ابواب السماء

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو

گاهی کنایه است از گشایش رحمت و فراخی نعمت و باران.[۱]

«إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا لاَ تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاء وَلاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ‌». (سوره اعراف، آیه 40) کسانی که آیات الهی را دروغ پنداشتند و سرکشی نمودند، درهای آسمان برایشان گشوده نشود و به بهشت درنیایند مگر آن که شتر در سوراخ سوزن بگنجد.[۲]

آمدن جمله: وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بعد از جمله لَاتُفَتَّحُ لهَُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ قرینه است بر اين كه مقصود از نگشودن درهاى آسمان تنها براى ورودشان به بهشت است‌.[۳]

از این آیه معلوم می گردد بهشت در آسمان است و کسی که در آسمان به روی او بسته شود به بهشت راه ندارد و نیز معلوم می شود جهنم در آسمان نیست چون اگر آنجا بود باید برای کفار نیز در آسمان گشوده شود.

«وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَكَانَتْ أَبْوَابًا». (سوره نبأ، آیه 19) آسمان را بگشایند و در جای دیگر شکافته شدن، فرموده است: «اذا السماء انشقت» یا «اذا السماء انفطرت» (و از این قبیل)[۴]

علامه شعرانی می گوید: روز قیامت آسمان که حاجب میان عالم مرئی و نامرئی است برداشته می شود تا مردم آن عالم را مشاهده کنند و هر کس لایق باشد بدان سوی آسمان رود.[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. نثر طوبی، ج1، ص100.
  2. در اين جمله ورودشان به بهشت تعليق بر محال شده و اين تعليق بر محال كنايه است از اين كه چنين چيزى محقق نخواهد شد و بايد براى هميشه از آن مايوس باشند، همچنان كه گفته مى‌شود "من اين كار را نمى‌كنم مگر بعد از آن كه كلاغ سفيد شود و يا موش تخم بگذارد. (ترجمه تفسیر المیزان، ج8، ذیل آیه)
  3. ترجمه الميزان، ج‌8، ص144.
  4. نثر طوبی، ج1، ص100.
  5. نثر طوبی، ج1، ص100.