/1991.
+* ابن اعثم‏ کوفی، احمد، كتاب الفتوح، تحقيق على شيرى، بيروت، دارالأضواء، ط الأولى، ۱۴۱۱/۱۹۹۱.
 * ابن قتیبة دینوری، عبد الله بن مسلم، الإمامة و السیاسة، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالأضواء، ۱۴۱۰/۱۹۹۰ق.
 * امینی، عبدالحسین، موسوعه الغدیر فی الکتاب و السنه، قم، دائره المعارف فقه اسلامی
 * محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
 * دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا
-* دینوری، احمد بن داود، الأخبار الطوال، تحقیق عبد المنعم عامر مراجعه جمال الدین شیال، قم، منشورات الرضی، ۱۳۶۸ش.
+* دینوری، احمد بن داود، الأخبار الطوال، تحقیق عبد المنعم عامر، قم، منشورات الرضی، ۱۳۶۸ش.
-* دانشنامه جهان اسلام، ج1، مدخل "حکم بن ابی‌العاص" از صدیقه ابریشم کار
+* دانشنامه جهان اسلام، ج۱، مدخل "حکم بن ابی‌العاص" از صدیقه ابریشم کار
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{متوسط}}
+{{خوب}}
 '''آل مروان''' دودمان [[مروان بن حکم]] از تیره [[بنى امیه]] هستند که از سال ۶۴ تا ۱۳۲ هجری خلافت را به دست گرفته، بر مسلمانان حکومت نمودند. فساد و سخت گیری نسبت به مخالفان از ویژگی‌های بارز حکومت آنان بود. [[امام سجاد]] و [[امام باقر]] علیهما السلام توسط خلفای بنی‌مروان به شهادت رسیدند.
 ==مروان بن حکم==
-مروان حکم داماد عثمان بود و سوءاستفاده‌هاى بسيارى از [[بيت المال]] در زمان عثمان داشت.<ref>امینی، الغدیر فی الکتاب و السنه، ج۸، ص ۳۶۷.</ref> پس از آن مدتی از طرف معاویه والی مدینه بود.<ref>دینوری، اخبار الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۲۴</ref> مطابق با نقل ابن اعثم در کتاب الفتوح، مروان از طرف معاویه مامور شد که جعده دختر اشعث بن قیس را با وعده‌هایی به قتل امام حسن علیه السلام وادارد.<ref>الفتوح،ج‏۴، ص۳۱۹</ref> و هنگامی که [[امام حسن علیه السلام]] به شهادت رسید، مروان با اینکه در آن زمان حاکم مدینه نبود، گروهی از بنی امیه و پیروانشان را جمع نمود و مانع از دفن آن حضرت در جوار پیامبر شد.<ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه ابولقاسم حالت و عباس خلیلی، ج‏10، ص341</ref>
+مروان حکم داماد عثمان بود و سوءاستفاده‌هاى بسيارى از [[بيت المال]] در زمان عثمان داشت.<ref>امینی، الغدیر فی الکتاب و السنه، ج۸، ص ۳۶۷.</ref> پس از آن مدتی از طرف معاویه والی مدینه بود.<ref>دینوری، اخبار الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۲۴</ref> مطابق با نقل ابن اعثم در کتاب الفتوح، مروان از طرف معاویه مامور شد که جعده دختر اشعث بن قیس را با وعده‌هایی به قتل امام حسن علیه السلام وادارد.<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج‏۴، ص۳۱۹</ref> و هنگامی که [[امام حسن علیه السلام]] به شهادت رسید، مروان با اینکه در آن زمان حاکم مدینه نبود، گروهی از بنی امیه و پیروانشان را جمع نمود و مانع از دفن آن حضرت در جوار پیامبر شد.<ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه ابولقاسم حالت و عباس خلیلی، ج‏۱۰، ص۳۴۱</ref>
-مروان بن حکم در سال ۶۵ هجری و پس از [[معاویه دوم]] به [[خلافت]] رسید.<ref>ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام، ج 1</ref> خلافت مروان ۹ یا ۱۰ ماه بیشتر دوام نداشت و در ابتدای ماه رمضان سال ۶۵، در سن ۶۴ سالگی مرگش فرا رسید.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۳۸۹</ref> وی پیش از مرگ، پسرش عبدالملک را ولیعهد خود قرار داده بود و پسر دیگرش عبدالعزیز را به عنوان ولیعهد دوم منصوب کرده بود؛ پس از مرگ مروان، عبدالملک به خلافت رسید و مردم شام با وی بیعت کردند.<ref>ابن قتیبة الدینوری، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۲۳</ref>
+مروان بن حکم در سال ۶۵ هجری و پس از [[معاویه دوم]] به [[خلافت]] رسید.<ref>ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام، ج 1</ref> خلافت مروان ۹ یا ۱۰ ماه بیشتر دوام نداشت و در ابتدای ماه رمضان سال ۶۵، در سن ۶۴ سالگی مرگش فرا رسید.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۳۸۹</ref> وی پیش از مرگ، پسرش عبدالملک را ولیعهد خود قرار داده بود و پسر دیگرش عبدالعزیز را به عنوان ولیعهد دوم منصوب کرده بود؛ پس از مرگ مروان، عبدالملک به خلافت رسید و مردم شام با وی بیعت کردند.<ref>ابن قتیبة دینوری، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۲۳</ref>
 ==خلفا از مروانیان==
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 ==لعن آل مروان توسط پیامبر و ائمه علیهم السلام==
-پدرِ مروان، حکم بن ابی العاص بن امیه به جهت افشای اسرار [[پیامبر(ص)]] نزد بزرگان [[قریش]] توسط پیامبر از [[مدینه]] اخراج، و لعنت شد<ref>ابن الأثیر الجزری، أسدالغابة، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۶۸</ref> بنا به نقل ‌[[بلاذری]] و برخی دیگر از مورخان اهل سنت، پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه، نه فقط حَکم، بلکه ذریه و نسل او را نیز لعنت کرد، مگر مؤمنان آنان که اندک‌اند.<ref>دانشنامه جهان اسلام، ج1، مدخل "حکم بن ابی‌العاص" از صدیقه ابریشم کار</ref> و در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید آمده است: على علیه السلام روزى به او نگريست و فرمود: واى بر تو و واى بر امت محمد از دست تو و دودمانت، آنگاه كه موى دو بناگوشت سفيد شود.<ref> شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج‏6، ص150</ref>
+پدرِ مروان، حکم بن ابی العاص بن امیه به جهت افشای اسرار [[پیامبر(ص)]] نزد بزرگان [[قریش]] توسط پیامبر از [[مدینه]] اخراج، و لعنت شد<ref>ابن الأثیر الجزری، أسدالغابة، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۶۸</ref> بنا به نقل ‌[[بلاذری]] و برخی دیگر از مورخان اهل سنت، پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه، نه فقط حَکم، بلکه ذریه و نسل او را نیز لعنت کرد، مگر مؤمنان آنان که اندک‌اند.<ref>دانشنامه جهان اسلام، ج1، مدخل "حکم بن ابی‌العاص" از صدیقه ابریشم کار</ref> و در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید آمده است: على علیه السلام روزى به او نگريست و فرمود: واى بر تو و واى بر امت محمد از دست تو و دودمانت، آنگاه كه موى دو بناگوشت سفيد شود.<ref> ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغة، ج‏۶، ص۱۵۰</ref>
 «آل مروان‌» در [[زیارت عاشورا]] نیز همچون [[آل زیاد]] و [[آل ابى سفیان]] و [[بنى امیه]] مورد لعن قرار گرفته‌اند.
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 ==منابع==
-*ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام
+* ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام
-*ابن أبي الحديد، عبد الحميد بن هبة الله، شرح نهج البلاغة، قم، چاپ اول، 1404ق.
+* ابن أبي الحديد، عبد الحميد بن هبة الله، شرح نهج البلاغة، قم، چاپ اول، 1404ق.
-*ابن اثير، عزالدین علی، الکامل، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، ۱۳۷۱ش.
+* ابن اثير، عزالدین علی، الکامل، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، ۱۳۷۱ش.
-*ابن اعثم‏ کوفی، احمد، كتاب الفتوح، تحقيق على شيرى، بيروت، دارالأضواء، ط الأولى، 1411/1991.
+* ابن اعثم‏ کوفی، احمد، كتاب الفتوح، تحقيق على شيرى، بيروت، دارالأضواء، ط الأولى، 1411/1991.
-*امینی، عبدالحسین، موسوعه الغدیر فی الکتاب و السنه، قم، دائره المعارف فقه اسلامی
+* ابن قتیبة دینوری، عبد الله بن مسلم، الإمامة و السیاسة، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالأضواء، ۱۴۱۰/۱۹۹۰ق.
-*جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
+* امینی، عبدالحسین، موسوعه الغدیر فی الکتاب و السنه، قم، دائره المعارف فقه اسلامی
-*دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا
+* محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
-*دانشنامه جهان اسلام، ج1، مدخل "حکم بن ابی‌العاص" از صدیقه ابریشم کار
+* دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==مروان بن حکم==
-مروان حکم از سران مخالف با [[اهل البیت|اهل بيت]] علیهم السلام و هوادار سرسخت [[بنی امیه]] بود. او داماد عثمان بود و سوءاستفاده‌هاى بسيارى از [[بيت المال]] در زمان عثمان داشت.<ref>الغدیر ، ج8، ص 260 تا 267.</ref> پس از آن مدتی از طرف معاویه والی مدینه بود.<ref>دینوری، اخبار الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۲۴</ref> مطابق با نقل ابن اعثم در کتاب الفتوح، مروان از طرف معاویه مامور شد که جعده دختر اشعث بن قیس را با وعده‌هایی به قتل امام حسن علیه السلام وادارد.<ref>الفتوح،ج‏۴، ص۳۱۹</ref> و هنگامی که [[امام حسن علیه السلام]] به شهادت رسید، مروان با اینکه در آن زمان حاکم مدینه نبود، گروهی از بنی امیه و پیروانشان را جمع نمود و مانع از دفن آن حضرت در جوار پیامبر شد.<ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه ابولقاسم حالت و عباس خلیلی، ج‏10، ص341</ref>
+مروان حکم داماد عثمان بود و سوءاستفاده‌هاى بسيارى از [[بيت المال]] در زمان عثمان داشت.<ref>امینی، الغدیر فی الکتاب و السنه، ج۸، ص ۳۶۷.</ref> پس از آن مدتی از طرف معاویه والی مدینه بود.<ref>دینوری، اخبار الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۲۴</ref> مطابق با نقل ابن اعثم در کتاب الفتوح، مروان از طرف معاویه مامور شد که جعده دختر اشعث بن قیس را با وعده‌هایی به قتل امام حسن علیه السلام وادارد.<ref>الفتوح،ج‏۴، ص۳۱۹</ref> و هنگامی که [[امام حسن علیه السلام]] به شهادت رسید، مروان با اینکه در آن زمان حاکم مدینه نبود، گروهی از بنی امیه و پیروانشان را جمع نمود و مانع از دفن آن حضرت در جوار پیامبر شد.<ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه ابولقاسم حالت و عباس خلیلی، ج‏10، ص341</ref>
 مروان بن حکم در سال ۶۵ هجری و پس از [[معاویه دوم]] به [[خلافت]] رسید.<ref>ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام، ج 1</ref> خلافت مروان ۹ یا ۱۰ ماه بیشتر دوام نداشت و در ابتدای ماه رمضان سال ۶۵، در سن ۶۴ سالگی مرگش فرا رسید.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۳۸۹</ref> وی پیش از مرگ، پسرش عبدالملک را ولیعهد خود قرار داده بود و پسر دیگرش عبدالعزیز را به عنوان ولیعهد دوم منصوب کرده بود؛ پس از مرگ مروان، عبدالملک به خلافت رسید و مردم شام با وی بیعت کردند.<ref>ابن قتیبة الدینوری، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۲۳</ref>
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 *ابن اثير، عزالدین علی، الکامل، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، ۱۳۷۱ش.
 *ابن اعثم‏ کوفی، احمد، كتاب الفتوح، تحقيق على شيرى، بيروت، دارالأضواء، ط الأولى، 1411/1991.
 *جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
 *دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا
@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۴: @@
 |شناسه= خوب
 |عنوان بندی مناسب= خوب
-|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
+|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
 |رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 |رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
-|جامعیت= متوسط
+|جامعیت= خوب
 |رعایت اختصار= خوب
 |سیر منطقی= خوب

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==خلفا از مروانیان==
-#[[مروان بن حکم|مروان بن حکم بن ابی‌العاص بن امیه]] ([[سال ۶۴ قمری|۶۴]]-[[سال ۶۵ قمری|۶۵]]<ref> ابن عبد البر، الاستيعاب‏، ۱۴۱۲ق، ج۳،‌ص۱۳۸۹.</ref>)
+#[[مروان بن حکم|مروان بن حکم بن ابی‌العاص بن امیه]] (۶۴-۶۵ قمری)
-#[[عبدالملک بن مروان|عبدالملک بن مروان بن حکم]]([[سال ۶۵ قمری|۶۵]]-[[سال ۸۶ قمری|۸۶]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۶۲.</ref>)
+#[[عبدالملک بن مروان]] (۶۵ - ۸۶ قمری)
-#[[ولید بن عبدالملک|ولید بن عبدالملک بن مروان]] ([[سال ۸۶ قمری|۸۶]]-[[سال ۹۶ قمری|۹۶]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۶۸.</ref>)
+#[[ولید بن عبدالملک]] (۸۶ - ۹۶ قمری)
-#[[سلیمان بن عبدالملک| سلیمان بن عبدالملک بن مروان]] ([[سال ۹۶ قمری|۹۶]]-[[سال ۹۹ قمری|۹۹]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۶۹.</ref>)
+#[[سلیمان بن عبدالملک]] (۹۶ - ۹۹ قمری)
-#[[عمر بن عبدالعزیز|عمر بن عبدالعزیز بن مروان]] ([[سال ۹۹ قمری|۹۹]]-[[سال ۱۰۱ قمری|۱۰۱]]) <ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۷۱.</ref>
+#[[عمر بن عبدالعزیز|عمر بن عبدالعزیز بن مروان]] (۹۹ - ۱۰۱ قمری)
-#[[یزید بن عبدالملک|یزید بن عبدالملک بن مروان]] ([[سال ۱۰۱ قمری|۱۰۱]]-[[سال ۱۰۵ قمری|۱۰۵]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۸۴.</ref>)
+#[[یزید بن عبدالملک|یزید بن عبدالملک بن مروان]] (۱۰۱ - ۱۰۵ قمری)
-#[[هشام بن عبدالملک| هشام بن عبدالملک بن مروان]] ([[سال ۱۰۵ قمری|۱۰۵]]-[[سال ۱۲۵ قمری|۱۲۵]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۸۵.</ref>)
+#[[هشام بن عبدالملک]] (۱۰۵ - ۱۲۵ قمری)
-#[[ولید بن یزید|ولید بن یزید بن عبدالملک]] (خلیفه فاسق) ([[سال ۱۲۵ قمری|۱۲۵]]-[[سال ۱۲۶ قمری|۱۲۶]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۸۶.</ref>)
+#[[ولید بن یزید|ولید بن یزید بن عبدالملک]] (۱۲۵ - ۱۲۶ قمری)
-#[[یزید بن ولید|یزید بن ولید بن عبدالملک]] (یزید ناقص) (۶ ماه در سال [[سال ۱۲۶ قمری|۱۲۶]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۸۹.</ref>)
+#[[یزید بن ولید]] (۶ ماه در سال ۱۲۶ قمری)
-#[[ابراهیم بن ولید|ابراهیم بن ولید بن عبدالملک]] ([[سال ۱۲۶ قمری|۱۲۶]]-[[سال ۱۲۷ قمری|۱۲۷]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۸۹.</ref>)
+#[[ابراهیم بن ولید|ابراهیم بن ولید بن عبدالملک]] (۱۲۶ - ۱۲۷ قمری)
-#[[مروان بن محمد|مروان بن محمد بن مروان]] (مروان حمار)([[سال ۱۲۷ قمری|۱۲۷]]-[[سال ۱۳۲ قمری|۱۳۲]]<ref>سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۲۵ق،‌ ج۱،‌ ص۱۹۰.</ref>)
+#[[مروان بن محمد|مروان بن محمد بن مروان]] (مروان حمار)(۱۲۷ - ۱۳۲ قمری)<ref>لغت نامه دهخدا، ذیل واژه بنی امیه</ref>
-آل مروان نزدیک به هفتاد سال حکومت کردند<ref>حوادث خلفاى آل مروان را در مروج الذهب، ج 3، ص 91 به بعد، مطالعه کنید.</ref> و دوران حکومتشان از سخت‌ترین دوران هاى [[شیعه]] بود.
+آل مروان نزدیک به هفتاد سال حکومت کردند<ref>حوادث خلفاى آل مروان را در مروج الذهب، ج 3، ص 91 به بعد، مطالعه کنید.</ref> و دوران حکومتشان از سخت‌ترین دوران هاى [[شیعه]] بود. بنى مروان جنایتکارترین افراد را در شهرها به ولایت‌ مى‌گماشتند که [[حجاج بن یوسف ثقفی|حجاج]] یکى از آنان بود.
 ==لعن آل مروان توسط پیامبر و ائمه علیهم السلام==
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۶: @@
 *ابن اعثم‏ کوفی، احمد، كتاب الفتوح، تحقيق على شيرى، بيروت، دارالأضواء، ط الأولى، 1411/1991.
 *جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
 *دانشنامه جهان اسلام، ج1، مدخل "حکم بن ابی‌العاص" از صدیقه ابریشم کار

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 '''آل مروان''' دودمان [[مروان بن حکم]] هستند که از تیره [[بنى امیه]] بودند و از سال 64 هجرى روى کار آمدند.
 ==مروان بن حکم==
-آغاز سلطه این خاندان با به [[خلافت]] رسیدن مروان بود. مروان از خشن‌ترین و عنودترین‌ دشمنان [[اهل بیت]] و [[امام حسین]] علیه السلام بود و نزد پیامبر و مردم ملعون و مطرود و تبعید شده بود.
+مروان حکم از سران مخالف با [[اهل البیت|اهل بيت]] علیهم السلام و هوادار سرسخت [[بنی امیه]] بود. او داماد عثمان بود و سوءاستفاده‌هاى بسيارى از [[بيت المال]] در زمان عثمان داشت.<ref>الغدیر ، ج8، ص 260 تا 267.</ref> پس از آن مدتی از طرف معاویه والی مدینه بود.<ref>دینوری، اخبار الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۲۴</ref> وقتی [[امام حسن علیه السلام]] به شهادت رسید این مروان بود که با اینکه در آن زمان حاکم مدینه نبود اما گروهی از بنی امیه و پیروانشان را جمع نمود و مانع از دفن آن حضرت در جوار پیامبر شد.<ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه ابولقاسم حالت و عباس خلیلی، ج‏10، ص341</ref>
 ==خلفا از مروانیان==