منابع و پی نوشتهای متوسط
جامعیت مقاله متوسط
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

آيت الله سید ابراهیم اصطهباناتی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (پروژه4: اولویت بندی و رتبه بندی)
 
(۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۱ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۲: سطر ۲:
 
{{متوسط}}
 
{{متوسط}}
  
استاد بزرگوار و سيد عالی مقام حاج سيد ابراهيم اصطهباناتی (سيد ميرزا آقا) یکی از آيات و مدرسين بزرگ حوزۀ نجف در قرن اخير است. آيت الله اصطهباناتی مجتهدی اصولی، حکيمی متکلم و محدثی مدقق و آيتی محقق بود و در تدريس اصول فقهی و حکمت و کلام و حديث و رجال مهارت کامل داشت. حوزۀ درس او مجمعی از افاضل علما بود. معظم له یکی از اساتيد و مشايخ اجازه به آيت الله نجفی مرعشی (مدظله)  است.
+
[[پرونده:Estahbanaty.jpg|250px|بندانگشتی|سید ابراهیم اصطهباناتی]]
مرحوم اصطهباناتی معاصر با آيت الله اصفهانی، آيت الله گلپايگانی، آيت الله شيرازی و آيت الله حکيم در جمله مراجع و علمای  بزرگ حوزه نجف بود که بعد از وفات مرحوم آيت الله اصفهانی اغلب بلاد فارس و ايران از معظم له تقليد می نمودند. اين سيد بزرگوار آيتی صبور و بخشنده، عالمی خوش اخلاق و باهوش و ذکاوت بود. 
 
برخی آثار وی عبارت است از: «حاشیه علی العروه الوثقی»؛ «ذخیره العباد»؛ «صراط النجاه»، ترجمه فارسی «وسیله النجاه»؛ «طریق النجاه»؛ «وسیله النجاه» و «مناسک».
 
محدث محلاتی در کتاب اختران تابناک گوید: وی مردی محقق مدقق متکلم (در علم کلام) فقیه و دانشمند جامع علم معقول و منقول بود او در نجف اشرف یکی از معلمین فقه و اصول حقیر بود.بنده در نجف اشرف رسائل شیخ مرتضی انصاری رضوان‌الله علیه را در مسجد هندی نزد او خواندم بجان خودم قسم در این مدتی که من باوی معاشرت داشتی لغزشی از او ندیدم و نشنیدم. وی مردی خوش اخلاق، بخشنده خوش بیان، کثیرالعلم، باذکاوت، کشنده‌نفس، زاهد و از زخارف دنیوی بیزار بود.
 
بسیاری از دانشمندان و مراجع من جمله حضرت آیه‌الله العظمی مرعشی نجفی مدظله نزد وی تلمذ نموده و سطوح را از وی فرا گرفته اند.  ایشان  بعد از عمری خدمت به فضلا و شيعيان در حدود سال 1374 در نجف اشرف وفات نمودو در یکی از حجرات صحن مطهر مدفون گردید.
 
  
 +
استاد بزرگوار و سید عالی مقام حاج سید ابراهیم اصطهباناتی (۱۳۷۹-۱۲۹۷هـ.ق) یکی از آیات و مدرسین بزرگ حوزۀ [[نجف]] در قرن اخیر است. آیت الله اصطهباناتی مجتهدی اصولی، حکیمی متکلم و [[محدث|محدثی]] مدقق و آیتی محقق بود و در تدریس [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول فقه]] و [[حکمت]] و [[علم کلام|کلام]] و [[حدیث|حدیث]] و [[علم رجال|رجال]] مهارت کامل داشت. حوزۀ درس او مجمعی از افاضل علما بود. معظم له یکی از اساتید و [[مشایخ|مشایخ]] [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] به [[سید شهاب الدین مرعشی نجفی|آیت الله نجفی مرعشی]] است.
  
== منبع ==
+
== مقام علمی ==
*سايت شعائر
+
مرحوم اصطهباناتی معاصر با [[سید ابوالحسن اصفهانی|آیت الله اصفهانی]]، آیت الله گلپایگانی، آیت الله شیرازی و [[سید محسن حکیم|آیت الله حکیم]] در جمله مراجع و علمای  بزرگ حوزه نجف بود که بعد از وفات مرحوم آیت الله اصفهانی اغلب بلاد فارس و [[ایران|ایران]] از معظم له تقلید می نمودند. این سید بزرگوار آیتی صبور و بخشنده، عالمی خوش [[اخلاق]] و باهوش و ذکاوت بود. 
*زندگینامه مشاهیر ایران و جهان جلد 13
+
 
 +
محدث محلاتی در کتاب اختران تابناک گوید: وی مردی محقق مدقق متکلم (در [[علم کلام]]) [[فقیه]] و دانشمند جامع علم معقول و منقول بود. او در نجف اشرف یکی از معلمین [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] حقیر بود. بنده در نجف اشرف رسائل [[شیخ مرتضی انصاری]] رضوان‌الله علیه را در [[مسجد هندی]] نزد او خواندم. بجان خودم قسم در این مدتی که من با وی معاشرت داشتم لغزشی از او ندیدم و نشنیدم. وی مردی خوش اخلاق، بخشنده خوش بیان، کثیرالعلم، باذکاوت، کشنده‌نفس، [[زهد|زاهد]] و از زخارف دنیوی بیزار بود.
 +
بسیاری از دانشمندان و مراجع من جمله حضرت آیةالله العظمی مرعشی نجفی مدظله نزد وی تلمذ نموده و سطوح را از وی فرا گرفته اند.
 +
 
 +
== آثار و تألیفات ==
 +
برخی آثار آیت الله اصطهباناتی عبارت است از: «حاشیه بر [[العروة الوثقی (کتاب)|العروة الوثقی]]»؛ «ذخیرة العباد»؛ «صراط النجاه»، ترجمه فارسی «وسیله النجاه»؛ «طریق النجاه»؛ و «مناسک».
 +
 
 +
== وفات ==
 +
ایشان بعد از عمری خدمت به فضلا و [[شیعه|شیعیان]] در حدود سال ۱۳۷۹ هجری در نجف اشرف وفات نمود و در یکی از حجرات [[حرم امیرالمؤمنین علیه السلام|صحن مطهر علوی]] مدفون گردید.
 +
 
 +
==منابع==
 +
 
 +
*سایت شعائر.
 +
*پژوهشکده باقرالعلوم، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 26 شهریور 1398.
 +
*زندگینامه مشاهیر ایران و جهان، جلد ۱۳.
 
{{سنجش کیفی
 
{{سنجش کیفی
 
|سنجش=شده
 
|سنجش=شده
سطر ۲۵: سطر ۳۶:
 
|رده= دارد
 
|رده= دارد
 
}}
 
}}
 
 
[[رده:علمای قرن چهاردهم]]
 
[[رده:علمای قرن چهاردهم]]
 
[[رده:فقیهان]]
 
[[رده:فقیهان]]
 
[[رده:مجتهدین]]
 
[[رده:مجتهدین]]
 
[[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]
 
[[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۳۸

این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.

Icon-computer.png
محتوای فعلی مقاله یکی از پایگاه های معتبر متناسب با عنوان است.

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


سید ابراهیم اصطهباناتی

استاد بزرگوار و سید عالی مقام حاج سید ابراهیم اصطهباناتی (۱۳۷۹-۱۲۹۷هـ.ق) یکی از آیات و مدرسین بزرگ حوزۀ نجف در قرن اخیر است. آیت الله اصطهباناتی مجتهدی اصولی، حکیمی متکلم و محدثی مدقق و آیتی محقق بود و در تدریس اصول فقه و حکمت و کلام و حدیث و رجال مهارت کامل داشت. حوزۀ درس او مجمعی از افاضل علما بود. معظم له یکی از اساتید و مشایخ اجازه به آیت الله نجفی مرعشی است.

مقام علمی

مرحوم اصطهباناتی معاصر با آیت الله اصفهانی، آیت الله گلپایگانی، آیت الله شیرازی و آیت الله حکیم در جمله مراجع و علمای بزرگ حوزه نجف بود که بعد از وفات مرحوم آیت الله اصفهانی اغلب بلاد فارس و ایران از معظم له تقلید می نمودند. این سید بزرگوار آیتی صبور و بخشنده، عالمی خوش اخلاق و باهوش و ذکاوت بود.

محدث محلاتی در کتاب اختران تابناک گوید: وی مردی محقق مدقق متکلم (در علم کلام) فقیه و دانشمند جامع علم معقول و منقول بود. او در نجف اشرف یکی از معلمین فقه و اصول حقیر بود. بنده در نجف اشرف رسائل شیخ مرتضی انصاری رضوان‌الله علیه را در مسجد هندی نزد او خواندم. بجان خودم قسم در این مدتی که من با وی معاشرت داشتم لغزشی از او ندیدم و نشنیدم. وی مردی خوش اخلاق، بخشنده خوش بیان، کثیرالعلم، باذکاوت، کشنده‌نفس، زاهد و از زخارف دنیوی بیزار بود. بسیاری از دانشمندان و مراجع من جمله حضرت آیةالله العظمی مرعشی نجفی مدظله نزد وی تلمذ نموده و سطوح را از وی فرا گرفته اند.

آثار و تألیفات

برخی آثار آیت الله اصطهباناتی عبارت است از: «حاشیه بر العروة الوثقی»؛ «ذخیرة العباد»؛ «صراط النجاه»، ترجمه فارسی «وسیله النجاه»؛ «طریق النجاه»؛ و «مناسک».

وفات

ایشان بعد از عمری خدمت به فضلا و شیعیان در حدود سال ۱۳۷۹ هجری در نجف اشرف وفات نمود و در یکی از حجرات صحن مطهر علوی مدفون گردید.

منابع

  • سایت شعائر.
  • پژوهشکده باقرالعلوم، دانشنامه پژوهه، بازیابی: 26 شهریور 1398.
  • زندگینامه مشاهیر ایران و جهان، جلد ۱۳.