آیه 10 سوره انعام

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<9 آیه 10 سوره انعام 11>>
سوره : سوره انعام (6)
جزء : 7
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

(ای پیغمبر) پیش از تو هم امم گذشته پیغمبران خود را سخت استهزاء کردند، پس آنان را کیفر این عمل دامنگیر شد.

مسلماً پیامبران پیش از تو هم مسخره شدند؛ پس بر کسانی که پیامبران را مسخره می کردند، عذاب و کیفری که همواره به استهزا می گرفتند نازل شد و آنان را فرا گرفت.

و پيش از تو پيامبرانى به استهزا گرفته شدند. پس آنچه را ريشخند مى‌كردند گريبانگير ريشخندكنندگان ايشان گرديد.

پيامبرانى را هم كه پيش از تو بودند مسخره مى‌كردند. پس مسخره‌كنندگان را عذابى كه به ريشخندش مى‌گرفتند فروگرفت.

(با این حال، نگران نباش!) جمعی از پیامبران پیش از تو را استهزا کردند؛ امّا سرانجام، آنچه را مسخره می‌کردند، دامانشان را می‌گرفت؛ (و عذاب الهی بر آنها فرود آمد).

ترجمه های انگلیسی(English translations)

And already were messengers ridiculed before you, but those who mocked them were enveloped by that which they used to ridicule.

Mocked were (many) messengers before thee; but their scoffers were hemmed in by the thing that they mocked.

معانی کلمات آیه

حاق: حيق: احاطه كردن و فرا گرفتن. «حاق» فرا گرفت.

سخروا: سخر: ريشخند كردن، مسخره كردن. «سخروا» مسخره كردند.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)


وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «10»

و قطعاً پيامبرانى پيش از تو هم استهزا شدند، پس عذابى كه به استهزاى آن مى‌پرداختند بر مسخره‌كنندگان از ايشان فرود آمد.

نکته ها

اين آيه، تسكينى براى پيامبر اسلام است كه اوّلًا: پيامبران پيشين هم مورد استهزا قرار گرفته‌اند. ثانياً: نه تنها عذاب اخروى؛ بلكه قهر دنيوى هم دامنگير استهزا كنندگان مى‌شود.

پیام ها

1- ياد مشكلات ديگران، صبر انسان را زياد مى‌كند و مبلغ دين نبايد از استهزاى مخالفان دلتنگ شود. «لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ»

2- استهزا، يكى از جنگ‌هاى روانى دشمن و براى تضعيف روحيه‌ى رهبران است كه بايد در برابر آن مقاومت كرد. «اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ»

3- مسخره كنندگان، عاقبت ذليل مى‌شوند و استهزا، دامن خودشان را مى‌گيرد.

«فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا»

4- استهزاى دين، يكى از گناهان كبيره است كه وعده‌ى عذاب بر آن داده شده است. فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا ...

5- خداوند حامى انبياست واستهزا كنندگان را هلاك مى‌كند. فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا ...

جلد 2 - صفحه 419

6- استهزا شيوه دائمى كفّار است. «كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ»

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «10»

بعد از آن براى تسليه خاطر عاطر آن سرور و رفع غبار ملال از گفتار كفار فرمايد كه: اين شيوه اختصاص به وجود محترم تو ندارد.

وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ‌: و هر آينه بتحقيق استهزاء كرده پيغمبرانى كه پيش از تو بوده‌اند فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ‌: پس احاطه نمود به آنان كه‌

«1» مؤمنون، آيه 33.

تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 229

با رسولان سخريه و استهزاء نمودند ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ‌: جزاى آنچه بودند كه بدان استهزاء مى‌كردند، و آن عذاب و نكال الهى بود فرو گرفت ايشان را و همه هلاك شدند به طورى كه آثارى از آنها نماند مانند قوم نوح به غرق و قوم لوط به خسف و قوم عاد به صرصر و قوم ثمود به صيحه در دنيا مستأصل و به عذاب اخروى مؤبد گشتند (فتدبر).


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «10»

ترجمه‌

و هر آينه بتحقيق استهزاء كرده شد به پيغمبرانى پيش از تو پس وارد شد بآنانكه استهزاء كردند آنچه بودند بآن استهزاء مينمودند.

تفسير

براى تسليت خاطر حبيب خود از افعال و اقوال اقوامش خداوند تعالى متذكر فرموده است آنحضرت را بسلوك اقوام انبياء سلف با ايشان و صبر و سكون و ثبات قدم آن ذوات مقدسه و مبتلا شدن كفار به عذاب الهى در خاتمه به پاداش اعمالشان و غلبه حق و اهلش چنانچه براى حضرت ختمى مرتبت هم‌

جلد 2 صفحه 302

روى داد.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


وَ لَقَدِ استُهزِئ‌َ بِرُسُل‌ٍ مِن‌ قَبلِك‌َ فَحاق‌َ بِالَّذِين‌َ سَخِرُوا مِنهُم‌ ما كانُوا بِه‌ِ يَستَهزِؤُن‌َ «10»

و هرآينه‌ بتحقيق‌ استهزاء نمودند امم‌ سالفه‌ برسولان‌ ‌خود‌ ‌پس‌ متوجه‌ شد ‌به‌ آنهايي‌ ‌که‌ مسخره‌ ميكردند انبياء ‌را‌ آنچه‌ ‌که‌ بودند بآن‌ استهزاء ميكردند ‌از‌ عذابهاي‌ دنيوي‌.

‌اينکه‌ ‌آيه‌ شريفه‌ ‌در‌ مقام‌ تسليت‌ حضرت‌ رسالت‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌شما‌ اول‌ پيغمبري‌ نيستي‌ ‌که‌ بشما استهزاء ميكنند انبياء سلف‌ ‌هم‌ گرفتار اينگونه‌ امّتها بودند و ‌در‌ مقام‌ تهديد كفار ‌است‌ ‌که‌ امّتهاي‌ انبياء سلف‌ ‌که‌ انبياء ‌خود‌ ‌را‌ مسخره‌ و استهزاء ميكردند عذاب‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ نازل‌ شد و هلاك‌ شدند و ‌شما‌ ‌هم‌ بترسيد ‌که‌ گرفتار اينگونه‌ عذابها نشويد چنانچه‌ ‌در‌ مورد حضرت‌ نوح‌ (ع‌) ميفرمايد وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيه‌ِ مَلَأٌ مِن‌ قَومِه‌ِ سَخِرُوا مِنه‌ُ قال‌َ إِن‌ تَسخَرُوا مِنّا فَإِنّا نَسخَرُ مِنكُم‌ كَما تَسخَرُون‌َ هود ‌آيه‌ 40، و همچنين‌ قوم‌ هود، صالح‌، لوط، شعيب‌، موسي‌ ‌عليهم‌ السّلام‌ و استهزاء و سخريه‌ يكي‌ ‌از‌ صفات‌ خبيثه‌ و اخلاق‌ ذيله‌ و معاصي‌ بزرگ‌ ‌است‌ نسبت‌ بمؤمنين‌ چه‌ رسد نسبت‌ بانبياء و اوصياء و صديقه‌ طاهره‌ (ع‌) و مقدسات‌ دين‌ ‌که‌ بسا موجب‌ كفر و خلود ‌در‌ عذاب‌ ميشود ‌خدا‌ ميفرمايد لا يَسخَر قَوم‌ٌ مِن‌ قَوم‌ٍ عَسي‌ أَن‌ يَكُونُوا خَيراً

جلد 7 - صفحه 18

مِنهُم‌ وَ لا نِساءٌ مِن‌ نِساءٍ عَسي‌ أَن‌ يَكُن‌َّ خَيراً مِنهُن‌َّ حجرات‌ ‌آيه‌ 11، و ‌از‌ پيغمبر اكرم‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌است‌ فرمود

(ان‌ّ المستهزئين‌ ‌بين‌ ‌النّاس‌ يفتح‌ لاحدهم‌ باب‌ ‌من‌ الجنة فيقال‌ هلم‌ّ هلم‌ّ ‌حتي‌ يجي‌ء بكربه‌ و غمّه‌ فاذا اتي‌ اغلق‌ دونه‌ و هكذا سائر ابواب‌ الجنة ‌حتي‌ يفتح‌ ‌له‌ باب‌ فيقال‌ هلم‌ّ هلم‌ّ فما يأتيه‌)

و آيات‌ ‌در‌ ذم‌ّ استهزاء بسيار داريم‌ ‌در‌ حق‌ منافقين‌ ميفرمايد إِنَّما نَحن‌ُ مُستَهزِؤُن‌َ، اللّه‌ُ يَستَهزِئ‌ُ بِهِم‌ بقره‌ ‌آيه‌ 13 و 14 قُل‌ أَ بِاللّه‌ِ وَ آياتِه‌ِ وَ رَسُولِه‌ِ كُنتُم‌ تَستَهزِؤُن‌َ توبه‌ ‌آيه‌ 66 قُل‌ِ استَهزِؤُا إِن‌َّ اللّه‌َ مُخرِج‌ٌ ما تَحذَرُون‌َ توبه‌ ‌آيه‌ 65 إِنّا كَفَيناك‌َ المُستَهزِئِين‌َ حجر ‌آيه‌ 95، و ‌غير‌ ‌اينکه‌ ‌از‌ آيات‌، و استهزاء چه‌ بقول‌ ‌باشد‌ ‌ يا ‌ بفعل‌ ‌ يا ‌ بايماء و اشاره‌ مطلقا حرام‌ ‌است‌ و ‌از‌ رذائل‌ اخلاقي‌ ‌است‌.

وَ لَقَدِ استُهزِئ‌َ بِرُسُل‌ٍ مِن‌ قَبلِك‌َ معلوم‌ ميشود ‌که‌ انبياء همه‌ نوع‌ اذيتي‌ ‌از‌ قوم‌ ‌خود‌ ديده‌اند و ‌اگر‌ ‌در‌ سائر اذيتها خداوند ‌آنها‌ ‌را‌ مهلت‌ ميداد ‌در‌ ‌اينکه‌ اذيت‌ مهلت‌ نبود بقرينه‌ فاء تفريع‌ ‌در‌ ‌قوله‌ ‌تعالي‌ فَحاق‌َ بِالَّذِين‌َ حاق‌ بمعني‌ احاطه‌ عذاب‌ ‌است‌ ‌که‌ سرتاسر ‌آنها‌ ‌را‌ فروگرفته‌ سَخِرُوا مِنهُم‌ استفاده‌ ميشود ‌که‌ سخريه‌ و استهزاء بمعني‌ واحد ‌است‌ ما كانُوا بِه‌ِ يَستَهزِؤُن‌َ ‌يعني‌ جزاء استهزاء ‌آنها‌ عذاب‌ دنيوي‌ ‌باشد‌ ‌از‌ غرق‌، ريح‌، صاعقه‌، صيحه‌، خسف‌ و امطار حجاره‌.

برگزیده تفسیر نمونه


سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

تفسیر های فارسی

ترجمه تفسیر المیزان

تفسیر خسروی

تفسیر عاملی

تفسیر جامع

تفسیر های عربی

تفسیر المیزان

تفسیر مجمع البیان

تفسیر نور الثقلین

تفسیر الصافی

تفسیر الکاشف

پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع