سوره کهف: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
'''منبع:'''
+
{{شناسنامه سوره
'''نویسنده:''' فضل بن حسن طبرسی
+
|نام=کهف
 +
|قبلی=اسراء
 +
|بعدی=مریم
 +
|شماره=۱۸
 +
|جزء=۱5و ۱۶
 +
|محل نزول=مکه
 +
|ترتیب نزول=۶۹
 +
|تعداد آیه=۱۱۰
 +
}}
  
 
اين سوره [[مکی]] است.
 
ابن عباس گويد: تنها آيه: وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ در داستان عيينة بن حصن فزارى در [[مدينه]] نازل شده است.
 
  
 +
سوره کهف هجدهمین سوره قرآن است و دارای 110 آیه است.
 +
==نزول==
 +
سوره کهف [[مکی]] است.ابن عباس گويد: تنها آيه: وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ در داستان عيينة بن حصن فزارى در [[مدينه]] نازل شده است.
  
 +
این سوره در ترتیب مصحف سومین سوره و در ترتیب نزول شصت و نهمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن [[سوره الغاشیه]] و پس از آن [[سوره نحل]] نازل شده است.
 
== تعداد آيات: ==
 
== تعداد آيات: ==
  
سطر ۴۲: سطر ۵۱:
 
*فضل بن حسن طبرسی ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌15، ص: 3
 
*فضل بن حسن طبرسی ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌15، ص: 3
 
*محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان،ج‌13، ص: 327 قم 1374  
 
*محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان،ج‌13، ص: 327 قم 1374  
 
+
*[http://wiki.ahlolbait.com/index.php/%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D9%86%D8%B2%D9%88%D9%84_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%87%D8%A7 ترتیب نزول سوره ها]، در همین دانشنامه
 
==پیوست==
 
==پیوست==
 
[[سوره كهف/متن و ترجمه سوره|متن و ترجمه سوره]]
 
[[سوره كهف/متن و ترجمه سوره|متن و ترجمه سوره]]
  
 
[[رده:سوره های قرآن]]
 
[[رده:سوره های قرآن]]

نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۴۶

<<اسراء کهف مریم>>
شماره: ۱۸
جزء : ۱5و ۱۶
محل نزول: مکه
ترتيب نزول : ۶۹
تعداد آیه : ۱۱۰
متن و ترجمه سوره

فهرست سوره‌های قرآن


سوره کهف هجدهمین سوره قرآن است و دارای 110 آیه است.

نزول

سوره کهف مکی است.ابن عباس گويد: تنها آيه: وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ در داستان عيينة بن حصن فزارى در مدينه نازل شده است.

این سوره در ترتیب مصحف سومین سوره و در ترتیب نزول شصت و نهمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن سوره الغاشیه و پس از آن سوره نحل نازل شده است.

تعداد آيات:

به عدد بصريان 111 و بعدد كوفيان 110 و بعدد شاميان 106 و بعدد حجازيان 105 آيه است.

فضيلت سوره:

ابى بن كعب، از پيامبر گرامى اسلام روايت كرده است كه هر كس اين سوره را بخواند، تا هشت روز از هر فتنه‌ اى آسوده است. اگر در اين هشت روز، دجال ظهور كند، خداوند او را از فتنه وى حفظ كند و هر كس آيه آخر آن «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ ...» را هنگام رفتن به بستر خواب بخواند، از بستر او نورى بسوى كعبه می درخشد كه در كنار آن فرشتگانى از درگاه خدا برايش طلب رحمت می كنند، تا از خواب برخيزد. اگر در مكه باشد و اين آيه را بخواند، نورى از بستر او به بيت المعمور می تابد، كه در كنار آن فرشتگان برايش طلب رحمت می كنند، تا از خواب برخيزد.

سمرة بن جندب از آن بزرگوار روايت كرده است كه: هر كس ده آيه از سوره كهف از حفظ بخواند، فتنه دجال به او زيانى نمی رساند و هر كس همه سوره را بخواند، داخل بهشت می ‌شود.

سپس فرمود: آيا سوره‌ اى به شما نشان دهم كه وقتى نازل شد، هفتاد هزار فرشته، آن را همراهى كردند و عظمت آنها آسمانها و زمين را فرا گرفته بود؟گفتند:آرى. فرمود: سوره اصحاب كهف است. هر كس در روز جمعه، اين سوره را بخواند، خداوند تا سه روز بعد از روز جمعه ديگر او را می ‌آمرزد و به او نورى می ‌بخشد كه به آسمان می رسد و در فتنه دجال، از خطر محفوظ است.

واقدى به اسناد خود از ابو الدرداء از پيامبر گرامى اسلام روايت كرده است كه: هر كس ده آيه اول سوره كهف را حفظ كند، اگر دجال را درك كند، ضررى نمی ‌بيند. هر كس اواخر سوره كهف را از حفظ كند، در روز قيامت، نورى با اوست.


عياشى نیز به اسناد خود از امام صادق علیه السلام روايت كرده است كه: هر كس سوره كهف را در هر شب جمعه‌ بخواند، شهيد از دنيا می ‌رود و خداوند او را با شهيدان مبعوث می ‌كند و در روز قيامت، در موقف شهيدان می ‌ايستد.

هدف سوره

اين سوره با انذار و تبشير دعوت مى‌كند به اعتقاد حق و عمل صالح هم چنان كه از دو آيه اولش هم بوى اين معنا استشمام مى‌شود. و نيز از آيه آخر سوره كه می‌فرمايد" فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً".[۱]

و در اين سوره مساله نفى فرزند داشتن خدا مورد عنايت و توجه زيادى واقع شده است نظير اينكه مى‌بينيم تهديد و انذار را به كسانى اختصاص مى‌دهد كه براى خدا فرزند قائل شده‌اند، يعنى بعد از آنكه مى‌فرمايد:" لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ" مجددا مى‌فرمايد:" وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً".

پس در اين آيه روى سخن با دوگانه پرستان است، كه قائل به فرزندى ملائكه و جن و مصلحين بشر براى خدا هستند، و همچنين خطاب به نصارى است كه قائل به فرزندى مسيح براى اويند. و بعيد نيست كه روى سخن به يهود هم باشد، چون خود قرآن از يهود نقل كرده كه گفته‌اند" عزير پسر خدا است".

و بعيد نيست كسى بگويد كه غرض از نزول اين سوره بيان سه داستان عجيب است كه در قرآن كريم جز در اين سوره ذكر نشده، يكى قصه اصحاب كهف و ديگرى داستان موسى و آن جوانى كه در راه به سوى مجمع البحرين ديدار نمود، و سوم حكايت ذى القرنين، و آن گاه از اين سه داستان در غرض سوره كه اثبات نفى شريك و تشويق بر تقوى و ترس از خدا است استفاده كند[۲]

پانویس

  1. کهف آیه 110
  2. ترجمه تفسیر المیزان،ج‌13، ص: 327

منابع

  • فضل بن حسن طبرسی ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌15، ص: 3
  • محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان،ج‌13، ص: 327 قم 1374
  • ترتیب نزول سوره ها، در همین دانشنامه

پیوست

متن و ترجمه سوره