https://wiki.ahlolbait.com/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Sina12 2026-04-23T18:13:34Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.32.0 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D9%85%D9%84%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D9%81%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%A9%D9%88%D9%87%DB%8C&diff=31162 2013-09-22T16:21:05Z

<p>Sina12: </p> <hr /> <div>علامه شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی از دانشمندان شهیر عصر قاجار است. وی در زهد و تقوا زبانزد مردم زمان خویش بود و سالیان سال در مدرسه صدر و دارالشفای تهران به تدریس علوم دینی و تربیت شاگرد همت گماشته و آثاری ارزنده نیز از خود بر جای نهاد. از نقاط حائز اهمیت زندگی ایشان هم حجره ای بودن وی با علامه [[آخوند خراسانی]] در مدرسه صدر تهران است.<br /> ==محل تولد==<br /> یکی از روستاها و مناطق فیروزکوه غرفان چای نام دارد که آن را غرفان چاه هم می گویند. شیخ عبدالرسول مازندرانی اصالتا اهل این ناحیه است. با توجه به اینکه ایشان از طرف مادر اهل نور مازندران است گاهی ایشان را نوری و گاه مازندرانی و طبرسی و گاهی فیروزکوهی و گاه تهرانی می گویند. <br /> ==سال تولد==<br /> سال تولد ملاعبدالرسول بر ما مخفی است. ولی به نقل از آخوند خراسانی در سال 1278 قمری که این دو هم حجره ای بوده اند شیخ عبدالرسول متاهل بوده و همسر داشته است و فقط روزها در حجره بوده و شبها به منزل می رفته است. نکته دیگر اینکه ایشان مدتی در درس ملا هادی سبزواری حاضر شده و چون مدتی با سلطان گنابادی که بعدها رهبر فرقه صوفیه گنابادی شد هم درس بوده و گنابادی قبل از 1280 به درس حاجی سبزواری رفته پس به احتمال می توان گفت تحصیل نزد حاجی را قبل از سال 1279 انجام داده لذا می توان سال تولد ایشان را در حدود 1250 ق دانست.<br /> ==اساتید==<br /> عبدالرسول مازندرانی از شاگردان مهم و مطرح علامه میرزا محمدحسن آشتیانى بوده است. قاعدتا باید اصول فقه و شاید هم فقه را نزد محقق آشتیانی فرا گرفته باشد. همچنین ایشان را از شاگردان میرزا ابوالحسن جلوه زواره ای دانسته اند و نزد ایشان حکمت مشاءی سینایی را آموخته است و اواخر عمر جلوه که شکسته شده بود امور وی را متکفل بود و بدو رسیدگی می کرد. ملا حسن خویی استاد دیگر ملا عبدالرسول است که ما این مطلب را از گزارش آخوند خراسانی علیه الرحمه می فهمیم چه اینکه ایشان در خاطراتی که از زمان تحصیل خود در مدرسه صدر تهران برای یکی از فرزندان ملاعبدالرسول تعریف می کند می فرماید که من و پدرت به درس فلسفه ملا حسن خویی می رفتیم. ملا حسن شاگرد برجسته ملا عبدالله حكيم زنوزي پدر آقا علي حكيم- صاحب بدايع الحكم- است. متاسفانه علی رغم جستجوی بسیار در کتاب های متعدد شرح حال از کیفیت احوال این دانشمند خویی اطلاع خاصی به دست نیامد. ملا هادی سبزواری دیگر استاد مرحوم فیروزکوهی است که این مطلب نیز از گزارش گنابادی به یکی از فرزندان فیروزکوهی به دست می آید. شیخ هادی تهرانی که از اساتید مطرح حوزه تهران در نیمه دوم قرن سیزدهم است و نباید وی را باد شیخ هادی مکفر تهرانی یکی دانست نیز از اساتید شیخ عبدالرسول است. چنانکه مشاهده می شود وجهه معقول و حکمت بر ملاعبدالرسول سایه افکنده و گویا ایشان عنایت خاصی به این علوم داشته اند هر چند در بین تالیفاتشان که بعدا ذکر خواهد شد وجهه غالب علوم منقول است. در هر حال ملاعبدالرسول سالیانی چند از محضر دروس علمای تهران و سبزوار(و شاید اصفهان و نجف هم) بهره برده و به مقامات بلند علمی نائل گردیده و از اساتید حوزوی مطرح تهران به شمار می رود.<br /> ==آثار و تالیفات==<br /> ملا عبدالرسول داراى تصانیف بسیارى است. از آثارش: شرح «زیارت عاشورا»؛ رساله‌اى در «حرمت شطرنج»؛ رساله‌اى در «عقد صغیره»؛ رساله‌اى در «ظروف و اوانى»؛ رساله‌اى در «تكلیف كفار به قضا»؛رساله‌اى در «حكم الوضوء قبل الوقت»؛ رساله‌اى در «اعتبار الاخلاص فى العباده» را می توان یاد نمود. تمامى این كتب در طول حیاتش در سال 1321 ق در تهران به چاپ رسید و بعضى از آنها را فرزند دانشمندش على عبدالرسولى به فارسى ترجمه كرد. از دیگر آثار فیروزكوهى تصحیح كتاب «روض الجنان فى شرح ارشاد الاذهان» شهید ثانى است و او تعلیقات و حواشى بسیارى بر آن نگاشته است. <br /> ==شاگردان==<br /> ملا عبدالرسول مدرس رسمی و اصلی مدرسه دارالشفای تهران بوده است و در این مدرسه به تدریس فقه و اصول و حکمت و ادبیات می پرداخته است و در طول سالیان دراز شاگردان برجسته ای تربیت کرده است. <br /> ==از منظر دیگران==<br /> • المآثر و الآثار<br /> فاضل مراغى(یا به یک معنا شیخ مهدی عبدالرب آبادی قزوینی) چنانکه در المآثر و الآثار دأبش بر اختصار و اجمال است از ملا عبدالرسول به اجمال یاد کرده و گفته است: ملا عبدالرسول فیروزكوهى فاضلى كامل و در علوم شرعیه به درجات عالیه نائل. <br /> • گنجینۀ دانشمندان<br /> مرحوم شریف رازی در جلد ششم کتاب گنجینه دانشمندان از ایشان اینگونه یاد می کند:<br /> • نقباء البشر<br /> افتخار شیعه علامه شیخ آقابزرگ تهرانی در نقباء البشر پیرامون مرحوم فیروزکوهی می نویسد: کان من الفقهاء الاعلام و الفضلاء المتبحرین... و... من اجلّ تلامذة العلامه المیرزا محمدحسن الآشتیانی و له تصانیف کثیره و آثار جلیله. <br /> • مرآه الشرق<br /> دانشمند محقق و پرهیزگار شیخ محمد امین امامی خویی مشهور به صدرالاسلام در کتاب مرآه الشرق پیرامون ملا عبدالرسول می نویسد: کان متورعا تقیا فقیها صاحب الخبره و البصیره فی الفقه و الحدیث و غیره و کان من خیار ابناء زمانه وجیها مقبولا ناسکا... و کان رحمه الله زاهدا قلیل الاعتناء لابنا الدنیا و حطامها. <br /> • تکمله نجوم السماء<br /> شیخ محمدمهدی بن محمدعلی کشمیری در تکمله نجوم السماء درباره وی می نویسد: فاضلی کاملی(کذا) است و در علوم شرعیه به درجات عالیه نائل، که همان مطلب ماثر و آثار است.<br /> ==وفات==<br /> در منابع مختلف سال وفات مرحوم ملا عبدالرسول فیروزکوهی را یا به طور تعیین و یا تردید 1323 و بعضا 1325 و 1332 نوشته اند. اما با توجه به سفرنامه یکی از فرزندان شیخ عبدالرسول که گزارش دقیق سفر را ذکر می کند ملا عبدالرسول در ربیع الثانی 1322 ق بر اثر وبای فراگیری که ایران و عراق را گرفته بود در می گذرد. فرزند ایشان شیخ الملک اورنگ می گوید من در قم گرفتار وبا شدم و کاروان ما مرا جا نهادند چون مرگ من قطعی بود. اما حشره ای دو بار مرا گزید و یک شب تب کردم و همان گزش باعث شد تا در کمال ناباوری نمردم. یک روز را در قم ماندم و سه روز طول کشید تا به تهران رسیدم و روز ابتلای به وبا در قم 16 ربیع الثانی 1322 ق بود. زمانی که به تهران رسیدم شخصی را دیدم که در جایی نشسته بود احوال وی را پرسیدم و گفتم از وبا چه خبر و چه کسانی به مرض وبا رفته و چه کسانی باقی مانده اند؟ ان شخص در جوابم گفت دیگر چه اهمیتی دارد که کسی مانده باشد یا رفته باشد وقتی دیگر ملاعبدالرسول در بین ما نیست. پاهایم از این حرفش لرزید و بر روی خود نیاوردم. به حجره استادم رفتم و مرا تسلیت گفت و معلوم شد پدرم 4 روز قبل درگذشته است.<br /> ==فرزندان==<br /> شیخ عبدالرسول دارای 4 پسر و دو دختر بود. یکی از دختران وی [[نطاق النسوان]] و 4 پسرش [[علی عبدالرسولی]] ، [[شیخ الملک اورنگ]] ، محمد فقیه زاده و یک تن دیگر بوده اند. استاد [[مرتضی عبدالرسولی]] نوه ملا عبدالرسول است.<br /> ==منبع:==<br /> [[گلشن ابرار]]، ج14، محمدعلی نجفی/ مجله وحید، شماره 7، خرداد 1351، ص723./سیری در سیره علمی و عملی آخوند خراسانی، ص152.<br /> [[رده:علمای قرن چهاردهم]]<br /> [[رده:اهالی فیروزکوه]]</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D9%86%D8%B7%D8%A7%D9%82_%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%A7%D9%86&diff=31161 2013-09-22T16:20:38Z

<p>Sina12: </p> <hr /> <div>نطاق النسوان؛ از اعضای سرشناس انجمن مخدرات وطن در عهد مشروطه، نطاق النسوان دختر [[ملا عبدالرسول فیروزکوهی]] بود. <br /> ==زندگی نامه==<br /> وی همسر میرزا حسن داماد ملاعبدالرسول است. در آن عصر انجمن‌ها و تشکّل‌های زنانه، عرصه‌ای بود که زنان ایران، حضور اجتماعی و تاریخی خود را ظاهراً به صورت مستقل در طی جنبش مشروطه و بعد از آن نشان دادند. اوج فعالیت انجمن‌های زنان در 1308- 1299 ش بود که از اعضای این انجمن‌ها می‌توان به آغا بیگم دختر شیخ هادی نجم آبادی و سکینه کنداشلو همسر شیخ هادی اشاره کرد. آنها برای رشد حقوق اجتماعی زنان تلاش می‌کردند، هر چند که اهداف و اقدامات اولین انجمن‌های زنان در هاله‌ای از ابهام است. در مطلب حاضر کوشش شده تا در مورد حضور زنان در انجمن‌های برآمده از مشروطه و به ویژه نقش آغابیگم نجم آبادی در تأسیس «انجمن مخدرات وطن» پرداخته شود و ضمن توضیح این انجمن‌، به بررسی شکل گیری، اعضاء و اهداف این انجمن‌ پرداخته و تلاش گشته تا از این طریق قسمت‌ ناگفته‌ای از تاریخ فعالیت‌های زنان بیان گردد. «انجمن مخدرات وطن» که انجمنی زنانه بود، پس از انحلال انجمن آزادی زنان، به وسیله شصت تن از زنان فعال ایرانی شکل گرفت. این بانوان با سوز و گداز از استقلال میهن و لزوم تقویت مشروطیت ایران و همکاری با مشروطه خواهان سخن می‌گفتند. ازآنجا که آن‌ها بدبختی‌های ملت را نتیجه نفوذ خارجی می‌دانستند با وارد کردن امتعة خارجی، قرض گرفتن از بیگانکان و هرگونه عملی که باعث دخالت آن‌ها در امور داخلی کشور بشود، مخالف بودند.» و اعضای آن از تحریم اجناس و منع استقراض خارجی حمایت می‌کردند و به تأسیس مدارس دخترانه، کلاس‌های آموزش بزرگسالان و یتیم خانه می‌پرداختند. این انجمن در تهران مؤسسه‌ای ایجاد کرد که در آن یکصد دختر درس می‌خواندند. نکته دیگر در ارتباط با اقدامات و فعالیت سیاسی زنان عضو انجمن مخدرات وطن، مخالفت آن‌ها علیه برنامه‌های استعماری روسیه در ایران بود. زمانی که روسیه به ایران اولتیماتوم داد، زنان به حمایت مالی از دولت پرداختند. علاوه بر حمایت مالی، زنان جلسه اعتراض آمیزی مقابل مجلس ترتیب دادند و به بیان خواسته‌های خود و تشویق دولتمردان به مقابله با نفوذ روسیه پرداختند. این جلسه توسط انجمن مخدرات وطن سازمان دهی گردیده بود. و از جنبه حمایت از دولت مشروطه نیز «بیشتر بانوان با طیب خاطر حاضر شدند، با فروش جواهرات و زینت آلات، خود قسمتی از بدهی دولت را به روسیه تزاری بپردازند.»<br /> [[رده:اهالی فیروزکوه]]</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84%DB%8C&diff=31160 2013-09-22T16:18:52Z

<p>Sina12: صفحه‌ای جدید حاوی 'مرتضی عبدالرسولی از ادیبان وخوشنویسان معاصر است که در سال 1373ش در تهران درگذشت. =...' ایجاد کرد</p> <hr /> <div>مرتضی عبدالرسولی از ادیبان وخوشنویسان معاصر است که در سال 1373ش در تهران درگذشت.<br /> ==زندگینامه=<br /> خطاط بزرگ معاصر مرتضی عبدالرسولی فرزند [[علی عبدالرسولی]] نوه [[ملا عبدالرسول فیروزکوهی]] بود که در سال 1284ش متولد شد. وی که در اثر حسن خط و قدرت قلم در بیشتر محافل هنری کشور اشتهار حاصل کرده و آثار خطی او به حد مطلوب و موردپسند خطاطان و خط شناسان معاصر واقع گردیده است پس از پایان دوره تحصیل بنا به ذوق و نبوغ فراوانی که به هنر خط داشت متوجه آموختن این هنر گردید و ابتدا به راهنمائی پدر خود مرحوم علی عبدالرسولی که او نیز خود از خوشنویسان روزگار خویش بود به فرا گرفتن خط شکسته مشغول شد و از او بهره بسیار برد پدر او چون می‌خواست که فرزند او در آتیه خطاطی هنرمند گردد او را نزد مرحوم میرزا عبدالحمید ملک‌الکلامی معرف به امیراالکتاب که در هنروری استاد مسلم عصر خود بود به مکتب سپرد و عبدالرسولی خطوط نسخ و ثلث را از او فرا گرفت و خطش از تعلیم درآمد و پیشرفت خط وی بدان میزان رسید که استاد او را از شاگردی معاف داشت چون از این استاد گذشت برای اخذ اصول و قواعد خط نستعلیق نزد مرحوم علی منظوری حقیقی که از خوشنویسان به نام معاصر به شمار می‌رفت به مشق پرداخت و مایه این خط را از وی آموخت و با این حال برای کسب کمال هنری که استعداد آن به حد وفور در نهاد او موجود بود به مکتب اساتید دیگری راه یافت و نیز توشه‌ای وافی بر گرفت و خود از خطاطان ارزنده این زمان گردید. این خطاط توانا در آموختن این هنر ظریف و بدیع رنج‌های فراوانی برده و به زودی در تحصیل فنون خطوط نستعلیق و شکسته و نسخ و ثلث موفقیت شایانی به‌دست آورده و آوازه‌ای برای خود کسب کرده و به هر حال او اکنون نیز لحظه‌ای از مشق فارغ نمی‌ماند و اوقات بیکاری را به ذوق خود صرف می‌کند.<br /> عبدالرسولی در تحریر خطوط سته، چیره دست بوده و مخصوصاً در خط ثلث جلی دستی توانا دارد. شاعر معاصر عماد خراسانی که تحت تأثیر پنجه هنرور و قلم سحار و زیبائی‌های خط و همچنین صفات نیکو و محامد اخلاق او قرار گرفته عبدالرسولی و هنر وی را چنین می‌ستاید:<br /> تو درون دل آشفته ما جا داری/ کانچه دل می‌طلبد از تو مهیا داری<br /> خط دلجوی تو چون سر خط آزادی جان/ پنجه‌ای زنده کن روح نکیسا داری<br /> مرتضی عبدالرسولی همچنین استاد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران نیز بود و عاقبت در ۲۶ دی سال ۱۳۷۳ هجری شمسی درگذشت. وی به مانند اجداد خود شیفته مولا علی علیه السلام بود و خطوط بسیاری پیرامون مولا علی علیه السلام نوشته است. همچنین از آثار خوشنویسی این استاد ممتاز خوشنویسی می‌‎توان کتیبه مزار خیام نیشابوری، کتابت گلستان سعدی و کتابت دیوان حافظ را یاد کرد.<br /> [[رده:اهالی فیروزکوه]]</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D9%86%D8%B7%D8%A7%D9%82_%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%A7%D9%86&diff=31159 2013-09-22T16:17:10Z

<p>Sina12: صفحه‌ای جدید حاوی 'نطاق النسوان؛ از اعضای سرشناس انجمن مخدرات وطن در عهد مشروطه، نطاق النسوان دخت...' ایجاد کرد</p> <hr /> <div>نطاق النسوان؛ از اعضای سرشناس انجمن مخدرات وطن در عهد مشروطه، نطاق النسوان دختر [[ملا عبدالرسول فیروزکوهی]] بود. <br /> ==زندگی نامه==<br /> وی همسر میرزا حسن داماد ملاعبدالرسول است. در آن عصر انجمن‌ها و تشکّل‌های زنانه، عرصه‌ای بود که زنان ایران، حضور اجتماعی و تاریخی خود را ظاهراً به صورت مستقل در طی جنبش مشروطه و بعد از آن نشان دادند. اوج فعالیت انجمن‌های زنان در 1308- 1299 ش بود که از اعضای این انجمن‌ها می‌توان به آغا بیگم دختر شیخ هادی نجم آبادی و سکینه کنداشلو همسر شیخ هادی اشاره کرد. آنها برای رشد حقوق اجتماعی زنان تلاش می‌کردند، هر چند که اهداف و اقدامات اولین انجمن‌های زنان در هاله‌ای از ابهام است. در مطلب حاضر کوشش شده تا در مورد حضور زنان در انجمن‌های برآمده از مشروطه و به ویژه نقش آغابیگم نجم آبادی در تأسیس «انجمن مخدرات وطن» پرداخته شود و ضمن توضیح این انجمن‌، به بررسی شکل گیری، اعضاء و اهداف این انجمن‌ پرداخته و تلاش گشته تا از این طریق قسمت‌ ناگفته‌ای از تاریخ فعالیت‌های زنان بیان گردد. «انجمن مخدرات وطن» که انجمنی زنانه بود، پس از انحلال انجمن آزادی زنان، به وسیله شصت تن از زنان فعال ایرانی شکل گرفت. این بانوان با سوز و گداز از استقلال میهن و لزوم تقویت مشروطیت ایران و همکاری با مشروطه خواهان سخن می‌گفتند. ازآنجا که آن‌ها بدبختی‌های ملت را نتیجه نفوذ خارجی می‌دانستند با وارد کردن امتعة خارجی، قرض گرفتن از بیگانکان و هرگونه عملی که باعث دخالت آن‌ها در امور داخلی کشور بشود، مخالف بودند.» و اعضای آن از تحریم اجناس و منع استقراض خارجی حمایت می‌کردند و به تأسیس مدارس دخترانه، کلاس‌های آموزش بزرگسالان و یتیم خانه می‌پرداختند. این انجمن در تهران مؤسسه‌ای ایجاد کرد که در آن یکصد دختر درس می‌خواندند. نکته دیگر در ارتباط با اقدامات و فعالیت سیاسی زنان عضو انجمن مخدرات وطن، مخالفت آن‌ها علیه برنامه‌های استعماری روسیه در ایران بود. زمانی که روسیه به ایران اولتیماتوم داد، زنان به حمایت مالی از دولت پرداختند. علاوه بر حمایت مالی، زنان جلسه اعتراض آمیزی مقابل مجلس ترتیب دادند و به بیان خواسته‌های خود و تشویق دولتمردان به مقابله با نفوذ روسیه پرداختند. این جلسه توسط انجمن مخدرات وطن سازمان دهی گردیده بود. و از جنبه حمایت از دولت مشروطه نیز «بیشتر بانوان با طیب خاطر حاضر شدند، با فروش جواهرات و زینت آلات، خود قسمتی از بدهی دولت را به روسیه تزاری بپردازند.»</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9_%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%86%DA%AF&diff=31158 2013-09-22T16:16:24Z

<p>Sina12: </p> <hr /> <div>شیخ الملک اورنگ فرزند [[ملا عبدالرسول فیروزکوهی]] از دانشمندان و شاعران قرن اخیر است.<br /> ==تولد و تحصیلات==<br /> «ميرزا عبدالحسين فیروزکوهی» ملقب به «شيخُ المُلك» و متخلص به اورنگ در سال 1305 در تهران تولد یافته است.. او تا15سالگي علوم مقدماتي صرف و نحو عربي و زبان فارسي و فنون خطاطای را آموخت. بر اثر حادثه ای از تهران گریخت و با سختی بسیار به عراق رفت و در کربلا و نجف به تحصیل پرداخت. اورنگ در بازگشت به ايران به شهرهاي مختلفي چون اصفهان و شيراز سفر كرد. او به هنگام تغيير رژيم استبدادي به مشروطيت در زمره نزديكان سردار اسعد بختياري از رهبران مشروطه خواهی درآمده و بعدا به خدمات دولتی داخل شد. وی حدود 28 سال و براي 12 دوره نماينده مجلس شوراي ملي از سه شهر فومن، ‌بيجار و همدان بود. اورنگ قريحه فراوان در سرودن شعر داشت.<br /> ==تالیفات==<br /> از آثار اورنگ «ديوان اشعار و يادداشتهايي در مسافرتهاي طولاني» را مي توان نام برد. اشعار وی تاکنون منتشر نشده ، تنها بعضی از آثار این شاعر در جراید و مجلات ادبی آن زمان چاپ شده است و مرثیه برادرش عبدالرسولی را نیز گفته است. از وی دیوان شعر و سفرنامه و آثاری چند باقی مانده که توسط مجلس شورای اسلامی در دست طبع قرار دارد. <br /> ==نمونه ای از اشعار==<br /> ایشان :در مدح حضرت علی(ع) در سالروز ولادت با سعادت حضرت سروده است:<br /> آسمان امشب ز کعبه زیب و فر گرفت// حبذّا خاکی که از وی آسمان زیور گرفت <br /> تا نماید آسمان روشن به شب سقف سرای/ بیشمار از خاک کعبه مشعل اختر گرفت <br /> تا بیاراید به گوهر سبزگون دیبای خویش/ عاریت از خاک مشعر ،آسمان گوهر گرفت <br /> ماه آسا کعبه را سقف از شعف بشکافت تا/ کعبه خورشیدی به دل با چهره انور گرفت<br /> ***<br /> آنانکه به عشق تو ز خود بیخبرانند / در دیده عشّاق ز صاحب نظرانند<br /> پاس سر و جان در طلبت شرط ادب نیست/ عاقل غم جان دارد و عاشق دگرانند<br /> بنمای ز بام ای مه نو گوشه ابرو / خلقی پی دیدار تو از منتظرانند<br /> ***<br /> چونکه ضعیفی ز درد بر سر راهت گریست / از سر مستی و عجب مگذر و بر وی مخند<br /> از پی آزار کس دست میاور فراز / گر تو نخواهی ز چرخ در همه عمرت گزند<br /> ***<br /> بس در طلبت خوردیم در دشت و بیابانها/ بر پای دل از هر خارصدنیش چو پیکانها<br /> از هرکه ترا جستم صد گونه نشانی داد/ گر خار بیابان بود ور لاله بستانها<br /> پیدای و دلها را از درد و غم فرقت/ چون لاله همی باشد داغمی ز تو در جانها<br /> هر کس بیخیالی شادورز هر دو جهان آزاد/مائیم و سر کویت خلقند و گلستانها<br /> هر دیده که شد اماج بر ناک خونریزت/ پوشد ز جهان او چشم از دارو و درمانها<br /> [[رده:اهالی فیروزکوه]]</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9_%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%86%DA%AF&diff=31157 2013-09-22T16:15:39Z

<p>Sina12: صفحه‌ای جدید حاوی 'شیخ الملک اورنگ فرزند [ملا عبدالرسول فیروزکوهی]] از دانشمندان و شاعران قرن اخیر ...' ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شیخ الملک اورنگ فرزند [ملا عبدالرسول فیروزکوهی]] از دانشمندان و شاعران قرن اخیر است.<br /> ==تولد و تحصیلات==<br /> «ميرزا عبدالحسين فیروزکوهی» ملقب به «شيخُ المُلك» و متخلص به اورنگ در سال 1305 در تهران تولد یافته است.. او تا15سالگي علوم مقدماتي صرف و نحو عربي و زبان فارسي و فنون خطاطای را آموخت. بر اثر حادثه ای از تهران گریخت و با سختی بسیار به عراق رفت و در کربلا و نجف به تحصیل پرداخت. اورنگ در بازگشت به ايران به شهرهاي مختلفي چون اصفهان و شيراز سفر كرد. او به هنگام تغيير رژيم استبدادي به مشروطيت در زمره نزديكان سردار اسعد بختياري از رهبران مشروطه خواهی درآمده و بعدا به خدمات دولتی داخل شد. وی حدود 28 سال و براي 12 دوره نماينده مجلس شوراي ملي از سه شهر فومن، ‌بيجار و همدان بود. اورنگ قريحه فراوان در سرودن شعر داشت.<br /> ==تالیفات==<br /> از آثار اورنگ «ديوان اشعار و يادداشتهايي در مسافرتهاي طولاني» را مي توان نام برد. اشعار وی تاکنون منتشر نشده ، تنها بعضی از آثار این شاعر در جراید و مجلات ادبی آن زمان چاپ شده است و مرثیه برادرش عبدالرسولی را نیز گفته است. از وی دیوان شعر و سفرنامه و آثاری چند باقی مانده که توسط مجلس شورای اسلامی در دست طبع قرار دارد. <br /> ==نمونه ای از اشعار==<br /> ایشان :در مدح حضرت علی(ع) در سالروز ولادت با سعادت حضرت سروده است:<br /> آسمان امشب ز کعبه زیب و فر گرفت// حبذّا خاکی که از وی آسمان زیور گرفت <br /> تا نماید آسمان روشن به شب سقف سرای/ بیشمار از خاک کعبه مشعل اختر گرفت <br /> تا بیاراید به گوهر سبزگون دیبای خویش/ عاریت از خاک مشعر ،آسمان گوهر گرفت <br /> ماه آسا کعبه را سقف از شعف بشکافت تا/ کعبه خورشیدی به دل با چهره انور گرفت<br /> ***<br /> آنانکه به عشق تو ز خود بیخبرانند / در دیده عشّاق ز صاحب نظرانند<br /> پاس سر و جان در طلبت شرط ادب نیست/ عاقل غم جان دارد و عاشق دگرانند<br /> بنمای ز بام ای مه نو گوشه ابرو / خلقی پی دیدار تو از منتظرانند<br /> ***<br /> چونکه ضعیفی ز درد بر سر راهت گریست / از سر مستی و عجب مگذر و بر وی مخند<br /> از پی آزار کس دست میاور فراز / گر تو نخواهی ز چرخ در همه عمرت گزند<br /> ***<br /> بس در طلبت خوردیم در دشت و بیابانها/ بر پای دل از هر خارصدنیش چو پیکانها<br /> از هرکه ترا جستم صد گونه نشانی داد/ گر خار بیابان بود ور لاله بستانها<br /> پیدای و دلها را از درد و غم فرقت/ چون لاله همی باشد داغمی ز تو در جانها<br /> هر کس بیخیالی شادورز هر دو جهان آزاد/مائیم و سر کویت خلقند و گلستانها<br /> هر دیده که شد اماج بر ناک خونریزت/ پوشد ز جهان او چشم از دارو و درمانها<br /> [[رده:اهالی فیروزکوه]]</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84%DB%8C&diff=31156 2013-09-22T16:12:10Z

<p>Sina12: صفحه‌ای جدید حاوی 'دکتر علی عبدالرسولی؛ ادیب و دانشمند شیعی عصر پهلوی اول فرزند [[ملا عبدالرسول فی...' ایجاد کرد</p> <hr /> <div>دکتر علی عبدالرسولی؛ ادیب و دانشمند شیعی عصر پهلوی اول فرزند [[ملا عبدالرسول فیروزکوهی]] است.<br /> ==تولد==<br /> دانشمند برجسته شیخ علی عبدالرسولی که در زمان رضاخان مجبور به خلع لباس شد در سال 1258ش/حدود 1297ق در تهران متولد شد. <br /> ==اساتید و فعالیت ها==<br /> وی تحصیلات دینی و ادبی و هنری خود را نزد پدرش(شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی) و عده ای دیگر همچون شیخ مسیح طالقانی، سید محمد بقاء، سید عبدالکریم لاهیجی، جلوه زواره ای و ادیب پیشاوری آموخت. علی عبدالرسولی در سال 1314 یعنی یک سال پس از تاسیس دانشگاه تهران با نگارش رساله ای در زمینه عرفان و خط موفق به کسب مدرک دکترا شد. وی از اولین کسانی است که حائر این مدرک شده و رتبه استادی دانشگاه تهران را نیز کسب نمود. او بیش از همه در ادبیات و شعر و سپس خطاطی و خوشنویسی مشهور است. همچنین در عرصه ترجمه نیز فعالیت هایی داشته است. علی عبدالرسولی سال ها در دانشگاه تهران تدریس می کرد و میرزا ابراهیم بوذری شاگرد وی در خط نسخ است.<br /> ==آثار==<br /> رساله ای در عرفان و نقاشی، تصحیح دیوان افرادی چون فرخی سیستانی و ادیب پیشاوری و جلوه زواره ای و سروش اصفهانی و صبای کاشی و ناصر خسرو و ازرقی هروی و ترجمه رساله شطرنجیه پدرش از آثار اوست. همچنین قطعات خطاطی زیبایی از وی به جا مانده است. علی عبدالرسولی در شعر به سبک عراقی و خراسانی متمایل و تخلص شعری اش ثابت بود. <br /> ==وفات==<br /> وی در سال 1322ش در اصفهان درگذشت و در تخت پولاد دفن شد. <br /> ==منابع==<br /> <br /> الذریعه، ج17، ص226 و ج22 ص63 و 72 و ج24، ص274؛ <br /> دیوان سنا، جلال همایی، ص200<br /> شرح مجموعه گل، رحیم قاسمی، ص441 <br /> تذکره شعرای تخت فولاد اصفهان، علیرضا لطفی، ص165.<br /> [[رده:اهالی فیروزکوه]]</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D9%85%D9%84%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D9%81%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%A9%D9%88%D9%87%DB%8C&diff=31155 2013-09-22T16:08:38Z

<p>Sina12: </p> <hr /> <div>علامه شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی از دانشمندان شهیر عصر قاجار است. وی در زهد و تقوا زبانزد مردم زمان خویش بود و سالیان سال در مدرسه صدر و دارالشفای تهران به تدریس علوم دینی و تربیت شاگرد همت گماشته و آثاری ارزنده نیز از خود بر جای نهاد. از نقاط حائز اهمیت زندگی ایشان هم حجره ای بودن وی با علامه [[آخوند خراسانی]] در مدرسه صدر تهران است.<br /> ==محل تولد==<br /> یکی از روستاها و مناطق فیروزکوه غرفان چای نام دارد که آن را غرفان چاه هم می گویند. شیخ عبدالرسول مازندرانی اصالتا اهل این ناحیه است. با توجه به اینکه ایشان از طرف مادر اهل نور مازندران است گاهی ایشان را نوری و گاه مازندرانی و طبرسی و گاهی فیروزکوهی و گاه تهرانی می گویند. <br /> ==سال تولد==<br /> سال تولد ملاعبدالرسول بر ما مخفی است. ولی به نقل از آخوند خراسانی در سال 1278 قمری که این دو هم حجره ای بوده اند شیخ عبدالرسول متاهل بوده و همسر داشته است و فقط روزها در حجره بوده و شبها به منزل می رفته است. نکته دیگر اینکه ایشان مدتی در درس ملا هادی سبزواری حاضر شده و چون مدتی با سلطان گنابادی که بعدها رهبر فرقه صوفیه گنابادی شد هم درس بوده و گنابادی قبل از 1280 به درس حاجی سبزواری رفته پس به احتمال می توان گفت تحصیل نزد حاجی را قبل از سال 1279 انجام داده لذا می توان سال تولد ایشان را در حدود 1250 ق دانست.<br /> ==اساتید==<br /> عبدالرسول مازندرانی از شاگردان مهم و مطرح علامه میرزا محمدحسن آشتیانى بوده است. قاعدتا باید اصول فقه و شاید هم فقه را نزد محقق آشتیانی فرا گرفته باشد. همچنین ایشان را از شاگردان میرزا ابوالحسن جلوه زواره ای دانسته اند و نزد ایشان حکمت مشاءی سینایی را آموخته است و اواخر عمر جلوه که شکسته شده بود امور وی را متکفل بود و بدو رسیدگی می کرد. ملا حسن خویی استاد دیگر ملا عبدالرسول است که ما این مطلب را از گزارش آخوند خراسانی علیه الرحمه می فهمیم چه اینکه ایشان در خاطراتی که از زمان تحصیل خود در مدرسه صدر تهران برای یکی از فرزندان ملاعبدالرسول تعریف می کند می فرماید که من و پدرت به درس فلسفه ملا حسن خویی می رفتیم. ملا حسن شاگرد برجسته ملا عبدالله حكيم زنوزي پدر آقا علي حكيم- صاحب بدايع الحكم- است. متاسفانه علی رغم جستجوی بسیار در کتاب های متعدد شرح حال از کیفیت احوال این دانشمند خویی اطلاع خاصی به دست نیامد. ملا هادی سبزواری دیگر استاد مرحوم فیروزکوهی است که این مطلب نیز از گزارش گنابادی به یکی از فرزندان فیروزکوهی به دست می آید. شیخ هادی تهرانی که از اساتید مطرح حوزه تهران در نیمه دوم قرن سیزدهم است و نباید وی را باد شیخ هادی مکفر تهرانی یکی دانست نیز از اساتید شیخ عبدالرسول است. چنانکه مشاهده می شود وجهه معقول و حکمت بر ملاعبدالرسول سایه افکنده و گویا ایشان عنایت خاصی به این علوم داشته اند هر چند در بین تالیفاتشان که بعدا ذکر خواهد شد وجهه غالب علوم منقول است. در هر حال ملاعبدالرسول سالیانی چند از محضر دروس علمای تهران و سبزوار(و شاید اصفهان و نجف هم) بهره برده و به مقامات بلند علمی نائل گردیده و از اساتید حوزوی مطرح تهران به شمار می رود.<br /> ==آثار و تالیفات==<br /> ملا عبدالرسول داراى تصانیف بسیارى است. از آثارش: شرح «زیارت عاشورا»؛ رساله‌اى در «حرمت شطرنج»؛ رساله‌اى در «عقد صغیره»؛ رساله‌اى در «ظروف و اوانى»؛ رساله‌اى در «تكلیف كفار به قضا»؛رساله‌اى در «حكم الوضوء قبل الوقت»؛ رساله‌اى در «اعتبار الاخلاص فى العباده» را می توان یاد نمود. تمامى این كتب در طول حیاتش در سال 1321 ق در تهران به چاپ رسید و بعضى از آنها را فرزند دانشمندش على عبدالرسولى به فارسى ترجمه كرد. از دیگر آثار فیروزكوهى تصحیح كتاب «روض الجنان فى شرح ارشاد الاذهان» شهید ثانى است و او تعلیقات و حواشى بسیارى بر آن نگاشته است. <br /> ==شاگردان==<br /> ملا عبدالرسول مدرس رسمی و اصلی مدرسه دارالشفای تهران بوده است و در این مدرسه به تدریس فقه و اصول و حکمت و ادبیات می پرداخته است و در طول سالیان دراز شاگردان برجسته ای تربیت کرده است. <br /> ==از منظر دیگران==<br /> • المآثر و الآثار<br /> فاضل مراغى(یا به یک معنا شیخ مهدی عبدالرب آبادی قزوینی) چنانکه در المآثر و الآثار دأبش بر اختصار و اجمال است از ملا عبدالرسول به اجمال یاد کرده و گفته است: ملا عبدالرسول فیروزكوهى فاضلى كامل و در علوم شرعیه به درجات عالیه نائل. <br /> • گنجینۀ دانشمندان<br /> مرحوم شریف رازی در جلد ششم کتاب گنجینه دانشمندان از ایشان اینگونه یاد می کند:<br /> • نقباء البشر<br /> افتخار شیعه علامه شیخ آقابزرگ تهرانی در نقباء البشر پیرامون مرحوم فیروزکوهی می نویسد: کان من الفقهاء الاعلام و الفضلاء المتبحرین... و... من اجلّ تلامذة العلامه المیرزا محمدحسن الآشتیانی و له تصانیف کثیره و آثار جلیله. <br /> • مرآه الشرق<br /> دانشمند محقق و پرهیزگار شیخ محمد امین امامی خویی مشهور به صدرالاسلام در کتاب مرآه الشرق پیرامون ملا عبدالرسول می نویسد: کان متورعا تقیا فقیها صاحب الخبره و البصیره فی الفقه و الحدیث و غیره و کان من خیار ابناء زمانه وجیها مقبولا ناسکا... و کان رحمه الله زاهدا قلیل الاعتناء لابنا الدنیا و حطامها. <br /> • تکمله نجوم السماء<br /> شیخ محمدمهدی بن محمدعلی کشمیری در تکمله نجوم السماء درباره وی می نویسد: فاضلی کاملی(کذا) است و در علوم شرعیه به درجات عالیه نائل، که همان مطلب ماثر و آثار است.<br /> ==وفات==<br /> در منابع مختلف سال وفات مرحوم ملا عبدالرسول فیروزکوهی را یا به طور تعیین و یا تردید 1323 و بعضا 1325 و 1332 نوشته اند. اما با توجه به سفرنامه یکی از فرزندان شیخ عبدالرسول که گزارش دقیق سفر را ذکر می کند ملا عبدالرسول در ربیع الثانی 1322 ق بر اثر وبای فراگیری که ایران و عراق را گرفته بود در می گذرد. فرزند ایشان شیخ الملک اورنگ می گوید من در قم گرفتار وبا شدم و کاروان ما مرا جا نهادند چون مرگ من قطعی بود. اما حشره ای دو بار مرا گزید و یک شب تب کردم و همان گزش باعث شد تا در کمال ناباوری نمردم. یک روز را در قم ماندم و سه روز طول کشید تا به تهران رسیدم و روز ابتلای به وبا در قم 16 ربیع الثانی 1322 ق بود. زمانی که به تهران رسیدم شخصی را دیدم که در جایی نشسته بود احوال وی را پرسیدم و گفتم از وبا چه خبر و چه کسانی به مرض وبا رفته و چه کسانی باقی مانده اند؟ ان شخص در جوابم گفت دیگر چه اهمیتی دارد که کسی مانده باشد یا رفته باشد وقتی دیگر ملاعبدالرسول در بین ما نیست. پاهایم از این حرفش لرزید و بر روی خود نیاوردم. به حجره استادم رفتم و مرا تسلیت گفت و معلوم شد پدرم 4 روز قبل درگذشته است.<br /> ==فرزندان==<br /> شیخ عبدالرسول دارای 4 پسر و دو دختر بود. یکی از دختران وی [[نطاق النسوان]] و 4 پسرش [[علی عبدالرسولی]] ، [[شیخ الملک اورنگ]] ، محمد فقیه زاده و یک تن دیگر بوده اند. استاد [[مرتضی عبدالرسولی]] نوه ملا عبدالرسول است.<br /> ==منبع:==<br /> [[گلشن ابرار]]، ج14، محمدعلی نجفی/ مجله وحید، شماره 7، خرداد 1351، ص723./سیری در سیره علمی و عملی آخوند خراسانی، ص152.<br /> [[رده:علمای قرن چهاردهم]]</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D9%85%D9%84%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D9%81%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%A9%D9%88%D9%87%DB%8C&diff=31154 2013-09-22T16:05:02Z

<p>Sina12: </p> <hr /> <div>علامه شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی از دانشمندان شهیر عصر قاجار است. وی در زهد و تقوا زبانزد مردم زمان خویش بود و سالیان سال در مدرسه صدر و دارالشفای تهران به تدریس علوم دینی و تربیت شاگرد همت گماشته و آثاری ارزنده نیز از خود بر جای نهاد. از نقاط حائز اهمیت زندگی ایشان هم حجره ای بودن وی با علامه [[آخوند خراسانی]] در مدرسه صدر تهران است.<br /> ==محل تولد==<br /> یکی از روستاها و مناطق فیروزکوه غرفان چای نام دارد که آن را غرفان چاه هم می گویند. شیخ عبدالرسول مازندرانی اصالتا اهل این ناحیه است. با توجه به اینکه ایشان از طرف مادر اهل نور مازندران است گاهی ایشان را نوری و گاه مازندرانی و طبرسی و گاهی فیروزکوهی و گاه تهرانی می گویند. <br /> ==سال تولد==<br /> سال تولد ملاعبدالرسول بر ما مخفی است. ولی به نقل از آخوند خراسانی در سال 1278 قمری که این دو هم حجره ای بوده اند شیخ عبدالرسول متاهل بوده و همسر داشته است و فقط روزها در حجره بوده و شبها به منزل می رفته است. نکته دیگر اینکه ایشان مدتی در درس ملا هادی سبزواری حاضر شده و چون مدتی با سلطان گنابادی که بعدها رهبر فرقه صوفیه گنابادی شد هم درس بوده و گنابادی قبل از 1280 به درس حاجی سبزواری رفته پس به احتمال می توان گفت تحصیل نزد حاجی را قبل از سال 1279 انجام داده لذا می توان سال تولد ایشان را در حدود 1250 ق دانست.<br /> ==اساتید==<br /> عبدالرسول مازندرانی از شاگردان مهم و مطرح علامه میرزا محمدحسن آشتیانى بوده است. قاعدتا باید اصول فقه و شاید هم فقه را نزد محقق آشتیانی فرا گرفته باشد. همچنین ایشان را از شاگردان میرزا ابوالحسن جلوه زواره ای دانسته اند و نزد ایشان حکمت مشاءی سینایی را آموخته است و اواخر عمر جلوه که شکسته شده بود امور وی را متکفل بود و بدو رسیدگی می کرد. ملا حسن خویی استاد دیگر ملا عبدالرسول است که ما این مطلب را از گزارش آخوند خراسانی علیه الرحمه می فهمیم چه اینکه ایشان در خاطراتی که از زمان تحصیل خود در مدرسه صدر تهران برای یکی از فرزندان ملاعبدالرسول تعریف می کند می فرماید که من و پدرت به درس فلسفه ملا حسن خویی می رفتیم. ملا حسن شاگرد برجسته ملا عبدالله حكيم زنوزي پدر آقا علي حكيم- صاحب بدايع الحكم- است. متاسفانه علی رغم جستجوی بسیار در کتاب های متعدد شرح حال از کیفیت احوال این دانشمند خویی اطلاع خاصی به دست نیامد. ملا هادی سبزواری دیگر استاد مرحوم فیروزکوهی است که این مطلب نیز از گزارش گنابادی به یکی از فرزندان فیروزکوهی به دست می آید. شیخ هادی تهرانی که از اساتید مطرح حوزه تهران در نیمه دوم قرن سیزدهم است و نباید وی را باد شیخ هادی مکفر تهرانی یکی دانست نیز از اساتید شیخ عبدالرسول است. چنانکه مشاهده می شود وجهه معقول و حکمت بر ملاعبدالرسول سایه افکنده و گویا ایشان عنایت خاصی به این علوم داشته اند هر چند در بین تالیفاتشان که بعدا ذکر خواهد شد وجهه غالب علوم منقول است. در هر حال ملاعبدالرسول سالیانی چند از محضر دروس علمای تهران و سبزوار(و شاید اصفهان و نجف هم) بهره برده و به مقامات بلند علمی نائل گردیده و از اساتید حوزوی مطرح تهران به شمار می رود.<br /> ==آثار و تالیفات==<br /> ملا عبدالرسول داراى تصانیف بسیارى است. از آثارش: شرح «زیارت عاشورا»؛ رساله‌اى در «حرمت شطرنج»؛ رساله‌اى در «عقد صغیره»؛ رساله‌اى در «ظروف و اوانى»؛ رساله‌اى در «تكلیف كفار به قضا»؛رساله‌اى در «حكم الوضوء قبل الوقت»؛ رساله‌اى در «اعتبار الاخلاص فى العباده» را می توان یاد نمود. تمامى این كتب در طول حیاتش در سال 1321 ق در تهران به چاپ رسید و بعضى از آنها را فرزند دانشمندش على عبدالرسولى به فارسى ترجمه كرد. از دیگر آثار فیروزكوهى تصحیح كتاب «روض الجنان فى شرح ارشاد الاذهان» شهید ثانى است و او تعلیقات و حواشى بسیارى بر آن نگاشته است. <br /> ==شاگردان==<br /> ملا عبدالرسول مدرس رسمی و اصلی مدرسه دارالشفای تهران بوده است و در این مدرسه به تدریس فقه و اصول و حکمت و ادبیات می پرداخته است و در طول سالیان دراز شاگردان برجسته ای تربیت کرده است. <br /> ==از منظر دیگران==<br /> • المآثر و الآثار<br /> فاضل مراغى(یا به یک معنا شیخ مهدی عبدالرب آبادی قزوینی) چنانکه در المآثر و الآثار دأبش بر اختصار و اجمال است از ملا عبدالرسول به اجمال یاد کرده و گفته است: ملا عبدالرسول فیروزكوهى فاضلى كامل و در علوم شرعیه به درجات عالیه نائل. <br /> • گنجینۀ دانشمندان<br /> مرحوم شریف رازی در جلد ششم کتاب گنجینه دانشمندان از ایشان اینگونه یاد می کند:<br /> • نقباء البشر<br /> افتخار شیعه علامه شیخ آقابزرگ تهرانی در نقباء البشر پیرامون مرحوم فیروزکوهی می نویسد: کان من الفقهاء الاعلام و الفضلاء المتبحرین... و... من اجلّ تلامذة العلامه المیرزا محمدحسن الآشتیانی و له تصانیف کثیره و آثار جلیله. <br /> • مرآه الشرق<br /> دانشمند محقق و پرهیزگار شیخ محمد امین امامی خویی مشهور به صدرالاسلام در کتاب مرآه الشرق پیرامون ملا عبدالرسول می نویسد: کان متورعا تقیا فقیها صاحب الخبره و البصیره فی الفقه و الحدیث و غیره و کان من خیار ابناء زمانه وجیها مقبولا ناسکا... و کان رحمه الله زاهدا قلیل الاعتناء لابنا الدنیا و حطامها. <br /> • تکمله نجوم السماء<br /> شیخ محمدمهدی بن محمدعلی کشمیری در تکمله نجوم السماء درباره وی می نویسد: فاضلی کاملی(کذا) است و در علوم شرعیه به درجات عالیه نائل، که همان مطلب ماثر و آثار است.<br /> ==وفات==<br /> در منابع مختلف سال وفات مرحوم ملا عبدالرسول فیروزکوهی را یا به طور تعیین و یا تردید 1323 و بعضا 1325 و 1332 نوشته اند. اما با توجه به سفرنامه یکی از فرزندان شیخ عبدالرسول که گزارش دقیق سفر را ذکر می کند ملا عبدالرسول در ربیع الثانی 1322 ق بر اثر وبای فراگیری که ایران و عراق را گرفته بود در می گذرد. فرزند ایشان شیخ الملک اورنگ می گوید من در قم گرفتار وبا شدم و کاروان ما مرا جا نهادند چون مرگ من قطعی بود. اما حشره ای دو بار مرا گزید و یک شب تب کردم و همان گزش باعث شد تا در کمال ناباوری نمردم. یک روز را در قم ماندم و سه روز طول کشید تا به تهران رسیدم و روز ابتلای به وبا در قم 16 ربیع الثانی 1322 ق بود. زمانی که به تهران رسیدم شخصی را دیدم که در جایی نشسته بود احوال وی را پرسیدم و گفتم از وبا چه خبر و چه کسانی به مرض وبا رفته و چه کسانی باقی مانده اند؟ ان شخص در جوابم گفت دیگر چه اهمیتی دارد که کسی مانده باشد یا رفته باشد وقتی دیگر ملاعبدالرسول در بین ما نیست. پاهایم از این حرفش لرزید و بر روی خود نیاوردم. به حجره استادم رفتم و مرا تسلیت گفت و معلوم شد پدرم 4 روز قبل درگذشته است.<br /> ==فرزندان==<br /> شیخ عبدالرسول دارای 4 پسر و دو دختر بود. یکی از دختران وی [[نطاق النسوان]] و 4 پسرش [[علی عبدالرسولی]] ، [[شیخ الملک اورنگ]] ، محمد فقیه زاده و یک تن دیگر بوده اند. استاد [[مرتضی عبدالرسولی]] نوه ملا عبدالرسول است.<br /> * منبع: گلششن ابرار، ج14، محمدعلی نجفی/ مجله وحید، شماره 7، خرداد 1351، ص723./سیری در سیره علمی و عملی آخوند خراسانی، ص152.</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D9%85%D9%84%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D9%81%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%A9%D9%88%D9%87%DB%8C&diff=31153 2013-09-22T16:01:44Z

<p>Sina12: صفحه‌ای جدید حاوی 'علامه شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی از دانشمندان شهیر عصر قاجار است. وی در ...' ایجاد کرد</p> <hr /> <div>علامه شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی از دانشمندان شهیر عصر قاجار است. وی در زهد و تقوا زبانزد مردم زمان خویش بود و سالیان سال در مدرسه صدر و دارالشفای تهران به تدریس علوم دینی و تربیت شاگرد همت گماشته و آثاری ارزنده نیز از خود بر جای نهاد. از نقاط حائز اهمیت زندگی ایشان هم حجره ای بودن وی با علامه آخوند خراسانی در مدرسه صدر تهران است.<br /> ==محل تولد==<br /> یکی از روستاها و مناطق فیروزکوه غرفان چای نام دارد که آن را غرفان چاه هم می گویند. شیخ عبدالرسول مازندرانی اصالتا اهل این ناحیه است. با توجه به اینکه ایشان از طرف مادر اهل نور مازندران است گاهی ایشان را نوری و گاه مازندرانی و طبرسی و گاهی فیروزکوهی و گاه تهرانی می گویند. <br /> ==سال تولد==<br /> سال تولد ملاعبدالرسول بر ما مخفی است. ولی به نقل از آخوند خراسانی در سال 1278 قمری که این دو هم حجره ای بوده اند شیخ عبدالرسول متاهل بوده و همسر داشته است و فقط روزها در حجره بوده و شبها به منزل می رفته است. نکته دیگر اینکه ایشان مدتی در درس ملا هادی سبزواری حاضر شده و چون مدتی با سلطان گنابادی که بعدها رهبر فرقه صوفیه گنابادی شد هم درس بوده و گنابادی قبل از 1280 به درس حاجی سبزواری رفته پس به احتمال می توان گفت تحصیل نزد حاجی را قبل از سال 1279 انجام داده لذا می توان سال تولد ایشان را در حدود 1250 ق دانست.<br /> ==اساتید==<br /> عبدالرسول مازندرانی از شاگردان مهم و مطرح علامه میرزا محمدحسن آشتیانى بوده است. قاعدتا باید اصول فقه و شاید هم فقه را نزد محقق آشتیانی فرا گرفته باشد. همچنین ایشان را از شاگردان میرزا ابوالحسن جلوه زواره ای دانسته اند و نزد ایشان حکمت مشاءی سینایی را آموخته است و اواخر عمر جلوه که شکسته شده بود امور وی را متکفل بود و بدو رسیدگی می کرد. ملا حسن خویی استاد دیگر ملا عبدالرسول است که ما این مطلب را از گزارش آخوند خراسانی علیه الرحمه می فهمیم چه اینکه ایشان در خاطراتی که از زمان تحصیل خود در مدرسه صدر تهران برای یکی از فرزندان ملاعبدالرسول تعریف می کند می فرماید که من و پدرت به درس فلسفه ملا حسن خویی می رفتیم. ملا حسن شاگرد برجسته ملا عبدالله حكيم زنوزي پدر آقا علي حكيم- صاحب بدايع الحكم- است. متاسفانه علی رغم جستجوی بسیار در کتاب های متعدد شرح حال از کیفیت احوال این دانشمند خویی اطلاع خاصی به دست نیامد. ملا هادی سبزواری دیگر استاد مرحوم فیروزکوهی است که این مطلب نیز از گزارش گنابادی به یکی از فرزندان فیروزکوهی به دست می آید. شیخ هادی تهرانی که از اساتید مطرح حوزه تهران در نیمه دوم قرن سیزدهم است و نباید وی را باد شیخ هادی مکفر تهرانی یکی دانست نیز از اساتید شیخ عبدالرسول است. چنانکه مشاهده می شود وجهه معقول و حکمت بر ملاعبدالرسول سایه افکنده و گویا ایشان عنایت خاصی به این علوم داشته اند هر چند در بین تالیفاتشان که بعدا ذکر خواهد شد وجهه غالب علوم منقول است. در هر حال ملاعبدالرسول سالیانی چند از محضر دروس علمای تهران و سبزوار(و شاید اصفهان و نجف هم) بهره برده و به مقامات بلند علمی نائل گردیده و از اساتید حوزوی مطرح تهران به شمار می رود.<br /> ==آثار و تالیفات==<br /> ملا عبدالرسول داراى تصانیف بسیارى است. از آثارش: شرح «زیارت عاشورا»؛ رساله‌اى در «حرمت شطرنج»؛ رساله‌اى در «عقد صغیره»؛ رساله‌اى در «ظروف و اوانى»؛ رساله‌اى در «تكلیف كفار به قضا»؛رساله‌اى در «حكم الوضوء قبل الوقت»؛ رساله‌اى در «اعتبار الاخلاص فى العباده» را می توان یاد نمود. تمامى این كتب در طول حیاتش در سال 1321 ق در تهران به چاپ رسید و بعضى از آنها را فرزند دانشمندش على عبدالرسولى به فارسى ترجمه كرد. از دیگر آثار فیروزكوهى تصحیح كتاب «روض الجنان فى شرح ارشاد الاذهان» شهید ثانى است و او تعلیقات و حواشى بسیارى بر آن نگاشته است. <br /> ==شاگردان==<br /> ملا عبدالرسول مدرس رسمی و اصلی مدرسه دارالشفای تهران بوده است و در این مدرسه به تدریس فقه و اصول و حکمت و ادبیات می پرداخته است و در طول سالیان دراز شاگردان برجسته ای تربیت کرده است. <br /> ==از منظر دیگران==<br /> • المآثر و الآثار<br /> فاضل مراغى(یا به یک معنا شیخ مهدی عبدالرب آبادی قزوینی) چنانکه در المآثر و الآثار دأبش بر اختصار و اجمال است از ملا عبدالرسول به اجمال یاد کرده و گفته است: ملا عبدالرسول فیروزكوهى فاضلى كامل و در علوم شرعیه به درجات عالیه نائل. <br /> • گنجینۀ دانشمندان<br /> مرحوم شریف رازی در جلد ششم کتاب گنجینه دانشمندان از ایشان اینگونه یاد می کند:<br /> • نقباء البشر<br /> افتخار شیعه علامه شیخ آقابزرگ تهرانی در نقباء البشر پیرامون مرحوم فیروزکوهی می نویسد: کان من الفقهاء الاعلام و الفضلاء المتبحرین... و... من اجلّ تلامذة العلامه المیرزا محمدحسن الآشتیانی و له تصانیف کثیره و آثار جلیله. <br /> • مرآه الشرق<br /> دانشمند محقق و پرهیزگار شیخ محمد امین امامی خویی مشهور به صدرالاسلام در کتاب مرآه الشرق پیرامون ملا عبدالرسول می نویسد: کان متورعا تقیا فقیها صاحب الخبره و البصیره فی الفقه و الحدیث و غیره و کان من خیار ابناء زمانه وجیها مقبولا ناسکا... و کان رحمه الله زاهدا قلیل الاعتناء لابنا الدنیا و حطامها. <br /> • تکمله نجوم السماء<br /> شیخ محمدمهدی بن محمدعلی کشمیری در تکمله نجوم السماء درباره وی می نویسد: فاضلی کاملی(کذا) است و در علوم شرعیه به درجات عالیه نائل، که همان مطلب ماثر و آثار است.<br /> ==وفات==<br /> در منابع مختلف سال وفات مرحوم ملا عبدالرسول فیروزکوهی را یا به طور تعیین و یا تردید 1323 و بعضا 1325 و 1332 نوشته اند. اما با توجه به سفرنامه یکی از فرزندان شیخ عبدالرسول که گزارش دقیق سفر را ذکر می کند ملا عبدالرسول در ربیع الثانی 1322 ق بر اثر وبای فراگیری که ایران و عراق را گرفته بود در می گذرد. فرزند ایشان شیخ الملک اورنگ می گوید من در قم گرفتار وبا شدم و کاروان ما مرا جا نهادند چون مرگ من قطعی بود. اما حشره ای دو بار مرا گزید و یک شب تب کردم و همان گزش باعث شد تا در کمال ناباوری نمردم. یک روز را در قم ماندم و سه روز طول کشید تا به تهران رسیدم و روز ابتلای به وبا در قم 16 ربیع الثانی 1322 ق بود. زمانی که به تهران رسیدم شخصی را دیدم که در جایی نشسته بود احوال وی را پرسیدم و گفتم از وبا چه خبر و چه کسانی به مرض وبا رفته و چه کسانی باقی مانده اند؟ ان شخص در جوابم گفت دیگر چه اهمیتی دارد که کسی مانده باشد یا رفته باشد وقتی دیگر ملاعبدالرسول در بین ما نیست. پاهایم از این حرفش لرزید و بر روی خود نیاوردم. به حجره استادم رفتم و مرا تسلیت گفت و معلوم شد پدرم 4 روز قبل درگذشته است.<br /> ==فرزندان==<br /> شیخ عبدالرسول دارای 4 پسر و دو دختر بود. یکی از دختران وی نطاق النسوان و 4 پسرش علی عبدالرسولی ، شیخ الملک اورنگ ، محمد فقیه زاده و یک تن دیگر بوده اند. استاد مرتضی عبدالرسولی نوه ملا عبدالرسول است.</div>

Sina12 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%81%D8%AC%D9%87_%D8%A7%DB%8C&diff=31152 2013-09-22T15:56:11Z

<p>Sina12: صفحه‌ای جدید حاوی 'آیت الله سید جمال الدین افجه ای تهرانی از دانشمندان و زاهدان شهیر عصر قاجار و از...' ایجاد کرد</p> <hr /> <div>آیت الله سید جمال الدین افجه ای تهرانی از دانشمندان و زاهدان شهیر عصر قاجار و از هواداران مشروطه بود. وی داماد میرزا حسین خلیلی تهرانی از آیات ثلاث مشروطه است و در حدود سال 1330 ق در [[تهران]] وفات یافته و در [[وادی السلام]] نجف مدفون است.</div>

Sina12