طائف

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از طايف)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


طائف، نام شهر و بلاد ثقيف در وادى اى است كه ابتداى آن «لقيم» و انتهاى آن «رهط» ـ كه دو ده اند ـ باشد نيز از بلاد حجاز و مقام عشيره ثقيف و دوازده فرسنگ تا مكه معظمه فاصله دارد. اين شهر شامل دو محله است: يكى به نام طائف ثقيف و ديگرى به نام رهط. در قديم اين شهر را «وجّ» مى ناميدند و پس از آن كه در اطراف آن حصار كشيدند، طائف ناميده شد. اين شهر در پشت كوه غزوان واقع شده است.[۱] در سال نهم هجرى با صلح از جانب سپاه اسلام فتح گرديد.[۲]

در قرآن از اين شهر، همراه با شهر مكه و در مقام پاسخگويى به سخن مشركان براى انتخاب پيامبر و نزول قرآن، با عنوان «قريتين» ذكر شده كه در آيه 31 سوره زخرف آمده است[۳] و از اعلام شبه مصرّح قرآن شمرده مى شود:

«وقالوا لَولا نُزِّلَ هـذا القُرءانُ عَلى رَجُل مِنَ القَريَتَينِ عَظيم».[۴](سوره زخرف(43)/31)

پانویس

  1. لغت نامه، ج9، ص13421، «طائف».
  2. معجم البلدان، ج4، ص 9-12.
  3. همچنین این آیه بیانگر این است که مكه و طائف، دو شهر مهم جامعه عصر بعثت نزد عرب جاهلى بوده اند.
  4. مراد از «قريتين» دو قريه مكه و طائف است. (جامع البيان، ج13، جزء25، ص83 ؛ مجمع البيان، ج9-10، ص71)


منابع

فرهنگ قرآن، جلد 19، صفحه 169.