آل ابراهیم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۳۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۳

2026-03-31T10:03:34Z

Mohammadi: /* مصادیق آل ابراهیم */

2025-10-26T07:05:40Z

‏مصادیق آل ابراهیم

Mohammadi: /* آل ابراهیم در قرآن */

2025-10-26T06:59:02Z

‏آل ابراهیم در قرآن

Zamani در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳

2025-06-26T08:23:35Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:30:22Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۵

2024-08-07T12:15:10Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۷

2020-02-29T08:37:18Z

Aghajani در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۰۹

2020-02-02T12:09:29Z

سید مهدی خدایی: پروژه1: سنجش کیفی

2019-06-04T07:10:42Z

پروژه1: سنجش کیفی

Zamani در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۴۷

2018-06-20T10:47:35Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 ترکیب '''«آل ابراهیم»''' از دو کلمه تشکیل شده است؛ ۱. «[[آل]]» که مقلوب لفظی کلمه «اهل» است.<ref> راغب اصفهانی، مفردات، ترجمه غلامرضا حسینی، تهران، مرتضوی، ۱۳۷۵، دوم، ج ۱، ص ۲۲۲ </ref> و اهل کسانی را گویند که نسبی یا دینی یا چیزی همانند آن، آنها را با یکدیگر جمع و مربوط کند<ref> مفردات، همان، ص ۲۱۹. </ref> و «آل» به شریفتر و با فضیلت‌تر‌ها اضافه می‌شود، مثل آل الله و آل النبی، اما «اهل» اضافه شدنش کلی و عمومی است.<ref>  مفردات، همان، ص ۲۲۲. </ref> ۲. «ابراهیم»، اسمی غیر عربی است که به صورت «آب رام» به معنی پدر عالی و بعد از آن به صورت «پابراهام» به معنی پدر جماعت بسیار آمده<ref> مستر هاکس، قاموس کتاب مقدس، بیروت، بی نا، ۱۹۲۸ م، ص ۴ </ref> و اصطلاحاً نام یکی از [[پیامبران اولوالعزم|پیامبران اولواالعزم]] یعنی [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام می‌باشد.
 ==آل ابراهیم در قرآن ==

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 '''۱. فرزندان برگزیدۀ ابراهیم؛'''
-یعنی [[حضرت اسماعیل علیه السلام|اسماعیل]]، [[حضرت اسحاق علیه السلام|اسحاق]]، [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]]، [[اسباط]]، [[حضرت داوود علیه السلام|داود]]، [[حضرت سلیمان علیه السلام|سلیمان]] و...؛ و [[پیامبر اسلام]] (صلی الله علیه وآله) نیز در شمار آل ابراهیم قرار می‌گیرد، چون نسبش به اسماعیل (ع) می‌رسد. [[قرآن]] به پیوند معنوی و عمیق رسول اکرم (ص) و دین [[اسلام]] با حضرت ابراهیم (ع) اشاره دارد.<ref> خرمشاهی، بهاء الدین؛ دانش نامه قرآن و قرآن پژوهی، تهران، دوستان و ناهید، ۱۳۷۷، ج ۱، ص ۴۴ </ref>
+یعنی [[حضرت اسماعیل علیه السلام|اسماعیل]]، [[حضرت اسحاق علیه السلام|اسحاق]]، [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]]، [[اسباط]]، [[حضرت داوود علیه السلام|داود]]، [[حضرت سلیمان علیه السلام|سلیمان]] و...؛ و [[پیامبر اسلام]] (صلی الله علیه وآله) نیز در شمار آل ابراهیم قرار می‌گیرد، چون نسبش به اسماعیل علیه السلام می‌رسد. [[قرآن]] به پیوند معنوی و عمیق رسول اکرم صلی الله علیه و آله و دین [[اسلام]] با حضرت ابراهیم علیه السلام اشاره دارد.<ref> خرمشاهی، بهاء الدین؛ دانش نامه قرآن و قرآن پژوهی، تهران، دوستان و ناهید، ۱۳۷۷، ج ۱، ص ۴۴ </ref>
 '''۲. پیروان دین ابراهیم؛'''
-آیه {{متن قرآن|«إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ وَهَٰذَا النَّبِی وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاللَّهُ وَلِی الْمُؤْمِنِین»}} ([[آیه 68 سوره آل عمران|آیه ۶۸ سوره آل عمران]]) و آیه: {{متن قرآن|«رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ کثِیرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی وَمَنْ عَصَانِی فَإِنَّک غَفُورٌ رَحِیمٌ»}} ([[آیه 36 سوره ابراهیم|آیه ۳۶ سوره ابراهیم]]) مؤید این مطلب است.<ref> مرکز فرهنگ و معارف، اعلام قرآن، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۵، ج ۱، ص ۱۱۶ </ref> فرزندان پیامبر (ص) نیز از آل ابراهیم خواهند بود، چرا که اینان نوادگان ابراهیم (ع) هستند.<ref> دایرةالمعارف تشیع، تهران، ۱۳۷۵، ج ۱، ص ۱۳۶. </ref>
+آیه {{متن قرآن|«{{آیه|3|68}}»}}<ref>[[آیه 68 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۶۸.]]</ref>؛ و آیه: {{متن قرآن|«{{آیه|14|36}}»}}<ref>[[آیه 36 سوره ابراهیم|سوره ابراهیم، آیه ۳۶.]]</ref>؛ مؤید این مطلب است.<ref> مرکز فرهنگ و معارف، اعلام قرآن، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۵، ج ۱، ص ۱۱۶ </ref> فرزندان پیامبر صلی الله علیه و آله نیز از آل ابراهیم خواهند بود، چرا که اینان نوادگان ابراهیم علیه السلام هستند.<ref> دایرةالمعارف تشیع، تهران، ۱۳۷۵، ج ۱، ص ۱۳۶. </ref>
 '''۳. پیامبر اکرم و اهل البیت علیهم‌السلام؛'''
-{{متن قرآن|«أَمْ یحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَىٰ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَینَا آلَ إِبْرَاهِیمَ الْکتَابَ وَالْحِکمَةَ وَآتَینَاهُمْ مُلْکا عَظِیمًا»}}؛ ([[آیه 54 سوره نساء|آیه  ۵۴ سوره نساء]]،) یا اینکه نسبت به مردم (پیامبر و خاندانش) بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشیده، حسد می‌ورزند؛ ما به آل ابراهیم (که [[یهود]] نیز از خاندان او هستند) کتاب و حکمت دادیم و حکومت عظیمی در اختیار آنها (پیامبران [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]]) قرار دادیم.<ref>ترجمه آیت الله مکارم شیرازی</ref>
+{{متن قرآن|«{{آیه|4|54}}»}}<ref>[[آیه 54 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۵۴.]]</ref>؛ یا اینکه نسبت به مردم (پیامبر و خاندانش) بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشیده، حسد می‌ورزند؛ ما به آل ابراهیم (که [[یهود]] نیز از خاندان او هستند) کتاب و حکمت دادیم و حکومت عظیمی در اختیار آنها (پیامبران [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]]) قرار دادیم.<ref>ترجمه آیت الله مکارم شیرازی</ref>
-در این [[آیه]] به [[حسادت]] یهود نسبت به پیامبر و خاندانش، اشاره شده است، زیرا آنها بر اثر [[ظلم]] و [[کفران نعمت|کفران نعمت]]، مقام [[نبوت]] و حکومت را از دست دادند و به همین جهت مایل نبودند این موقعیت الهی به دست هیچ کس سپرده شود، لذا به پیامبر (ص) و [[اهل البیت|اهل بیت]] او (ع) که مشمول این موهبت الهی شده‌اند، حسد می‌ورزند.<ref> تفسیر نمونه، پیشین، ج ۳، ص ۴۲۱ </ref>
+در این [[آیه]] به [[حسادت]] یهود نسبت به پیامبر و خاندانش، اشاره شده است، زیرا آنها بر اثر [[ظلم]] و [[کفران نعمت|کفران نعمت]]، مقام [[نبوت]] و حکومت را از دست دادند و به همین جهت مایل نبودند این موقعیت الهی به دست هیچ کس سپرده شود، لذا به پیامبر صلی الله علیه و آله و [[اهل البیت|اهل بیت]] او علیهم السلام که مشمول این موهبت الهی شده‌اند، حسد می‌ورزند.<ref> تفسیر نمونه، پیشین، ج ۳، ص ۴۲۱ </ref>
-[[محمد بن مسعود عیاشی|عیاشى]] از [[امام باقر علیه السلام|حضرت باقر]] (ع) روایت نموده که این آیه را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] نمود و فرمود: ما از آنها هستیم و ما بقیه این عترتیم.
+[[محمد بن مسعود عیاشی|عیاشى]] از [[امام باقر علیه السلام|حضرت باقر]] علیه السلام روایت نموده که این آیه را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] نمود و فرمود: ما از آنها هستیم و ما بقیه این عترتیم.
-و در «[[مجالس المؤمنین (کتاب)|مجالس]]» از [[امام صادق(ع)|حضرت صادق]] (ع) روایت نموده که [[محمد بن اشعث|محمد بن اشعث بن قیس کندى]] (لعنه اللّه) به [[سیدالشهداء|حضرت سید الشهداء]] (ع) عرض کرد چه حرمتى از براى شما است از طرف پیغمبر که سایرین ندارند؟ حضرت در جواب، این آیه و آیه بعد را تلاوت کرد و بعد از آن فرمود: واللّه همانا [[پیامبر اسلام|محمد]] (ص) از آل ابراهیم است و [[عترت]] هادیه از آل محمدند.
+و در «[[مجالس المؤمنین (کتاب)|مجالس]]» از [[امام صادق(ع)|حضرت صادق]] علیه السلام روایت نموده که [[محمد بن اشعث|محمد بن اشعث بن قیس کندى]] (لعنه اللّه) به [[سیدالشهداء|حضرت سید الشهداء]] علیه السلام عرض کرد چه حرمتى از براى شما است از طرف پیغمبر که سایرین ندارند؟ حضرت در جواب، این آیه و آیه بعد را تلاوت کرد و بعد از آن فرمود: واللّه همانا [[پیامبر اسلام|محمد]] صلی الله علیه و آله از آل ابراهیم است و [[عترت]] هادیه از آل محمدند.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ترکیب '''«آل ابراهیم»''' از دو کلمه تشکیل شده است؛ ۱. «[[آل]]» که مقلوب لفظی کلمه «اهل» است.<ref> راغب اصفهانی، مفردات، ترجمه غلامرضا حسینی، تهران، مرتضوی، ۱۳۷۵، دوم، ج ۱، ص ۲۲۲ </ref> و اهل کسانی را گویند که نسبی یا دینی یا چیزی همانند آن، آنها را با یکدیگر جمع و مربوط کند<ref> مفردات، همان، ص ۲۱۹. </ref> و «آل» به شریفتر و با فضیلت‌تر‌ها اضافه می‌شود، مثل آل الله و آل النبی، اما «اهل» اضافه شدنش کلی و عمومی است.<ref>  مفردات، همان، ص ۲۲۲. </ref> ۲. «ابراهیم»، اسمی غیر عربی است که به صورت «آب رام» به معنی پدر عالی و بعد از آن به صورت «پابراهام» به معنی پدر جماعت بسیار آمده<ref> مستر هاکس، قاموس کتاب مقدس، بیروت، بی نا، ۱۹۲۸ م، ص ۴ </ref> و اصطلاحاً نام یکی از [[پیامبران اولوالعزم|پیامبران اولواالعزم]] یعنی [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام می‌باشد.
 ==آل ابراهیم در قرآن ==
-«آل ابراهیم» تنها دوبار در [[قرآن]] تکرار شده و در اینکه آنها از چه کسانی هستند -با توجه به گوناگونی معانی [[آل]]-، در بین مفسران اختلاف وجود دارد؛ {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ آدَمَ وَ نُوحًا وَ آلَ إِبْرَاهِیمَ وَ آلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِینَ»}}؛ ([[آیه 33 سوره آل عمران|آیه ۳۳ سوره آل عمران]]،) خداوند آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برتری داد.
+«آل ابراهیم» تنها دوبار در [[قرآن]] تکرار شده و در اینکه آنها از چه کسانی هستند -با توجه به گوناگونی معانی [[آل]]-، در بین مفسران اختلاف وجود دارد؛ {{متن قرآن|«{{آیه|3|33}}»}}<ref>[[آیه 33 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۳۳.]]</ref>؛ خداوند آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برتری داد.
 مراد از اصطفی (یعنی گزینش و برتری دادن آنها)، یا برگزیدن [[دین]] آنهاست، یا ارزانی داشتن فضیلت و برتری به خود آن شایستگان، که در مورد [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام مقام ولا و دوستی خدا و سرد گردانیدن آتش بر آن حضرت و نابود ساختن رجال زمان او یعنی [[نمرود]]، از مصادیق برتری دادن وی محسوب می‌شود.<ref> طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه علی کرمی، تهران، فراهانی، ۱۳۷۸، ج ۲، ص ۲۵۵ </ref> و برگزیده شدن، مختص کسانی است که [[معصوم]] باشند و از این [[آیه]] معصوم بودن انبیاء و [[ائمه اطهار|امامان]] استدلال شده است.<ref> مکارم شیرازی، ناصر و همکاران؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴، اول، ج ۲، ص ۵۲۰</ref>
-−
 ==مصادیق آل ابراهیم==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ترکیب '''«آل ابراهیم»''' از دو کلمه تشکیل شده است؛ ۱. «[[آل]]» که مقلوب لفظی کلمه «اهل» است.<ref> راغب اصفهانی، مفردات، ترجمه غلامرضا حسینی، تهران، مرتضوی، ۱۳۷۵، دوم، ج ۱، ص ۲۲۲ </ref> و اهل کسانی را گویند که نسبی یا دینی یا چیزی همانند آن، آنها را با یکدیگر جمع و مربوط کند<ref> مفردات، همان، ص ۲۱۹. </ref> و «آل» به شریفتر و با فضیلت‌تر‌ها اضافه می‌شود، مثل آل الله و آل النبی، اما «اهل» اضافه شدنش کلی و عمومی است.<ref>  مفردات، همان، ص ۲۲۲. </ref> ۲. «ابراهیم»، اسمی غیر عربی است که به صورت «آب رام» به معنی پدر عالی و بعد از آن به صورت «پابراهام» به معنی پدر جماعت بسیار آمده<ref> مستر هاکس، قاموس کتاب مقدس، بیروت، بی نا، ۱۹۲۸ م، ص ۴ </ref> و اصطلاحاً نام یکی از [[پیامبران اولوالعزم|پیامبران اولواالعزم]] یعنی [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام می‌باشد.
 ==آل ابراهیم در قرآن ==
-«آل ابراهیم» تنها دوبار در [[قرآن]] تکرار شده و در اینکه آنها از چه کسانی هستند -با توجه به گوناگونی معانی [[آل]]-، در بین مفسران اختلاف وجود دارد؛ {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ آدَمَ وَ نُوحًا وَ آلَ إِبْرَاهِیمَ وَ آلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِینَ»}}؛ ([[سوره آل عمران]]، ۳۳) خداوند آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برتری داد.
+«آل ابراهیم» تنها دوبار در [[قرآن]] تکرار شده و در اینکه آنها از چه کسانی هستند -با توجه به گوناگونی معانی [[آل]]-، در بین مفسران اختلاف وجود دارد؛ {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ آدَمَ وَ نُوحًا وَ آلَ إِبْرَاهِیمَ وَ آلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِینَ»}}؛ ([[آیه 33 سوره آل عمران|آیه ۳۳ سوره آل عمران]]،) خداوند آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برتری داد.
 مراد از اصطفی (یعنی گزینش و برتری دادن آنها)، یا برگزیدن [[دین]] آنهاست، یا ارزانی داشتن فضیلت و برتری به خود آن شایستگان، که در مورد [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام مقام ولا و دوستی خدا و سرد گردانیدن آتش بر آن حضرت و نابود ساختن رجال زمان او یعنی [[نمرود]]، از مصادیق برتری دادن وی محسوب می‌شود.<ref> طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه علی کرمی، تهران، فراهانی، ۱۳۷۸، ج ۲، ص ۲۵۵ </ref> و برگزیده شدن، مختص کسانی است که [[معصوم]] باشند و از این [[آیه]] معصوم بودن انبیاء و [[ائمه اطهار|امامان]] استدلال شده است.<ref> مکارم شیرازی، ناصر و همکاران؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴، اول، ج ۲، ص ۵۲۰</ref>
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 '''۲. پیروان دین ابراهیم؛'''
-آیه {{متن قرآن|«إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ وَهَٰذَا النَّبِی وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاللَّهُ وَلِی الْمُؤْمِنِین»}} ([[سوره آل عمران]]، ۶۸) و آیه: {{متن قرآن|«رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ کثِیرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی وَمَنْ عَصَانِی فَإِنَّک غَفُورٌ رَحِیمٌ»}} ([[سوره ابراهیم]]، ۳۶) مؤید این مطلب است.<ref> مرکز فرهنگ و معارف، اعلام قرآن، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۵، ج ۱، ص ۱۱۶ </ref> فرزندان پیامبر (ص) نیز از آل ابراهیم خواهند بود، چرا که اینان نوادگان ابراهیم (ع) هستند.<ref> دایرةالمعارف تشیع، تهران، ۱۳۷۵، ج ۱، ص ۱۳۶. </ref>
+آیه {{متن قرآن|«إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ وَهَٰذَا النَّبِی وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاللَّهُ وَلِی الْمُؤْمِنِین»}} ([[آیه 68 سوره آل عمران|آیه ۶۸ سوره آل عمران]]) و آیه: {{متن قرآن|«رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ کثِیرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی وَمَنْ عَصَانِی فَإِنَّک غَفُورٌ رَحِیمٌ»}} ([[آیه 36 سوره ابراهیم|آیه ۳۶ سوره ابراهیم]]) مؤید این مطلب است.<ref> مرکز فرهنگ و معارف، اعلام قرآن، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۵، ج ۱، ص ۱۱۶ </ref> فرزندان پیامبر (ص) نیز از آل ابراهیم خواهند بود، چرا که اینان نوادگان ابراهیم (ع) هستند.<ref> دایرةالمعارف تشیع، تهران، ۱۳۷۵، ج ۱، ص ۱۳۶. </ref>
 '''۳. پیامبر اکرم و اهل البیت علیهم‌السلام؛'''
-{{متن قرآن|«أَمْ یحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَىٰ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَینَا آلَ إِبْرَاهِیمَ الْکتَابَ وَالْحِکمَةَ وَآتَینَاهُمْ مُلْکا عَظِیمًا»}}؛ ([[سوره نساء]]، ۵۴) یا اینکه نسبت به مردم (پیامبر و خاندانش) بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشیده، حسد می‌ورزند؛ ما به آل ابراهیم (که [[یهود]] نیز از خاندان او هستند) کتاب و حکمت دادیم و حکومت عظیمی در اختیار آنها (پیامبران [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]]) قرار دادیم.<ref>ترجمه آیت الله مکارم شیرازی</ref>
+{{متن قرآن|«أَمْ یحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَىٰ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَینَا آلَ إِبْرَاهِیمَ الْکتَابَ وَالْحِکمَةَ وَآتَینَاهُمْ مُلْکا عَظِیمًا»}}؛ ([[آیه 54 سوره نساء|آیه  ۵۴ سوره نساء]]،) یا اینکه نسبت به مردم (پیامبر و خاندانش) بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشیده، حسد می‌ورزند؛ ما به آل ابراهیم (که [[یهود]] نیز از خاندان او هستند) کتاب و حکمت دادیم و حکومت عظیمی در اختیار آنها (پیامبران [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]]) قرار دادیم.<ref>ترجمه آیت الله مکارم شیرازی</ref>
 در این [[آیه]] به [[حسادت]] یهود نسبت به پیامبر و خاندانش، اشاره شده است، زیرا آنها بر اثر [[ظلم]] و [[کفران نعمت|کفران نعمت]]، مقام [[نبوت]] و حکومت را از دست دادند و به همین جهت مایل نبودند این موقعیت الهی به دست هیچ کس سپرده شود، لذا به پیامبر (ص) و [[اهل البیت|اهل بیت]] او (ع) که مشمول این موهبت الهی شده‌اند، حسد می‌ورزند.<ref> تفسیر نمونه، پیشین، ج ۳، ص ۴۲۱ </ref>

@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ==منابع==
-*[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=31607   آل ابراهيم، علی محمودی، سایت پژوهه]
+*علی محمودی، آل ابراهيم، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 25 اسفند 1392
 * تفسير روان جاويد، ثقفى تهرانى محمد، انتشارات برهان‌، تهران‌، 1398 ق‌
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 آل ابراهيم تنها دوبار در قرآن تكرار شده و در اينكه آنها از چه كساني هستند با توجه به گوناگوني معاني آل، در بين مفسران اختلاف وجود دارد؛
-«اِنَّ اللهَ اصْطَفي ءادَمَ و نوحاً و ءالِ اِبراهيمَ و ءالِ عِمرانَ عَلَي العالَمينَ <ref> آل عمران / 33 (ترجمه آيات از آيت الله مكارم شيرازي مي‌باشد) </ref>
+{{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ»}} <ref> آل عمران / 33 (ترجمه آيات از آيت الله مكارم شيرازي مي‌باشد) </ref>
 «خداوند آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برتري داد »
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 - پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و اهل البیت علیهم السلام؛
-«اَمْ يَحْسُدُونَ النّاسَ عَلي ماء ءاتاهُمُ اللهُ مِنْ فَضلِهِ فَقَد ءاتَينا ءَالَ اِبراهيمَ الكِتابَ وَالحِكمَةَ وَءَاتَيناهُمْ مُلكاَ عَظيماً
+{{متن قرآن|«أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَىٰ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُمْ مُلْكًا عَظِيمًا»}}<ref> سوره نساء/ 54 </ref>
 « يا اينكه نسبت به مردم (پيامبر و خاندانش) بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده، حسد مي‌ورزند؛ ما به آل ابراهيم (كه يهود نيز از خاندان او هستند) كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمي در اختيار آنها (پيامبران بني اسرائيل) قرار داديم»

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۰
سطر ۴۰:		سطر ۴۰:

	* تفسير روان جاويد، ثقفى تهرانى محمد، انتشارات برهان‌، تهران‌، 1398 ق‌		* تفسير روان جاويد، ثقفى تهرانى محمد، انتشارات برهان‌، تهران‌، 1398 ق‌
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= ضعیف
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= خوب
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده= دارد
		+	}}
		+
	[[رده:واژگان قرآنی]]		[[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۴۷
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	تركيب آل ابراهيم از دو كلمه تشكيل شده است؛		تركيب آل ابراهيم از دو كلمه تشكيل شده است؛
	1- «آل» كه مقلوب لفظي اهل است. <ref> راغب اصفهاني، مفردات، ترجمه غلامرضا حسيني، تهران، مرتضوي، 1375، دوم، ج 1، ص 222 </ref> و اهل كساني را گويند كه نسبي يا ديني يا چيزي همانند آن، آنها را با يكديگر جمع و مربوط كند<ref> مفردات، همان، ص 219. </ref>و "آل" به شريفتر و با فضيلت‌تر‌ها اضافه مي‌شود، مثل آل الله و آل النبي، اما اهل اضافه شدنش كلي و عمومي است<ref> مفردات، همان، ص 222. </ref>		1- «آل» كه مقلوب لفظي اهل است. <ref> راغب اصفهاني، مفردات، ترجمه غلامرضا حسيني، تهران، مرتضوي، 1375، دوم، ج 1، ص 222 </ref> و اهل كساني را گويند كه نسبي يا ديني يا چيزي همانند آن، آنها را با يكديگر جمع و مربوط كند<ref> مفردات، همان، ص 219. </ref>و "آل" به شريفتر و با فضيلت‌تر‌ها اضافه مي‌شود، مثل آل الله و آل النبي، اما اهل اضافه شدنش كلي و عمومي است<ref> مفردات، همان، ص 222. </ref>