منابع و پی نوشتهای متوسط
جامعیت مقاله متوسط
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

آيت الله بيـرجندی

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۴:۳۹ توسط سید مهدی خدایی (بحث | مشارکت‌ها) (اولویت بندی و رتبه بندی)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حاج شيخ محمد باقر فرزند حاج ملاعلی بيرجندی، یکی از علما و دانشمندان بزرگ قرن اخير در بيرجند بود. آيتی بزرگ که در فقه و اصول و حديث، علم رجال و تفسير،حکمت و کلام، منطق و دروس طبيعی و ادبی و غيره مهارت داشت. اين آيت جامع نبوغی عجيب، فکری عميق و از هوش و استعدادی فراوان برخوردار بود و از خود آثاری سودمند نيز به جا گذاشت. او در سال 1276 در بيرجند متولد شد و در آغاز کار پس از مقدمات علوم مدتها در مدرسه ميرزا جعفر (مشهد) سطوح فقه و اصول فلسفه و حکمت را به پايان برد و در جمله شاگردان ممتاز مدرسه مذکور بود.

او در حال اجتهاد بود که سالها در نجف از کرسی درس آيات عظام: رشتی، ايروانی، شيرازی، نوری و تهرانی که ذکر آنها گذشت به درجه اجتهاد و مقام استادی نائل گرديد و جهت ارشاد و ترويج اسلام در زادگاه خويش مراجعت کرد و سالها در اين شهرستان ملجأ و پناه مردم عصر خويش بود (که اگر در حوزه های بزرگ به بحث و تحقيق و تدريس علما می پرداخت و در جمله مدرسين بزرگ و مراجع عالی مقام قرار می گرفت).

آيت الله بيرجندی دانشمندی متواضع و مجتهدی زاهد و خاشع بود. نماز جمعه را واجب عينی می دانست و خود سالها اقامه جمعه و جماعت داشت. او زنی را که چهار سال شوهرش مفقود الاثر باشد مطلقه می دانست و در بقای تقليد از ميت اعلم اصرار داشت. تأليفات او زياد که اهم آنها عبارتند: زهر الرياض در شرح رياض المسائل در فقه، وثيقة الفقها، ذخيرة المعاد، فصل خطاب، اکفاء مکائد، ايضاح طريق، انوار معرفت، نور معرفت، کبريت احمر، سفيه (یا کشکول)، سير و سلوک، مفتاح فردوس، فاکهه ذاکرين، ايضاح طريق، فوائد طوسيه، عوائد در درائت و ازاحه در نماز... آيت الله بيرجندی پس از عمری تحقيق و تأليف و خدمات به اسلام و مردم سرانجام در شب جمعه نيمه ذيحجه 1352 در بيرجند وفات نمود. با مرگش ثلمه به جهان تشيع و اهالی آن سامان وارد شد.

منابع

سايت شعائر