منابع و پی نوشتهای ضعیف
جامعیت مقاله متوسط
مقاله بدون شناسه یا دارای شناسه ضعیف است
عنوان بندی ضعیف
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

جنگ یرموک

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۵ توسط Zamani (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تقویم هجری قمری

روز واقعه:5 رجب
سال 15 هجری قمری

جنگ یرموک جنگی است که در رجب سال ۱۵ هجری قمری بین مسلمین و امپراتوری روم شرقی در کنار رودخانه یرموک در حوالی مرز امروزی سوریه و اردن رخ داد. مسلمانان در این جنگ بر لشکر امپراطوری روم غلبه کردند و به سلطهٔ روم در شامات برای همیشه پایان دادند.

جریان این جنگ به این صورت بود که:

پس از آن كه روميان شكست‌هاي پي در پي از مسلمانان متحمل شده و در حال عقب‌نشيني كامل از شامات بودند، در صدد جنگ بزرگي ديگر بر عليه مسلمانان برآمدند و تعداد يك صد هزار و به روايتي سيصد هزار رزمنده امپراتوري روم كه متشكل از روميان و عرب‌هاي منطقه شام بودند، در سرزمين يرموك گرد آمده و براي هجوم سيل‌آسا بر سپاهيان مسلمان آماده شدند.

ابوعبيده جراح كه فرمانده مسلمانان در نبرد با روميان بود، رزمندگان مسلمان را گردآوري و به نبرد آنان فرستاد و سپس سپاهي ديگر به فرماندهي سعيد بن عامر به ياري رزمندگان مسلمان اعزام كرد و نبرد سنگيني ميان طرفين به وقوع پيوست و ده‌ها هزار تن از نيروهاي دو طرف كشته، زخمي و اسير گرديدند. ولي سرانجام مسلمانان بر روميان پيروز شده و آنان را به عقب‌نشيني وادار كردند.

هرقل، امپراتور روم شرقي كه در انطاكيه مستقر بود و فرماندهي جنگ را از راه دور مديريت مي‌كرد، همين كه از پيروزي مسلمانان در يرموك باخبر شد، از انطاكيه گريخت و در قسطنطنيه (استانبول) مأوا گرفت و هنگامي كه از انطاكيه مي‌گريخت، با حسرت تمام گفت: عليك يا سوريه السلام و نعم البلد هذا للعدو!؛ بدرود اي سرزمين سوريه، چه سرزمين زيبايي نصيب دشمنان شد! به هر روي اين واقعه در پنجم رجب سال پانزدهم قمري و در عصر خلافت عمر بن خطاب واقع گرديد.

برخي از كشته‌شدگان نامدار مسلمان، عبارت بودند از: عمرو بن سعيد، أبان بن سعيد، عكرمه بن أبي‌جهل، عبدالله بن سفيان، سعيد بن حارث، سهيل بن عمرو و هشام بن عاص (برادر عمرو بن عاص).[۱]

پانویس

  1. نك: تاريخ خليفه بن خياط (عصفري)، ص 88؛ الجرح والتعديل (رازي)، ج 9، ص 63؛ تاريخ مدينه دمشق (ابن عساكر)، ج 2، ص 142؛ تاريخ ابن خلدون، ج 1، ص 489.

منابع

تبیان، بخش تقویم تاریخ اسلام