منابع و پی نوشتهای متوسط
جامعیت مقاله متوسط
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

آيت الله سید ابراهیم اصطهباناتی

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.

Icon-computer.png
محتوای فعلی مقاله یکی از پایگاه های معتبر متناسب با عنوان است.

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


سید ابراهیم اصطهباناتی

استاد بزرگوار و سید عالی مقام حاج سید ابراهیم اصطهباناتی (۱۳۷۹-۱۲۹۷هـ.ق) یکی از آیات و مدرسین بزرگ حوزۀ نجف در قرن اخیر است. آیت الله اصطهباناتی مجتهدی اصولی، حکیمی متکلم و محدثی مدقق و آیتی محقق بود و در تدریس اصول فقه و حکمت و کلام و حدیث و رجال مهارت کامل داشت. حوزۀ درس او مجمعی از افاضل علما بود. معظم له یکی از اساتید و مشایخ اجازه به آیت الله نجفی مرعشی است.

مقام علمی

مرحوم اصطهباناتی معاصر با آیت الله اصفهانی، آیت الله گلپایگانی، آیت الله شیرازی و آیت الله حکیم در جمله مراجع و علمای بزرگ حوزه نجف بود که بعد از وفات مرحوم آیت الله اصفهانی اغلب بلاد فارس و ایران از معظم له تقلید می نمودند. این سید بزرگوار آیتی صبور و بخشنده، عالمی خوش اخلاق و باهوش و ذکاوت بود.

محدث محلاتی در کتاب اختران تابناک گوید: وی مردی محقق مدقق متکلم (در علم کلام) فقیه و دانشمند جامع علم معقول و منقول بود. او در نجف اشرف یکی از معلمین فقه و اصول حقیر بود. بنده در نجف اشرف رسائل شیخ مرتضی انصاری رضوان‌الله علیه را در مسجد هندی نزد او خواندم. بجان خودم قسم در این مدتی که من با وی معاشرت داشتم لغزشی از او ندیدم و نشنیدم. وی مردی خوش اخلاق، بخشنده خوش بیان، کثیرالعلم، باذکاوت، کشنده‌نفس، زاهد و از زخارف دنیوی بیزار بود. بسیاری از دانشمندان و مراجع من جمله حضرت آیةالله العظمی مرعشی نجفی مدظله نزد وی تلمذ نموده و سطوح را از وی فرا گرفته اند.

آثار و تألیفات

برخی آثار آیت الله اصطهباناتی عبارت است از: «حاشیه بر العروة الوثقی»؛ «ذخیرة العباد»؛ «صراط النجاه»، ترجمه فارسی «وسیله النجاه»؛ «طریق النجاه»؛ و «مناسک».

وفات

ایشان بعد از عمری خدمت به فضلا و شیعیان در حدود سال ۱۳۷۹ هجری در نجف اشرف وفات نمود و در یکی از حجرات صحن مطهر علوی مدفون گردید.

منابع

  • سایت شعائر.
  • پژوهشکده باقرالعلوم، دانشنامه پژوهه، بازیابی: 26 شهریور 1398.
  • زندگینامه مشاهیر ایران و جهان، جلد ۱۳.