تقویم: آغاز غزوه حمراء الاسد

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آغاز غزوه حمراء الاسد)
پرش به: ناوبری، جستجو

تقویم هجری قمری

روز واقعه:16 شوال
سال 3 هجری قمری

کلید واژه: غزوه احد، غزوه حمراء الاسد، 16 شوال، 8 شوال


يك روز پس از بازگشت پيامبر صلی الله علیه و آله و يارانش از جنگ "احد" به مدينه منوره، رسول خدا صلی الله علیه و آله به يارانش دستور داد، آن‌هايي كه در غزوه احد حاضر بودند، لباس رزم بپوشند و آماده حركت براي غزوه ديگر باشند.

با شكست سنگين مسلمانان در جنگ احد، بدست كفار و مشركان قريش، احتمال جرئت و جسارت ساير دشمنان اسلام و شبيخون آنان به مدينه، فراوان بود و همين امر روحيه مسلمانان را تضعيف و روحيه دشمنان را تقويت كرده بود. ولي پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله با كارداني و دورانديشي ذاتي و خدادادي خويش، درصدد پيشگيري از تهاجم‌هاي احتمالي دشمن برآمد.

با اين كه بسياري از مسلمانان مبارز و ياران پيامبر صلی الله علیه و آله و خود آن حضرت در جنگ احد، آسيب‌هاي زيادي ديده و به شدت زخمي و افتاده و تازه به مداواي زخم‌هاي خويش پرداخته بودند، پيامبر صلی الله علیه و آله، آنان را به نبرد ديگري فراخواند و دستور داد تنها آن‌هايي كه در احد شركت داشتند، در اين نبرد حاضر شوند و از پذيرفتن ساير مسلمانان و همپيمانان آن‌ها خودداري كرد.

آن حضرت، سپاه خويش را آماده و تجهيز و به تعقيب مشركان مكه پرداخت، تا آنان را بيابد و انتقام نبرد احد را از آنان بگيرد. پيامبر صلی الله علیه و آله تا سرزمين "حمراء الاسد" پيش رفت، ولي به مشركان دست نيافت و خبر تعقيب پيامبر صلی الله علیه و آله به اطلاع آنان رسيد و از شدت ترس و رعب انتقام مسلمانان، بر رفتن خود شتاب كرده و هر چه سريع‌تر از مدينه دور شده و به مكه معظمه بازگشتند.

پيامبر صلی الله علیه و آله بدون دستيابي به دشمن، به مدينه مراجعه نمود، ولي به هدف مورد نظرش رسيده بود و آن عبارت بود از ايجاد رعب و وحشت در ميان مشركان قريش و تقويت روحيه رزمندگان مسلمان و توجه و تنبه به ساير دشمنان اسلام.[۱]

به گفته واقدي، اين غزوه از هشتم شوال، در سي و دومين ماه حضور پيامبر صلی الله علیه و آله در مدينه، آغاز شد و رفت و بازگشت آن حضرت به مدت پنج روز به درازا كشيد.[۲] ولي، ابن حبيب بغدادي، تاريخ آغاز غزوه "حمراء الاسد" را شانزدهم شوال، ذكر كرده است.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. المغازي (واقدي)، ج 1، ص 334.
  2. همان.
  3. المحبر (محمد بن حبيب بغدادي)، ص 113.

منابع[ویرایش]

موسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام